177132 resultaten.
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.010 je zou niet zeggen: je zou niet zeggen dat
het zoveel moeite kost alleen te zijn als
een zon rollende over het grasveld
neem dan - vriend!- de mieren waar
wonend in hun paleizen als een mens
in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en
graven dan verder: het puur kristal
is hen zand gewo...
Waanzin
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
626 Er is een oorlog gaande verderop,
En alles wat we doen is die verlengen,
Door wapens, kogels, tanks daarheen te brengen,
Waarom hoor ik haast niemand zeggen: ‘Stop!’?
De afloop is op voorhand al bekend:
Wéér een herdenking bij een monument.
Eden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 De weg is nog lang
waarop men verder kan gaan.
Tot in het Eden.
Geen Premier, Maar Primeur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Zijn overdenkingen besloegen dagen,
Maar toen kwam Omtzigt tóch in het geweer.
Hij doet meteen iets voor de eerste keer,
Iets wat wij in Den Haag niet eerder zagen:
De eerste man die voor een zetel gaat,
En liever lager in de peiling staat.
BEURSBEZETEN
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
564 Ik kocht op een bouwbeurs een drietal meter gummibuis,
’t bleek tevens vouwbeurs, daar vond ik ‘n origamimuis,
ook touwbeurs, daar kocht ik dus wasdraad,
en rouw-, brouw- en trouwbeurs, inderdaad !
dus kwam ik ook met een urne, biergist en ‘n vrijgezel thuis !
de uittocht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
516 dit lijf
een hoopje nog van maag en darm
van vlees en been en brein
een arm gebroken in nog warmend gelig gras
een buik gespietst op groenbemoste hoogterotsen
dit lijf
vol pijn
dat wacht
duldend en alleen
als de dieren
op de uittocht
Zomerse haiku's 2
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 Hittegolf
bij de zomercoach kunt u
een waaier aanvragen.
Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Een lichte
zomerjurk
waait op
Jongen
met vlieger heeft
iets te vieren.
Surfer-
het weer slaat om
hij ook.
Dichter aan zee
hij heeft alle tijd
-geen i...
Ver-ander
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 Neem een persoonlijkheid
die bij je past.
Vergeet het leed
dat alleen maar slijt.
Kies de jas die jou verblijdt!
Laat de last van het verleden
maar door je mouwen glijden...
En ga op weg naar de ander.
Je bent jezelf niet kwijt
als je nieuwe naam verschijnt:
Dankzij B.
ben je nu die...
Bijzondere broer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Als ik geen bijzondere broer had,
kon ik altijd met hem spelen.
Wanneer ik geheimen had,
kon ik die met hem delen.
Als ik eens een probleem had,
dan zou ik hem advies vragen.
En als ik een gekke bui had,
kon ik hem lekker plagen.
We zouden als we groot waren,
samen kunnen gaan stappen...
[ Je moet met me mee ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Je moet met me mee,
ik wil niet in mijn eentje --
door de regen gaan.
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 Dit zijn de dagen
dat velen ons verdriet helpen dragen.
‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudig...
Verantwoord groeien
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
865 Geen documenten die zijn zwart gelakt
Maar transparantie van een goed bestuur
Stop voedselnood, meer huizen (minder duur)
Het plan van Omtzigts 'Nieuw Sociaal Contract'
Nu moet hij nog een slecht idee verzinnen
Om niet meteen te veel zetels te winnen
Een waarheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
406 we draaien
bladzijden om
als de dagen
verstreken zijn
in de stilte van
kleine uren
turen we nog naar
de laatste letters
het blanco wit
zal weer een
volle dag gaan duren
ondanks het samen
heeft ieder een
eigen inhoud aan
het boek gegeven
niet dat we niet
nieuwsgierig zijn
maar wa...
De knopjes van haar bloes
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
700 Ik zoen mijn lieve schat in het malse gras,
tel vingerlicht de knopjes van haar bloes
opnieuw, iedere keer met een andere smoes,
vergis me telkens weer, te pas en te onpas
Slim open ik nu de vele knopjes,
langzaam genietend, één voor één,
ik ne...
OOTE
gedicht
4.2 met 241 stemmen
66.976 Oote oote oote
Boe
Oote oote
Oote oote oote boe
Oe oe
Oe oe oote oote oote
A
A a a
Oote a a a
Oote oe oe
Oe oe oe
Oe oe oe oe oe
Oe oe oe oe oe
Oe oe oe oe oe oe oe
Oe oe oe etc.
Oote oote oote
Eh eh euh
Euh euh etc.
Oote oote oote boe
etc.
etc...
De hond en het bokje
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.496 Hond:
Bokje, pas op, anders bijt ik u zeer!
Bokje:
Hondje, pas op, anders stoot ik u weer!
Hond:
Bokje, mijn tanden zijn scherp, pas maar op!
Bokje:
Hondje, mijn horens staan vast op de kop!
Hond:
Bokje, het was maar uit gekheid gezeid,
Laat ons wat spelen, wij hebben tijd.
Zij ...
Hoogtij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
685 jouw verfijnde klanken
brengen diep in mij
een opgekropte snik
ik
voel de melancholie
de liefde in jouw avondlied
er is zoveel meer
je bent gedreven
bij elke prille noot
tover je een wijze sfeer
liefde voor het licht
liefde voor het leven
een aankondiging
van mogen verjaren...
BEGRIP TE BOVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Johannes de Doper heeft een sterke wens:
na afloop van eigen predikingen
gezamenlijk met zijn volgelingen
bij Jezus horen, redder van elke mens.
Dan zal hij door een nieuwe, verwijde lens
met ruime blik zien naar handelingen
van boeren, zwervers en stedelingen,
nabij, en tot over Israëls g...
De hitte weegt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 De hitte weegt, de vogels vallen stil
maar onze ziel blijft zingen tot de dageraad
opnieuw weer wat verfrissing brengt.
De hitte weegt en mensen sterven
omdat hun tijd gekomen is om weg te gaan.
Hun ziel zingt al van een nieuwer leven.
De hitte weegt en schildert wolken
die even wat verko...
blijven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 aan de rand van de nacht
tussen kogels en oorlogstaal
wortelt een boom in het bergravijn
achter de binnenkant van de buitendeur
danst rouw zijn staccato dans
in onbuigzaam verdriet
boven de huizen sluiert
de meedogenloze geur
van verbrande schoonheid
aan de rand van de nacht
sla...
de oude boot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een vissersboot
in zonbeschenen golven
zijn netten uitgeslagen
in gouden schittering
ontvouwt de oude boot
zijn jeugdig hart
De Stadshaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 ’s Ochtends vroeg dwarrelt hij voor me uit
Hij leidt me dwars door de wijk
De stadshaas is een vrolijk hopsende guit
Hij toont me zijn achterwerk en kijk:
een blik achterom of ik nog wel volg
En ja ik moet wel achter hem aan
Iets van oorzaak en gevolg
Kijk ‘m toch eens gaan
De stadshaas ...
[ Het verleden is ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Het verleden is
een touw, verknoopt tot bal, speel --
ermee als een kat.
In memoriam matris (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 16 juni 1972
ziekenhuiskamer 215
middag
herken je mij ?
noem mijn naam nog eenmaal moeder
ik ga weer heen
zie je ogen
die reeds in andere werelden toeven
3.30 u.
kom vlug je moeder sterft
stram sta ik naast het bed
de witte verpleegsters
die mijn moeders polsen voelen
haar gezicht b...
Het huis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
393 oud en vervallen
leunt het scheefgezakte huis
op zijn verleden
Zonder uitzondering geen grenzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
579 Elektrisch, standaard
Moet het gaan worden
Wereld naar de Fili-
stijnen willen wij niet
Wereld onder onze
Hoede
Met mensen die zich uit
De kunst gedragen
Majestueuze mo-
biliteit die zonder
Uitzondering geen gren-
zen kent
'n Wagen van Fred Flint-
stone voor iedereen
Goed voor ied...
Oneindig verlangen
netgedicht
5.0 met 257 stemmen
413 je staat
te lachen als ik
de hoek niet
durf om te gaan
ik jank als ik
door jou mijn
vingers zal branden
aan het liefste
dat mij ooit
is aangedaan
en nu bijna
voor mij staat
in separeren zijn
zinnen gevangen
is afstand praktisch
isoleren gebleken
mijn liefde zijn
de talloze s...
Vakantie!
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
680 Augustus: twintig, vijfentwintig graden!
Dus in de tuin fijn zand gestort als strand,
een palmboom en twee parasols geplant
en in de vijver kun je pootjebaden.
Geen Griekenland, Slovenië, Silezië,
wij zitten veertien dagen in Tuinesië.
In Lecto - in bed 5 december
gedicht
3.0 met 48 stemmen
17.308 Nog onbevangen in mijzelf weggekropen,
hoor ik de regen dansen met de wind;
ze zijn elkaar wat ál te goed gezind,
als dat maar niet op noodweer uit zal lopen.
Ik draai me om en schurk me als een kind
aan wollen warmte die mij om zal dopen
tot trage slak die vrijelijk mag hopen
op duurzaamh...
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.603 Ze zeggen nog wat,
Ze zeggen nog wat,
Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad
Als trage brand die node verging,
Het hoofd van een mens, dat te sterven hing.
Uit de smeulende as van z'n brekend oog
Sloeg er bijwijlen een vlam omhoog,
'n Vlam als een vraag.
Want ze vragen nog wat,
Ze vragen:
Wi...