2007 resultaten.
Mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 Het gemis,
Geliefden die je kwijt raakt,
Niemand die er voor je is.
Je bent bang,
Alleen in een stille hoek,
Geen uiteinde aan die lange gang.
Je bent boos,
Je wordt niet geaccepteerd,
Alles werd even waardeloos.
De pijn,
Het leven maakt je zuur,
Je wilt hier helemaal niet zijn.
Wat dan?…
Genoteerd, niet genoemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 het lijkt verdomme wel
of ik ben opgegroeid tussen witte jassen;
altijd pogingen een wankel evenwicht te verruimen
of bezig lege bladzijden te vullen
met opgeraakte gedachten
het moet geen obsessie worden
geen ontworteling van maangewassen
dan liever op pad met dode paarden
die niets zeggen terwijl de levenden
op ontknaping van gemis wachten…
Eens moet je gaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
976 gaat nemen
is het einde nabij
afscheid nemen is onherroepelijk
je leven op aarde is voorbij
Een goed mens was jij
geliefd bij iedereen
iemand om van te houden
gaat nu van ons heen
Dankbaar voor wat hij heeft betekend
hij heeft niet voor niets geleefd
zijn goedheid, vertrouwen, liefde en vriendschap
we hebben het met hem beleefd
Het gemis…
Weerzien met moeder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 Ik voel het gemis van broers en zussen.
De onmogelijkheid om met hem te praten.
Ik zie moeder naar zijn ogen kijken.
Ik hoor haar machteloze stem.
Ik wandel naar ons oude huis,
en steek de sleutel in het slot.
Ik loop naar boven naar mijn kamer.
Mijn moeder wacht al jarenlang op mij.
Nu pas durft ze haar geheim te delen.
Gewoon.…
Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Aarde, wat is je grote gemis?
Wat het leed waarvoor we nu staan?
Aarde, waarom ben je zo moe?
Welke strijd moet je nog strijden?
Aarde, waar ga je nu naar toe?
Wat moet je allemaal nog lijden?
Aarde, het is niet je einde!
Er is nog toekomst ook voor jou!
Geen duister waarin je kwijnde!
Richt je op in je Scheppers trouw!…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 vergezichten
De boerderijen
De kerk
De oude school
Hij is getrouwd
Met zijn vroegere lief
Dat is zijn hartendief
Zijn maat
Die dezelfde taal spreekt
De kern van het dorp kent
Niet gauw met
Nieuwe ontwikkelingen meerent
Ontzag
Heeft
Voor dat wat opgebouwd is
En traant van binnen
Om het goede
Dat er was
De warmte
Geborgenheid
Het gemis…
IK KEN DE OORLOG NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 gezichten
en slechts raden wie je was en nu bent
op die manier kom ik het te weten
ik las hun in muren gekerfde berichten
wat oorlog nu werkelijk is
uit verslagen en nagelaten gedichten
al hun vragen waarom ging het mis
uit foto’s van een grauw verleden
besef ik nu wat oorlog is
ik leef nu in het heerlijk vrije heden
en besef hun waardevol gemis…
Gelijkenis?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 onverzadigbare gastronoom,
in zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat langzaam
uitdooft in het verre licht van mijn
jeugd, daarachter zie ik steeds beelden
verrijzen, een wederkerende droom,
drempel die onherroepelijk is geërfd,
bewijzen dat de laatste stappen mij verraden,
verlangend naar een voorgestemd gemis…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen filter en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en onbekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen…
Scherpzinnig
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
497 gang
waaraan scheppen is toevertrouwd
en verscheidenheid wacht op aandrang
opdat ik allengs licht uit duisternis delf
zijnde een punt of iets van zielenheil (met enig geluk)
en ik met duim en twee vingers
als het ware een fotografische uitdrukking ontvang
de mens onvervuld zoals hij is
ontdekt op doorsnee dagen
de oorsprong van een gemis…
Lantaarn
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
555 ging de mooiste lantaarn weer aan
Haar naam is al eeuwenlang: Volle Maan
Zij schenkt ons één dag haar meest volle licht
En vouwt daarna langzaamaan weer dicht
Een klein stukje licht wordt nu per nacht ontstolen
Het is er nog wel, maar heel goed verscholen
Totdat die donkerste nacht er weer is
Die nacht voelt haar licht als een groot gemis…
De boom voor haar raam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
606 kleed
ziet ze de tijd verstrijken
elke dag zit ze in haar stoel
door witte vitrages te kijken
de hoge boom voor haar raam
stond eerst op het grote plein
jaren geleden is hij daar geplant
haar kinderen waren toen nog klein
door het kijken naar de boom
weet ze welk seizoen het is
hij geeft haar troost en kracht
ze voelt dan minder het gemis…
eindeloos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
525 waar jij welverdiend
de rust genieten mag
van het eindeloos zijn
ervaar ik meer dan ooit
wat jij mij betekent
ik tover mij een lach
door tranen van gemis
als ik terugdenk weer
aan toen wij elkaar
eens in liefde overgaven
ik ervaar dankbaarheid
voor hoe wij samen
in voor- en tegenspoed
steeds weer opnieuw
hand in hand stonden
ik…
Na de scheuir
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Wat uiteen viel
werd geen gemis
maar ruimte.
Delen die samen
helderder spreken
dan het geheel ooit deed.
Chaos blijkt richting,
problemen blijken ingangen.
In elke scheur
wacht een mogelijkheid
die wil worden opgemerkt.
Zo leert het kijken
zichzelf opnieuw.…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Een stapel wit
die langzaam zwart trekt
van het gemis.
Ik sta aan de rand van verlies.
Niet dramatisch.
Administratief.
Moet ik afscheid nemen van jou,
of van het deel van mij
dat ik zonder ontvangstbewijs
in jouw handen liet liggen.
Ons verhaal is een waas geworden,
een tekst met te veel vlekken
om nog te lezen.…
Rijmelarij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
398 Als ik loop door mijn tuin,
mis ik niet het gemis van een duin.
Wat ik wel mis, dat weet ik niet,
maar ik weet wel dat ik geniet.
Het mooiste en begerendste op deez aard,
en dat is voor den drommel het waard,
is dat wat ik helaas al weer ben vergeten.
Dat komt ervan als je hersens zijn versleten.
…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 De dag overschaduwt het gemis.
Kinderen spelen in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.
Vogels zingen uit volle borst alom.
En ik, ik zwijg zonder te luisteren,
hoor alleen het bonzen van mijn hart
in de stilte van d’droomloze nacht.…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een ongeleefd uur
alsof
tijd zich niet voortbeweegt
maar achterblijft in wat ontbreekt
een gesloten doos
wordt steeds zwaarder tegen de avond
alsof
het onbekende zelf
zich verzamelt
binnen haar kartonnen wanden
Niet de vorm,
Niet het gemis…
Onderdeel van een groter geheel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
686 Ik hou mijn adem in van binnen,
verzacht de angst voor het gemis.
Wanneer het zover zal zijn, ooit op een dag,
en de wereld geruisloos verandert van kleur,
zal ik gaan zonder dat ik het merken mag,
voorbij de drempel van de tijdige duur.
Er is nu geen seconde meer te verliezen,
we worden groot, we groeien op.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Zoals wortels verborgen
blijven onder de aarde, blijft ook dit gemis bestaan, laag onder laag.
Wanneer de avond dieper
wordt en alles stiller lijkt, blijft ze aanwezig
zonder iets van zich te vragen. En lang nadat het laatste
licht is weggezonken, draag ik haar kleur nog mee door mijn dagen.…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Vaak denk ik, moe van arbeid-in-gemis,
(Daar geen uit eigen kunnen dichter is)
Dat somtijds in een zeldzame enkeling
Door onvoorzienbare begunstiging
De geest wel plots de sterke vleugels rept
En in zijn feilloze opvlucht schoonheid schept, -
Zodat, visioen waar de ademtocht voor faalt!…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ze weet soms van
gekkigheid en verdriet uit gemis niet wat
ze moet doen om die leemte te vullen.
'Het gemis blijft!', herhaalt ze vele malen.
Ik keek naar de rimpels in haar huid en
ik dacht aan hoe ze eens was, zo energiek
en levenslustig, iedere ochtend sinaasappels
uitpersend om ons een gezonde start te geven.…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat
Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid is niet het gemis
dat je elkaar niet meer zult zien
want zien doe je ook blind
in het oproepen van beelden,
en gedenken doe je alleen
als je niemand te dulden hebt.…
De plek
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.986 Vandaag was ik bij jouw graf
Iets wat me een gek gevoel gaf
Je bent er en toch ook niet
Ik vraag me af of je mij ziet
De plek waar ik jou liet gaan
Deze plek....waar ik nog vaker zal staan
De plek waar stilte beangstigend is
De stilte van gemis
Langzaam zak ik op de grond
Ingezakt waar ik net nog stond
Met mijn handen over jouw graf
Haal…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.8 met 41 stemmen
3.091 Al 28 jaar voel ik het gemis.
Je ligt total loss op de bank
Het gevoel, gedood door de drank.
Je bent een vriendelijk mens,
Behulpzaam voor iedereen.
Het enige, dat ik wens,
Is een beetje liefde, voor mij alleen.
Na al die jaren van hopen
op verandering
Besef ik maar een ding…
Jij zocht geen vrouw,
Maar een goede vriendin.…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De witte oceaan van je ontluikende glimlach
Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren
Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
Niemandsland
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.789 Ik heb me stilletjes terug getrokken
Naar een plek waar niemand is
Niemand weet dat het bestaat
Dit is mijn Niemandsland
Ik heb mijn masker opgezet
En ben langzaam weggegaan
Zachtjes en onopgemerkt
Niemand zag me gaan
In mijn land is het rustig en rumoerig
Ik voel de pijn en het gemis
De chaos in mijn hoofd
En de leegte in mijn hart…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 grijze haren zijn geteld
of op een glad hellend vlak
de schaduw zich vertoont
als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis…
Haat
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.729 Je haat het gemis, de leegte, die altijd zal blijven..
Je haat de dingen die nu zonder hem moeten..
Je haat degene die er nu voor in de plaats is gekomen..
Je haat het dat anderen zeggen dat je het zo niet mag zien!
Je haat het dat hij dat toch steeds doet..
Je haat het dat je alles in zijn ogen fout doet..…