3211 resultaten.
Paradijste rustique
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 ik wist
het addertje
onder het gras
kende uit
babel wat een
spraakverwarring was
paradijste
rustique tussen
eufraat en tigris
leerde geduld in
wachten op verlossers
die vrede brachten
las de verhalen uit
het ooit beloofde land
geschreven met magische hand
over het uitverkoren zijn
te midden van vele volkeren
in de grote…
Winter in Groningen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
539 Zeg het tegen de bomen
in het Sterrebos
dat het niet hun schuld is
dat het onze fout is
dat er geen sneeuw meer valt
Zeg het tegen de struiken
in het Noorderplantsoen
dat zij geen sneeuw meer dragen
geen mens hoeft hen te vragen
hoe laat het wel niet is
Vertel het aan het gras
hoe na een hete zomer
de sneeuw drie meter hoog…
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 ik schilder je levend
met mijn ogen
geniet van het zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik…
Groene oase
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Enkele musjes hippen
over het zachte groene
gras.
De lupine is wonderlijk
en steekt er puntig
erboven uit.
De kleurencombinatie
maakt de tuin af.
Genietend van het
mooie weer zijn wij
dankbaar
voor wat er is en wat er
komen gaat.…
Ter Wupping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 in Ter Wupping loop je
fiets je
door puur natuur
langs het oude loopje
van de Ruiten Aa
bosjes, een schuur
je kunt rondstruinen
bij oude rivierduinen
Ruige berg, Kieberg
is avontuur
prehistorie
landschap uit voorbije tijd
boerderijen
grasland, beekdal
en al met al
beleef je puur
hoe Westerwolde
vroeger was
bolle akkers, gras
rust…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 nog iets onbekends vergeten
voor het te laat is
en het beton reeds gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan…
Waar gelukkige mensen wonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 Naar groener gras.
Een nieuwe baan.
Een lange nacht.
Totdat het de hoogste tijd werd,
om weer terug naar huis te gaan.
Naar waar domweg gelukkig zijn
op zuivere liefde heeft gewacht.…
Droom voor droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 dromen van margrieten
dansend in de wind
madeliefjes gevlochten
als een haarlint
dromen van de dauw
zilverbolletjes in het gras
van zongerijpte tomaten
in de broeikas
dromen van pasgeboren
roodborst jongen
van het veulentje
met zijn rare sprongen
dromen van de hartjes
de poesjes van mei
van lakenvelders
grazend in een wei…
Redding
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
530 je zegt
ik kan de pijntjes voelen
van de bomen
van de onrust in het gras
van de twijfel in de wolken
van de benauwenis onder vogels
van de vrees voor kruipende dieren
je zegt
ik lijd met hartzeer
om de broosheid van de bloemen
om het verdriet van de kleinen
om de domheid van de groten
zullen we zoenen?…
Erfloze nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 De lente neemt een einde nu
De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras
Begint naar ooft te ruiken
De eerste schok van de nacht is wel voorbij
De blik is op de sterren soms en nu
Ertussen.…
NATUURLIJK GELUKKIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 mijn ziel verlangt naar roerselen
Zo verlangt mijn lichaam naar water
70% van mijn lichaam laat zich graag verfrissen
Door het drinkwater uit de kraan
Ik zie geen verschil met de natuur
Onze binnentuin smacht naar water
Wie de kraan daarvoor open draait
De slang over de schutting gooit
Voor de bloemen, de bomen, de planten, het gras…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten de reigers me op
Staand op lange poten in de koele ochtenddauw
Hun snavels op zoek naar wat er onder het gras…
sterren zonder waarde
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
478 de vele verbroken beloften
ver voorbij de zeven sloten
doorgestoken en achteloos
verstrooid als bedoelingen
als maaiende bewegingen
boven gladgestreken gras
als het weggeblazen blad
in de hoop aan de randen
belandt door omwenteling
na de wisseling van tijden
geleidelijk aan als compost
glorieus en verlost vergaan
onder anderen en de…
Die avond..
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
638 Blijf, zei het gras,
blijf nog even,
de avond,
de avond
is nog niet om.
Nog niet.
Nog niet.…
Kruiper
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
249 het groene gras groeide grootser dan gister
water uit de hemel daalde traag neer op het veld
en de oevers van de milde meander
had gestaag iedere druppel geteld
stoffig was wel het zandpad waarover ik liep
het zal dagen kosten deze droogte te vergeten
ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep;
ben je al door een adder gebeten
het is sporadisch…
Mei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Mei ligt open in het gras,
het licht glijdt van blad naar blad.
Ik hoor het water zeggen: pas,
en dan weer verder, zacht en nat.
Jij staat tussen de wilgenrij,
je haar een vlaag van zon en wind.
De wereld wordt een melodie
die nergens begint en nergens eindigt.
Een zwaluw snijdt het blauw doormidden.
Ik reik. Jij lacht.…
Adèle.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 In 't land, waar zilverbeekjens vloeien,
En gras en kruid in weelde bloeien;
Waar 't veld met eeuw'ge lente pronkt,
En liefde uit rozenstruiken lonkt;
Daar dwale, zonder vrees of schrik,
Uw kinderblik.…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Na lang speuren zie ik opeens,
half verstopt, onder gras en mos
contouren van een kapotte en
verweerde platte zerk.
Ontcijfer de naam en knik dan bedeesd
ooit is dit hier, op deze gewijde plek
de laatste rustplaats van een
mijner voorvaderen geweest.…
Onze huismerel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Hij verwoest hier gewoon de hele boel
Toch zou ik hem echt niet willen missen
Al heeft ons gras zijn beste tijd wel gehad
Een mens kan zich ook zomaar vergissen
Dus merel hoort bij ons. Punt uit. Zo is dat!…
gondelvaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 het was op het eind van de zomer
de avondlucht vermengde zich
met een late geur van aarde
we stonden opeen langs een vaart
in het gras
een zacht gepraat vol verwachting
trok door rijen
de kinderen waren ook blij want
aan het begin van de boerenvaart
bloeide licht op een praam
die een ongezegd wonder aankondigde
dat met een zacht geronk optrok…
Less is more
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
1.214 Nu menig bruin café niet meer naar rook ruikt
Ruikt alles des te meer naar zweet of bier
Of wat voor spoor dan ook van kroegvertier
Dat normaliter onder in de smook duikt
Hierdoor ruikt een café naar mijn idee
Tevéél èn onvoldoende naar café…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
bloter dan voorheen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
naakt is tegenwoordig
bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Verjaardag
gedicht
3.7 met 38 stemmen
25.639 De laatste keer dat hij hier levend was,
lag hij voor me op de knieën, want groen
en paars ergerde hij zich: wie laat gras
rondom de tegels z'n onwerk doen.
Hij had een oude broek van me aan toen
hij daar ingespannen zonder stropdas
voor me kroop, langzaamaan. Zijn linkerschoen
plat en de rechter loodrecht.…
De zoon die ik niet had
gedicht
2.1 met 20 stemmen
12.143 Schokkend in de groene vacht van het gras
begon hij te lachen. Hij lacht nog steeds.
Ik hoop nog steeds dat hij stopt.
---------------------------------
uit: 'Waaigat', 1993.…
smeltende ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
977 Het gras fluistert mijn rug
In vochtige woorden de vreugde toe
En mijn neus danst met bloemen
Op de kristallen dansvloer
Van een zomers briesje
De ogen grijpen naar een ster
Die langzaam in gouden druppels
Smeltend mijn horizon inkleurt
Ik proef hoe de warme gloed
De mond van elke porie kust
Maar mist zweeft de afstand tot een gat
Mijn…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…
LAATSTE BRIEF
gedicht
3.8 met 45 stemmen
16.247 Soms heb ik nog bij gerucht
en te hooi en te gras iets vernomen
tot vanmorgen het pijnlijk bericht
met de donkere rand is gekomen.…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…