Alle inzendingen over kunst

2581 resultaten.

Sorteren op:

VROEGE WERKDRIFT

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Kunstenaars uit de Oertijd gebruikten puntige stenen bij het maken van weidse tekeningen in hun tempelgrot de keiharde spitsen gingen op de rotswand in de rondte _ heen en weer begeleid door wensen voor toekomstige jacht het hert de mammoet het rund werden bekleed met kleurige poeder van verkruimeld steen en vochtige aarde om…
Han Messie17 januari 2025Lees meer >

Golven van stil leven

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 594
Bloemen fluisteren glas vangt het prille zonlicht de stad ademt mee Vloeiende vormen trekken adem langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt. Elke wand weerspiegelt iets levends…
CB29 januari 2025Lees meer >

GRAND HOTEL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 946
Sterke kunstzinnige reuzen bewonen een trots kasteel in Sprookjesrijk Efteling, willen aan wie leeft bij wondervertelling zich hartelijk, zachtmoedig betonen. De grote heersers van dit huis belonen hun gasten met lieve tovermengeling van smullen, rust en wilde beleving. Hierbinnen mag fijne tastzin tronen. Het reuzenbrein kijkt door strenge…
Han Messie29 januari 2025Lees meer >

De wereld daarbuiten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 909
In het blauwe licht van dit atelier is het een wachten van een leger koppen gekleid uit rode grond Met lege oogkassen zonder weten wachten op de zon die hen drogen zal een leger dat blindstaart door het venster naar het licht Poreuze koppen in klei en atelier gevangen strijdwagen paard noch wapen zullen keizers tombe bewaken…
J.Bakx3 maart 2025Lees meer >

met stomheid geslagen - voor P. Sierdsma

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 641
Een leger uit weerbarstige koude klei gekneed stelt zich in rechte voren op Geschaard in borstpantser waar de dood het leven feilloos weet te raken Strijders met speren en bogen in slagorde voor versteende eeuwen geluidloze zwaarden gespannen paarden Niet gehoorde signalen van gestolde klaroenen in eeuwigheid wacht een stilleven…
J.Bakx13 april 2025Lees meer >

CORRY KONINGS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Bezielende stem bezingt het leven van liefde, smart, strijd en overwinning; vrolijk jeugdig gemoed, wijze bezinning ondersteunen haar kunstzinnig streven. Woorden vol klinkende toonkunst geven bij vreugde en verdriet bemoediging, doen uitzien naar komende versterking, waar men verkwikkend hart zal beleven. De zangeres zorgt voor bloemengeuren…

Golfdenker over Water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Jij — ja, jij — hierzie : de "Sterrenhand", golfbreker over water. Ha! Ademtochtsonnet, laat die woordenstroom nu maar komen, vers na vers, niets dan woordzucht! Krekenbrekershoofd, na de inktzeeletters op het niets — behalve sporen van de strijd, wat blijft er dan nog over? Klankenhamermuurbreker, gewrocht in tijdshand — hoe…

‘golf van verminking’

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 521
ik stel mij zo voor ’n dichter in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel de blik gericht op de ruimte in en buiten zichzelf met zicht op ’n raam of door de wisselende drang om op te staan tegen de tintelingen de ontwrichting van de wereld tegen ’n achtergrond van muziek of de schreeuwende stilte (waartegen ik niet…
R.E.N.S.29 april 2025Lees meer >

Jouw kleuren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Soms denk ik — jij was een altaar, gebouwd van bloedwarm penseel en adem die beeft in mineur. In je handen: de zwaarte van het onuitgesprokene, alsof elk gebaar een barokke buiging werd voor wat we niet konden dragen. Je zat stil, zoals alleen muziek dat kan, vol van wat niet klonk, maar door merg trok als een strijker langs een…

uit de verte

netgedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 933
uit de verte lijken wij te kijken naar wat daarbuiten gaande is oude ruggen tegen de muur smeulende as rouwend vuur het boze oog loert door een gat in het keukenraam van het lege huis het verliest telkenmale van de schitterende lente als iemand de ogen sluit steelt een ander een kus van de dood uit de verte lijken zij te kijken…

acte de présence

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
hoeveel levens op ongetelde massa’s lippen doordrenkt deze vertwijfelde woorden onuitgesproken tot in de rook de drang breeduitgesponnen verwezenlijkt te zien bij leven onbetwist ongeslagen geliefd en gehoord worden…

WITTE LENTE

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 436
Het schilderij geschapen door kunstenaar Louis van Lint toont nevel vol blaaskracht waarin verlate sneeuw en voort waaiende bloesems druk om elkaar heen dansen schimmige boomstammen vluchten naar de leegte.…

Kleur mij in, voor het te laat is

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Het leven is als een kleurplaat. In het leven leer je mensen kennen. Ze geven je kleur in je dagen, soms buiten de lijntjes, maar met de jaren worden het de juiste lijnen en de juiste kleuren. Na een tijd vervagen de tinten van wie je ooit hebben ingekleurd. Ze trekken zich terug in het papier, zacht, bijna onzichtbaar. Dan ontstaan…

WAAR 2 OF 3, dankhartenkreet op lezing Guido Gezelle in Café Eijlders in Amsterdam!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Waar 2 of 3..... ik mag die tekst die zinsnede, die Bijbeltekst ik mag dat aantal ik mag die 2 die 2 Belgen die 2 Vlamingen ik mag Daniël en Tom ik mag het, hun Vlaams het Vlaams: bakermat van het Nederlands? in ieder geval: zachter, warmer! en dan het lied, mooie middenstem 'n Vlariton en mondharmonica ook ik, Jan Jacob…

Verstilling en Strijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik staar naar ’t Scherm met daarop ’t Uitzicht vanuit ‘t Eerbeeks Atelier de Scherpte van zijn Blik ’t Metier dat ik waardeer in gedetailleerd Sfeerbeeld de Precisie van ’n Droom in Werkelijkheid gevangen vaag Verlangen naar Lucht vrijwel zonder Hunkering ‘n dunne Vervulling van Zijn eerder Afvlakking van Pijn al tonen de fijne Twijgen…

VAN HAND NAAR STEMBAND

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Druk knippend verzorgt de kapster ieders haar. Schaar en vingers van het meisje werken als levendige zangvogelvlerken, die zich willen verenen tot een paar. Hun nestliefdeslied luidt helder en klaar, doet eigen keelschat vrijuit bemerken, verkenning in het klankenrijk sterken. Vorsten der jonge toonkunst vinden haar. Zij brengt een stem…

Ritme van de regel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
Ik staar naar mijn papier of feitelijk mijn scherm droef denkend aan hoe fier de kunstenaars eens ferm hun gedichten weefden, met vaste hand het hart waarin woorden zweefden als een frêle mistflard wisten wel te vangen in machtige muziek hoe kan ik soms verlangen naar de gave van metriek…

Een altaar in de open lucht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
Waar het kronkelige Bolckpad het water van de Dommel kruist en met het lawaai van het asfaltviaduct op korte afstand Daar loop ik met kleine, langzame stapjes over vele roestkleurige treden omhoog naar de in dezelfde kleur geschilderde offertafel en ga op een klein, smeedijzeren stoeltje in de buurt zitten, waar ik in een ontwakend heden…

Vereeuwigde verbeelding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Voor zijn ogen stroomt het leven als een kolkende rivier, klotsend tegen zijn weerstand; zonder slaap bezwijkt de dijk: het schaap moet op het droge blijven zodat het niet in verlangens verzuipt. De goden probeert hij uit de lucht te plukken als kersen, met bloeddoorlopen vingers tot gevolg. Hij kan dan verbolgen zijn dat zijn vluchtplan…

Daghengst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 310
Dat het enge gigabeest haar met zijn schaduw al omvat: Zij ziet het niet zij leest in haar hoge stoel van riet. Dan slaat ze toe haar boek de bruine ogen op en vreest het Calderesk sculptuur dat haar nu oogloos guur beloert: een hong´rige strandwandelvloek. Nu is het maar te hopen dat ze harder dan het gigabeest - als het zich verroert…
Guus Maris25 augustus 2025Lees meer >

VURIGE VLAMING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
De geliefde Rik Wouters houwt met tomeloze werkdrift in het keiharde steen laat woeste kracht samenspelen met verfijnde beeldhouwersgeest schept wonderwerk naar eigen zin zijn penselen gaan snel met zachte druk over het doek spreken zeldzame woorden van heftige doch lichte aanraking het wonder der gehaaste tegelijk overdachte kunst…
Han Messie12 september 2025Lees meer >

AFVALVERWERKING DIE OPVALT!

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
De afvalverwerking van kunstenaar Maas van Duijnhoven viel vooral voor mij op door het prettige confronterende van het maagdelijk wit op de achtergrond en de veel kleurrijke objecten op de voorgrond en dan wat ze voorstellen, niet voor te stellen! komt dat zien, komt dat zien! Factor IJ, Pampuslaan 11, 1087 HP  Amsterdam-IJburg laat…

SNEL SIEREN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 273
Herfstzon glijdt door levensmoe loof van takken, treft een late gele appel, geeft haar schil twee blinkende ogen vol levenswil om eigen voortbestaan te verstrakken. Een spin komt aangeslopen, laat zich zakken, weeft om de vrucht een web met lichte ril: in de boom woont een grijsaard, beeft blij en stil, zal aanstonds vernieuwd leven oppakken…
Han Messie16 september 2025Lees meer >

Godenzoon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Er wordt een lob gemaakt, hoog in de kosmos; hij is perfect en doet aan zijn verzoek. Eindelijk verbrak hij de zwerende vloek, want de voetbal kreeg de perfecte cross. Als dribbelaar slalomde hij beslist niet; met zijn voet volmaakte hij het gebed van het kind, dat het thuis niet had gered, en gejammer en weemoed naliet. Aandacht was zijn…

schaduwverlies in brons

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
voor altijd zijn je ogen iets naar beneden gericht eeuwig je gezicht zacht en sereen verborgen de brok in je keel de ingeslikte tranen het is het kind dat begreep het kneedde gemis jouw verlies het schiep leegte en nabijheid het is het kind dat ons achterlaat ons ontroerd laat kijken naar haar naar jou naar…
J.Bakx9 oktober 2025Lees meer >

realiteitserfenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 300
olifant van porselein in dit betonnen paradijs te grabbel gegooid als levenswerk dan vanuit die aangemeten rol van alle wegen van de weerstand dit hoofd van ieder kwartier in beelden van de wind als rups langs de staalrand teruggekeerd weer ben ik hier druppelsgewijs…
R.E.N.S.10 oktober 2025Lees meer >

Oefenen in verdwijnen

netgedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 948
In een mengeling van blues en folk de hemel vóórdat de deur gesloten wordt pogen te bereiken. In roerloze middagen langs het lange diepe water gaan een prevelend lamenteren dat altijd alles dat je nooit meer In het verschiet van verre wolken de tranen van de moeder zien wolken die nooit nooit meer terugkomen nooit als in een litanie…
J.Bakx25 oktober 2025Lees meer >

‘vuurinslagen van genade’

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 290
Niets hadden zij te bieden, zij verrieden een ieder die zijn hart openstellen wilde; hun gedragingen en daden zonder rekening te houden met wijze raden of gevolgen; en allen voldeden tenminste aan één der vrouwbeelden door Semonides beschreven. Morpheus zou verschijnen, mijn verleden onder de rots in de beek van eigen bloed bijzonder raak…
R.E.N.S.3 november 2025Lees meer >

Chiromantie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 297
Zij nam mijn hand bezag de lijnen dwars en krom Je hartlijn klopt je hoofdlijn is verward Je lotslijn spelt nog een lang leven voor Met tal van wisselvalligheden Maar ik kom Bij je zitten staan en liggen nooit meer gaan. Ik blijf Ze nam mijn andere hand mijn mond mijn lijf Schrijf maar raadseltekens op mijn huid Voeg kleuren toe ossenbloed…

De eenvoud

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 396
Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad, In vrije versen, zonder rijm of maat; Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had, Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt. Geef mij de strofe, vast vanouds en rein, Een metrum kloppend als een aangespoord hart, Waar 't woord nog schittert in de morgenzonneschijn, En 't leed verzacht waaruit…