355 resultaten.
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…
Cees van der Velden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 De motor waarin damp wordt opgezogen –…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 Boven dampen van gaslicht
uit stomende schepen
gemeerd aan de gelderse kade
staat in het uur van de wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 Getekend door allerlei handen
met de klank van gloeiende kreten –
vliegt hij binnen door de spleten
en verleidt mijn oog,
Leidt mij daarheen waar de golven
de hemelse dampen zoenen,
De Maan fronst zuur haar voorhoofd,
en in het water fonkelt iets,
De Oceaan hijgt.…
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 Haren sluik nat van het rein en
damp omgeeft als sluierbruid
strijkt voorbij aan warme huid
nee velt aan haar vast te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop…
Schemerduster
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.687 Streellicht vonkelt mondjesmaat
puilt zijn zuchten langs de tocht die
nog zijdelings om ronding schuilt
naadloos neemt het nauwelijks deel
Flinter maanlicht raakt verstrikt
maast zich tussen schaduw door
schoort onthulling rank van waas
likkend glans aan scheuten zinder
Wadend in fluweel vertekend
aan wellend wasem amper damp
sleept de…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.193 Niets dan lichaamloze dampen,
Ras gerezen, ras verdeeld.
Zie de hongerige dagen
Aan elkanders vruchten knagen,
Woedend op hun eigen teelt.
Ketens van veranderingen
Slepen 't lot der stervelingen
Door de ruwe levensbaan.
't Is met alles wat wij bouwen,
Waar we op rusten of vertrouwen:
Zo geworden, zo vergaan!…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.
En in alle gewesten
wordt langzaam het leven
door verstikkende gassen
in ademnood verstoord.
(Naar H. Marsman)…
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 De zachte tranen,
die jou konden helpen
zijn met de dauw
in damp weer opgegaan.
Het groen verdord,
de steel omlaag gebogen
gekleurde blaadjes nu al
zo lang met bruin omboord
vallen reeds uit
op de verschroeide aarde
die eens jou leven gaf
maar thans door droogte smoort.…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Een ziend oog kan niet behappen
wat onooglijke gedachten bevatten,
zoals het louterende water, dat daar is
waar het als damp is gevlucht voor
het bevroren gewicht van koude aarde.…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering aan een
gestilde vonkenregen
vuurwerkexplosie
tintelende damp…
Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.499 In rode damp van bloed
Doet haar dampende voortgaan de arbeid.
Zij gaat in 't Al de sterren tegemoet,
Waarvan de smart en strijd haar onderscheidt,
In wolken van bloed, en tranenbeschreid,
In van pijn en rouw nacht en gloed.
De aard is in goudene sterren rood
En zwart van stromend, geronnen mensenbloed.…
Moeilijke tijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 het valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dat vrolijk schijnt door de ruiten tijdens de dagen
van eenzaamheid verwarring en angst voor het
onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon
't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in
en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen…
Zandvoortpanorama
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 Zienderogen kleurt de duintop vaal
Verzonken in een mist van grijze dampen
Ik hoor slechts twee, drie rode stieren stampen
In 't valse licht van een coureur locale
Maar boven in de panoramaflat
Lang voor Verstappen junior was geboren
En voor 't circuit geen toekomst
leek beschoren
Ging ik destijds met mijn vriendin naar bed
Terwijl…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 Witte strepen trekken door het blauw,
bevroren damp in ijle ochtendstralen.
De zon laat felle kou naar binnen dwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.…
Popelen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.045 Hier vloeit van hoofd tot huid
Een kalm aroma
Een verraderlijke damp
Rond haar broze schouders.…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.091 aarzelend open ik mijn grote muil
stem mijn lied in witgrijze damp
grom mijn grieven tegen de lamp
die helderheid brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 De bomen van het bergdorp
voeden zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken
de wind speelt rimpels tot
de kant en langzaamaan
verliest het water zijn verband
ze vervloeien tot de lucht en
trachten te ontsnappen aan elkaar
ze willen naar het blauw in damp…
GODS SCHEPPING
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 We lopen hand in hand
het bos is dicht en donker
door de bomen zien we de zon
het weiland sappig groen
de koeien dampen in de warmte
een paard hinnikt en rent
onze hond blaft en springt
een patrijs vliegt op
de geur van het dennenbos
gaat met ons mee
we gaan zitten en genieten
samen van de stilte
een paddenstoel kleurt zijn omgeving…
VERDWIJNEND EN TERUGKEREND DENKEN
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
661 Op een blinkende lentemorgen
rent het kind verrukt
over de zandweg door 't boerenland
jubelt om de nevelkronkels
als frisse damp
uit witte gesponnen suiker
watertandt
wanneer hij mooie huizen ziet
gemaakt van stijve slagroom
of gladgeschaafde griesmeelpudding
springt naar de weide
die hem zwakjes weert
toch met elke dauwdruppel
vrolijk…
Atlas
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.481 Wij verdwalen
dus toch; wat taal omhult doet hij de dampen aan.
De taal een Atlas, die verklarend fluisterend
per ademtocht de werkelijkheid verduistert
die hij nochtans ten einde toe moet dragen.…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."
De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen
het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot de wazige klippen ons keren
de rots van de beperking
reikt ons het noodlot aan
we peilen nog snel de diepte
voor we vergaan
als een damp…
Verband
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 De lucht die mij tot adem is
vanwaar is het gekomen
ik hoopte van het frisse groen
maar is als damp, uit aarde opgekomen.
Waartoe is het al eens gebruikt
een poging tot reanimatie
of liefdeszucht, u weet wat ik bedoel
een vissersvrouw, nog wachtend bij de duinen.…
AFWACHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De gebeden kunnen schijnbaar vervagen,
blijven bij God en Diens engel prijken
als damp, die steeds bestaat, nooit zal wijken
tijdens het aardse loven of klagen.
Woorden, bewaard in Hemelse gewesten,
zullen wellicht na lange tijd neerdalen,
gelijk blije vogels naar hun nesten.
Wat kan men biddend brengen en halen?…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De motor waarin damp wordt opgezogen
en zand, veel zand, dat godvergeten zand,
zover het oog kan kijken is er strand,
het zand zit in je neus, je navel, ogen
De Beer draaft door op deze korrelgrond,
rijdt plankgas van Parijs tot aan Dakar,
en héét dat zo’n woestijn is, zonneklaar,
het zweet loopt in je nek, je naad, je kont
Een duintop wordt…