3138 resultaten.
Observerend gedrag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
304 Beloften
die netjes verdampten.
Ze noemen hem koud
omdat hij niets terug zegt.
Omdat hij niet meedoet
aan hoop
als gesprek.
Wie alles ziet,
doet niet meer mee.
Wordt achtergrond.
Wordt decor.…
Werveling van Verloren Dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Ik zie wat overblijft
wanneer beloften hun betekenis verliezen:
een hemel die uiteenvalt,
en een hart dat geen geluid meer maakt.
Wat ik nog gezond noem
valt langzaam uit elkaar.
Oude pijn, lang verstopt,
komt terug
vanuit verloren dromen.
Neem me mee.
Niet naar geluk,
maar naar rust.…
Ik kies dit pad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
761 Ik sta in een wereld
waar regels loslaten,
waar oude beloften
afbladderen onder druk.
Ik zie hoe macht duwt,
zonder schaamte, zonder grens,
hoe schaduwen langer worden
dan waar ze thuishoren.
Maar ik ben niet machteloos
omdat ik geen reus ben.
Ik ben niet stil
omdat ik tussen anderen sta.…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.…
Voor de liefste onbekende
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
164 lege houten stoel
het avondlicht bewaart al
je afwezigheid
In het zachte bereik
van je aanwezigheid, waar stilte
zich vouwt rond een nog ongeboren woord,
blijft een trilling die mijn huid herkent als een belofte.…
grafschrift
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.568 al op jeugdige
leeftijd
in het vooruit
zicht gesteld
steeds
voor hem uitgesneld
met één been
in zijn graf
opnieuw geteld
de jaren des onderscheids
waren ongemerkt
voorbij gekomen
ze waren
onwijs gaaf
wel bekomen…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…
Vervlogen
hartenkreet
3.7 met 59 stemmen
2.531 Hij kwam en nam haar liefde
Tot hij stilletjes weer verdween
Zijn zalige geur was vervlogen
Een donkere schaduw verscheen
Zij wist dat hij eens zou gaan
Een dikke traan over haar wang
Ze kuste hem triest vaarwel
Haar warme hart vreselijk bang
Een gebroken ziel vol scheuren
Haar gevoelens ambivalent…..…
spinnen in de leegte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.052 ik heb mijn handen
in het web gestoken
de spinnen hebben
lont geroken, rennen
nu als gekken met
hun lange poten
over stukken lijn
die niet gebroken zijn
ze kunnen mij bereiken
op de levensdraad
de andere heb ik
met mijn vingers
snel kapot gemaakt
ik zie ze komen, een
horde zwarte dromen
kijk hoe vlug het gaat
één voor één laat…
Tussen liefde en leven
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.645 ik heb bemind in gebroken regen
bloedend hart vol goud en pijn
stekend zilver aan mijn degen
veranderde hoop in zure wijn
valse lach en valse blikken
geladen met een portie vuur
laat het wezen nu maar stikken
want de klok slaat slechts een uur
ik heb geen spijt van al mijn pogen
tot een sprankje liefdeswerk
maar die dagen zijn voorgoed…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik wankel tusen afgrond en ravijn
voor beide moet ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien…
jij durfde te snijden
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 je hebt het
goed gedaan
ook ik was
opgesloten
jij hebt
mij gebroken
uit de sleet
van het bestaan
samen
verder gaan
de wortels
weer gescheiden
zonder snoeien
konden we niet
bloeien, verdorden
we binnen het jaar
jij durfde te snijden
liefde pijn te laten
lijden om zo te
overleven met elkaar
Ik dank je voor
dit liefdevol…
VERSTREKEN
gedicht
3.3 met 229 stemmen
46.218 vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang
droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even
lief geef me een kans
de kilte de stilte
de winter brak
de kilte de stilte
ik huiver ik snak
de kilte de stilte
en liefde ontstak
gebroken ontloken
dit laatste…
spiegel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.682 en nog,als ik hem gebroken had,
hield elke splinter mij geheel omvat
omdat ik het in ieder deel beteken...…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…
Heelkunde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
910 Over het herstel van gebroken
woorden en zinnen is weinig
bekend. Wel over venijnig
geknakte botten en doodgestoken
relaties. Het verbinden van breuken
en scheuren.…
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
Die ene dag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
912 Alles werd anders
die ene dag
Als een nachtmerrie binnengeslopen
toen hij even niet keek
Met open ogen geslapen
Zwarte beelden opgenomen
geluiden bevroren tot negatief
werd onwerkelijkheid waar
Gebroken woorden zwierven
zinloos door zijn hoofd
kronkelden rond als slangen
Ontregeld, gifspuwend venijnig
werd de eens zo rappe tong
het zwijgen…
De clown
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
611 draad van een lijngrafiek
stijgend dalend balancerend in opwaartse tragiek
in een hand de paraplu geen vangnet gesponnen
uitgegleden en gewond de tred voort gezet
wederom een dag gewonnen
al voel ik mij ellendig en ben ik nog zo down
dan acteer ik als een huilende clown
waardoor de gesminkte lach je mijn tranen niet ziet
want echte mannen gebroken…
Een kleine oase
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
818 we hebben
rotsen gebroken
gestapeld als stenen
rond de bron
die we vonden
een kleine oase
waarin we elkaar
zonder woorden
verstonden in de
bloemen die bloeiden
ja we groeiden
jij kleurde
je eigen bestaan
ik geurde het komen
en gaan van seizoenen
nooit zal de bron
droog kunnen vallen
onze zorgen verwateren
en klateren de…
Fietsje
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.316 een teken of zoiets
Nou -toen zwaaide ik mijn armen
en reed jij in volle vlucht
zo de berg naar beneden
met je beentjes in de lucht
En ik stond er bij te kijken
als een snottertje van acht
want mijn vader op mijn fietsje
ging veel sneller dan ik dacht
Maar wat later lag mijn fietsje
toch in stukken in de wei
vader had zijn been gebroken…
Bestaansgrond
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 haar niet bereiken
Ik kan er niet langer bij
Ik zie de afgrond gapen
Voor mij nu enkel duisternis
Nooit meer rustig slapen
Nu de wereld de mijne niet meer is
Enkel in mijzelf gekeerd
Zal ik de afgrond anders ontmoeten
Heb ik dan toch geleerd
De angst met open armen te begroeten
Omarm de leegte van het leven
Met heel je gebroken…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
Gelyncht
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
2.085 Hij heeft haar gebroken
Zoveel pijn aangedaan
Niets is er nu meer over
Dan schaduw van waan
Hij heeft haar aanbeden
Haar ranke lijf gestreeld
Zachtjes vol vertrouwen
Gestoeid de lust gedeeld
Hij heeft haar gekwetst
Met ijsbloemen omhuld
Emoties laten bevriezen
Verdriet in tranen gehuld
Hij heeft haar liefgehad
Verlangde telkens weer…
bewaarzucht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.620 de gebroken harten in soorten en maten
beschikbaar gesteld door gedupeerden
die zich er geen raad meer mee wisten
daarnaast een vitrine ruim voorzien
van tedere woorden die destijds oren
hebben gestreeld en verwachtingen gewekt
in het diepe bassin vol bittere tranen
zwemt nog een eenzame goudvis
als symbool voor het verdriet
om de verloren…
de bloemen waren eenjarig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.487 schubben gebroken
vleugels gezet
je kleuren zijn in
mijn handen ontloken
tot een schitterend palet
je keek in mijn ogen
ontspiegelde pijn
had nooit kunnen dromen
dat je ooit zo volledig
jezelf weer zou zijn
je vloog op uit mijn
koesterende handen
die vrijheid kon je niet aan
thuist moest je landen om daar
als rechtschapen weer…
Majestueus (II en III); geen terugkeer !
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.232 Na zesentwintig jaar gevangenschap niet gebroken
Integendeel zelfs, opnieuw ontloken
Zijn leven in dienst van de zwarte bevolking gaan zetten
Een vrijheidsstrijder tegen de rassenwetten
Bleef al die jaren terecht de vredespijp roken
'Er is geen terugkeer op de weg naar de vrijheid'
Aanvaard en accepteer alsjeblieft gelijkheid
Samen…
Uit het vuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.089 Onder een vonkenregen loop ik door
Achter mij een hoog hellevuur latend
Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor
Mijn terugkomst met opgeheven armen
Gebroken glasstukjes kerven in voeten
Maar het hart huppelt in een vaart voort
Het heeft immers genoeg moeten boeten
Terugkomst naar de wereld der levenden
Een regenbui verkoelt en de zon…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Eén keer teveel gebroken
zal ze nooit meer zo dichtbij komen.
Verloren loopt ze ver weg
van die plek in steen,
verhard heeft ze het overleefd.
Getekende woorden
branden in haar ogen,
te lang hebben stemmen gelogen.
Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.…