1819 resultaten.
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Dan, fluitende en welgezind
mengde hij zoekend eerst de tint;
diepblauw en zwart ineengevloeid,
met enk'le druppels rood doorgloeid,
dat het tot purper samenbindt.
En uur aan uur trok stil voorbij;
zó diep verzonken werkte hij,
dat het hem soms was of zijn hand
de vezels tastte van de plant-
zo glanzend kwam de omtrek vrij.…
Volle maansmagie – 5-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 O-vervolg-O
Hun dans slapen ze uit
in de schaduw van overhangende rotsen
-Kom, er is water en eten nodig
Ze loopt naar de rand van een krater
giet tien druppels uit haar veldfles op wat maanstof
maakt met haar vingers een bolletje modder
-De waterspreuk graag
Terwijl hij de woorden spreekt
gooit ze het bolletje in de krater
Waar het…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 zonlicht laat de stralen vaag
In mijn hart spiegelt verdriet
Het pad dat ik afloop slingert heen en weer
De duivel praat in mij en zet een engel neer
Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer
Uit mijn hart sijpelt verdriet
We zijn la ha-ha-ha-ha-hang te saam
De chaos die ik delf
Het is ik tegen mezelf
In een regen zonder druppels…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 van mijn lichaam wordt al broos
want de tijd gaat super snel
maar ik zag vanmorgen een spinnenweb
nog helemaal nat van de dauw
en de zon die scheen
toverde in mij iets van wauw
ik was verrukt over zoveel moois
elk draadje was met zoveel zorg gemaakt
en ik overzag mijn jaren
en voelde opeens iets van warmte op mij stralen
de vele druppels…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Warmte-golven deinen over je groene huid en zoenen zacht,
net niet aanrakend,
het vochtige hart van jouw zijn,
snakkend naar verkoelende zuiverende regen,
smachtend naar die kleine druppelende vochtdeeltjes,
die helend over je heen glijden
en elke pijn in je stam gekerfd verder dragen
om in moeder aarde te begraven.…
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 De Rhône, een onbeduidende druppel in de grote waterplas,
schildert me een schitterend vergezicht vanaf mijn dakterras.…
Onzichtbare liefde:
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 De tranen die ik verloor om het verlies van mijn
emoties,
Zijn verdwenen als een druppel op een hete plaat,
Net als de energie die je bij het overlijden verlaat.
Echte liefde duurt lang voor die je bereikt,
Maar het is meestal wel meer dan het lijkt.
Nu moet ik proberen jou te geloven,
En je overtuigingskracht te loven...…
Duizend en een nacht
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.654 Zij kwam en droeg een stromend vlammenkleed
rood als haar hoogmoed zonder mededogen
en ik riep uit verwonderd en bewogen:
gij, die u blanker dan het maanlicht weet,
hoe durft gij komen met een wangenpracht,
waarop de druppels onzes harten tronen,
en met het trots satijn der anemonen!…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Een leeuwerik, hij is wel ergens,
wat hij echter is, heel wezenlik: de metallieke druppels
vallen nergens.
En toch lijkt alles bevrucht
door dit ontastbaar coïtus in de lucht.
Dat deel van het dak waar de zon op ligt,
rijst herdoopt en gelukkig in het licht;
dat waar echter de schaduw rust niet minder.…
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
poëzie
4.2 met 16 stemmen
6.175 die niets onnodig doet,
Geef mij ‘n druppel nog van Uw Genade
zo nu en dan…
Verhoor goedgunstiglijk mijn een’ge bede!
Ik vraag geen uitkomst, geen verlichting van
het dorre leed, maar als ‘t niet anders kan,
schenk ‘n moment van tranenrijke vrede,
zo nu en dan….…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Diepte is voelbaar nu
achter het donkergordijn
waar mijn onderbewust-zijn
zich verbergt
Ik zie daar wenteltrap
treden draaiend
eindigen in grijze mist
Op geestesvoeten
scharrel ik voorzichtig
naar beneden
kille vochtige lucht
slaat zijn armen
om me heen
Ik daal af en huiver
Nimmer nog was ik hier
druppelende stilte
tikt de tijd…
tweegedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
988 Mogelijk komen zij in elke warme zonnestraal
en in een sneeuwvlok die valt
zo ook in iedere druppel regen
de beeltenis van haar tegen.
Haar wanhoop was zo groot
voor haar werd het een gegeven
het geluk vond zij niet meer in het leven
zij zocht het in de dood
Dd J.
www.dichteronderdemolen.eu…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 engelen
listige slangen
warme tranen
koude wangen
IJzeren mannen
houten schepen
open havens
uitvalswegen
---
Uitvalswegen
invalshoek
nieuwe look
oude koek
Blonde meisjes
rode duivels
koele kikkers
valse strikken
Hete ovens
rode stenen
dode akkers
vroege vogels
Rechte ruggen
kromme tenen
lange ogen
slappe benen
Dikke druppels…
als de jaren gaan tellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 opgestaan druppelend plasje gedaan
met de honden in het duister
naar het park, over het kerkhof terug
terwijl ik luister naar het betoog
van doden die ik als kind
allemaal heb gekend
alpinopet klompvoet hazenlip
zeehondenjager onkruidverdelger
garnalenvissers zaad en kolenboer
verkopers hoerenlopers melkboer groen
en veeboeren alcoholist…
Vitamientje chemicalie
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.031 het hek naar zijn huisje
was in de kleur van de haag
diep en donker heldergroen
het werd een mooie dag vandaag
de zon parelde nog laag in stand
er wachtte hem een blauwe lucht
een spinnerag met laatste druppel dauw
hing windstil, er was geen zucht
terzijde van het stenen pad
dat als een loper naar zijn huisje leidde
groeide onbespoten…
LAPPER KRISPIJN
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.821 Neem liever een druppel, een dop!
Ei, moet-je dat elsen weer slijpen?
Jees-Christus, wat eeuwig geklop!
Ik mag me noch roeren noch draaien.
't Is al verkeerd wat ik doe.
Ik zitte mijn schoentje te naaien,
en trekke mijn draadje toe.
Nu zit ze de passie te preken,
bij Anneke van de gebuur.…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Sla nu de spijkers
en ik zal schreeuwen, tot de laatste druppel zal ik gaan.
Ik heb nog maar één doel voor ogen: door het einde,
naar een nieuw begin. En de leegte in mijn hart
krijgt een nieuwe vorm. De tederheid begint te stromen!
En met de spijkers in door mijn hand heb ik jou lief en zie jou
verlatenheid en helse smart.…
Onbeduidendheid. Gedachten in de ouderdom 1
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
600 Ik heb stapels aan archieven
in mijn onbewuste mee te dragen
een dag is al een druppel in de oceaan
dat is niet overdreven
en het bestaat, zo lijkt bij mij, uit chaotische lagen
Van kennis en gevoelens, zeg maar al het wel en wee,
onnoembaar aantal ervaringen zijn in lijf en geest verweven
tot aan het moment van heden en ik lijk al ver in mijn…
Macht van de Gelukkige
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 de druppels vielen op mijn wangen.
het zand werd koud.
het werd hard.
het werd echt.
ik bouwde kastelen.
en ik bouwde kastelen.
oneindig veel kastelen.
dit was geen woestijn meer.
dit was de wereld.
de wereld die ik zelf bouwde.
met mijn rijkste dromen.
de wereld die ik niet wilde.
die niets meer met mij te maken had.…
Vastleggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
358 Zag plots boot,
waar bovenop een auto
terwijl ‘t kanaal niet zichtbaar
Dit kun je nooit navertellen zei ik
Dan zag ik een ster tussen ‘t gras
Alleen ik zag die
omdat de druppel mij precies
reflecteerde
‘k probeerde, fotografeerde
Toen we terug
liet vriendin in onze straat
ook een hoge muur van bramen zien
Ik kom met mijn bakje hier…
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 met zus in de badkamer
Op de spekgladde vloertegels
Een doordrenkte handdoek als zweep
De wet van de jungle aan mijn kant
Terwijl jij
Nauwelijks verstoord
Verder, onbestemd ver weg
Over cijfers en rentevoeten boog
Ergens bij een fronsende klant
Misschien wil ik wel jouw talent roven
De kunst van het overtuigen
Met het geduld van de druppel…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Ze laat haar geest verder dwalen
en ontdekt in haar mentale mist
een langzame druppel van spijt
uit een complex verweven geheel
van emoties,
terwijl ze tastend kijkt door het weefsel van Illusie.
"Wie bepaalt de grens tussen leven en dood?…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 Het dorre groen wil zich baden
in dauw en druppels, drinken van de wolken.
De duiven schuiven naar de schaduw,
bedelen tam
zwelgen het zwervend voer,
met hoogrode poten in het grind,
een gewelfd pad, waar zijn bestemming begint.
Daklozen, dolers met de blos van wijn
die ze slempen, schuren hun zolen glad.…
Djerba's waarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.010 Sierende natte druppels glinsteren zijn slanke rank.
Tepeltjes als druifjes.
Realiteit.
Zijn doortrokken bloedpupillen zien het niet.
Bliksemschichten langs de wolkenloze azuurblauwe hemel van Djerba.
Zijn innerlijk verdonkerd al dit heerlijk genieten.
Welk genieten? Welke heerlijkheid?
Dik en vet.
Spiegels liegen niet. Sneeuwwitje.…
Toen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Er hing een druppel aan zijn neus.
Dat vergeet ik nooit.
Zovele beelden, zoveel geleerd.
Al mijn broers waren in dat vreemde land.
Pas na de oorlog leerde ik ze kennen.
Ik werd er door geraakt
en schaamde mij.
Ik kreeg een hekel aan café’s
als mijn broers daar gingen drinken,
niet beseffend wat ze hadden meegemaakt.…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 Iets dat lijkt op een gebroken ster
Een vallende druppel…Bloed?
Een hart dat huilt?
Nee. Het hoort niet.
Het moet niet…
Het verdriet en de grote samenhang.…
De kortste dag - Deel 5
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
3.088 aan
Haar heerlijke, genietende blik
Centimeters voor me
Dan zoent ze teder mijn hals
Streelt met haar vingertoppen
Zachtjes langs mijn rug
Ze weet niet te stoppen
Drukt me tegen haar aan
Dan laat ze zich plotseling
Als vlam vattend gaan
Opgewonden van verlangen
Innig en wild beweegt ze langs mijn lichaam
Het genot druipt met elke druppel…
Een mooie droom,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.142 Voor m’n ogen zie ik vliegen
Twee vlinders, een droom
Ze zijn door de liefde gekleurd
En als een wonder zo schoon
Fladderend gaan ze voort
Over het lentegroene gras
Ik staar ernaar vrolijk
Ik zit op m’n jas
Het zonlicht werpt haar gouden druppels
Neer op een ontluikende rozentak
Een heer gaat voorbij
Hij draagt een net pak
Dan wordt…