Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Maanvrouw II

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.138
En hoe Verdraagt zij, dag na dag, die Gang over zijn duister pad? Is zij zijn Moeder, Hoeder, Zijn Oppasser geworden? Dat zal toch niet..! En houdt zij net zoveel van Hem als ik dat doe? -Ach, ik weet, zij heeft de Oudste Rechten, maar daar Gaat het nu niet om- Schier onmogelijk, zult u zeggen.…
Areth30 juni 2008Lees meer >

Overleef je gezelschap

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Altijd als ik naar je luister Tast ik grootscheeps in het duister Je hoort jezelf graag praten en je doet dat veel In zinnen zonder einde en met luide keel Ik ben gestopt met sputteren en stribbelen Heerlijk rustig leven zonder kibbelen Ik heb een zender opgezocht die niemand kent Er is daar ruimte voor nog nooit gehoord talent En voor prachtige…

Waar vind je hem...

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 776
Veel zekerheid is niet gegeven, je denkt soms haast je hersens stuk, en toch wil je niet enkel dromen, het leven is daarvoor te klein; soms schijnt het licht doorheen de bomen maar vaak ook kan het duister zijn.…
Adeleyd16 november 2006Lees meer >

mank...

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.037
leven is soms pittig En soms gewoonweg zwaar Soms voel je je euforisch En soms ontroostbaar Geboren met twee benen Direct op de reservebank Zijn wij zwaar beschadigd En liepen behoorlijk mank Al struikelend gingen wij verder Want leven met één been Maakt je anders dan anderen Verdrietig, eenzaam en alleen Onzeker tastend in het duister…
wijansen8 december 2006Lees meer >

Licht op haar huid

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 693
ontwaakt steeds weer tussen het gruis hij zou het pulver weg willen strijken met geheugenverliezende woorden zijn handen vormen een kom om haar opgeheven hoofd een warme schaal waarin ze haar demonen mag verliezen ze voelt de smalle streepjes licht die uitwaaieren over haar huid en ook al vermoedt ze ergens argusogen ze lijken toch het duister…
Nina Laverona15 december 2007Lees meer >

afwezig kent geen laatste trein

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 972
in geluiden van de stad hoor ik harten kloppen het bloed is niet te stoppen in verbluffende activiteit voorbij de tijd van rusten, als ze hun welverdiende maaltijd lusten gaat de drukte onverminderd door bruisend, is de link naar mijn gehoor pas als kleine uren minder mensen langs de muren tellen vlakt het leven af, fluistert duister…

WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Twee kontjes diep Onder de koude grond Ligt mijn lichaam begraven Naast een eland en een hond Gestorven aan het metalen kruis Het kruis van intense liefde Gestorven door jouw hand En het mes dat mijn hart doorkliefde En nu, decennia later Kijkend vanaf het duister hemelrijk Zie ik in het gitzwarte zand Een roos groeien uit mijn lijk…

MET M'N OGEN DICHT

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.876
Als ik mijn ogen sluit is het nooit echt duister dan open ik mijn oren en ik luister. Als ik mijn ogen sluit verdrink ik in mijn dromen en dan hoop ik dat ze ooit eens uit zullen komen. Als ik dan mijn ogen open en zie de wereld om me heen wil ik ze snel weer sluiten in mijn wereldje alleen.…
Moeke3 juni 2004Lees meer >

Loos licht

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.284
de roos ligt de pijn schuingesneden steel jij de dauw van fluweelzacht geopende handen waar het dieprood d’aderen raakt sterven nerven in wortels en rafelt gevlochten leven bruusk in het groeisel van de tijd sedert terra vochtige grond scheurde tieren netels welig, gevoed door loos licht, kerven zij hun weg in het labyrint van het duister…
metha6 juni 2004Lees meer >

vaarwel

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.331
alles wat in mijn hart leeft is weg voor jou als een kaars die brandt zonder vlam het licht dat zij verspreidt is duister ik kan duizend keer zeggen dat ik van je hou maar het is zonder liefde de woorden doen mij pijn zelfs als ik ze al denk respect, bewondering draag ik oprecht voor jou maar de kaars brandt zonder vlam soms…
Wim Niesten27 januari 2004Lees meer >

huilde uit een dood gezicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
wie gelooft je als de angst het donker bang maakt met zijn duister als muren spreken met gezichten die je niet vertrouwt de ochtend vals het licht opbouwt als herinneringen blijven malen het verleden niet ontsnappen kan omdat je in gedachten blijft verdwalen je hebt vannacht het kind gezien gehoord, dat nooit geboren is je ontwaakte…
wil melker19 januari 2006Lees meer >

die azen zonder vragen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
de dag is licht naakter wit maakt kijken wat verlegener passie vrijt zijn donkere blik nacht brengt zachte anonieme handen het verlangen naar het hoogste punt is het duister wel gegund ogen volgen ronde bogen op de tast de tong is zonder mond te gast op lippen die zich welvend schikken licht versluiert lust geeft ruimte en…

Schrijf

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 715
een dag of wat terug in de tijd viel een pen in mijn hand op een stuk papier vol met spelfouten zo zou de mens zeggen als een junk die zoekt naar een shot voelt mijn ziel zo gewoon zonder letters in dit kasteel zonder letters in de goot zonder letters net zo goed dood vraag af vraag maar raak raak en kraak observeer vermijd het duister…

Kosmosgedicht (nr. 2)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Er blijft zoveel diep duister; door de eeuwen heen roesten hooggespannen verwachtingen en verbrandt ieder vast geloof. Ik sla om alles warme gedachten smeek de liefde te verzoenen wat uitgeput in strijd om macht verpletterd wordt door leegte.…

Ik droomde dat het anders was #2

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Ik droomde dat het anders was De wolken gleden traag voorbij Wierpen schaduw op cichorei Diep verborgen in het gras Ze trokken naar het noorden Trage stappen die weerklonken Alleen de bajonetten blonken In deze kille dodenmars Sombere helmen diep gebogen Wisten waar het einde lag Wanneer de schrille schreeuwen stierven In het duister…

Ik droomde dat het anders was #2

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 824
Ik droomde dat het anders was De wolken gleden traag voorbij Wierpen schaduw op cichorei Diep verborgen in het gras Ze trokken naar het noorden Trage stappen die weerklonken Alleen de bajonetten blonken In deze kille dodenmars Sombere helmen diep gebogen Wisten waar het einde lag Wanneer de schrille schreeuwen stierven In het duister…

Mijn luister in het nieuwe kind

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Als in mijn geschonden gewassen het nieuwe leven riekt naar dood die zonder adem de nacht laat werken zonder licht en op tast het duister wordt verwoord leeft plots het kind al is het schreien nog onverhoord en druipt het bloed dat zich drong in moeder en kind uit wonden die zichtbaar door de tijd zijn gehoond doch wanneer het leven…
elze25 augustus 2009Lees meer >

Het spiegelend vuur

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Ik heb ze gevouwen en beoordeeld jouw musicerende briefjes alsof de zon voor ’t laatst de middag noemt en sober wijzend naar jou het kermend licht herkent dat zich om je heen schaart, om toch vooral het duister in je ogen te doorklieven ik zag op het eiland een veld met dahlia’s ja ook jij bloemde eens in kleuren die ik niet wil noemen…
elze9 november 2009Lees meer >

Tweestromenland

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.716
Men zei mij dat U duister was een dienaar van de duivel was maar God - wie waren zij toen ik hun weerzin naderhand zag als een opgebrande zon die neer zou vallen in uw zand Waste hun leugens van mij af paste mijn ogen weer op stand gezichten waren zoveel anders dan voorheen - nu hand in hand ik hen zag gaan - de lachebekjes zonnestralen…
jan haak12 november 2009Lees meer >

Modern bijgeloof

gedicht
2.0 met 108 stemmen aantal keer bekeken 20.718
Men moet in het duister geen uurwerk opwinden en honden moeten niet in spiegels kunnen zien op vrijdagen geen nagels knippen en (wie wijs is) mijdt ook de zondagen, al verschillen hier de rekkelijken van de preciezen - en bij afnemende maan geen mannenhaar snijden, op straffe van kaalheid (van gesnedene) nimmer een hoed op een bed…

Als de vorst z’n kroon afzet

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen onder mutsen door de sneeuw gehaakt, over een ijzig pad heeft ook zijn stil verlies gehad, tussen donkeren muren hangt de dag in hengsels van bevroren regen, in stilstand en evenwicht van de tijd, als de vorst de kroon afzet, bevriest de dood een ogenblik, kiest voor mindere duistere…
pama11 januari 2010Lees meer >

Alles mag

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 966
Wanneer de avond valt En de zon slechts een herinnering is Waar het duister slechts een moment op zich laat wachten Maar waar de maan al zichtbaar is Waar vogels nog een laatste keer zingen Voor de tijd begint te dringen De winkels sluiten De muziek gaat aan Volg de klanken En je weet waar je moet gaan De wijn vloeit De passie groeit Een…

ONTHEEMD

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
kruimelige plantgaten voor ongeduldige bloemen ziet bij zijn werk zwarte miertjes krioelend uit de grond schieten met eitjes en poppen vluchten een nieuw veilig verblijf zoeken onder elke aardkorrel betreurt die tere mijngangen waar een knusse stad school bloeiend door fijne nijverheid drukke kraam- en voedingskamers in warm zegenrijk duister…
Han Messie4 november 2010Lees meer >

DE WREDE GOD

gedicht
1.8 met 43 stemmen aantal keer bekeken 14.811
't Moet een nog jonge god zijn, wreed en duister, Die, of 't een vlinder was, in wrede deling 't Saamhorige verminkte in al zijn luister, Want waar ik met u samen ben geweest, Verkeert in felle pijn de vroegre streling; En dat is in mijn lichaam en in mijn geest.…

De achterkant van de schaduw

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 798
ik zie mijn schaduwkant zo duidelijk terug in woorden van duistere figuren zij wonen aan de leugenkant spelen in het brein bejubelen daar hun kuren afdwalend van de rechte lijn hun spiegelreflex herkent enkel zwart dat lijkt op een hemelse troon echter de balk in de ogen speelt hen part genoeg om de waarheid te bedekken; het geweten…

4 en 5 mei

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 680
Waarom zovelen zijn vermoord, verminkt, en voor altijd met vragen, waarom het duister werd gehoord en er zoveel was te verdragen. Hoe komt het dat van huis en haard zovelen vluchten moesten dat slechts één waanzinnige onvervaard zoveel levens kon verwoesten.…

Finis

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het hart gedenkt wat is geweest: De vrede van een stille geest, Vervreemding, duister, overal. Maar smart en onrecht zijn voorbij. Wij keerden weer tot liefdes wijk. Als kind'ren van Gods koninkrijk Zijn wij herboren, sterk en vrij. God boog de rechte lijn; ‘t begin Raakt aan het eind, de cirkel sluit.…

PESTEN EN PESTEN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
In donkerblauwe nachten schreien van de dag die nimmer komen zal De dag zonder die vuile pesterijen die haar altijd maar volgen, overal Tegen het duisterdonker fluisteren van het eenzaam en van ’t verdriet Van niemand die ‘t wil beluisteren ‘t duister evenwel luistert ook niet In ‘t kussen dikwijls zacht wenen zonder tranen, maar door veel…
Ton Rijkers19 december 2011Lees meer >

Onvatbaar hoog

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 644
er is een weg die geen ander kan horen, een weg in het laatste licht van hun sterflijkheid het houdt mij in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek, het gloeiend ijzer van de dood buiten rouwt het wit terwijl de dag huilt om de zware boodschap van de boom die mij in zijn treurlied omhoog werpt naar de silhouetten van de wolken…

Terwijl de tijd verstrijkt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
Ze wil hier niet meer weg niet terug naar het lege huis waar alleen nog wat bloemen langzaam staan te sterven in een oude breekbare vaas dus zit ze maar te wachten terwijl de tijd verstrijkt met gesloten ogen verhult het donker soms wat van de twijfel de kunst van navigeren in het wankele duister is te varen op gevoel tastend naar…
geeraardt16 november 2012Lees meer >