Alle inzendingen over eilanden

746 resultaten.

Sorteren op:

In een duinpan

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.723
Wat moet ik op dit eiland met het woord 'woestijn'? Op een zandplaat ligt het voor de hand maar hier in deze duinpan waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig bloeien van de narcis! Jaloezie steekt de kop op want ik ben dor land.…

Pijnbomen*

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Donne schreef ooit: een mens is geen eiland, maar met keiharde grond onder mijn voeten voel ik mij alleen in de aarde wroeten, ondoordringbaarheid in mijn rechterhand. Snoeien en weghakken zal ik nog moeten. In achterstallig onderhoud gestrand weet ik mij met de pijnbomen verwant en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten.…

Iets boven Groningen

snelsonnet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 667
Na Meer- en Blauwe Stad weer een project Een zandplaat van wel vijfhonderd hectare De vrienden Lenie ’t Hart en Ecomare Zijn samen zeer bezorgd over ‘t effect Twee nieuwe bultruggen kwamen vast kijken Hoe zij die zandplaat straks kunnen bereiken…
Nico Noorman21 december 2012Lees meer >

Trouwe kameraad

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Ben ik de tuin door jou ontworpen laat me dan niet verloren liggen overwoekerd door het onkruid we hadden geschillen daar kunnen we niet over liegen maar de dageraad belooft geluk ik ben de zee nu je schrijft over oceanen zitten we samen in een zeilboot een eiland roept ons we zien de rotsen daar en gooien onze wanhoop voor anker…
mobar3 maart 2013Lees meer >

Straatnaambord

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
De man zag enkel vogels en geen mensen, Omdat er ook geen straatnaambordje hing, Wist hij niet waar hij was, de drenkeling, Maar wat had hij op zo ’n moment te wensen? Hij is gered en veilig op het strand, Het zal hem worst zijn waar hij is beland.…

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er is een lijk present dat het verlaten wil. Banden ontbinden, ankers vergaan: het kan alleen in het als het bestaan. Het is atol, zijn aders zijn koralen. het is een wegen op het wiegen van de zilte zee, onmachtig drijven in het oog van de brullende zon. Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

Op het terras

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.571
Ze wil niet weten welke soort Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag Schaamte voor het verlangen naar anonieme schoonheid een naakte man in de branding Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden is voorbij. Duinen geven geen antwoord het strand stuift, er staat een grijze zee Over de boeg van de hoop.…
Anton Ent23 oktober 2013Lees meer >

Alde Feanen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Navigeren zonder zicht op de overzijde terwijl ver weg een hoorn wenkt varen we blind op de boeien van het verleden schepelingen zijn we, schamel ons schip en het gerafelde zeil schipbreuk is een dreigend letsel eilanden drijven langszij als reddingssloepen met zielloze masten onbegaanbaar wordt de waterweg peddelend gaan we voort tot…

Onbewoond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
in mijn koffer neem ik eilanden, kinderjaren en een schepje mee uit de poriën tussen korrels waarschuwt een stem voor twee ga niet te ver in zee, blijf dicht bij de schaduw van het duin volg de lijnen van geheugen zie de palm, de vlag in de kruin aflandig waait de tranendood naar de horizon van het oog een weidse zucht tot verlaten…
Iniduo31 juli 2014Lees meer >

Getij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Gevormd door de striemende wind de getijden zijn vervlogen Zacht adem ik over zee jouw naam golvend en zo bewogen…
Sanne7 augustus 2014Lees meer >

Frank Fabian de Barmhartige

snelsonnet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 791
Pas heb ik, met mijn huis als onderpand, Een vorstelijke geldsom kunnen lenen: Zodoende neem ik dus wat plots de benen Naar een gekocht, verlaten stukje land U zegt wellicht nu: Frank, je krijgt nog spijt! Maar hoed u! Het is: Uwe Majesteit!…

Lijnen van vloed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
landschap met verkenning bergen, dieren speurend naar minimaal standaard Beter natuurlijk meer voor alles dat zijn grenzen uiteraard houdt Lijnen van vloed en horizon dus geen passer duldt Onze tijd van geslepen stenen hart door de wind van prachtig geurende bloemen gehard door kleuren die bij lange na nooit zullen weten hoe dit eiland…

Vloed van woest waas

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
(Lijnen van eb) Net als de zee zich terugtrekt stroomde toen bloed op de plaats van hangende hoofden boven een vloed van woest waas een vaag beeld dat beslist niet weet vernedering boven opgehitste menigte die nooit heeft geweten Zout water kabbelt in getij laat liggen 't geen het niet meer hoeft en ook niet verdient parels toegedekt…

En de zee was niet meer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
boeien werp ik terug op de door eb schoongespoelde bodem een zwoele bries blaast de kleuren droog dolle meeuwen storten zich op een zeekaart zonder water duinen en dijken kijken werkloos toe in het stuifzand dolen de schippers er valt vers licht op eeuwenoude wrakken de zon wringt zich door roestige patrijspoorten ik verlaat het eiland…
Kees Keizer18 februari 2015Lees meer >

Waar zal ik zijn

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 421
Waar zal ik zijn als mijn zwaan het water raakt de zon de hemel topt bloemenzee op bloemenmarkt waar zal ik je kussen zal ik een vreemde zijn een vriend misschien bij jou of bij mij waar zal ik zijn als mijn droom een bodem vindt de boom zich wortelt op een eiland in zee.…

Zonder boot

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Schip op rots ziek en klots, kokosnoot hoelahoep, flessenpost ik ben zoek. Sos wie redt mij? Haai en vis averij, nee, zij niet, vrees de baai! Zee is wild het zand brandt, spoelden mee slechts wij twee, man en muis ver van huis.…

Nat rotweer,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.024
gure wind ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind draag in huis truien met hoge kragen waar zijn die echte winters gebleven vraag ik me dagelijks in alle redelijkheid af dit vochtige rotweer voelt mij aan als een straf ben hier overigens nog maar heel even plotseling vertrek naar de zon voelt wel een beetje laf Canarische eilanden…
Leonardo1 februari 2016Lees meer >

Pampus

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 580
Verrezen uit het wijde water Nabij het grote Amsterdam Ligt nu zovele jaren later Nog altijd Pampus, oud en stram Bewapend was het garnizoen Paraat stonden kanonnen Toch is er niemand fier en koen Ooit een gevecht begonnen De Afsluitdijk werd aangelegd En daarmee Pampus' pleit beslecht Want het verwerd ten langen leste Tot slechts een…
René Vis11 januari 2017Lees meer >

Texel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
Denkend aan Texel zie ik de vuurtoren weer met zijn felle lichtstraal wel duizend keer in de heldere maneschijn met ontelbaar veel sterren en reuze veel gein zonder de rust te versperren al zittend in de duinen met overscherende meeuwen de zon die ons doet bruinen maar ook laat geeuwen komen we langzaam tot rust op het Noord-Hollandse eiland…

HEERLIJK EENZAAM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Op het prachtige, verlaten eiland schuilt Robinson Crusoe tussen struiken van een heveltop. Meer dan ooit gebruiken zijn neus en oren genot bij speels verstand. Lucht- en zeeblauw vloeien naar de wereldrand: kantwerk, dat voort wil zweven, wegduiken, toch op zijn plaats blijft om te ontluiken tot zonneweefsel, door vragengloed omrand.…

File

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
een lint van wachtenden kilometers lang lange rijen eilandjes bewoners opgesloten  in hun ruimte stilstaande momenten van bezinning en onrust onontkoombaar gevangen  in de wachtrij voor de eindbestemming  een enkeling  in de stilte van de nacht waant zich voor even alleen in een lege wereld …

Godeneiland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
Voor een rode avondzon de aarde Beschilderd als een grote lampion Met donkere valleien en vulkanen Smaragden sawa's, jadegroene meren Zacht wiegend in de blauwe hemelzaal Op verre eilanden hebben regenten De vreemde heersers eeuwenlang verduurd Maar binnen kratons bleef het oud geloof Zolang de dwang der rituelen duurde…

Serveerster.

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.625
zingt rond in mijn verliefde hoofd haar lijf en knappe gezichtje heeft mij van lef beroofd volgende keer wat langer verblijven in dit eiland paradijs helaas vertrekt straks mijn boot zonder afscheid op deze reis 1969.…

Omarming

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
als werd ik alleen, op een mooi eiland achtergelaten, je schip kleiner wordend, tot niet meer zichtbaar. Vertrouw je me, had je gevraagd. Ja zei ik.…
Ralameimaar18 januari 2015Lees meer >

Jeugdhaven

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 809
Er liggen zes boten aan een steiger in de haven van mijn jeugd ieder met een eigen zeil een buitenboordmotor en roeispanen een kiel, een roer, en een reddingsboei soms spring ik in het prille water van het meer, met minder herinneringen bevaar ik oceanen in mijn fantasie waar mijn moeder plots een eiland wordt en mijn vader een gebergte…

WAT HOU IK VAN OPGESPOTEN LAND

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 348
hoop ik heel snel voet te mogen zetten op mijn Wadden-Vriendeneilanden het onbewoonde Rottumeroog- en Plaat maar nu zet ik wekelijk voet aan grond op de prachtige eilanden van Amsterdam-IJburg daar woont mijn geliefde 19 jarige dochter Giulia 'n mooie vrouw en het mooiste uitzicht op het IJmeer!…

Mijn vluchtkasteel,

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 771
Mijn eigen stek verscholen op het witte eiland. In de blauwe lucht. De stilte slechts verbroken als de wind zucht.…

Afkicken

snelsonnet
3.2 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.854
Het plan van Hannah Belliot is machtig: Dat je verslaafden op een 'eiland' zet. De Bijlmer krijgt daartoe één junkenflat (op dit moment zijn het er pakweg tachtig). Straks komt ze met een premie op de proppen voor wie zich van de dakrand af laat schoppen.…

Woordkeuze

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Moeilijk is niet onmogelijk Dat is een ander woord Zoals een uitdaging Ook geen probleem is Het één is een werkwoord Het ander een lijdensweg De dichter doet moeilijk De taalpurist onmogelijk En de uitdaging is om dan Het probleem te laten zwijgen Uit: 'Eiland op de akker', 2005.…

Bij nacht en ontijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Het staren is begonnen naar de veranderingen in het levendige gezelschap van de cijfers van de klok Hoe laat is het nu op koud Antarctica wat is de exacte tijd bij de Kaaimannen op hun eilanden Hoeveel hartenkloppen per verspringende minuut hoe ver nog de ochtend hoe lang nog de nacht…
Gerardo11 december 2007Lees meer >