3063 resultaten.
Maanvrouw II
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.138 En hoe
Verdraagt zij, dag na dag, die
Gang over zijn duister pad?
Is zij zijn Moeder, Hoeder,
Zijn Oppasser geworden?
Dat zal toch niet..!
En houdt zij net zoveel van
Hem als ik dat doe?
-Ach, ik weet, zij heeft de
Oudste Rechten, maar daar
Gaat het nu niet om-
Schier onmogelijk, zult u zeggen.…
Overleef je gezelschap
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.177 Altijd als ik naar je luister
Tast ik grootscheeps in het duister
Je hoort jezelf graag praten en je doet dat veel
In zinnen zonder einde en met luide keel
Ik ben gestopt met sputteren en stribbelen
Heerlijk rustig leven zonder kibbelen
Ik heb een zender opgezocht die niemand kent
Er is daar ruimte voor nog nooit gehoord talent
En voor prachtige…
Waar vind je hem...
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
776 Veel zekerheid is niet gegeven,
je denkt soms haast je hersens stuk,
en toch wil je niet enkel dromen,
het leven is daarvoor te klein;
soms schijnt het licht doorheen de bomen
maar vaak ook kan het duister zijn.…
mank...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
5.037 leven is soms pittig
En soms gewoonweg zwaar
Soms voel je je euforisch
En soms ontroostbaar
Geboren met twee benen
Direct op de reservebank
Zijn wij zwaar beschadigd
En liepen behoorlijk mank
Al struikelend gingen wij verder
Want leven met één been
Maakt je anders dan anderen
Verdrietig, eenzaam en alleen
Onzeker tastend in het duister…
Licht op haar huid
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
693 ontwaakt steeds weer
tussen het gruis
hij zou het pulver weg willen strijken
met geheugenverliezende woorden
zijn handen vormen een kom
om haar opgeheven hoofd
een warme schaal waarin ze
haar demonen mag verliezen
ze voelt de smalle streepjes licht
die uitwaaieren over haar huid
en ook al vermoedt ze ergens argusogen
ze lijken toch het duister…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in geluiden van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister…
WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.538 Twee kontjes diep
Onder de koude grond
Ligt mijn lichaam begraven
Naast een eland en een hond
Gestorven aan het metalen kruis
Het kruis van intense liefde
Gestorven door jouw hand
En het mes dat mijn hart doorkliefde
En nu, decennia later
Kijkend vanaf het duister hemelrijk
Zie ik in het gitzwarte zand
Een roos groeien uit mijn lijk…
MET M'N OGEN DICHT
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.876 Als ik mijn ogen sluit
is het nooit echt duister
dan open ik mijn oren
en ik luister.
Als ik mijn ogen sluit
verdrink ik in mijn dromen
en dan hoop ik dat
ze ooit eens uit zullen komen.
Als ik dan mijn ogen open
en zie de wereld om me heen
wil ik ze snel weer sluiten
in mijn wereldje alleen.…
Loos licht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
8.284 de roos ligt de pijn
schuingesneden steel jij de dauw
van fluweelzacht geopende handen
waar het dieprood d’aderen raakt
sterven nerven in wortels
en rafelt gevlochten leven
bruusk in het groeisel van de tijd
sedert terra vochtige grond scheurde
tieren netels welig, gevoed
door loos licht, kerven zij hun weg
in het labyrint van het duister…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.331 alles
wat in mijn hart leeft
is weg
voor jou
als een kaars die brandt
zonder vlam
het licht dat zij verspreidt
is duister
ik kan duizend keer zeggen
dat ik van je hou
maar het is zonder liefde
de woorden doen mij pijn
zelfs als ik ze al denk
respect, bewondering draag ik
oprecht voor jou
maar de kaars brandt
zonder vlam
soms…
huilde uit een dood gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte…
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en…
Schrijf
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
715 een dag of wat terug
in de tijd
viel een pen in mijn hand
op een stuk papier
vol met spelfouten
zo zou de mens zeggen
als een junk die zoekt naar een shot
voelt mijn ziel zo gewoon
zonder letters in dit kasteel
zonder letters in de goot
zonder letters net zo goed
dood
vraag af
vraag maar raak
raak en kraak
observeer
vermijd het duister…
Kosmosgedicht (nr. 2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 Er blijft zoveel diep duister;
door de eeuwen heen roesten
hooggespannen verwachtingen
en verbrandt ieder vast geloof.
Ik sla om alles warme gedachten
smeek de liefde te verzoenen
wat uitgeput in strijd om macht
verpletterd wordt door leegte.…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Mijn luister in het nieuwe kind
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.395 Als in mijn geschonden gewassen
het nieuwe leven riekt naar dood
die zonder adem de nacht laat werken
zonder licht en op tast het duister
wordt verwoord
leeft plots het kind
al is het schreien nog onverhoord
en druipt het bloed dat zich drong
in moeder en kind uit wonden
die zichtbaar door de tijd zijn gehoond
doch wanneer het leven…
Het spiegelend vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 Ik heb ze gevouwen en beoordeeld
jouw musicerende briefjes
alsof de zon voor ’t laatst
de middag noemt en sober
wijzend naar jou het kermend
licht herkent dat zich om je heen
schaart, om toch vooral
het duister in je ogen te doorklieven
ik zag op het eiland een veld met dahlia’s
ja ook jij bloemde eens in kleuren
die ik niet wil noemen…
Tweestromenland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.716 Men zei mij dat U duister was
een dienaar van de duivel was
maar God - wie waren zij
toen ik hun weerzin naderhand
zag als een opgebrande zon
die neer zou vallen in uw zand
Waste hun leugens van mij af
paste mijn ogen weer op stand
gezichten waren zoveel anders
dan voorheen - nu hand in hand
ik hen zag gaan - de lachebekjes
zonnestralen…
Modern bijgeloof
gedicht
2.0 met 108 stemmen
20.718 Men moet in het duister
geen uurwerk opwinden
en honden moeten niet
in spiegels kunnen zien
op vrijdagen geen nagels knippen
en (wie wijs is) mijdt ook
de zondagen, al verschillen
hier de rekkelijken van
de preciezen - en bij
afnemende maan geen mannenhaar
snijden, op straffe van
kaalheid (van gesnedene)
nimmer een hoed op een bed…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen, in
stilstand en evenwicht
van de tijd, als de vorst
de kroon afzet, bevriest
de dood een ogenblik,
kiest voor mindere duistere…
Alles mag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
966 Wanneer de avond valt
En de zon slechts een herinnering is
Waar het duister slechts een moment op zich laat wachten
Maar waar de maan al zichtbaar is
Waar vogels nog een laatste keer zingen
Voor de tijd begint te dringen
De winkels sluiten
De muziek gaat aan
Volg de klanken
En je weet waar je moet gaan
De wijn vloeit
De passie groeit
Een…
ONTHEEMD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 kruimelige plantgaten
voor ongeduldige bloemen
ziet bij zijn werk zwarte miertjes
krioelend uit de grond schieten
met eitjes en poppen vluchten
een nieuw veilig verblijf zoeken
onder elke aardkorrel
betreurt die tere mijngangen
waar een knusse stad school
bloeiend door fijne nijverheid
drukke kraam- en voedingskamers
in warm zegenrijk duister…
DE WREDE GOD
gedicht
1.8 met 43 stemmen
14.811 't Moet een nog jonge god zijn, wreed en duister,
Die, of 't een vlinder was, in wrede deling
't Saamhorige verminkte in al zijn luister,
Want waar ik met u samen ben geweest,
Verkeert in felle pijn de vroegre streling;
En dat is in mijn lichaam en in mijn geest.…
De achterkant van de schaduw
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
798 ik zie mijn schaduwkant
zo duidelijk terug
in woorden van
duistere figuren
zij wonen aan de leugenkant
spelen in het brein
bejubelen daar hun kuren
afdwalend van de rechte lijn
hun spiegelreflex herkent enkel zwart
dat lijkt op een hemelse troon
echter de balk in de ogen speelt hen part
genoeg om de waarheid te bedekken;
het geweten…
4 en 5 mei
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
680 Waarom zovelen zijn vermoord,
verminkt, en voor altijd met vragen,
waarom het duister werd gehoord
en er zoveel was te verdragen.
Hoe komt het dat van huis en haard
zovelen vluchten moesten
dat slechts één waanzinnige onvervaard
zoveel levens kon verwoesten.…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 Het hart gedenkt wat is geweest:
De vrede van een stille geest,
Vervreemding, duister, overal.
Maar smart en onrecht zijn voorbij.
Wij keerden weer tot liefdes wijk.
Als kind'ren van Gods koninkrijk
Zijn wij herboren, sterk en vrij.
God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.…
PESTEN EN PESTEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.000 In donkerblauwe nachten schreien
van de dag die nimmer komen zal
De dag zonder die vuile pesterijen
die haar altijd maar volgen, overal
Tegen het duisterdonker fluisteren
van het eenzaam en van ’t verdriet
Van niemand die ‘t wil beluisteren
‘t duister evenwel luistert ook niet
In ‘t kussen dikwijls zacht wenen
zonder tranen, maar door veel…
Onvatbaar hoog
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
644 er is een weg
die geen ander kan horen, een weg
in het laatste licht van hun sterflijkheid
het houdt mij
in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek,
het gloeiend ijzer van de dood
buiten rouwt het wit
terwijl de dag huilt om de zware boodschap
van de boom
die mij in zijn treurlied omhoog werpt
naar de silhouetten van de wolken…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…