Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

Overleef je gezelschap

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Altijd als ik naar je luister Tast ik grootscheeps in het duister Je hoort jezelf graag praten en je doet dat veel In zinnen zonder einde en met luide keel Ik ben gestopt met sputteren en stribbelen Heerlijk rustig leven zonder kibbelen Ik heb een zender opgezocht die niemand kent Er is daar ruimte voor nog nooit gehoord talent En voor prachtige…

stamel de naam!

gedicht
2.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 12.298
adem rustig in en uit, adem in en uit, denk aan de naamdrager, in en uit in en uit, goed zo, in en spreek de naam uit hap naar de naam, probeer te happen naar de naam als naar adem, zo ongeveer: haphap, happen naar de naam, haphap niet hoesten, happen haphap, niet hoesten adem rustig in en uit, adem in en uit, niet hoesten, adem in adem…

heelal

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 785
waakhond op een boerenerf met een bereik van één meter in de vorm van een waaier veilig in een met palen omgeven ruimte ontdaan van zijn problemen die optreden bij het verlaten van de biosfeer en alles wat verband houdt met een lichtblauwe kleur in een geprojecteerd beeld kan men licht verdwalen vrijwillig verduister ik mijn eigen verdwijnpunt…
una holstein24 december 2007Lees meer >

Fictie?

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 570
Laat, laat mij mijn weg maar gaan mijn ruimte is mij te verheven, mij te schikken naar diegene die de grenzen stelt en die eenzijdig te bewaken, en in eigen flexibiliteit verstrikt dreigt te geraken, zal ik stikken in verlangen, vrij te ademen denk ik niet dat je mij al kent.…
pama7 februari 2008Lees meer >

IRREQUIETUM.... *

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.226
Als één verdriet is uitgezucht, er ruimte is, zult ge zeggen, en reden daar, om ééns, toch ééns, het rouwkleed af te leggen! ‘t En doet! Daar zitten zuchten al volveerdig, neergedwongen, en beidende, in de bange borst, die geren henensprongen! Ze kwellen en ze pramen u, en baren zult ge, baren, ach!…
Guido Gezelle10 februari 2008Lees meer >

Mars

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Meneer met de rode jas ik klop bij u aan, 'k weet zeker dat u er was, zag u net nog staan. Ik ken u van ver af, uw kleding is mij bekend, ik wil u zien zoals ik u nooit zag, ben uw aangezicht gewend. Ik wil weten of u vloeibaar bent, waar u echt uit bestaat, of u dieren bij namen kent, of u überhaupt leven toelaat. Spoedig zal ik…

Zwerftocht

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 893
Ver weg de ruimte grenz'loos ontstegen, m'n blik op oneindig zwerven gericht, verkrijg ik plotseling een nieuw inzicht; heeft mijn horizon een einder gekregen. Mijn odyssee komt er tot een stille stop en eindigt waar zij ooit is begonnen. Ik heb ook m'n hoogtevrees overwonnen en vrees niet meer de klim naar de top.…

Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.036
"Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten over de melkweg blies en in de maan gezeten langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer, ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand, mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer in 't dode firmament, niets dan…

groende je het blauw

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 650
natuurlijk groende je het blauw in ruimte en het zicht de aarde in een flits jou deerde nooit de kou jij kon bloeien altijd groeien in de liefde die je wist en nee jij hebt je nooit vergist het was vertrouwen waar jij huizen mee hebt kunnen bouwen zon en maan zijn mijn getuigen zij kennen ons in dag en nacht ook…

Air III deel 1

gedicht
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.651
waar zou je willen ademen tussen de varens tussen de varens waar zou je willen ademen onderde wingerd onder de wingerd waar zou je willen ademen tussen de populieren als het windstil is waar zou je willen ademen onder de linden onder de linden waar zou je willen ademen tussen de golven tussen de golven ---------------------------…

Uiterwaarden

gedicht
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.979
Je trekt de deken opzij zodat ik naast je kan liggen en jou iets kan vertellen over uiterwaarden en die brug over de Waal waar ik overheen ging met de trein. En dat rivieren mij altijd doen denken aan andere rivieren in de verte en boten in de mist aan andere boten nog verder weg in de mist. Je lichaam warmer toen ik zei dat dit alles…

In dit land is zo veel vochte lucht

gedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.434
Zo weinig ruimte dat bedilzucht de mond vult met dikke tong. Diensten herkauwen een taaie norm van vormgeving en voorschrift alsof een aardbeving elke maandag verstoort. Huizen worden tot woningen omgetekend in broodpudding opgediend na de maaltijd.…

de wereld is apart

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
-dat zal natuurlijk ook wel wat schelen,- ja, ik denk dat ik maar die kant op ga, om te zweven in de grote blauwe ruimte, komen de ideeën vanzelf bij me op, als vlinders die opstijgen van boterbloemen.-…

Als de luchtschipper, mee met de wolken

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Hoe beeft, nu hij weerkeert, zijn hart nog sterker, Omdat voortaan Zijn lieven wonen In die grote ruimte die zij niet weten.…

Dit eiland

gedicht
1.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.978
Heden voelen mijn voeten zich goed in hun sokken en die weer in hun ruime maar nog niet sloffende schoenen. Waarom dan niet de paden op, de bergen in, de velden over bij deze stad vandaan waar stegen uitlopen op steigers niet meer door boten gebruikt. Wel kan men daar gaan staan uitkijken over het eeuwig veranderlijk zichzelf blijvende…

de ruimte mijden ( voor S.)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
Dus kijk niet teveel in de ruimte met je telescoop, straks stoot je het nog tegen ruimte-rots of ko- meet, staat je verstand in brand, of kneus je je wel erg nieuws- gierige hart. nee, blijf op aarde en lijd in stilte en bewonder men- sen als Neil A en Wubbo O. die weten ook, ondanks ruimte-er- varing hoe met beide voeten op de aarde…
c. paris7 augustus 2009Lees meer >

godsbeeld

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Een godsbeeld hebben is fijn altijd goed is het weten dat er nog zoveel andere zijn laat jouw beeld niet overdonderen maar vul elkaar steeds aan elk beeld mag verwonderen en in liefde naast elkaar bestaan…
Cor van Vliet10 augustus 2009Lees meer >

Hubble heeft nieuwe bril

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
NASA herstelde zijn periscoop en kiekt actief elke sterrenhoop. Vanop de eerste rang zien we straks de Big Bang boven de popcorn in de bioscoop.…
Aramis12 september 2009Lees meer >

Verstillende nevels

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Een rimpeling op stilstaand water golven van geluk overspoelen mijn hart nevels verstillen oceaan van ruimte de tijd is van mij vandaag een dageraad als warme sprei fijnbesnaard theater onbegrensd tintelend moment van tijd wandelend verder langs deze oever als grenzeloos bevrijd morgen dan zien we wel weer…
Jan Hertog1 januari 2010Lees meer >

Dit hier

gedicht
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.966
Je loopt op het strand: de zee, de einder, het geluid dat de kom van de wereld tot de rand toe vult - nee, kleiner. Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid, geërodeerde bergen, het een laat een afdruk na in het ander - nee, anders. Je bent ergens, het doet er niet toe waar, altijd aan een rand, dit keer tussen land en water, het gaat…

Steeds weer een glimlach

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 550
Steeds weer een glimlach ook als het vreselijk stormt, slechts om de ruimte…
Adeleyd28 februari 2010Lees meer >

BRUINVIS

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Wanneer dit mollige ronde zeedier hoog boven de golven uitspringt maakt zijn plompe gestalte een sierlijke zwaai beeldt de onvatbare vrijheid tussen wolken en schuim van het gladde lijf daalt sidderend zoute nevel waarin dwergregenbogen vluchtig de lichttaal spreken die eens meehielp de aarde tot leven te brengen nog in de verste toekomst…

Poëzie in steen

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 981
gebakken stenen gestapeld naar eigen aard nemen ruimte in gebruik scheppen uit het niets een tastbaar figuur openen een eerder niet bestaand luik waar cement een besmuikt rijm voor het collectief vergaart ze dichten het licht tot muur…

Woorden

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 461
ik stamel verloren wat hulpeloze woorden ze kunnen de ruimte in, een fascinerende plek om te zijn, en mooi vind ik, woorden die bij elkaar gepakt rondzwerven als afval misschien of als bijzaak, of als symbool voor iets.…

stille getuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
droevig schuilende dromen vervlogen met de wind in het hunkerende zand gebrand op verse sporen wacht het pad de leegte lang ogen die hier ruimte zien zijn dichterbij de marathon en vinden stil hun glans mijn voeten voelen warm tijd om vlam te vatten…

VOORSTELLING

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Godsdienst is gebaard door spitse vragen van wijze mensen, die beeldend denken: "Hoe zou het Opperwezen ons wenken, geheimzinnig, toch liefdevol dragen?" Geloof kan in ieders wezen opdagen als een beekje, dat verlangens wil drenken, de zoekende drinker soms zal krenken, daarna tot herboren hoop uitdagen. God zelf geeft dat aardse beeldengewoel…

regen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Kringen, argeloos draaiend in het rond, vanuit een ruim vergiet doucht de waterplas ruimte beweegt, de polsslag beeft in een sompige bodem.…

De dauwdrop

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.940
De ruimte kent geen randen en eindloos staat de sterrentuin te branden. Als dauwdrop aan der aarde bloeme weerspiegel ik het Al. Ik hoor de sferen zoemen. Gans 't sterrendal probeert Uw naam te noemen.…

Ik ben als lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
Ik nies om ruimte. Eerst heel dicht, Dan heel licht vliegen ze uiteen als stuifmeel in de wind. Een pollen flard glipt mijn adem in. als kind spatten in me rotjes open; die knallers schieten ver en steeds hoger de zomer in.…

Ruimtekunstenaar

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
De ruimte werd uitgezogen, zodat na luchtledigheid het metaal knapte. De aardbeving in Christchurch. Laat alles weg in het schrift, laat een vorm staan, die is van binnen, ergens zal die bestaan…