566 resultaten.
Een nieuw begin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
632 De geploegde akker ligt daar
het nieuwe zaad zal wasdom geven
zo is het ook in het leven
aan het begin van het nieuwe jaar
voor ons ligt onaangeroerd de tijd
wij mogen de tijd vervullen
met blijdschap of met narigheid
met tienen of met nullen
de toekomst nodigt uit
om dromen te vervullen
neem daarom een kloek besluit
met passie en liefde…
Vertel eens Heit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ligt er in de natuur een taak
iets voor mij wat niet achterklapt,
mij wel gewoon voort laten stappen
zonder op akkers iets te vertrappen.
Is het me dan ooit echt welgenegen
kom ik mede daar mijn roeping tegen.
Vraagt het dat men sober en onopvallend leeft
dan de natuur onbevangen indenken verweeft.…
Smeekbede
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
909 Schenk mij je wijn
nu de druiven nog zoet
en laat je lippen niet verschralen
maar dompel ze in parelmoer
nu jij nog op mijn akkers woont,
de zee zich wiegt in zilverzij.…
WINTERSTILTE
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.639 Een witte spree
ligt overal
gespreid op ’s werelds akker;
geen mens en is,
men zeggen zou,
geen levend herte wakker.
Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!…
De aardappelprijzen....
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
813 Zie daar toch die geploegde akker,
glinsterend de vette klei,
in elke voor nu wakker,
wachtend op het volgend jaargetij.
In het hoek - ineengedoken -
drukt een patrijs zich bangelijk neer.
Daarnaast een trotse reiger
poserend als 'n rijzig heer.…
boerenland
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
757 het land nog dromend
het vroege uur onaangeroerd
de zon als een purperen bal
zacht rijpend boven goudgele
akkers vol geur van hooi en
rulle aarde
en wij, wij kijken ademloos toe
laten de stilte liever onbetreden
het dunne licht onaangetast
alsof we hier overbodig zijn
uur en land zichzelf genoeg…
vlaschaard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.007 mijn vlaschaard
ik zag je niet in bloei
dit jaar
te laat kwam ik terug
geen vlasbloem
niet in het blauw
niet in het wit
dit jaar
nu praal je daar
vlasgroen
de wind kamt gul
je bolle zaad
mijn ogen laat ik glijden
je lenigheid bekoort
de akker draagt
met welgevallen je schoot
volgend jaar
blijf ik in 't land
zolang je bloeit…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 De chasse à courre ontplooit zich
over de velden, de akkers.
De boeren morren gelaten.
Kasteel van mijn dromen.…
Het klaprooslied
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 Wie kent ze niet; de rand van akkers
en beemden verft ze onvervaard
met tederheid van kleur en dromen,
ver weg van haat en nijd.
Wie kent ze niet, de zo gedweeë
die buigt en eert, maar toch niet slaafs
zich onderwerpt aan wat er komt,
zonder te breken, zonder schijn
haar plaats kent en haar eigen tijd?…
De Dichteres
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ze trouwt niet meer in ´t wit
ervaart veel meer dan één seizoen
Met dit veld voor ogen als het levenspad
geen spruiten, boerenkool met vorst
Haar akker ligt er onbebouwd
het weer masseert haar huid
De wind kan er alleen naar fluiten
al omarmt hij haar natuurlijke schoonheid
Bij haar groeit er iets van binnen
nog veel mooier dan fysiek…
SLEPENDE REALITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 huilend en huilend in een droom
waarin ik mijzelf voortsleepte
over verkoolde akkers
het geluid was weggenomen
rondom vlaggenmasten
uit respect
voor stoffelijke resten
ik struikelde en struikelde
tussen sterke armen
onderdoor het dragen van de kisten
huilde en zwaaide in een droom
langs de snelweg
waarin ik mijzelf voortsleepte
achter…
Polder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Graan, polder, hemel
Rechte lijnen, gele vlakken
Meanderend doorkruist
Door achtergebleven kreken
Land dromend van zee
Warmte spiralend
Boven verlaten akkers
Klimmende leeuwerik
Hoor, het zacht ruisende water
Tijdelijk gescheiden
Van haar bedding
Ooit weer verenigd
Tot die tijd
Gouden vergezichten
Korenblauwe lucht
Stilte…
Zonsopgang
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
522 hoor reeds de vroege vogels zingen
en hier en daar een haan die kraait,
een boer die vlot zijn akkers maait,
ja, niemand kan zich nog bedwingen.
geen vuiltje aan de grijze lucht
enkel maar wat stapelwolken,
die groeperen gelijk nomadenvolkeren
doch, ze slaan weldra op de vlucht.…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De holle wegel
verschaft uitzicht op het dorp.
Geborgenheid wenkt.…
vertakkingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap
waarmee de boom zijn lucht
ontneemt, doorzichtig van aard
waarvan al sprake was bij naderend vertrek
gezien de verte van de akker als boegbeeld
van een horizon
nadat een voornemen in vroegte en
het late uur
zodra wij verstommen
in taal verzinken, het herhalen verzaken
ieder zijns weegs
en…
Talend graan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
656 Het land wacht
in stilte
op bevloeiïng,
bewerking
van de akkers.…
spreuken 32
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Wanneer ik nog schoon water heb,
al moet ik het dan kopen,
ik laat het zelfs gewetenloos,
over Gods akker lopen.
Daar op die akker groeien dan
de bomen van het bos.
Ze groeien tot de Hemel,
en daar zit de Big Boss.
Psalm 2:4…
VERLOOCHENING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.083 Het kraaien van de vroege haan
roept heel wat bij hem wakker;
heldhaftig op de bressen staan,
meer dan de anderen vooraan,
een ogenblik van stil vermaan
bij 't bankroet van zijn klein bestaan,
het kraaien van de vroege haan
roept heel wat bij hem wakker;
zifting van tarwe uit de akker,
de meester wijst de route aan,
Hij laat geen rots aan…
open velden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 kleine huizen aan het
eind der akkers, hun wakkere bazen
strooien met water, waar
het veld te droge halmen draagt
zie de kraaien
hoe ze wentelen van oud
naar nieuw, de vleugels wijdgespreid
op wieken van een warme wind
het zomerkind ten top
dat bovenal haar wiegje vindt,
een baldakijn
een zachte wolk
een toermalijnen page
lichtvoetig…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan
Rouwrandig bovenlandig
Over god's akker…
Het ijzige front
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 ploeterend met de fiets
aan de hand krakend over
een dood spoor van gewiste paden
langs grauwe geknotte wilgen
en sneeuwpoppen
met geknakte, geheven armen
in overgave
sneeuwvlokken sneuvelen
op vaalbruine hazen vluchtend door
de ochtendschemering
over schrale akkers
hun legers verlatend als
deserteurs het ijzige front
voordat de kou…
DOMBURG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 Kijk eens - zucht zij - zalig
eindeloze ruimte zover ogen zien
een late boer rijt z'n akker open
elke portie wacht op bevruchting
een enkele boom belooft rust en
's zomers boterhammen in de schaduw
een sloot - de zekerheid van water -
wie kan hier anders dan dankbaar zijn
zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…
Kerkenpad
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.239 Van ver al zie ik moeder
aangewandeld komen
over de Hodonkse akkeren.
Op de Vonderbrug kruisen we elkaar.
Een meisje is ze,
donker van oog en haar.
'Dag moeder', zeg ik.
'Dag kind', groet ze mij
-een man van vijftig jaar-
en ze gaat verder kerkewaarts.…
Onzeker
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
956 langere tijd
Machteloosheid is een rot gevoel
Dat raak je niet snel kwijt
Afhankelijk zijn van anderen
Niet zelf kunnen sturen
Onzekerheid die aan je knaagt
Als het langer blijkt te duren
Gelukkig is het tijdelijk
Hou ik mezelf steeds voor
Voorlopig moet het dan maar zo
En draait de molen door
Uiteindelijk komt het toch wel goed
Als akkers…
Najaarsochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 Een Keltische mist polijst de uithoeken
restanten dwalend duister verdrinken
in het binnendringende morgenlicht
boomkronen, in onbeweeglijkheid
gevangen, spiegelen de herfstkleuren
De leegte wandelt met een glimlach
door de kalende akkers
hier waar de taal de dagen raakt
worden de woorden buigzaam
er is slechts licht voor een enkele stap…
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 Geen goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en…
Mijn laatste liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
596 Hoe jij liep in die storm
bij het lage tij, hoe je me
volgde langs die lange regens
hoe je met me danste
ik zál dat nooit vergeten
nu is jouw akker verdord
het graan te lang gerijpt
de schoven omgewaaid
en de stoppels op het land
braken hun laatste adem
ik mis je hand, de dagen
in je ogen
en sinds mijn laatste droom
dicht ik jou in…
Moeder (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.166 Van ver al zie ik moeder
aangewandeld komen
over de Hodonkse akkeren.
Op de Vonderbrug kruisen we elkaar.
Een meisje is ze,
donker van oog en haar.
“Dag moeder”, zeg ik,
“Dag kind”, groet ze mij
-een man van zestig jaar-
en ze gaat verder kerkewaarts.…
lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
475 als ik ontwaak met jouw handen
op mijn buik, je lippen aan mijn hals
het verlangen zichtbaar aan je borsten
weet dan dat ik mijn ogen weer sluit
en de hemel verleg aan de akker van je hart
de warmte van onze huid
zal het gemis bewenen
in elke porie waar een herinnering
in staat te lezen
lief, jij bent de zee op wie ik vaar
het water dat…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Ik voel opa’s ziel in mij
krimpen van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…