2670 resultaten.
Danspartner
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 Mijn schizofrene waanbeelden
verstopte je in een luciferdoosje,
die je als flessepost naar Aruba
gooide, maar het spoelde weer aan,
in de vleselijke havens van Joosten,
Van Houten, Kerseboom, Jinek, Mok,
Soutendijk, De Lange, Soepboer en
ga zo nog maar even uren door.…
Aan de sonnetten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
850 Oom is bezeten van de scheve kruissteek
alle onderwerpen zijn al afgekruist
in het bejaardenhuis is hij al verguisd
vijf sonnetten gaat men naaien deze week
de oudjes vallen over het borduren
aan elkaar gebreid vindt de directrice
de hele boel is naar de gallemieze
men voelt zich genaaid door vergane uren
bewoners zijn de hele dag aan tellen…
Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.678 Ik zie ze gaan, met de slepende gang
van wie niets wacht, na de doorzwoegde uren,
dan even 't kort opflikkren van de vuren
der lust, en weergalm van haar rauw gezang.
Ik zie ze willoos vallen naar de nacht
en neerstorten in de slaap zonder beelden
die hun trillende lijven maakt als lood...…
winterslaap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 verdwaal in geschiedenis
vergeet een deken van tijd
soms slaan de uren over
is het vandaag al gisteren
eerder dan het geheugen
zich herinneren kan
marginaal, wederkerig
met terugwerkende kracht
het is nog geen ochtend
sla de nacht om je heen
koester de nerven in elke
minuut van het hele uur
blijf nog even liggen voordat
je voor…
De tijd van is gekomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Ze willen vast geen publiek monument
voor het voltooide leven
nu uitzwaaien genaderd uren afsluit
wat jij niet ziet als jij alleen papier leest.
Dus schrijf ik over hun gedachtes
en dat we met te veel zijn op aarde
om alle prachtige kleuren te beschrijven
ook over wandelingen in het park.…
samen zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
828 goed om gelukkig te zijn,
jij bent alles voor mij,
bij jou voel ik mij fijn,
dus ik hoop mijn schat,
dat het ook zo voelt voor jou,
dat ondanks het verleden wat jij had,
ik jou weer laat bloeien als vrouw,
het rotleven en de tranen die wij ooit lieten,
waren zout, negatief en niet fijn,
positief de laatste jaren samen genieten,
van de uren…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Zijn het woorden die mij drijven tot dichten
zijn het mijn dromen in de stille nachten
waarin ik vele uren lig te wachten
tot het aan de horizon weer gaat lichten.
Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten
genietend van heldere zonnestralen
schoner dan glans van edele metalen
warmte dat pijn en leed doet verzachten.…
Vrijmarkt
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.725 Tot hij lezen wil en spelen
en op kindermarkten lange uren
zoekt naar zijn papieren avonturen
en kostbaar plastic en karton.
-----------------------------
uit: Revisor, 19, 1992.…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles hoge ogen
Je wordt een andere wereld in bewogen
De kortste dag telt er zijn laatste uren…
Klaarheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
864 het is de ochtend die na lange
nachtelijke uren klaarheid brengt
het dorp en het land weer mooier maakt
de vrijheid schenkt waardoor
een heerlijk hogelijk geluk
het zijn de laatste sprokkels jeugd
ze leven in mijn hoofd
ze jagen door de dagen
en mijn bloed kent nog geen pijn
er is de eerste koffie en het honingbrood
de wijze raad van Spinvis…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Ik vroeg waar die nieuwe uren vandaan kwamen maar ze mocht niet delen
met vreemden, haar moeder had extra tijd nodig.
De buren waren thuis. Ik belde aan om wat toekomst te lenen,
ze gaven me brood. Al onze dagen zitten hierin, zeiden ze. Eet,
morgen komt vanzelf en morgens komen niet met lege handen.…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 er is een begin aan geluk
onder een vlekkeloze hemel,
zonder tijd, de uren op land,
bij een visser langs de kant.
hij laat het snoer ondergedompeld
in oneindigheid lopen.
het klikken op het water
wordt hemels beloond,
want een vliegtuig komt over,
dat snel de eeuwigheid bekort,
als het snoer met een helder
spetteren ingenomen wordt.…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 de dagen dragen alleen nog nachten
en ver vooruit zie ik geen ommekeer
gebed kan het verdriet verzachten
al zit ik het liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve…
Arnold Vanderlyde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Explosie na zo vele uren trainen,
de stooteruptie bleef gedistingeerd,
dat straatvechten heeft hij nooit geprobeerd,
de gentleman die zat hem in de genen
Qua streven wilde Arnold all the way,
als zwaargewicht zou hij de scepter zwaaien,
dus na het eten van vijfhonderd vlaaien
toen stond hij op De Spelen in L.A.…
VAN HERFSTTOOI NAAR KAPZOOI; DE BOOM IN DE ACHTERTUIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 laat niet van zich horen
De wind speelt hem geen parten
Hij laat zich vandaag vooral zien
Blikvanger voor mij en zovele buren
Nu In z’n aller mooiste herfsttooi
Maar hij groeit wel tot de hemel
Ver boven de bebouwing uit
laat zomaar de zon verschaduwen
Die zomerzon werpt nog amper ‘n blik
Op mijn balkon en dat van de buren
Dus zijn ‘uren…
Vriendschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
682 langzaam overgingen in wij
zwim en zwam uit Zwammerdam
samen op toneel, onze passie was geboren
ballet, muziekinstrument bespeeld
daar waar ik ging, daar was jij
een geheimtaal gemaakt
alleen voor jou en mij
wie zou ons nou kunnen begrijpen
zo dichtbij elkaar zijn, dat konden alleen wij
samen naar de bieb, peukie roken
dansen tot in de vroege uren…
eenzaam samen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 en kleine kinderen
dagelijks vervoert hij
de mannen en vrouwen
van en naar hun werk
bij het in- of uitstappen
steunt hij de ouderen
naar familie op weg
van luilak tot student
voor wie zich verslaapt
neemt hij gas terug
voor wie niet lekker is
haltert hij bij de deur
van arts of ziekenhuis
vanachter zijn stuur
geniet hij vol de uren…
Amnesty International
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 Vandaag was ik heel wat uren alleen in
dit toch grote appartementsblok.
Plots weet ik weer wat eenzaamheid betekent
en dat er niemand antwoord geeft
op vele vragen.
Ik schreef wat brieven voor Amnesty International,
naar de instanties die we om vrijheid vragen
voor hen die onterecht nu opgesloten zitten.…
in extremis (zweef even voort)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 haarstijl verlangt
mij bang maakt en laat kwijlen
wat jullie, ijdele taalfrutselaars opschrikt
van de vertrouwde moeilijkdoenerijhijgerijen
jullie je aan mansplainingstechnieken wagen, op de grenzen grazen van onze
behaaglijk gemaaide tuintjes
en persisteren als kwelgeestende
ijle kwallen en als beestende ouwemanneheren door de tere uren…
Ochtendplas
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.032 met een pot, welke ik vond
nog leeg
voor de hond, van de hond
voor wat zij vergaart
alsof een potje zijn
eigenaar spaart
ik zoek de rechtmatigheid
breng dit zeer toegewijd
knik normaal
en denk hoe raar,
pas bij het gloren
half 3 a.m koel en
bevroren wordt mijn
ochtendplas geboren
voor mij bestaat
dit ochtendgloren
niet
na 3 uren…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 De tekenstift danst talloze uren
op verlangend papier, ontvangt mijmering
uit ver gebied of eigen omgeving,
voelt in zich helpende én kwade vuren.
Tom Poes' en heer Bommels avonturen
mogen elke hen gewijde tekening
vol wijs gebeuren en toverschepping
naar het rijk der wonderverhalen sturen.…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
948 Zelfs de richting van de uren lijkt niet
langer zeker. Om nu niet weg te zinken
moet men op tijd een stapsteen vinden
of iets om zich snel aan vast te grijpen
als het licht dreigt te verdwijnen. Iets
banaals zoals uit een naburige kamer
het opdringerig geluid van een apparaat
dat aangeeft dat toch iets is afgerond.…
Zomer en het vriest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Het avondlicht
is al herinnering, nog slechts gedicht
en al mijn dagen doen van uren pijn.
Zomer en het vriest. Ik hoor mijn meren
kraken, het sneeuwt op alle kerkhoven
ter wereld. Tranen doen mijn ogen van de wind.
Tot alle wonden in mijn vlees verzweren
en ik genees, ik kom mijzelf te boven :
nog vijf keer stappen tot ik eenheid vind.…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 Geef die laatste ster ruimte
eer de ochtend de warme nacht
verlaat en jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt…
Spiegel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
986 Het is vast en zeker opruimingseizoen
de buren kochten een nieuwe leren bank
en een paar weken terug al een surfplank
ik begrijp niet waar ze het van kunnen doen
Zij zit uren aan de telefoon te debatteren
de stofdoek is door haar niet uitgevonden
hem vind ik behoorlijk kortaangebonden
Stug?…
Soms
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
857 het allemaal zo moeilijk
is het zo donker om me heen
dan kan er geen glimlachje meer af
en voel ik me zo vreselijk alleen
Niemand zie ik dan meer staan
verzonken in m'n eigen verdriet
zie ik geen vreugde meer of blijdschap
al die mooie dingen zie ik niet
Ik sta op zo moe zo futloos
aan het begin van zo een dag
sleep me door de uren…
we kozen hemel om te leven
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.687 de wereld was
te klein voor ons geluk
liefde kon niet aarden
haar wortels groeiden stuk
we kozen hemel om te leven
maar verstrengelden met pijn
niemand konden we iets geven
ons geluk mocht er niet zijn
we hebben dagen ingekort
om uren op te sparen
ons daarna in de nacht gestort
om nog meer passie te ervaren
vandaag kwam dichterbij…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen bleken vrienden van weleer
na uren…
Gesneuveld
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.537 Hoeveel uren gaan er in de ijstijd?
Hoe lang al reist het licht?
Vragen die de adem voeden.
Raak haar lauwe, grauwe hals
En proef de lome ochtend.
Met een kriebel in de vingertoppen
Vind ik de diepste kern
Vel de beer die mij belaagt.…
Gedeelde smart
gedicht
4.6 met 622 stemmen
61.208 Maar binnen zingt het wenen van het beest
en zit zijn baas al uren te versterven.
Ik wed nu dat geen sterveling ooit raadt
wie nu die twee zo bitter treuren laat.
Maar stuur toch in: wat aanspraak doet ons goed.…