276 resultaten.
Het warme geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 wij wisten
onze bloemenwei
halve meter hoge
stelen waarin
wij speelden
kleuren ademden
geuren zagen
wiegen in
vreemde melanges
afhankelijk van
weer en seizoen
ook wij veranderden
in de tijd als wij
op de moswarme
aarde doken en met
gesloten ogen het
leven om ons heen
groetten de rust
proefden van zien
zonder bekeken te
worden…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 verwarring door gekte
in de familie, die zich verwijderde
als in een echo van stilte
waarin woorden zich verloren
leek immer maatgevend
in het voorjaar wanneer
gras groen groeide in weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden
afhankelijk…
Je geeft me niet dát...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.778 Waarom loop ik met
een gevoel in me
rond
als een
afhankelijke, jonge
hond
waar ik helemaal
geen zin in heb
want 't is tóch
allemaal
nep!
Jij, vrouw, doet zó veel voor me
maar geeft me niét dat
wat ik zo graag hebben wil
de kans dat jij je hart
in mijn handen legt
is nagenoeg nihil!…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Machtig voorspellende
Ons vergezellende
Oer-oude goden,
Al het vergankelijke
Weet ik ’t afhankelijke
Van Uw geboden.
Zomer en zonneschijn
Gloed van de jonge wijn
Windvlaag door ’t koren,
Bron die de rots ontspringt,
Wordt niet wat in hen dringt
Uit U geboren?…
Ongeneeslijk ziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.133 terwijl ze zo aan het leven waren gehecht
Of God dit nou gewild heeft of niet
het blijft een groot vraagteken
de familie blijft achter met groot verdriet
op de begrafenis zal niemand ontbreken
We weten dat dit eenieder kan gebeuren
maar we staan er zelden of nooit bij stil
maar misschien moeten we wat minder zeuren
als ons leven niet afhankelijk…
lentegroei
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
495 Flora en fauna zoeken evenwicht, een merel wekt de morgen, de bloesem bloost afhankelijk, het veulen schaduwt elke stap, geen enkele notie van de tijd, laat staan de zondagsmorgen.
Maak je portret, je schilderij, en vul met geuren mijn gedachten silhouetten zijn verzweemt in groen, de merelnesten wachten.…
Bijzondere ervaring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
527 vertrouwend op het weer
tevreden als een kind
Zo vrij als een vogel in de lucht
verblijven in hogere sferen
mijn gedachten waren niet meer beneden
ook hiervan valt er een hoop te leren
Vrij van zorgen, gedragen door de wind
wachten op wat komen gaat
het voelt goed
maar we blijven paraat
Toch was het voor mij mentaal moeilijk
zo afhankelijk…
Hopeloos en broos?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Het mooiste woord wat ik mij wens, het maakt me
licht en tevens zwaar, als mens tussen de planeten,
naast de schepping van een wereld, liefst zonder
buit, anders afhankelijk zonder toegevoegde waarde,
onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef
mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van
alles wat levend is en wat de liefde…
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
820 Jij en ik
gaven een hand
jij en ik
hadden een band
jij en ik
geloofden in elkaar
jij en ik
waren een paar
jij en ik
hadden vaak plezier
om het absurde
om het vergankelijke
omdat we konden relativeren
Jij en ik
wilden altijd leren
konden goed wandelen
waren afhankelijk
wilden elkaar niet veranderen
hadden een verhaal
samen beleefd…
Biotoop en anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 konden omgaan
had de bezielde
een opdracht te
vervullen net als
bomen en planten
in hun eigen biotoop
op weg naar
zon en energie
waarbij schaduw en
wind harmonieuze
contactpunten waren
van het dag en
nachtritme binnen
de jaargetijden die
door bos en woud
beheerd werden met
mycelium in zielentaal
waar de natuur elkaars
afhankelijkheid…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Toen die seizoenen
jarenlang en verbreed
vergleden waren,
omdat de vrijgevochten
handen zelfs die realiteit
niet respecteren wilden
waarvan zij afhankelijk
waren om te overleven.…
samenleven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.649 een soort wippen
soms hang je
d’andere kant
was zwaarder
soms val je
d’ander stapte
er van af
verend wip kippen
‘t echte werk
alles in eigen hand
los van keurmerk
gezien een mevrouw
handjes los
schokdempers valbrekers
toch vrij gevallen
jong nog
altijd alleen gebleven…
Partituur van de natuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 jij straalde
als een opkomende
zon op het groene
gazon met in je hand
de partituur
van de natuur
in de geur van
pas gemaaid gras
liep jij lichtvoetig
door de eerst aanzet
van de proloog onder
een dubbele regenboog
later walste jij
in gepaste kledij
de vierkanten in
licht en donkere
kleur afhankelijk
van maaiers vleug
in…
Tussen hoop en vrees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.797 krijgt zo zonder mij
Waarschijnlijk dat je dan ook gaat
Mij verdrinkend in verdriet
Niets staat vast
En niets is zeker
Het blijft koffiedik
Als je het zo ziet
Ik zou willen
Dat ik kon sturen
Maar hopeloos
Hoe graag ik wil
En hard ik stuur
Het blijft slechts een vaag moment
Iets korts van duur
Vertrouwen hebben in de toekomst
Afhankelijk…
Het Noorderplantsoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Strandt, de afhankelijkheid
wordt eens haar dood.
Maar niemand heeft echt spijt.
Ze neemt elke dag afscheid.
Dit is het hart van de stad.
Oneindig lang, zachtjes vertrapt.
We dragen haar naar het graf.
Er mist iets, maar
mijn aandacht verslapt.
Te weinig zetten zich schrap.…
Onze levensreis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 Onze levensreis begon als kind
Toen we nog geheel afhankelijk waren
En niets in deze wereld hadden ervaren
We werden gekoesterd en bemind.
Na verloop van jaren werden we zelfstandig
We moesten onze levensweg zelf bepalen
Dat ging dan vaak over bergen en door dalen
En we vervolgden onze reis eigenhandig.…
Onze levensreis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
582 Onze levensreis begon als kind
Toen we nog geheel afhankelijk waren
En niets in deze wereld hadden ervaren
We werden gekoesterd en bemind.
Na verloop van jaren werden we zelfstandig
We moesten onze levensweg zelf bepalen
Dat ging dan vaak over bergen en door dalen
En we vervolgden onze reis eigenhandig.…
Onze levensreis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Onze levensreis begon als kind
Toen we nog geheel afhankelijk waren
En niets in deze wereld hadden ervaren
We werden gekoesterd en bemind.
Na verloop van jaren werden we zelfstandig
We moesten onze levensweg zelf bepalen
Dat ging dan vaak over bergen en door dalen
En we vervolgden onze reis eigenhandig.…
Het sociale vangnet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
522 samen
steunden elkaar de
hand reikten bij
onverwachte dreunen
ook waren er de
seizoeners die bij
gelegenheid altijd
acte de préséance
en tussendoor nooit
kwamen opdagen
zoals op feestjes
en verjaardagen
een redelijke
reactiegroep waren de
werk en schoolmensen
kinderen en vakanties
die elkaar opvingen bij
familie en aanverwanten
afhankelijk…
De Grote Trek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 Weerbarstige oktoberdagen
eerste bladeren vallen in 't rond
windvlagen, stormgevaren
takken breken af
Tochtig is de trek,
't afkoelen van de aarde
weersveranderingen en kortere dagen
Noord-Zuidverbindingen bij valavond
magnetische velden en sterren om zich te oriënteren
't verzamelen voor "De Grote Trek"
afhankelijk van de soorten
fragmentarisch…
HET JUISTE MIDDEN
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.718 Die dit zeit,
Geeft haar een lucht-bestaan van loutre onzekerheid,
Van ’t aantal, van de maat der dwalingen afhanklijk,
En niet bestaande, niet erkenbaar dan door haar,
De Wijze vrage dan niet langer: Wat is waar?
Alleen het onderzoek: Hoe dwaalt men? is belangrijk.…
Vat vol tegensrijdigheden
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
578 "alles is liefde"
ze is dol op sprookjes
over elfjes kabouters en feeën
kan zich verheugen op misdaadseries
om dan vlak voor het einde
in slaap te vallen
zodat ze haar moordenaar
nooit gevat
haar misdadiger nooit bestraft ziet
ze lieft de vrijheid
dansend op blote voeten
met bloemenkransen in haar haren
haat het, afhankelijk te…
mijnheer de jong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
833 een keer ontzettend pech gehad
wat een slechte dag voor de chirurg
voor mijnheer de jong volgden er vele
van bittere verwijten machteloos verdriet
een uitzichtloze geketende toekomst
levenslang afhankelijk van zijn naasten
ze koesteren zijn grote boerenknuisten
die beschonken over de etenstafel zwalken
ondersteunen zijn lijf eens zo beresterk…
De mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
662 Toch is de mens diep afhankelijk van U, o God
U die de aarde en de mens geschapen heeft
En U die nog steeds om Uw schepselen geeft
U, Heer onze God, blijft bewogen met ons lot.…
De mens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
627 Toch is de mens diep afhankelijk van U, o God
U die de aarde en de mens geschapen heeft
En U die nog steeds om Uw schepselen geeft
U, Heer onze God, blijft bewogen met ons lot.…
nooit meer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 haar wandelen
in het bos of
langs het strand
nooit meer met haar dansen,
nooit meer bloemen voor haar plukken
zelfs nooit meer ,
zon voelen op je huid
wind in je haren
malse regen
of prikkelende vrieskou
maar levenslang
verschanst in een waanwereld
op vier muren kijken
als je einder krimpt
tot ziekte en pijn
onmacht en afhankelijkheid…
DE VERWORPENEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.002 En die eertijds droegen om de leden
Tekenen van de afhankelijkheid,
Zullen opgaan naar een stralend heden,
Door de poorten der oproerigheid.
-----------------------------------------------
uit: Opstandige liederen (1929)…
Ondanks alles….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
422 Ondanks alle voornemens
vermommen we als een
excentrieke diersoort,
waarbij de voortplanting
vanuit het instinct wordt
gemotiveerd dat de resultaten
voor onze nazaten, het op z’n
minst een betere opstap hebben
tot een hoger doel, wat scoort is
te zwak uitgedrukt, geprojecteerd
in een gevoel tussen materie en
afhankelijkheid wat wordt…
Een mus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Een mus trippelt van hier naar daar
Om voedsel te zoeken voor haar jongen
Die onlangs uit het nest zijn gesprongen
En afhankelijk zijn van het vogelpaar.
Een zwaluw legt haar jongen neer
In het kunstig nest dat zij bouwden
En waarin ze zich veilig vertrouwden
De zwaluwen vliegen heen en weer.…
Hand
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.997 Sindsdien deel ik de tijd, mijn
kast en mijn leegte, en het is waar dat ik voor het eerst en
haast tot mijn spijt afhankelijk ben, maar ik blijf opgelucht
dat het een hand is en geen tong, god verhoede een tong,
of een neus, wat neuzen teweeg kunnen brengen, hoe men
er in lorren gehuld achteraan moet, nee een hand, lege
hand, glad, verlegen…