25122 resultaten.
De bedrogene
gedicht
3.2 met 249 stemmen
62.282 Voor 't laatst, voor 't laatst. Zelfs dit ging dus voorbij.
Voor 't laatst. Ik sta verlamd. Verlamd van schrik.…
Een scheepje van papier
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.999 Tot in een bocht een tak
de weg verspert
"en 't schip te pletter slaat
op deze klip".
Dit schijnt een beeld
te echt en groots
voor een scheepje van papier.
Maar denk aan 't kind
dat in zijn boot
de wereld zag.…
cirkel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 slaan
Gaat de hele zooi weer mis
Alles komt dan weer eens boven
Weer een diepe diepe val
En 't is dan moeilijk te geloven
Dat 't dan toch weer goed komen zal…
Dorpsgek
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.513 hou van 't vak, niets is te gek
werd me te druk, 't was gekkenwerk
Te gek, zeg ik en vertrek
bezorgd om de rust in ons buurtje
breng ik verslag uit aan m'n vrouw
bekend als 't lopend vuurtje…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 ‘t leven onder ’t vuile gruis
ik graaf vertwijfeld tussen stenen
en klauw me dieper tussen de gebeenten
van dode jaren, liefdeloos tehuis
en opgehoopte leegte, naar het kind
dat hier moet zijn; wat als ik het ooit vind?…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Zo schepte ook ik mijn dagen uit de bron
Des levens en verblijdde me in de glans
Van 't water, helder in de lentezon.…
De hangende bommen van Bagdad.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.183 Maar ’t kan altijd nog gekker, 't is krommer nog dan krom
Dan stuurt men zelfs z’n eigen kind de straten op: als bom...
Wat ben je dan: een gek, verbitterd, fanatiek?…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Het was al avond, toen hij 't huis genaakte,
Een lauwe geur van vee dreef uit de stal,
En heerste over 't parfum van zijn verval;
En was de essence van wat hij verzaakte,
Dit: wat het leven klaar en helder maakte,
De grote knuisten van zijn vader, al
Moeders gedrentel, en het driest geschal
Van lach en grap, als 't volk de arbeid…
Wenen, elke nieuwjaarsdag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.603 Tijdens 'n verspilde citytrip
pronkt ze grijnzend
op de glimmende ballustrade
van 't chocobruin balkon
Plots hijgt
wankelt
en vlucht ze doorheen 't
dromerige interieur van 't hotel
door het uitzicht op
culturele verzadiging
Ondertussen borrelen uit de steegjes
groepjes geïnteresseerde drukte op
even later verwachten ze machtige en…
Voor liefde steeds met pijn betalen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.722 van regenbogen
voor op mijn borst, mijn armen en ’t gezicht
waarmee ik ‘t paarse steeds heb voorgelogen
En morgen is dan alles nieuw
kan ik in oude glans weer stralen
tot in de nacht fysieke pijn opnieuw
mij voor jouw liefde laat betalen.…
Meibloesems III.
poëzie
2.0 met 13 stemmen
1.603 Zie, dit is weelde: wandlen zij aan zij
In 't bloeiend Eden onzer liefde, loom
En stil van 't groot geluk, met teedre schroom
Ontvangen en gedragen, bang en blij.…
Promillage
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.974 Om aan de veilige kant te zitten,
praat men in ’t jargon van promille,
dat mag zichtbaar in je bloed zitten,
bij ’t afnemen van een blaastest.…
Wat mijn hond heeft
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.406 't Fijnste neusje heeft mijn hond,
't Liefste snuitje heeft mijn Truitje,
Steekt het als een ijdeltuitje
In de lucht bij wind of buitje;
't Liefste snuitje heeft mijn Truitje,
't Fijnste neusje heeft mijn hond.…
Aan Klorimene
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.716 Toen u mijn zuchten steeds mijn liefde kwamen melden,
Die ik herkomstig zwoer uit uw volmaakt gezicht;
Toen ik geen godheid had dan u en 't minnewicht,
Die ik tot Afgoôn van mijn ziel en zinnen stelde.
Toen ik in proos, en vaars uw grote glans vertelde,
Die ik veel schoonder vond dan 't hemels zonnelicht.…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 De Steen; doch ’t IJzer kan hem breken.
Sterk is het Ijzer; maar het zwicht
Toch voor de laaie Vuurgloed licht.
Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken
En voor de kracht des Waters wijken.
Sterk is het Water; maar, hoe sterk,
De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk.…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Als straks mijn hand verdort op 't grove laken,
mijn adem stokt en uitbreekt 't laatste zweet,
sla dan met blindheid 't fonklend rechteroog
maar laat het linker ziende opdat ik weet,
wanneer zij soms het sterfbed mocht genaken,
of zij mij liefhad of dit schandelijk loog.…
Aan een verouderend Meisje.
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.674 Naar Ausonius.
’k Zei duizendmaal, Lycoor, de tijd gaat vliegend om:
Besteed uw jeugd, ’t is tijd; haast naakt ons de ouderdom.
Vergeefs! gij loecht mij uit. Nu sloop om wollen sokken
De grijsheid ons op ’t lijf, en jeugd en bloei vertrokken.…
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.796 En preek ik koketterend van mijn leed,
Omdat het hoort bij 't dichterlijk bestaan?
Dat 'k zelf dit vraag, is dat al geen bewijs?
Ja, zeg ik daarom, dat 'k oud ben en grijs,
Opdat 't zal schijnen: Wat hij zegt, is waar?
Of knaagt de twijfel na mijn wetenschap
Hong'rig 't geloof stuk in mijn dichterschap?…
Klein Vogelijn
poëzie
3.3 met 37 stemmen
6.556 is geweest
Voorzeker 't is de goede God
die 't u heeft toebetrouwd
Opdat gij aan der blinden oor
Zijn goedheid melden zou
O, ja wij weten 't aardig beest
Dat God uw Meester is geweest…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 ’t Is met de verzen van de dichter
Als met zijn huis, dat ge in wilt spiên:
Al schijnt de zon, al blinkt het licht er,
Kunt ge in ’t voorbijgaan weinig zien.
Ge ziet van buiten door ’t gordijntje,
Zo tussen hor en valgordijn,
Van ieder voorwerp slechts een schijntje,
Een onbepaalde schemerschijn!…
Een kaarsje gebrand
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.868 Ik brandde een kaarsje, omdat ik je mis,
’t verlies wordt wat minder,
maar ik had jou ook graag even gezien.
Bij ’t volgende kaarsje misschien?…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 - Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 Je weet niet meer hoe 't al begon
maar leerde langzaam 't leven drinken.…
Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.514 Waarom wordt 't leven ongevraagd verkregen?
Maak ons als 't stof waaraan wij zijn ontstegen!
Wees ééns barmhartig en beveel: verdwijn!'
Hemels onwrikbaarheid en menslijk dwalen
Hoonde hij en prees 't dronken ademhalen
Tussen 'nog niet' en 'niet meer' 't hoogst genot.…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 altijd blijft bestaan
Dan voel ik mij ’t geestelijke bloed
als rivieren door mijn aderen slaan
Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Weet: Strakjes kom ik jou tegemoet
op jouw afvaart vanuit ‘t mensdom…
JONG EN VERLIEFD
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
904 In de verte knetterde de donder
heel ‘t firmament kleurde grauw
En op slag, als door een wonder
stapte ze uit ’t overheidsgebouw
Haar panty toonden twee benen
via drie grote gaten zagen ze mij
Uit slippertjes staken tien tenen
die olijk keken onder haar kledij
Kleine pootjes renden, o zo vlot
naar waar ik ‘t reeds had gewild
Die hoofdprijs…
Toewijding
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.864 in uw handen neder
Wat 'k heb gedacht, wat 'k heb gedicht,
En 't is me nu, of nog eens weder
Mijn hoofd aan uwen boezem ligt.
En is het u misschien bij 't lezen,
Als voelt ge iets , u van ouds bekend,
Denk dan: de kussen zullen 't wezen,
Die, met dit boek, mijn kind mij zendt.…
Bekentenis
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.471 ik voel 't, wanneer ik, na de eten
Met schrijfpapier en pen,
Voor mijn bureau zo rustig ben gezeten,
Dat ik een d i c h t e r ben!
Dan voel 'k een dichtgloed in mijn aad'ren klimmen,
Die mij tot zingen noopt,
En haastig dan, eer 't vonkje zou verglimmen,
Mijn pen in de inkt gedoopt!
Wat vreugd!…
FLONKEREND HEMELLICHTJE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.647 Hoog in de hemel fonkelt een lichtje
‘t enig lichtpunt van de zwarte nacht
Het doet mij denken aan je gedichtje
dat jij daarboven reeds op mij wacht
Diep in mijn hart gloeit ’t verlangen
naar wat in ’t verschiet verborgen is
In gedachten aai ik zacht je wang en
fluister dat ik jou verschrikkelijk mis
Hoog in de hemel fonkelt een lichtje…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Om rotseilanden zonder boom en gras,
Liggend verlaten in het oeroud ruim,
Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas
Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.…