2904 resultaten.
het juiste spoor
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
867 Iedere dag is anders, verandering voert de boventoon,
Geen moment kan het blijven, sluipend tot het verdwijnt
Cellen verdwijnen, ouderdom spant de kroon,
Kreunend en steunend tot het eind.
Naarstig wordt naar middelen gezocht,
Op zoek naar ontkenning en schijn.
Zo aan het leven verknocht,
vluchten voor waarheid en pijn.…
sproetenkoning
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.460 die schroeide al dat bloot
na een poosje pijnlijk rood
ze zeiden zieltje arm kleintje
er kwamen toen vlekjes op
mijn hoofd armen en benen
ik hield me meteen al groot
liet het bij diep binnen wenen
want over sproetjes dreinen
doe je niet
je verbijt je verdriet
zelfs als zogenaamde helden
je voor koning uitschelden
en ze nooit verdwijnen…
2009 na Christus
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
725 Al is er vorig jaar heel veel misdaan,
ik hoop, dat al het kwade zal verdwijnen
en ieder vreugde heeft in zijn bestaan.
Laat in dit jaar de zon der liefde schijnen
en al uw wensen in vervulling gaan,
zolang ze niet in strijd zijn met de mijne...…
Alsnog.
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
1.145 ruisend zal doen zweven
Als eenmaal jouw klanken door mijn huis lachen,
fluisterpratend vensters zullen openen
Als eenmaal jouw zaligmaken weer terug zal zijn
in mijn verlangende hersenhelften
Als eenmaal jouw beelden weer worden geprojecteerd
op mijn verwaarloosde netvlies
Als ik eenmaal weet dat ik hier eindeloos kan blijven
verdwijn…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst als lijn
die zomaar kan verdwijnen…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend zoekend
naar een beter leven
hoop leerden vestigen
over grenzen heen
teneinde te
verdwijnen…
Ontdroomd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
664 een dromer
licht zwevend boven vaste grond
gedachtenloop
net naast de wereld
korte wandeling op de grond
al weer aanloop
voor een nieuwe vlucht
maar de harde werkelijkheid
heeft je tenslotte ingehaald
voluit gesneden
uit je baan gereden
als tegenstellingen
veranderen in haat
tegen alles
wat afwijkt van gewenst
idealen verdwijnen…
Over de eeuwige verandering der dingen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.826 Zich vervormen is het wolkenbestaan,
en om na veel vervormen te verdwijnen,
en allen, zo de groten als de kleinen,
gingen die gang en zullen die gang gaan.…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee ademt in mijn gezicht
met haar bekende geuren
de zon glijdt verder over het water
in gouden kleuren
om tenslotte geluidloos
in oranjerood te verdwijnen…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 of is het voor jou voorbij
Vertel me wat je voelt
als je nog geeft om mij
Niets meer zoals toen
dat gelukkige bestaan
Geloof je nog in ons
of leef ik in een waan
Wees open tegen mij
laat me toe of verdwijn
Dan maar niet meer samen
maar alleen eenzaam zijn…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 De muziek van de verre zomer
zit verborgen in ieders hart
verlangend naar het Licht
van de zomerbloemen
die mist en regen
laat verdwijnen
in vreugde.…
Aan een draad hangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 Dragelijk is het moment in mijn hoofd wel,
als een weke foetus hangt het daar maar stil
aan een draad te wachten om te verdwijnen.
Ik geloof dat ik Freud zou moeten raadplegen.
Wat betekent wat en hoever kan ik daar in mee-
gaan? Als om tijd in te halen stapelen daarna
gedachten zich op, verdringen zich haast.…
De stenen muur
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
581 Ik zeg:
Stenen muur, ik laat je wel verdwijnen.
Stenen muur, ik ga gewoon verder leven.
Stenen muur, ik ga niet meer terugkijken.
Stenen muur, jij houdt mij niet meer tegen!…
Lege dozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 Van de zee altijd gehouden, van stormen
bliksems die in het water slaan
het verdomde zand dat er overvloedig lag
Even in de godin van de Stille Zuidzee
geloofd, met haar de liefdesdaad verricht
Het was niet de bedoeling dat jij met
de tienduizenden zou verdwijnen
even luchtigjes als de containers
de radeloze schepen overvallen zonder…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.
Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf
longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig
alsof dit lichaam
een nooit verzonden liefdesbrief is
waarin je geen schrijffouten durft maken.…
maan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 naar binnen
doe er een kleedje om heen
hij is nu van mij
niemand mag hem meer zien
genoeg onrust is gezaaid
vooral bij mij
hij houdt zich stil
voor even
de splinters in mijn ziel
maan beschenen
nemen gigantische vormen aan
van draken en doders
worstelend
om het grote gelijk
dat niet bestaat zoals ik weet
dat besef doet het kleedje verdwijnen…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 de brutale personen verdwijnen.
Een heel fel, stil helder licht
blijft altijd schijnen.…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
Schijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 mijn blik, is breder
dan de ogen
het overtreft het gezicht
lijkt uit mijn hele lijf te schijnen
het kent geen zwaartegewicht
het zou wel mogen
maar in mist verdwijnen
zo ook speelt mijn hand
een rol, die rolt zonder tekst
en beweegt mijn verschijning
in de vinger en de hand
neen, niet behekst
maar tevens boven zichtbaarheid
met amper…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 Mensen verdwijnen in haar mond,
bang om hun schaduw te verliezen.
- de oude vrouw zucht -
Nu is een flits door het heden,
een geldversnipperde levensmoeheid
die zwart niet meer onderscheid van wit.
- haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.…
De zee geeft, de zee neemt
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.612 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk…
Handleiding voor telefonie
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.448 Wat te zeggen als je elkaar niet ziet wel hoort
en weet dat de eerste drie woorden verdwijnen?
Zeg: ja, met mij.
Hou het kort.
Woorden zijn lasso's die golven, curven van
echo's in kamers die klinken.
Zeg ja, met mij. Hou het kort.
Overweeg dat iedereen brult
en roep dan mee.…
Muizenissen kwijt?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 De muizenissen verdwijnen als
sneeuw voor de zon.
Code geel geeft men aan,
slechts voor ene dag,
maar niemand zegt erbij,
ga naar buiten,
de wind waait door je hele bast,
trotseer de boel en voel je vrij!…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Daag.
-----------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…