Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

het juiste spoor

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 867
Iedere dag is anders, verandering voert de boventoon, Geen moment kan het blijven, sluipend tot het verdwijnt Cellen verdwijnen, ouderdom spant de kroon, Kreunend en steunend tot het eind. Naarstig wordt naar middelen gezocht, Op zoek naar ontkenning en schijn. Zo aan het leven verknocht, vluchten voor waarheid en pijn.…

sproetenkoning

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.460
die schroeide al dat bloot na een poosje pijnlijk rood ze zeiden zieltje arm kleintje er kwamen toen vlekjes op mijn hoofd armen en benen ik hield me meteen al groot liet het bij diep binnen wenen want over sproetjes dreinen doe je niet je verbijt je verdriet zelfs als zogenaamde helden je voor koning uitschelden en ze nooit verdwijnen…

2009 na Christus

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
Al is er vorig jaar heel veel misdaan, ik hoop, dat al het kwade zal verdwijnen en ieder vreugde heeft in zijn bestaan. Laat in dit jaar de zon der liefde schijnen en al uw wensen in vervulling gaan, zolang ze niet in strijd zijn met de mijne...…
Aubrey31 december 2008Lees meer >

Alsnog.

netgedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.145
ruisend zal doen zweven Als eenmaal jouw klanken door mijn huis lachen, fluisterpratend vensters zullen openen Als eenmaal jouw zaligmaken weer terug zal zijn in mijn verlangende hersenhelften Als eenmaal jouw beelden weer worden geprojecteerd op mijn verwaarloosde netvlies Als ik eenmaal weet dat ik hier eindeloos kan blijven verdwijn…
Peterdw.14 februari 2009Lees meer >

Vervliegt uit blote lijven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
stilte af in zwijgen warmte die genoten is vervliegt uit blote lijven ik schrijf omdat ik blijven wil woorden maken het verschil in draden met de werkelijkheid ze schrijven mijn realiteit mijn leven lost zich op in een reëel afwezig zijn een existeren op de rand balanceren boven het ravijn de tekst als lijn die zomaar kan verdwijnen…

Eldorado

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
drijvenden die wilskrachtig streden in de golven van de ruwe zee, zoekend naar houvast hoop zagen varen, zingend ten onder gingen in het tumult van water, wind en regen, door smekende blikken gedrevenen die grensoverschrijdend streden vasthoudend zoekend naar een beter leven hoop leerden vestigen over grenzen heen teneinde te verdwijnen…

Ontdroomd

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 664
een dromer licht zwevend boven vaste grond gedachtenloop net naast de wereld korte wandeling op de grond al weer aanloop voor een nieuwe vlucht maar de harde werkelijkheid heeft je tenslotte ingehaald voluit gesneden uit je baan gereden als tegenstellingen veranderen in haat tegen alles wat afwijkt van gewenst idealen verdwijnen…
Gerardo30 augustus 2009Lees meer >

Over de eeuwige verandering der dingen

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.826
Zich vervormen is het wolkenbestaan, en om na veel vervormen te verdwijnen, en allen, zo de groten als de kleinen, gingen die gang en zullen die gang gaan.…

opgetekend

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 730
welke droom hebt u vroeg de dichter en hij verdeed zijn ziel toen hij dagen en weken en jaren in het graf van zijn woorden dook verzen neerschreef stiller dan het geluid van minnaressen luider dan hemzelf en de muren, uitgediept tot in de kerkers van het weten hij wilde stil verdwijnen maar telkens de nacht begon droeg hij zijn geluk…

Is dit november?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
naar het praten van de mensen de middagzon schept een blinkende waterweg dansende lichtvlakken schitteren verblindend de tijd lijkt langzamer te vloeien creëert een rustig gevoel de zee ademt in mijn gezicht met haar bekende geuren de zon glijdt verder over het water in gouden kleuren om tenslotte geluidloos in oranjerood te verdwijnen…
Nadine30 november 2009Lees meer >

Als de vorst z’n kroon afzet

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
Een schaduw van wie daar gaat, ingepakt in stijve kleren glijden over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen onder mutsen door de sneeuw gehaakt, over een ijzig pad heeft ook zijn stil verlies gehad, tussen donkeren muren hangt de dag in hengsels van bevroren regen…
pama11 januari 2010Lees meer >

Knoop

hartenkreet
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.191
of is het voor jou voorbij Vertel me wat je voelt als je nog geeft om mij Niets meer zoals toen dat gelukkige bestaan Geloof je nog in ons of leef ik in een waan Wees open tegen mij laat me toe of verdwijn Dan maar niet meer samen maar alleen eenzaam zijn…
car19 februari 2010Lees meer >

Jouw wintergevoel

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen het gevoel van winter zal verdwijnen of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen en dat je weer mag zien, dat de kale beuk nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht zich buigt…
Hilly Nicolay27 februari 2010Lees meer >

De verre zomer

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
De muziek van de verre zomer zit verborgen in ieders hart verlangend naar het Licht van de zomerbloemen die mist en regen laat verdwijnen in vreugde.…

Aan een draad hangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Dragelijk is het moment in mijn hoofd wel, als een weke foetus hangt het daar maar stil aan een draad te wachten om te verdwijnen. Ik geloof dat ik Freud zou moeten raadplegen. Wat betekent wat en hoever kan ik daar in mee- gaan? Als om tijd in te halen stapelen daarna gedachten zich op, verdringen zich haast.…
c. paris30 april 2011Lees meer >

De stenen muur

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
Ik zeg: Stenen muur, ik laat je wel verdwijnen. Stenen muur, ik ga gewoon verder leven. Stenen muur, ik ga niet meer terugkijken. Stenen muur, jij houdt mij niet meer tegen!…
qwinty11 juni 2011Lees meer >

Lege dozen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Van de zee altijd gehouden, van stormen bliksems die in het water slaan het verdomde zand dat er overvloedig lag Even in de godin van de Stille Zuidzee geloofd, met haar de liefdesdaad verricht Het was niet de bedoeling dat jij met de tienduizenden zou verdwijnen even luchtigjes als de containers de radeloze schepen overvallen zonder…

mistig verlangen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 713
wanneer de mist het avondlicht verdoezelt in haar betovering gedompeld houdt wanneer vensters en bomen zo wonderlijk boven de aarde zweven, lantaarns meer dromen dan schijnen wanneer geluiden en stemmen in roerloze stilte verglijden, de wereld waziger wordt dan bekruipt ook mij het verlangen hierin te verdwijnen, dichter…

Permeabel

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 582
Verdwijnen. Vergaan. Vergeten worden. Wegsterven in onbemind gemis. Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig alsof dit lichaam een nooit verzonden liefdesbrief is waarin je geen schrijffouten durft maken.…
Hazen6 januari 2012Lees meer >

maan

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
naar binnen doe er een kleedje om heen hij is nu van mij niemand mag hem meer zien genoeg onrust is gezaaid vooral bij mij hij houdt zich stil voor even de splinters in mijn ziel maan beschenen nemen gigantische vormen aan van draken en doders worstelend om het grote gelijk dat niet bestaat zoals ik weet dat besef doet het kleedje verdwijnen…
KeesJan Plomp6 september 2012Lees meer >

Stille getuigen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 987
de brutale personen verdwijnen. Een heel fel, stil helder licht blijft altijd schijnen.…

Koudstaal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
Omdat wolken het luchtig opnemen en verdwijnen met de westenwind.…
Iniduo31 december 2012Lees meer >

Schijnen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
mijn blik, is breder dan de ogen het overtreft het gezicht lijkt uit mijn hele lijf te schijnen het kent geen zwaartegewicht het zou wel mogen maar in mist verdwijnen zo ook speelt mijn hand een rol, die rolt zonder tekst en beweegt mijn verschijning in de vinger en de hand neen, niet behekst maar tevens boven zichtbaarheid met amper…

Gebed zonder eind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
het tuinpad zal nog bladeren verzamelen regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen ook al heeft september zijn schaduw geworpen ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen er zullen nog doden te betreuren zijn verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren een ogenblik lijkt…
Iniduo25 oktober 2013Lees meer >

Gif

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
Mensen verdwijnen in haar mond, bang om hun schaduw te verliezen. - de oude vrouw zucht - Nu is een flits door het heden, een geldversnipperde levensmoeheid die zwart niet meer onderscheid van wit. - haar wandelstok tikt langzaam - De straat maakt geluiden die niemand verstaat.…

De zee geeft, de zee neemt

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.612
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk…

Handleiding voor telefonie

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.448
Wat te zeggen als je elkaar niet ziet wel hoort en weet dat de eerste drie woorden verdwijnen? Zeg: ja, met mij. Hou het kort. Woorden zijn lasso's die golven, curven van echo's in kamers die klinken. Zeg ja, met mij. Hou het kort. Overweeg dat iedereen brult en roep dan mee.…

Muizenissen kwijt?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
De muizenissen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Code geel geeft men aan, slechts voor ene dag, maar niemand zegt erbij, ga naar buiten, de wind waait door je hele bast, trotseer de boel en voel je vrij!…
An Terlouw20 oktober 2014Lees meer >

In het heelal

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.213
Lekker ineens verdwijnen in zo'n sympathiek zwart gat: eeuwig geborgen. Maar dan..... Een twee drie supernova hoepla, daar ben ik weer. Daag. ----------------------------------------- uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…

DOODSDRIFT

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Hij wenst voor De Creaor te verschijnen Met het geheim waarmee hij is geboren Hij deed zijn zware arbeid naar behoren Maar de melancholie wil niet verdwijnen Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen In liefde, schrijven, reizen en ontsporen Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren Start stil de bouw van het zichzelf omheinen En dodelijk…