Alle inzendingen over vleugels

2730 resultaten.

Sorteren op:

Groepsportret

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.775
Zorg dat servetten vleugels zijn en boten tot ze op schoten liggen voor het morsen. Moet iemand even doen alsof een hoed, laat maar begaan. Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten vooraan neergelegd, daarachter door de knieën, daarachter staan. Lachen zacht, vlucht niet, kijk niemand aan.…

Als engelen dalen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
Als engelen naar beneden dalen is dat niet om jou te halen ze willen gewoon jouw gezicht eens van dichtbij bekijken niemand die immers zoveel op hen kan lijken jij krijgt van hen geen vleugels omgebonden jij blijft hier op aarde de Lieve Heer heeft hen niet met die opdracht hier naartoe gezonden jij bent hier van groter waarde dan daarboven…

Stoel 37 C

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.550
Voor ieder die in zwijgen staat Dit land in zuchten achter laat Waar windstil alles over slaat Een moederhart gebroken Wie kende er hun namen niet Hun toekomstdromen in verschiet Hun huis vol kamers levenslied Hun stemmen die verdoven Zo zijn wij in ons hart geraakt In bloemenzeeën allen naakt In sterven zijn wij pas ontwaakt Op vleugels…

Vrienden zonder naam

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
veel vocht kwam ik er snel weer bovenop wij dansten ver voorbij de top tot licht en glitter braken stilte pijn deed aan de oren het feest voorbij de ochtend was geboren mijn trance zag enkel armen een lach in steeds hetzelfde gezicht vrienden zonder naam in flikkerlicht een vlinder heeft mij thuisgebracht ik was gevallen voor haar vleugels…
wil melker6 oktober 2014Lees meer >

De vlieger

gedicht
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 9.961
Maar ik heb helaas geen vleugels en geen jas van rood papier waar je in omhoog kunt vliegen. Ach, daarom blijf ik maar hier. ------------------------------------------------------- uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2014.…

Expeditie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
de berg die ik het liefst alleen beklom waartoe ik impulsief kon besluiten daar meende ik naar te moeten fluiten als gekooide vogel, haar eigendom maar juist zij blies wind onder mijn vleugels scheen me bij in de donkerste uren ging mee op de mooiste avonturen er bleek niets waar van die strakke teugels…
René Turk25 januari 2015Lees meer >

Veilig bij God

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Onder Gods vleugelen zijn wij veilig Hij wil ons behoeden voor het kwade En slaat ons steeds in Zijn liefde gade. Bij God zijn we veilig en geborgen Hij heeft het allerbeste met ons voor En wil ons leiden op het juiste spoor.…

Flierefluitend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Wat hangt er in de lucht op wat wolken en vogels na, die het ruime sop verkozen boven poten op de grond, omdat vleugels vliegen willen? Maar wees behoedzaam en luister goed naar het verhaal van merel, spreeuw en mus. Misschien verstaat u in welke taal zij zwijgen, en waarover zij kwetteren, als vogels massaal hun snavels tuiten.…
Marije Geerts26 november 2015Lees meer >

Tot de verbinding brak.

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
kleine vlinder die zij wilde vangen in een gesponnen vleugels van woorden, verlangens die ze begreep maar bewust ontweek, voordat ik sprak.…
Pama15 februari 2016Lees meer >

Aanklacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ergens op de wereld is een korenakker alleen nog dodenland rijst een aanklacht naar omhoog vanuit een lege hand en ergens huilt een moeder of treurt een jonge vrouw wacht een vader op bericht of hangt een vlag in rouw ergens op de wereld vliegt een jonge zwaluw langzaam naar de dood klapt wanhopig met de vleugels in zijn stervensnood…

De kracht om midden in het leven te staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
De kracht om als mens volledig jouw vleugels uit te slaan is een cadeau van geluk dat je alleen maar kan overkomen. Een groot geluk zonder vanzelfsprekendheid, dat glimlacht van geluk over een goed gebruikte tijd. Waarin de mens leeft in overeenstemming met wat door de natuur aan deze mens in kwaliteit is toegekomen.…

de hand van het beest

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
de hand van het beest in de boom de buit voor de geest die geneest in de inktzwarte nacht die de uitgezette lijnen luid loslaat in de lucht van de kamer van het meisje dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht de vrucht van het uur dat het water op plekken onhoudbaar de weg van de wolken…

Vogelmelk

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.286
De laatste graankorrel is voor de vleugels. Het is mijn vliegen in mij als ik zeg: ‘Ik bemin je.’ ------------------------------------------------ uit: 'Liever niet, antwoordt de liefde', 2013.…

Vliegen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Een droom krijgt vleugels zolang je die in je hart bewaart. Een vrije vogel even los van de grond Een prevelende bidvogel die uit verlangen de zwaartekracht voor even verslond. Los hoog hangend in aardse gezangen. Een menselijke idylle door de ruimte omvangen. Vliegen naar iedere bestemming daar waar een mens nog gelukkig kan zijn.…

Ik dacht dat ik kon vliegen.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Mat mijzelf vleugels aan van was. Ik veronderstelde gelijk Icarus dat er boven meer uitdaging te beleven viel dan beneden op aarde tussen het groene gras. Als een engel met geduld leek de hemel mijn nieuwe paradijs. Leek de zon een innige vriendin. Een warme zoen na het koude grijs.…

Blauwe vogel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Van tijd tot tijd heft het op zijn vleugels om op te stijgen naar de blauwe lucht. De aanzet daartoe verlaat soms de beugels, maar verliest al spoedig zijn verlangen voor een vlucht. Een kwijnend verlangen plaagt het telkens weer, als het kijkt naar de lucht als een teleurstellend verweer.…

't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik wil racen over banen als een speer over wegen gaan vliegen over bergen als adelaar mijn vleugels uitslaan als een vis door ’t water schieten als leeuw op de savanne jagen of olifant door ‘t dichte woud misschien een ijsbeer, ook al is dat koud in een raket naar Venus suizen door de ruimte met een schip heel de kosmos gaan verkennen…

winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
hoe de winter zich etaleert in het voorportaal waar alles schreeuwt om warmte en schaatsen als beitels worden gehanteerd om het ijs van weerzien te kloven vogels honen de rijp van takken wijl hun beenderen als vloeibaar leven zich voortbewegen met vleugels door de tot ballast geklonken zware luchten niets is nog zeker, dagen schaduwen…
elze15 november 2019Lees meer >

De toekomst is nu

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
kleur de dageraad in de vorm van liefde overspoel de sjagerijnen waardoor vensters openvliegen gordijnen een ballet dansen op de maat van de wind bijna opgedroogde pennen weer vollopen met woorden voor dichterlijke zinnen vingers bevrijen snaren tot noten gevangen zijn op een stuk maagdelijk wit dat lag te verstoffen zij slaat haar vleugels…
LadyLove2 februari 2020Lees meer >

Bemoediging in zware tijden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Morgen schijnt de zon die het donker zal verjagen voelen we weer dat het zomer is de wind ruist het lied van de hoop dat zingt in parelmoeren schelpen op het rulle strand het verliefde paartje al wandelende op de vleugels van het Woord gaan hand in hand zegevierend voort kinderen spelen hun spel bouwen torenhoge zandkastelen…

doorheen de dag

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 488
ik slijp mijn dagen aan botte stenen vlak en nauwelijks door te zagen het is geen tijd om te wagen het is van binnen in stilte wenen de lente is vals gestart ondergesneeuwd met wit en zwart een vleugel is al vallend gebroken lijmen ligt niet voor de hand ik heb mijn pols nabij mijn hart gestoken zal moeten wachten op het licht dat landt…

Schrille crescendo'S

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
dampen onttrokken aan 't zicht wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen Het dons van de mist houdt hen eendrachtig gevangen instinct is wat hen samenbindt: hun nog te voltooien gezangen Gesmoord in het dons stijgen schrille crescendo's in wilde klanken ten hemel Hun gakken verwatert als de dageraad haar vleugels…
Max28 september 2022Lees meer >

Als broedzorg ontbreekt

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
kwijt Verloren aan een onbestemd verlangen Zijn zang zit in een dikke keel gevangen Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd Wil buiten zitten op een hoge tak Licht zwiepen in een zachte zomerwind En om zijn schranderheid worden bemind Verlost van tralies zijn en ongemak En starten met waarop hij heeft gewacht Zijn vleugels…

Engelenkuikens

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Onze zielsverbondenheid zo vertrouwd op het eerste gezicht bij elk weerzien - eeuwig jong is dan mijn kuikenhart, mijn huid van vlees en bloed, eeuwig jong onze geest - maar onwennig afstandelijk zijn onze vleugels onze wangen en de luchtkussen die aan onze lippen ontglippen of ze ontstegen zijn…
Zywa22 januari 2023Lees meer >

Jij mijn wonder

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 488
mag ik even onder je vleugels schuilen je vragen mij te dragen op deze lang scherende vlucht van het leven samen met jou proeven van de stilte die reikt voorbij het rood van de avondzon die golven glinsterend licht laat rimpelen ben bezwaard met zorgen die ik niet heb opgeborgen ze drukken mij naar het zwart van…

De haver bloeit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Geef mij heden mijn vleugels terug, ik zal op aarde blijven, niet meer in de vlucht. Ioakim verbind mij aan lucht en aarde, warm van jouw schoot, aan lucht en aarde − waarde in een welkom lichaam, warm in mijn schoot Ioakim Ioakim Mijn veren raken verwikkeld in jouw haren.…

En de tijd - voor C.M.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Bij dageraad lees ik in slow motion jouw poëzie Een grote muur kruipt in het duister tot boven het geruis van esdoornbladeren Nog voor de dageraad ruisen de kabels van de lift in de verte knarst een spoorlijn Vogels ruisen met opschietende vleugels voorbij en de dag, ach de dag Op het binnenplein jammert een muzikant een…
J.Bakx23 maart 2024Lees meer >

een leeuwerik boven het veld

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
dat licht en duisternis elkaar als vrienden zouden omarmen je wilde staande sterven waar dan ook in een korenveld in een bos of op de hei je wilde staande sterven in de zon tussen stilte en klank in een bloemen veld je wilde dat de dood jou aan de hand zou meenemen dat het licht zou zijn je wilde mee op de vleugels…
J.Bakx2 oktober 2025Lees meer >

Torenzicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 283
In de hemel wil hij het fijnste spul kopen, hier op aarde heerst smurrie en klagen; de vleugel met zijn valse toetsaanslagen die door grootheidswaanzin dreigt te lopen. Een leugenaar wil hij niet worden of zijn; liever is hij iemand die wordt aanbeden, al zwemt zijn gezicht in wratten en pust.…
Wijnand Raben13 februari 2026Lees meer >

im astri da dovia

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.441
' ik drink in haar schreeuw van overgave het glijdt met duiven naar mijn buik waar de witte vleugels in het rode spatten en ze trilt en het sijpelt langs haar borsten haar nagels staan in mijn rug krast mij met ongekende kracht in de zijden lakens en vensters vliegen open en witte duiven bloedbevlekte vleugels klapperen in de kamer met…