575 resultaten.
Ik heb boeken over jou geschreven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
740 Ik weet je was een goddelijk geschenk
en toch heb je mijn leven dikwijls ondermijnd.
Vele pagina’s hadden een zwarte rand
dat was onze schaduwzijde
daarover strooide ik zoveel zand
tot ik ze weer in het wit omlijnde.…
GAVE HUID
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Heer Bommel toont zich
in zijn vroege bekendheid
vaak doodgemoedereerd
zonder enige kleding
op Bommelstein
zit hij genoegzaam in een stoel
rookt vol genot zijn lange pijp
die blote bruine berenvacht
mag wie dan ook zien
een sprong in het water
kent geen zwembroek
Olivier Berendinus
wordt ouder en kuiser
draagt meestal een open jas…
Respectvol zwijgen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.354 Hoofden bogen zich
respectvol gezwegen,
maar in de fluistering
van de wind
komen we jullie namen
dikwijls nog tegen.…
een soort schipbreuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
630 voortdurend voelen wij ons
door het leven tekortgedaan
d.w.z. het gaat veel te snel
zoals de dood ook dikwijls
ongelegen komt...…
verzoening
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 met een laagje zink overdekt
ben ik zeer gesteld op een
genieting die de zinnen streelt
zonder zedelijk verval
een ingetogen dronkaard met
witte strepen aangegeven
komt telkens aan de deur
dikwijls hevig, maar van korte duur
buiten de gewone nachtrust soest
mijn witlinnen altaarkleed
terwijl een tweede zangstem van
klemtoon en ritme verandert…
Driehoog
gedicht
3.4 met 9 stemmen
6.517 Driehoog in de Amsterdamse
binnenstad denk ik terug
aan de rots van Gibraltar,
een flonkerend speldenkussen
door de zee omhoog getild
naar laag hangende sterren
terwijl ik terug dacht aan
het plaatje van een bult
die opstak uit een blauwe vlakte,
dikwijls bekeken door een kind
vol vage gedachten aan later
dat nu vroeger is.
-----------…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die me dwarszitten…
State of the Union
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Hoewel een Keizer heel dikwijls,
naakt door het leven gaat.
Heeft deze Keizer toch een plan
als Judas zijn verraad.
Ja hij heeft vele vrienden,
zo zeker en gewis.
Dit wordt om ons te tonen,
bezegeld met een Kiss.…
zinloze brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
527 je kunt brieven schrijven
naar de grote poëten die zullen
trachten naar eer en geweten
antwoord te geven op al uw vragen
tenminste dat hoop ik maar
doch dikwijls zullen de dichters
het af laten weten blijven in stilte
verzonken ze zijn het vergeten
poëzie is zoeken en vinden
zoals braille bij blinden steeds
op de tast van muurtje naar…
voor een oeuvre
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 een eerste gedicht verplicht
de dichter tot zoveel meer
poëzie als lichte vorm van dwang
een gedicht blijft dikwijls maar
slechts even hangen in de zeef
van het collectieve geheugen
om genoemd te blijven worden
wordt er meer van je verwacht
want bij stilstand zullen de
anderen je voorbijstreven
woorden vervliegen gedichten vervagen…
Koffie
gedicht
4.0 met 5 stemmen
277 Troost wordt dikwijls in de grond
geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen
van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.…
Waarom maar één gedichtendag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
732 de muze laat zich zelden dwingen
inspiratie komt en gaat
wispelturig als verliefdheid
het overkomt je vroeg of laat
ga je het ietwat forceren
dan zit je dikwijls fout
verzen moeten je verwarmen
het verplichte laat ons koud
daarom mogen alle dagen
van mij gedichtendagen zijn
en wil het vrije vers niet vlotten
dan dicht ik gewoon in rijm…
co-existentie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.204 Hoe dikwijls al herkende ik
de ebbe van dit tij
maar 'k wil niet leren...
Ik tart de overvloed
al is het met verscheurd gemoed.
------------------------------------------------
Uit: Herworteld leven…
buitengaats
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 enkel en alleen gebleven
maar soms ontmoet je mij
bemoedigend, in je dromen
verlangende dagen
tot eeuwigheid geregen
zo dikwijls betast
de onbeslapen kant van ’t bed
als was ik dood voor jou..
maar als ik terug zal keren
door zilt en zon geloogd
dan rust ik zacht
in jouw hart en armen
alsof het leven zopas begon…
Een zaterdagmorgen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
737 Dikwijls hebben wij het veel te druk
om daar bij stil te staan,
maar zoals deze zaterdag,
deze man...
ze komen nooit weer.…
de eerste zin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 maar daarna hoe dan verder
welke kant moet ik uit
zo'n eerste zin maakt heel wat los
de tweede echter is dikwijls
een stuk minder om over
het vervolg nog maar te zwijgen
zou de ultieme roman misschien
louter uit eerste zinnen moeten bestaan
en zo ja wie gaat hem dan schrijven…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 Dikwijls wanneer ik
mezelf in eenzaamheid verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte…
Wat is de Wereld
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.422 't Liep onder, boven, hier en daar,
En 't stropte dikwijls aan een haar,
En 't weerde en 't woelde zich half dood;
Dan riep het eindlijk in zijn nood:
‘Och God! och God! wat is de wereld,
Wat is de wereld toch groot, toch groot!’…
Vaders woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 mijn vader is zo juist vertrokken
op zijn pak lag een beetje stof
in zijn borstzak zat een schrijfblokje
waarin hij al veel geschreven had
hij leek gelukkig en zeer tevreden
was zich nergens meer van bewust
zelfs de storm over het strand
plooide niet zijn verweerd gezicht
ik bevond mij dikwijls in zijn kamer
keek door het raam naar de…
pleidooi voor een deukje
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
485 bestaat niet
en laten we daar maar blij om zijn
blij met elk deukje of schrammetje
een ieder z'n eigen schadegevalletje
met het litteken als herinnering
aan een pijntje van gisteren
we lopen uiteindelijk allemaal
wel iets op een scheur breuk wond
of wellicht een gebroken hart
maar het geneest na verloop van tijd
en je komt er dikwijls…
de boom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 'warmte vergt jaren groei'
schreef de dichter Willem Hussem ooit
en zo is het ook werkelijk
we komen dikwijls zoveel tijd tekort…
LOS _ VAST
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 Gods grote Waarheid
blijft van het begin
tot het einde der tijden
steeds zichzelf
dringt tegelijk door
in menselijke zeden
die dikwijls weer
nieuwe gedaantes krijgen
behoudt daarbij
haar vorsende lichtstraal
ofschoon
ze voor het oog verandert
of ook kan verdwijnen
zelfs
het meest vernuftige denken
blijft altijd te klein
om de ruime Hemelse…
s' abriter de l'orage
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
519 ik heb de poëzie lief zoals
je het hoort lief te hebben
als hunkering naar mooie
woorden die verzachten en
ook het verschil kunnen maken
evenals de onstilbare honger
naar woorden die dikwijls fraai
beschrijven wat er in mij om gaat
deze behaaglijk aandoende warmte
beschermt mij tegen de telkens
killer wordende buitenwereld
dus is…
douleur en lecture
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
483 mijn ogen lezen al ruim
zeventig jaar maar zelfs
als kleine jongen las ik
al zonder te lezen
ik las de gezichten
van de grote mensen en
en passant het gedrag
hetgeen mij zo dikwijls
in grote verlegenheid bracht
terwijl ik dit schrijf en wat
over mijn leeservaring van
weleer zit te filosoferen
kan het mij niet meer deren
maar destijds…
Beurs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 verlang je
maar er zijn geen geheimen
te onthullen
de maatschappij draait
om economie en geld
empathie is ver te zoeken
aan het einde van de horizon
waar een nieuw moraal
zal beminnen
voor dromers is geen plaats
zoveel is de naakte waarheid
onder zinderend zonlicht
moet je zelfs voor een plasje doen
betalen met jouw beurs
die dikwijls…
Fotoalbum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Ach ik weet 't niet meer
de tijd gaat dikwijls zo snel.
Nu blijf ik wachten
wachten op een open einde
maar de resterende dagen
wil ik blijven plakken in mijn album.
Wie weet, leest iemand ze ooit nog.…
één van die dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
191 struinen over de kleidijken
en kijken naar het groeien
van het mos op de bunkers
horen hoe de polder zoemt
en gakt onder de zindering
van het boomloze zonlicht
de van hitte trillende verte
waarin de reeën verdwijnen
en die paar schepen per dag
ook daar al de zilverreigers
en vele zwierende zwanen
die dikwijls tranen trokken
kon ik…
Eens komt de tijd...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.101 in moeilijke dagen
en tijden van nood
denk je zo dikwijls
ik wil nog niet dood
een hang aan het leven
is mensen bekend
je wilt hier nog blijven
de weg vóór je nog zo onbekend
maar eens komt de tijd
dat je loslaten moet
dan zijn daar de eng'len
die melden: daar is het goed
daar is het zonlicht
daar is het licht
en dan zijn je ogen…
Wetenschap
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 Als oertijdman was u geoutilleerd
Met kleine harde stekels op uw penis
En in uw grot was het dus dikwijls menis
Want was zij ergens niet van gecharmeerd
Dan had zij op haar meest intieme randjes
Een hele rij met kleine scherpe tandjes.
AMSTERDAM - De penis is ooit uitgerust geweest met een soort kleine weerhaakjes.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
947 Dat stel op de hoek van mijn straat
Dat waren een stelletje blagen
Zij voedden geregeld mijn haat
Wanneer zij mij uit kwamen dagen
De straat met dat stel op de hoek
Ik liet mij er dikwijls verjagen
Vol angst voor een pak op mijn broek
Die ettertjes stonden er dagen
De hoek van mijn straat met dat stel
Het beeld vangt nu aan te vervagen…