2506 resultaten.
Zelfportret?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Slijp de nachten
in ieder uur, wet
de tijd en pennen op
slijpers steen, omvat
het lopend vuur op
papier, verhult weer
een vergeten dag
die lijkt gesluierd
door zelfbedrog en wat
de afvalbak niet vrat
inkt in associaties
gedoopt, des schrijvers
avontuur wordt niet in
ongeduld gedoogd
als de zon zich schijnen
laat, zijn de…
Zoals ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 drijven me verder weg van een oogpunt,
zie de kracht alleen maar groeien
Een onuitputtelijke levensbron
Begint zijn weg door te slaan
Naar een plek waar angst en pijn
Worden weggenomen
Waar het zijn wapens zal laden
Klaar voor elke nieuwe strijd
Daar de demonen waren al gevallen
Nu zullen rennen naar het duister
Omdat het licht zal schijnen…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 kleur verbond met
nevel en de schemering in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te slaan
tot het moment wanneer de zon
z'n luiken openslaat, om de grond
te bekleden, ingedeeld naar
elk gemoed, lijkt een gebrek
aan schaarste als schijn…
‘S nachts zijn alle wolven grijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 ’s nachts zijn alle wolven grijs
iedereen is dan gelijk
iedereen is te vertrouwen
of wordt opgelicht
’s nachts zijn alle wolven grijs
en huilen dan bij volle maan
zien deze voor zonnig aan
waar zij haar licht slechts leent
’s nachts zijn alle wolven grijs
alleen het licht brengt het bewijs
zolang de zon maar over ons
wil blijven schijnen…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 langzaam
pakte de dikke
grijze mist mij in
ik kon nog net
mijn hand voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder…
Doorprikken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 Wat hebben mensen toch met Schijn?
Leven is jezelf doorzien.
De ander fair belichten.
't Frist enorm op om een inzicht
realistisch in te richten!
Tot het te persoonlijk wordt...
Mensen zich ontplichten,
met grijnzende gezichten
elk verbaal ontwrichten,
verschrikkelijke taal uitslaan...…
Vuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Kan de zon nog in het water schijnen?
Wordt er nog een vredespijp gerookt?
Soms helpt er echt geen lieve moeder aan,
dan gaat de kachel uit,
maar wordt het vuurtje opgestookt.…
Het Leven Is Een Droom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 soms zo’n niet door te komen rakker
daarin ben je de mislukkeling
de arme schlemielige stakker
of eentje waaruit je nooit wil ontwaken
je voelt je hierin zo heldhaftig zo dapper
we blijven in dromen onszelf overkomen
en een ieder droomt de zijne
soms eentje waar je nooit
in had willen wonen
soms zo eentje waarin
de zon altijd lijkt te schijnen…
zacht kubisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 in het
zacht kubisme
waaraan jij lijdt
ben je de ronde
lijnen kwijt
rechtlijnig lijkt
het leven zich
te stapelen
van groot
naar klein in de
wisselende schijn
van licht en schaduw
waarin koorts
fluctueert die
gerelateerd is aan
inhoud en grote
in strakkere
elementen huizen
de gevoeligheden
waarbij hoofdlijnen
zorgen voor…
najaarswee
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
453 en fluimte op het eigen tekstafval plenst hoog op
tegen de schermen, die nauwelijks nog licht
schijnen te willen temperen: een najaarswee.…
RUUD SONTAG...laat de zon weer schijnen boven Aalsmeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Ruud Sontag, Topman bij het, ons
zo internationale vliegveld Schiphol
Zou het in z’n naam zitten: Sondag
Zondag, Sunday, Sontag
Dat de zon gaat schijnen boven Aalsmeer
veel minder strepen aan de lucht overdag
en een flinke streep door de nachtvluchten
Het zit in de naam en het zit in de persoon
Zoals ook ik met mijn naam Krediet: vertrouwen…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
712 poëmen
ex libris, als het wezen van zijn taal
en met hem spreekt ook Echo's stem boekdelen
aan deze zijde van de hemelboog
Als Iris in fictivistan hem loog
op 't dak der wereld ver aan gene zijde
hem lokt met kleuren van haar regenboog
Wordt zij een elegie over the rainbow
die hij in duizend regels aan haar wijdde
haar schone schijn…
Zegen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
523 .
_________________________________
ZEGEN
Ik dacht dat links en rechts niet meer bestonden
Maar wel 'behouden' versus 'vooruitstrevend'
Zelfs voor de schijn is dit akkoord niet levend
Zo hoorde ik van links tot rechts verkonden
Extreem 'rechts' presenteert met
lef en trots
Een schip van staat - maar zonder zegen Gods…
de kracht van het verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 een echt verhaal raakt je diep
een stem met een hart dat leeft
geen maskers, franje of schijn
woorden die spreken:
“Dit ben ik, dit is mijn verhaal”
het groeit uit stilte, vreugde of pijn
raakt omdat het zo eerlijk en echt is
fluistert de waarheid, rauw of zacht
schreeuwend om echte aandacht
een echt verhaal verbindt mensen
bouwt…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 onder een golvend dak van gebrek
bleef hij droog door te dromen
over de grote dag van zijn vertrek
de noorderzon hoefde niet te schijnen
zolang de tegenslag maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap…
7 oktober 2025 "De Supermaan vandaag"
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
720 De Supermaan groots is haar schijnen
kom dichter-bij in het bestuiven
laat de gloed klassiek spelen
toverfluiten helen
Verdeeldheid, oorlog in Gaza als resultaat,
de voor-en tegenstanders maken kabaal
partijdigheid in vuur en vlam
het mensdom aangebrand
benzinetank en haar stank
de stand van de maan is aangedaan…
"Redelijk midden"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
363 Kapitein Rob houdt zich doof
als dick schoof
dilan jon-gerijn
hult zich in schone schijn
doet of haar wipneusje bloedt
maar in deze fase
zal dat de lamme en blinde
slechthorend slechtziende
gé wé niet eens meer verbazen
Het eigen vervoer
het eigen vermogen
kortom het EV
wordt weer heilig verklaard
en veilig gesteld
de waarlijk…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af, als een menade
heft fier haar glanzend zwaard als
amazone
en hult haar aanzien in obscure
schijn…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Men zoekt tevergeefs naar woorden in het duister,
naar een gebaar dat warmte achterlaat,
terwijl de wereld kil en zwijgend praat
en dooft in ijle schijn en vale luister.…
laat die zon maar schijnen...., de maan is er tóch wel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.298 ‘k heb jaren naar de maan gestaard
En als hij er niet is
Is er iets wat mij dan zorgen baart
Dat vreselijk gemis
De zon kwam op, verwarmde mij
Maar toch had ik het koud
Ik werd dan helemaal niet blij
Dat vóelde denk ik fout
Als ik nu langzaam weer geniet
Van een kleine zonnestraal
Verdwijnt misschien dit verdriet
Vanwege mijn verhaal…
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 we zijn niet voor elkaar geboren
we delen niet de schone schijn
al is ’t bij voorbaat al verloren:
laat ooit één nacht de onze zijn!
al kan het niet het daglicht velen
toch worden wij door vuur verteerd
we kunnen niet de toekomst delen
maar is één nachtje zo verkeerd?…
Pantheon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Hades
onzichtbare heer in de schaduw, uw rijk
schimmig maar gelukzalig, doods maar eeuwig,
rijkdom, schone schijn zijn er niet, enkel diepe
vrede in uw rijk.…
Als de spiegel breekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.425 gevloerd
vol van leegte en vluchtend
van het stukgeslagen leven
ik denk aan scherven
herken mezelf niet meer en
weet dat straks
de spiegel breekt: de film
duurt niet lang
zo zwaar
mijn gedachten kleven
aan de grond en wiegen
me in slaap
kijk de zon
schijnt niet meer
zie ik alles aan
mij voorbijgaan of
is dát slechts schijn…
Het wit voorbij
netgedicht
2.1 met 276 stemmen
103.686 Nog zie ik onze sprookjesgang…
de witte tule rond mijn gelaat
had geen schijn van kans te verbergen
en jouw vonken brandden terug.
Onze 'verslaving' werd bejubeld,
zwart gelakend zweefde je mee
nu ook uiterlijk verguld.
Witte duiven als kroongetuigen.
En er was rijst, heel veel rijst.…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 extreem, en toen ging het te
snel
De weg naar het einde was nog te lang
Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan
Het lot voor je dragen, vechten voor je bestaan
In je schaduw schijnen…
tot de wierook is verkracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.063 de stiksels lieten los
je rok op half zeven
de tijd had goud
corrosie mee gegeven
schone schijn werkt
maar heel even
de kerkdeur
waaruit de geur van
volle aflaat is te proeven
je kwezelige stemmen
over God hoort snoeven
nodigt je gebed
gebrandschilderd
etst licht je ziel
herinnert je waarvoor
je viel en proeft
de sfeer, je voelt…
Vriendinnen
hartenkreet
4.3 met 53 stemmen
11.515 Jij liet voor mij de zon weer schijnen
op al mijn grauwe dagen.
Jij gaf me troost en zelfvertrouwen
zonder iets terug te vragen
Nooit zal ik dit kunnen vergeten
door jou kreeg mijn leven weer zin.
Bedankt voor alles wat jij voor me deed
jij bent een echte hartsvriendin.…
GODEN!
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.944 Naakt en zuiver, en rein
Van zonde en van schijn,
En van edele waarde,
Verlost van schande en pijn,
Schoon van dit slaafs venijn,
En zalig - zalig op aarde!
Goden willen wij zijn - !…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken
waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
elke dag
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.803 hart verwarmt
volle maan je laat dromen
sterren bekoren
wil ik met jou genieten
van het leven om ons heen
zoek de mooiste bloemen
schenk ik jou mijn hart
wil ik wind zijn
zacht jouw ogen strelen
je haren beroeren
een briesje zo zacht
zal ik zon zijn
jou in warmte omhelzen
zorgen laten verdwijnen
in jouw hartje schijnen…