3465 resultaten.
Overleef je gezelschap
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.177 Altijd als ik naar je luister
Tast ik grootscheeps in het duister
Je hoort jezelf graag praten en je doet dat veel
In zinnen zonder einde en met luide keel
Ik ben gestopt met sputteren en stribbelen
Heerlijk rustig leven zonder kibbelen
Ik heb een zender opgezocht die niemand kent
Er is daar ruimte voor nog nooit gehoord talent
En voor prachtige…
stamel de naam!
gedicht
2.5 met 37 stemmen
12.298 adem rustig in en uit, adem in
en uit, denk aan de naamdrager, in en uit
in en uit, goed zo, in en spreek de naam uit
hap naar de naam, probeer te happen
naar de naam als naar adem, zo ongeveer:
haphap, happen naar de naam, haphap
niet hoesten, happen haphap, niet hoesten
adem rustig in en uit, adem in
en uit, niet hoesten, adem in adem…
heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
785 waakhond op een boerenerf
met een bereik van één meter
in de vorm van een waaier
veilig in een met palen omgeven ruimte
ontdaan van zijn problemen
die optreden bij het verlaten van de biosfeer
en alles wat verband houdt
met een lichtblauwe kleur
in een geprojecteerd beeld
kan men licht verdwalen
vrijwillig verduister ik
mijn eigen verdwijnpunt…
Fictie?
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
570 Laat, laat mij
mijn weg maar gaan
mijn ruimte is
mij te verheven,
mij te schikken
naar diegene die
de grenzen stelt
en die eenzijdig
te bewaken, en in
eigen flexibiliteit
verstrikt dreigt
te geraken, zal
ik stikken in
verlangen, vrij
te ademen denk
ik niet dat
je mij al kent.…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 Als één verdriet is uitgezucht,
er ruimte is, zult ge zeggen,
en reden daar, om ééns, toch ééns,
het rouwkleed af te leggen!
‘t En doet! Daar zitten zuchten al
volveerdig, neergedwongen,
en beidende, in de bange borst,
die geren henensprongen!
Ze kwellen en ze pramen u,
en baren zult ge, baren,
ach!…
Mars
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.427 Meneer met de rode jas
ik klop bij u aan,
'k weet zeker dat u er was,
zag u net nog staan.
Ik ken u van ver af,
uw kleding is mij bekend,
ik wil u zien zoals ik u nooit zag,
ben uw aangezicht gewend.
Ik wil weten of u vloeibaar bent,
waar u echt uit bestaat,
of u dieren bij namen kent,
of u überhaupt leven toelaat.
Spoedig zal ik…
Zwerftocht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
893 Ver weg de ruimte grenz'loos ontstegen,
m'n blik op oneindig zwerven gericht,
verkrijg ik plotseling een nieuw inzicht;
heeft mijn horizon een einder gekregen.
Mijn odyssee komt er tot een stille stop
en eindigt waar zij ooit is begonnen.
Ik heb ook m'n hoogtevrees overwonnen
en vrees niet meer de klim naar de top.…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
groende je het blauw
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
650 natuurlijk groende
je het blauw
in ruimte en het zicht
de aarde in een flits
jou deerde nooit de kou
jij kon bloeien
altijd groeien
in de liefde die
je wist en nee jij
hebt je nooit vergist
het was vertrouwen
waar jij huizen
mee hebt kunnen bouwen
zon en maan zijn
mijn getuigen
zij kennen ons
in dag en nacht
ook…
Air III deel 1
gedicht
2.7 met 23 stemmen
9.651 waar zou je willen ademen
tussen de varens tussen de varens
waar zou je willen ademen
onderde wingerd onder de wingerd
waar zou je willen ademen
tussen de populieren als het windstil is
waar zou je willen ademen
onder de linden onder de linden
waar zou je willen ademen
tussen de golven tussen de golven
---------------------------…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je trekt de deken opzij zodat
ik naast je kan liggen
en jou iets kan vertellen
over uiterwaarden
en die brug over de Waal
waar ik overheen ging met de trein.
En dat rivieren mij altijd doen denken
aan andere rivieren in de verte
en boten in de mist
aan andere boten nog verder weg in de mist.
Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles…
In dit land is zo veel vochte lucht
gedicht
3.8 met 27 stemmen
6.434 Zo weinig ruimte
dat bedilzucht de mond vult met dikke tong.
Diensten herkauwen een taaie norm
van vormgeving en voorschrift alsof
een aardbeving elke maandag verstoort.
Huizen worden tot woningen omgetekend
in broodpudding opgediend na de maaltijd.…
de wereld is apart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
758 -dat zal natuurlijk ook wel wat schelen,-
ja, ik denk dat ik maar die kant op ga,
om te zweven in de grote blauwe ruimte,
komen de ideeën vanzelf bij me op, als
vlinders die opstijgen van boterbloemen.-…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Hoe beeft, nu hij weerkeert, zijn hart nog sterker,
Omdat voortaan
Zijn lieven wonen
In die grote ruimte die zij niet weten.…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Heden voelen mijn voeten zich goed
in hun sokken en die weer
in hun ruime maar nog niet
sloffende schoenen.
Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.
Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende…
de ruimte mijden ( voor S.)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
444 Dus kijk niet teveel in de ruimte
met je telescoop, straks stoot je
het nog tegen ruimte-rots of ko-
meet, staat je verstand in brand,
of kneus je je wel erg nieuws-
gierige hart. nee, blijf op aarde
en lijd in stilte en bewonder men-
sen als Neil A en Wubbo O. die
weten ook, ondanks ruimte-er-
varing hoe met beide voeten op
de aarde…
godsbeeld
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
536 Een godsbeeld hebben is fijn
altijd goed is het weten
dat er nog zoveel andere zijn
laat jouw beeld niet overdonderen
maar vul elkaar steeds aan
elk beeld mag verwonderen en
in liefde naast elkaar bestaan…
Hubble heeft nieuwe bril
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
656 NASA herstelde zijn periscoop
en kiekt actief elke sterrenhoop.
Vanop de eerste rang
zien we straks de Big Bang
boven de popcorn in de bioscoop.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
Dit hier
gedicht
2.8 met 26 stemmen
9.966 Je loopt op het strand: de zee, de einder,
het geluid dat de kom van de wereld
tot de rand toe vult - nee, kleiner.
Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid,
geërodeerde bergen, het een laat
een afdruk na in het ander - nee, anders.
Je bent ergens, het doet er niet toe
waar, altijd aan een rand, dit keer tussen
land en water, het gaat…
Steeds weer een glimlach
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
550 Steeds weer een glimlach
ook als het vreselijk stormt,
slechts om de ruimte…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
Poëzie in steen
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
981 gebakken stenen
gestapeld naar eigen aard
nemen ruimte in gebruik
scheppen uit het niets
een tastbaar figuur
openen een eerder
niet bestaand luik
waar cement een besmuikt rijm
voor het collectief vergaart
ze dichten het licht tot muur…
Woorden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
461 ik stamel verloren wat hulpeloze woorden
ze kunnen de ruimte in, een fascinerende plek
om te zijn, en mooi vind ik, woorden die
bij elkaar gepakt rondzwerven als afval misschien
of als bijzaak, of als symbool voor iets.…
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…
VOORSTELLING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 Godsdienst is gebaard door spitse vragen
van wijze mensen, die beeldend denken:
"Hoe zou het Opperwezen ons wenken,
geheimzinnig, toch liefdevol dragen?"
Geloof kan in ieders wezen opdagen
als een beekje, dat verlangens wil drenken,
de zoekende drinker soms zal krenken,
daarna tot herboren hoop uitdagen.
God zelf geeft dat aardse beeldengewoel…
regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 Kringen,
argeloos draaiend
in het rond,
vanuit een ruim vergiet
doucht de waterplas
ruimte beweegt,
de polsslag beeft
in een sompige bodem.…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme
weerspiegel ik het Al.
Ik hoor de sferen zoemen.
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 Ik nies om ruimte.
Eerst heel dicht,
Dan heel licht
vliegen ze uiteen
als stuifmeel
in de wind.
Een pollen flard
glipt mijn adem in.
als kind
spatten in me
rotjes open;
die knallers
schieten ver
en steeds hoger
de zomer in.…
Ruimtekunstenaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 De ruimte werd uitgezogen, zodat na luchtledigheid het metaal knapte. De aardbeving in Christchurch.
Laat alles weg in het schrift, laat een vorm staan,
die is van binnen, ergens zal die bestaan…