984 resultaten.
Twee gasten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
553 Er liggen twee gasten
boven in bed, twee
gasten en wat hebben
ze een pret, hij en hij
Twee gasten, jullie
van mij, toch echt
zonen van vlees
bloed, gemoed, zij
Zij zijn mij, zo ook
zijn jullie, jij en jij
Twee gasten, in bed
mannetjes zo dichtbij
Ben zo zonen blij!…
Mijn lief
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
664 de voor-laatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken,
kleeft ook nu aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde,
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in de romantiek
van het onvolledig zijnde…
Maart (de derde van de derde)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
435 De blauwgrijs paarsgetinte envelop
Bedrukt mijn toch al zwaar belast gemoed
De uitkomst weet ik al, 't is nooit echt goed
Ach wordt die treurwilg ooit nog een klimop?
Maar breekt de lente aan met nieuwe spruiten
Dan zet ik straks de bloempjes lekker buiten!…
GELUIDS- EN BEELDDRAGERS, KRIJG DE KLERE!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
626 Al die stoffelijke geluidsdragers, ze drukken zo op mijn gestel, gemoed
het gemoed van ze te willen, moeten bewaren, houden, behouden, nog eens te moeten beluisteren
nou mogen dan, maar dat kost een vermogen aan tijd:
de EP's, LP's, bandrecorderbanden, cassettebandjes
dan ook nog de beelddragers, super 8 films, videobanden, foto's, dia's,…
DE WARE VRIENDSCHAP
poëzie
3.2 met 57 stemmen
14.000 `t laag gemoed, dat altoos vleit,
Verdenk ik van baatzuchtigheid;-
Ik kan zijn bijzijn niet gedogen.
Die zelden prijst, spreekt vriendentaal:
Die altoos vleit, liegt menigmaal.…
LIEFDE
poëzie
2.8 met 106 stemmen
16.792 Heb mij niet lief om dat of dit,
Om ogenblauw of voorhoofdwit,
Om slanke leest of vlugge voet,
Of om mijn al te teer gemoed:
’t Zijn louter ijdelheden;
Wilt gij volharden in de trouw,
Zie me aan met de ogen van een Vrouw!
Bemin uw liefje om niet met al,
Zo hebt ge altoos dezelfde reden,
Die uw verliefdheid voeden zal.…
Vloeibaar goud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.172 Ik heb vandaag een lichtje ontstoken
het werkt op ons gemoed;
als je goed kijkt dansen de bloemen
in hun perkjes.…
foto
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
790 Ze zit gemoedelijk
Lachend en onberispelijk
In haar zetel weggedoken
Even boven haar bril
kijkend.
Een glimlach rond haar lippen
Of is het een grijns
De achtergrond is vergeeld
Gekreukt, gescheurd
Maar ze blijft daar hardnekkig
zonder verpinken
mij gadeslaan
tot ik mijn rug naar haar toekeer…
Dat Fijne Gevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ik voel me
besprongen
genomen
toen ik op knieën
de laatste bollen
in de grond pootte
overweldigd onder
timide aarzelend
natuurlijk gezang
een eerste vlinder fladdert
voorbij en ik verbeeld
me bedwelmende geuren
ze heeft m’n gemoed al flink
ingepakt nog voor ze er echt is
… die heerlijke lente...…
Leven is
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.280 Als de hemel wil luisteren
een hand vol aandacht schenkt
aan ieder kind
de misthoorn zwijgt
dartelend zonlicht liefde brengt
de zee zijn slaap bevecht
klop ik wroeging uit m'n gemoed
blijheid valt ten deel
ik
jij.…
Tot hier!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 En voor een gemoedelijk samen zijn
Is het vaak te laat...
De tijd die spoort ons aan en
Het is de weelde die velen het hoofd
Op hol doet slaan.…
voor de overlevenden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 verzamel foto's uit
het heden en verleden
want aan elke foto
kleeft wel een verhaal
als deel van jouw bestaan
van het beginstation
tot de allerlaatste halte
en alle daar
tussen gelegen stations
zo krijgt de reis
door de seizoenen gestalte
en spreekt het gemoed
dikwijls boekdelen…
wederkerig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het mokka van haar ogen kom ik thuis
zoals op een krakend koude winterochtend
slepend door mijn nog te hete koffie
reeds drinkend 't aroma van haar pupillen
zoals ook ’t zacht gemoed allengs verdrinkt
de waas lang gerekt tussen ons slepend’ ogen…
culpabilité
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
738 het verleden als een rugzak
met 't gewicht van vergankelijkheid
al het geluk van weleer de vreugde
pijn verdriet en oude tranen
die ik bewaarde voor later
leggen beslag op mijn gemoed
doch met iets van zelfkastijding
draag ik het als boetedoening
op mijn rug en troost mezelf
met de diepere gedachten dat
schuldgevoel ook een gevoel is…
Pa
netgedicht
2.9 met 32 stemmen
2.376 Goudgele aren
Golvend als stille baren
Onze oceaan
Oneindige grens
Overschreden door jaren
De toekomst verstaan
Azuurblauwe lucht
laat mijn gemoed bedaren
zie de fletse maan
Het pijnlijke licht
zal ik moeten ervaren
net als jouw heengaan…
morgenlicht
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.216 Met haar warme
stralen
opent
de zon
met verheffende
kracht
het ontluikend groen
een hemelse
kleurenpracht
vogels zingen
eendjes paren
nieuw leven bloeit
pril geluk
dat groeit
Want met een
nieuwe lente
en een blij gemoed
streel je alle
harten zoet…
godverlatenheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 hoge heren dwaze dames
hoge hoeden lage gemoeden
vage lachjes lage drachtjes
moordende monden
gecamoufleerde wonden
strelende stemmen
verborgen klemmen
uitgestoken klauw
teruggetrokken hand
slapende geestelijkheid
feestende eenzaamheid.…
Wijn
poëzie
3.2 met 24 stemmen
8.884 Eerst een luchthart maakt de wijn,
dan een ekster, dan een zwijn;
maar verheert hij eens ’t gemoed,
ieder drup kost mensenbloed.
Weg die beker! Weg van mij!
Liever dood dan razernij.
1827
--------------------------------
luchthart - onverschillig iemand
ekster : dief
zwijn : wellusteling
verheert - overwint…
Net als toen
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
2.468 Ik denk aan toen
M’n gemoed schiet vol
Door een muur van tijd
Dwars door de jaren heen
Reik jij me jouw hand
Vingers strengelen ineen
Een vonk slaat over
Net als toen
We leven in een roes
Dan valt ‘t beeld in duigen
Net als toen…
GELOVEND VOORTGAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Voor een leefbare wereld
en een goede toekomst
zetten veel mensen zich
met beloonde moiete in
wellicht is hun werkend gemoed
daarbij een stormende zee
een grillige springbron
of een statig gaande stroom
doch
een gedachte vol zegen:
bij al ons streven
zijn en blijven we
in Gods ogen NIETIG…
Nou én?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
794 Het antwoord komt in de vorm
van een sierlijke dans met mijn
opgejaagd gemoed…
Zon
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
874 Mooie goudgele zon
schitterende gloed
Zo strelend en warm
goed voor het gemoed
En de wereld is mooier
een glimlach ontwaart
Zomer gevoel raakt je hart
en het is nog pas maart
Laat haar vooral schijnen
kriebelen over je gezicht
En koester het moment
dat ze het leven verlicht…
Nu en toen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
896 Het kerstfeest
wordt ieder jaar gevierd
met grote aandacht
voor de Goddelijke Heiland
waarbij vaak meer vreugde opwelt
met geldgeritsel
onder bonte winkellichtjes
en urenlang schransen
vierden de Germanen van eens
hun heidens midwinterfeest
gewijd aan Wodan en Donar
niet uit een oprechter hart
en vromer gemoed?…
Eenzame vrede
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 Uit het roze liefdesboek
dat je mij gister stuurde
vallen letters in de zee
het is een woeste zee
van weinig woorden
en alle golven zeggen:
nee
stilte als oneindige verte
heft de horizon op
in eenzame vrede adem ik
door in mijn hoofd te zwijgen
over jouw prachtige gemoed.…
Misschien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 malenka goeiemorgen
misschien lig je nog als
mariposa op één oor
onder je thermodynamisch moerbeizijdezachte dekbed
multicolor multilayer
maar misschien ook niet
en lig je diep gehuld
in morpheus' armen
nog in dromenland
maar misschien ook niet
en koester je je mijmeringen
in naijlende nachtgedachten
van je ontwakende gemoed…
geweten
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.666 ergens
in de geest verborgen
zit het besef
van goed en kwaad
waarnaar men handelt
waarnaar men leeft
waarnaar men schrijft
waarnaar men praat
waarom
maak ik mij dan zorgen
over dat innerlijk
het gemoed
wanneer ik kijk
wanneer ik lees
wanneer ik hoor...
wanneer jij bloedt…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
morgenrood
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
866 als het licht
in de ochtend
zich ontworstelt
aan mijn duisternis
en het zicht
niet verder oogt
dan mijn gemoed
drijf ik slechts voort
op het morgenrood
het zijn zo
die momenten
waar mijn gevoel
dichter staat
bij de kille dood
en eenzaamheid knaagt
aan mijn verstild
aanwezig zijn
wachtend totdat
het ongekende daagt
in een troostrijk…
weerom de herfst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
609 zo'n damp die het gemoed
zal ondermijnen en je belet
om fluitend op te staan
wanneer je dan eindelijk
op de fiets zit voorover
gebogen uit zelfbescherming
tegen chronische eikelval
dan weet je het wel weer
'het is herfst'…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…