Alle inzendingen over /vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

De vette jaren van de vergankelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
De vette jaren van de vergankelijkheid; waar zijn ze gebleven in de regentijd? Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de gedachten aan een voorbij te veel. De felle passie splijt mijn hart over de gedachten die mijn ziel verwart. De vette jaren van de vergankelijkheid. Wat hebben we nog, wat zijn we kwijt?…

Wiederverschluss-Streifen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
ik moet, na opening van zaken, niet te lang wachten met opeten want verschoonde tijd zal ooit voor bederf zwichten als de termijnen zijn verstreken, is al het geduld vergeten dan blijf ik zoeken naar woorden om mijn gaten te dichten Kann Spuren von Erdnüssen enthalten Ungeöffnet mindestens haltbar bis; die Vergänglichkeit…
Iniduo10 februari 2016Lees meer >

dansen aan de evenaar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
de herfst ontluikt als een droom diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers takken hakken en bladeren worden ontmand als filosofische krijgers de geur van bloed overpeinst de straat, met het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind zuigt aan de valreep waar benen zich lossen van het openbaar gewoel want alles lijkt de dood te doen…
elze7 september 2016Lees meer >

door eigen ogen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zou bijna willen dichten over deze dag die in het nat van dit seizoen dan toch de mooiste kleuren laat schijnen in een schimp waar mijn moed verslonken is tot in de weke grond waarin het graf transparant staat te waken op ontginning van bedrog die diep in dit leven is gelegen getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid als…
elze7 november 2016Lees meer >

Spoken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
de wind blaast de vitrage tot langgerekte witte spoken abrupt gewekt uit hun bandplooiheid dansen zij van grip verstoken richting bovenliggende etage hun holle ogen zwart en wijd in de schoorsteen kermt de tijd als echo uit hun keel onloken een ijzingwekkende hommage aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…

Het eeuwige niets

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
Waaruit alles is ontstaan Verloopt volgens een kringloop Om mettertijd weer te vergaan Elke fase in het leven Begint met een kleine baring Blijft soms maar voor even Voorziet het bestaan van een opklaring Elke fase in het leven Eindigt met een kleine dood De pijn blijft soms maar voor even Die men in laat voelen wat een geluk het bood…
M. Bos12 november 2017Lees meer >

In de kringwinkel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
De kleren op de kleerhanger kleuren klaaglijk en klein afgeleefd en weggedaan maar het eind mag niet komen het verlangen naar enkel draad te zijn enkel stof` .…

betegeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
van een fossiele, stenen vloer is het lastig eten zo keurig als het tuinpad van de buurman ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten nog versteende keutels resten er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan, ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat de maat toch te klein bleek zodat voetstappen in beton zijn…
Iniduo5 oktober 2019Lees meer >

Een ordinaire stoelendans

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Links en rechts vallen ze neer. Ja, het leven is geen sprookje, meneer! Voor jonge mensen is het begin vaak wel leuk, maar ook zij krijgen een deuk. Thans zei tante Jans: "Op latere leeftijd heb je minder sjans." "Ach wat maakt het uit," zei de koe,"Jansen is nog lang niet moe!" En Kirsten heeft een nieuwe baan! De negativo zei: "Het is met ons…
W.L.Baanstra24 september 2020Lees meer >

kleuren van de aarde 7

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 761
men zal ons over bossen verstrooien wie we ook waren al het hartzeer in menselijk tekort verpakt geraakt in lucht en water we nemen de kleuren van de aarde aan wie ons ook beweent wie ook in de spiegel kijkt naar diep verdriet men zal ons over bossen verstrooien wie we ook waren…
J.Bakx27 augustus 2024Lees meer >

herfst

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.082
onbewogen staan de bomen als skeletten hun takken als een smeken hemelhoog gericht zonder schaduw werpend op het naakte verstilde land waar de lucht van dode wintersloten ons beroert als wij de grijsheid weerspiegeld zien in een zwarte omlijsting van vergankelijkheid.…
frans.m31 januari 2004Lees meer >

Het klappen van de zweep

gedicht
2.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 12.816
Zij was het type dat alleen door een gesprek zover te krijgen was; een ernstige babbel, iets diepgaands, over de vergankelijkheid van het levende, de noodzaak van relativeren, Wittgenstein, de anarchie, structurele crises, neurosevorming, de dreiging van het neo-fascisme of kernenergie.…

De wind blaast alles

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
voor me, gemakshalve ophopen van, wat zo vredig aan mij de toeschouwer lijkt hoe je ook probeert de wind blaast alles maar neemt slechts tijdelijk het blinde vertrouwen in jou dat ik fluisterend nodig heb ik waaier, gelukkig draagt de wind enkele richting een zekere vergankelijkheid mee…
Aafje15 oktober 2006Lees meer >

lente

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.190
nooit gezocht maar toch gevonden jouw afdruk in je winterjas aan de kapstok opgehangen omdat het weer lente was alles is vergankelijk zegt men dikwijls bij vertrek maar als ik jouw jas zie hangen op die door zon beschenen plek dan raakt steevast mijn traanbuis lek…

Dat ene moment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Nederig boog ze soepel als het riet in de vergankelijkheid van dat ene moment, wetende dat dat punt van zijn nooit meer wederkeert, de slinger van eb en vloed met als raakpunt de ommekeer en telkens anders keer op keer , in het ver-rijkende veranderlijke, in de flow van het bewegen!…
katty25 juli 2013Lees meer >

ontmoeten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
zij zag zijn ogen achter het glas van de helm geen maskerade maar wel een glimlach die zijn masker open brak zij zag zijn ogen zij wist wie hij was wie achter dat masker zat zij zagen elkaar glimlach in de storm in vergankelijke tijd de diepe stilte…

DICHTER BIJ DE NATUUR (kan je niet komen)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 248
natuurdichters gedijen bij de jaargetijden het groene voorjaar de warme zomer het herfstachtige najaar en ten leste de vrieskou van een strenge winter dichters hechten zeer aan de seizoenen als inspiratie voor de verzen die dan weer gedijen bij het bestaan en het verstrijken van de vergankelijkheid...…

UITVINDING

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 898
Als zachte, verfrissende regendruppels in de zomer als een dikke wollen winterjas, die mij verwarmt tegen de kou als buiten spelende kinderen in de lente, maar ook als vergankelijke dorre bladeren van de bomen in de herfst. Zo vind ik je iedere dag, neen soms ieder uur, weer uit.…

Natuurproces

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Spinrag ligt als een dun geweven sjaal rond stakerige schouders van wat struiken in mijn tuin Geen kruid lijkt opgewassen tegen het verstrijken van de tijd en zelden lag een hof er zo verlaten bij Mijn lustoord blijkt vergankelijk te zijn en mij rest slechts het brakke paradijs…

als koe

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
zoals de schilder zichzelf ziet als koe de weide is het leven waarop hij terugkijkt waarin hij graast en nog iets achterlaat als bijdrage voor de vergankelijkheid de schilder is de kwast en de penseelstreek tegelijk hij klampt zich vast aan z'n expressie geeft gehoor aan drang naar iets dat niet meer is of het moet afscheid zijn…

opnieuw herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
het is de vergankelijkheid die vat krijgt op m'n gemoed kleuren van de herfst maken ruim baan voor melancholie als ik iets weg slik besef ik dat de tijd van gaan is gekomen seizoenen komen en gaan telkens sneller dan voorheen en wij schikken ons in het lot…

Tijdloze bloei

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
Bloemen wiegen zacht in stilte van seizoenen nieuw leven ontwaakt Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd. Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert. In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en…
CB5 januari 2025Lees meer >

een zottig lot

netgedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.120
ach, het was maar voor even van korte duur zogezegd dat ik op eenzame hoogte aan de top mocht zweven het koningsschild gesmeed van honing uit een sterfelijke bron heb ik afgelegd op een aards schavot daar het smolt in de zon toch was het zoet een enkele maal te proeven van een vergankelijk aards lot…

november

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 898
nu uit de tuin de rozen verdwenen zijn kale stelen en doornen grijnzen boven het bladertapijt alles ruikt naar vergankelijkheid zoals vochtig mos veert onder je voet en moddergrijs glijdt trekt de tijd zich in zichzelf terug schijnt maanlicht warmer dan de naakte winterzon…
rietvr15 november 2007Lees meer >

Aankondiging

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
Schimmen waren rond zijn bed; aankondiging van verval en ondergang, een gevoel van vergankelijkheid groeit met de dag: dit vluchtig beeld waarin hij zijn zelf verloren ziet gaan; een lange wandeling door de mist van het onbekende, zonder doel, zonder huis, niet wetend of het goed of slecht af zal lopen.…

droombeeld

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 624
akkers liggen gerooid maar voldaan in het goudkleurend avondlicht ik verzink in het vergankelijk beeld van groei en vergaan overpeins hoe mijn kleine bestaan verlopen is wat er na de dood van mij nog over blijft misschien wel verder leeft en of er ook iemand te wachten staat in het ooit gedroomde hemels licht…

culpabilité

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
het verleden als een rugzak met 't gewicht van vergankelijkheid al het geluk van weleer de vreugde pijn verdriet en oude tranen die ik bewaarde voor later leggen beslag op mijn gemoed doch met iets van zelfkastijding draag ik het als boetedoening op mijn rug en troost mezelf met de diepere gedachten dat schuldgevoel ook een gevoel is…

Zonder weten

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 768
vergankelijk zijn gedachten aan vroegste jaren van mijn vast bestaan ook vermoed onstoffelijk zijn tot moeders baren is gedacht tot niets vergaan geen zin laat ik mij geven daar alles is vergeten - een vogel mist zijn vleugelslagen niet - geen woord geen zin noch aai noch koos het leven maakte mij gewetenloos…
Montanero31 augustus 2005Lees meer >

TERMINALE KLEUREN

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.007
en ik onrustig in mijn stoel als aan het sterfbed van een dierbare zoekend naar telkens weer verkeerde woorden de vergankelijkheid opgediend compleet met garnituur…

IX Stofwisseling

gedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.281
Vergeet de groente vergeet het vergeten vergeet de vergankelijkheid eet wat je ziet weet wat je vergeet vergeet wat je ziet op de wandeling vergeet het licht op de wereld niet eet het licht drink het als wijn tot het stroomt door je bloedsomloop tot al het vergeten weten je uit de vingers bloeit. ---------------------- uit: 'Ontij',…