526 resultaten.
Psychologieën II
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.835 II.…
Symbolisch (II)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Mijn boompje krijgt al blaadjes:
crêpe uit eigen doos.
Fijntjes gaat hij ontvouwen
wat er ligt opgetast.
't Trompetteren is geluwd.
Nu spelen zijn vingers met sap.
Zonlicht, wind en water
boetseren hem doelgericht:
met wat tijd en geduld
staat daar een Megazuil...
Trots gaan de wortels akkoord:
'Dit is het specifiek
door ons gegenereerd…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 duinen bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend…
DE VRIENDINNEN II
poëzie
4.0 met 11 stemmen
4.506 Zij waren liefst bijeen onder het koele linnen
Der ruwe lakens over de brede sponde
Zo dat zij omhelzende zich nog in een
Tweevoudig gewaad, een legertent bevonden.
Door de gordijnen woei dan de avond binnen,
Een zachtzwoele die goedvond dat zij zich vonden,
Maar eindelijk koel werd en week. Meestal begon de
Nacht tegelijk met de insluimring…
De dameskapper II
gedicht
3.1 met 27 stemmen
23.909 De watergolfslag van ambities
liet hem niet onberoerd
In de weekenden reisde hij
met modellen door het land
Nog geen veertig kilo woog hij,
altijd met vrouwen bezig
Verzilverd, gediplomeerd, gefotografeerd
keerde hij terug en liet dit andere
gewicht inlijsten
Uit al deze lijsten, verkreukeld & vernietigd,
herken ik nog altijd mijn…
Groen II
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.470 Steeds als zij lacht
lacht mijn zijn
Steeds als zij spreekt
hoor ik liefde
Steeds als zij kijkt
zie ik het groen
van mijn ziel
in haar ogen weerspiegelen
Steeds als zij kust
proef ik hemelvruchten
Steeds als ik haar lichaam zie
huil ik groen onervaren
Steeds als ik bij haar ben
haar in mijn armen sluit
haar bemin
tart ik het groene kind…
Einde II
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.256 Hoe jaren
verdwenen
na enkele
woorden
‘iets’
‘iemand anders’
--------------------------
verlorenwoorden.web-log.nl…
Verkiezingen II
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.047 Bent u het, juist als ik, ook al spuugzat,
dat luisteren naar die politieke heren
die op t.v. maar steeds weer debatteren?
Ik heb het onderhand echt wel gehad.
't Is coninue gekibbel en gekat
waarbij ze, om zichzelf te profileren
vaak anderen vernederen schofferen,
een zielige bedoening vind ik dat.
Gelukkig, en dat maak me weer wat blij…
Doodsnadering II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
4.800 Mijn uren gaan voorbij gelijk het zand,
Dat langzaam door de dichte vingers vliet
En wegvloeit uit de vastgesloten hand;
Als water, dat ik dronk, maar proefde 't niet.
Ik weet niet of zij bitter zijn of zoet,
Ik weet niet, of het zachtkens in mij schreit,
Of in mij lacht - het zingen van mijn bloed,
Het klinkt zo stil, en 't ver geruis zo zoet…
Fietstocht II
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.871 Gelijk een oud tuig dat niet meer dienen zou,
Doorheen ’t getij van winterkou,
Had ik m’n hoop, m’n fiets geborgen,
Verbeiend d’eerste Lentemorgen.
Want door m’n fiets mag ik verhopen
De witte Lente door te lopen,
Te rennen, daarom verkies ik niets
Als hoopsimbool boven m’n fiets.
M’n fiets dat is namiddagdolen
Van m’n Lentewitheid, in…
Fragmenten II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.664 Ik heb al wat
Ik bezat
Mijn enige schat,
Mijn groot hart gegeven.
En wat heb jij de liefdedronken
Jongen
Die ik was, geschonken?
------------------------------------------------------
uit: Verzen voor de Prinses van Ji-Ji (1916)…
Afscheid II
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.564 Ik ga op weg
en laat mijn huis
verdonkren
in het avondrood
- o, ga niet weg,
de nacht is groot.
Ik kan niet blijven
lieveling,
de dood ontbood mij
tot zijn kring;
vergeef mij
dat ik achterlaat
wat ik zozeer
heb liefgehad:
mijn huis, mijn stad,
mijn kleine straat
en u
mijn eigen hart,
ik hoor een lied
een grote stem.
-…
Meibloesems II.
poëzie
3.0 met 14 stemmen
2.114 O lang en bang was Liefdes Lijdensweek
En droef haar dood aan Twijfels martelkruis!
Maar prachtvol rees de Paasdag, met geruis
Van engelvleuglen - en de schijndood week.
Ik kwam getogen uit mijn donker huis,
De lippen zwijgend en het aanschijn bleek,
En stond bij 't graf en weende... en zie! daar bleek:
Zij was verrezen uit haar dodenkluis…
Maanvrouw II
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.138 Maar wie is deze Maanvrouw?
Hoe steekt zij in elkaar dat zij
Naast hem leven kan? En hoe
Verdraagt zij, dag na dag, die
Gang over zijn duister pad?
Is zij zijn Moeder, Hoeder,
Zijn Oppasser geworden?
Dat zal toch niet..!
En houdt zij net zoveel van
Hem als ik dat doe?
-Ach, ik weet, zij heeft de
Oudste Rechten, maar daar
Gaat het nu…
Depressief II
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.347 Laat je hoop niet varen
Wie zoekt die zal vinden
Een probleem is een tijdelijke toestand
Waaraan je zelf een draai kunt geven
Laat je er niet door verblinden
De boot is nog niet vertrokken
Maar je zult sterk moeten zijn
Het anker lichten is zwaar
Maar het is jouw zicht die bepaalt
Of het anker groot is of klein…
En je hem met beide handen…
Tennos II
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.211 Liefde voor jou brandt in mijn hart
maar ik wil gewoon vrij zijn met jou
daar eenvoud mij slechts verwart.
Gevangen in een web van wantrouwen
deel ik tranen met de nacht
waarom heb ik moeite van je te houden?
Een grassprietje gevangen tussen mijn tanden
al kouwend de frisheid proevend
die de smaak van het groen mij geeft
zijn de gedachten…
Queeste II
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.111 De liefde en ontroering die ontstond
toen haar lichaam in aanraking kwam
met het vooruitstrekkende heiligdom
Neem mijn hand, pak hem goed vast
Ze voelt haar vlinders op zoek naar een
uitweg door de slokdarm om de lucht
te vullen Vlieg Vlucht! Laat ze gaan
Het zijn maar eenvoudige insecten
Ze volgden één voor één tot het hemeldak
gevuld…
II. Avond
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.573 Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.
Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.…
II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 De nacht is donker. - Buiten hoor
Ik Z ij n e schreden gaan;
‘t Is of zij pozen… Of zij voor
Mijn drempel blijven staan.
Blijven zij pozen? ... ‘t Is of mijn hart
Stiller en stiller slaat;
Of mij een grote, rauwe smart
Plotsling te wachten staat.
De deur is dicht. Mijn lamp brandt hel,
En weert de donkere nacht.
Ik hoor Zijn stille roepen…
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 Ik wou, ziel! dat gij goed waart, eind'loos goed,
Dat gij uw vijanden vergaaft en bad
Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat,
Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet.
Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet
Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat,
Of gij u zélf vergat, want, ziel! gij had
Geen wetten dan u zelf…
Mirakel II
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
668 zeventig lentes
zingend uit bedolven kerk
met Jezus aan haar zij
http://www.ad.nl/ad/nl/2021/Aardbeving-Haiti/article/detail/457771/2010/01/20/Zingende-bejaarde-gered-uit-kathedraal.dhtml…
Watervlekken (II)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
688 Zijn het letters en getallen die regen kunnen vullen
gedachten die soms wel of niet ‘t dagen verhullen
watervlekken geven op glazen en het kristallen glas.
Is het enkel bij dromen gebleven in weerbarstig leven
zijn ze al ingelijfd en redelijk bejaard reeds bedaard.
Ik schouw en denk elk hart dat sloot vindt eens de dood.
Gedachten die soms…
Moeder II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
634 Moeder II
Te leven voor haar kroost, kun jij het nog wel horen
druk jij je kind aan het hart als zuigeling uitverkoren.
of is denkkracht hier vervlogen zonder enig mededogen.
Het is als een heilig pand dat ik onder mijn hart blijf dragen
als weer een dag hun pad ook het mijne blijven schragen.…
Queesteskind II
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
763 Een boek,
een blad,
Een gezicht dat lacht
In een ander land
Een hand die slaat
Een schreeuw
De traan die valt
op de troon van je nageslacht
Een linde, een vallend blad
en bloesem om je mond
Je voeten vriezen vast
aan de grond
in een harde stad
De muur van beton
krakeleert en breekt
Je ziet ze zo verschijnen:
Het boek,…
Tuin II
gedicht
3.6 met 20 stemmen
13.416 Dit is het heden, ik zie het, ik zit hier:
voor het raam en zie het heden waarnaar
ik ben teruggekeerd, naar wat er altijd
geweest is - al die tijd waarin ik er niet was
er is niets gebeurd zegt de tuin in het raam
de bomen, de vogels, de zacht waaiende
struiken, het gras, het bleef allemaal zijn
wat het was, er is geen verleden hier
wat…
Voor de Mis II
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Op zondagmorgen is mijn vader steeds
gehaast. Hij jaagt ons op, hij bidt
en raast en pas wanneer wij naast hem
zitten in de lege, houten banken vindt
hij rust. Daar ligt zijn troost, zijn
lust en elke zondagmorgen wil hij daar
als eerste zijn. Hij wil de eerste
klanken van het orgel horen; hij wil
getuige zijn hoe het koor opnieuw
geboren wordt…
WO II
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
876 'Vertel eens van de oorlog opa! U zat toch in ’t verzet?'
'Ik vocht bij de Grebbelinie, Afsluitdijk en staakte
't volgend jaar in februari en eigenhandig maakte
ik illegale krantjes en radio Oranje hoorde ik in bed
Persoonlijk heb ik menigeen van d’ondergang gered
door naar Engeland te varen in een boot die kraakte
van ellende, toen de Majesteit…
Queesteskind II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Het boek lonkt naar mij en
de pagina scheurt in twee,
daar waar de essentie staat
en wordt onleesbaar
De voldoening takelt de kennis
af naar een volgende collaps
“ Nood breekt wet”, zeg ik zachtjes
Ik wacht gelaten de lawine af
en lijm de pagina delen
zorgvuldig weer aanéén
Een symbolisch ritueel om
de goden weer terug te vinden…
Kabinetsformatie II
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 Gedogen is verwant aan mededogen
dat is nog steeds een deugd in Nederland
maar 'k lees in mijn zeer deugdelijke krant:
die deugd gedogen zal nu niet meer mogen.…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Niet dat ik mij met Bloem wil vergelijken,
Niet slapend denk ik heus niet aan de dood,
Maar toch lastig, mijn nachtrust wordt verkloot,
Door het zijn op niet-zijn te laten lijken.
Het niet-zijn is in mijn geval het wapen,
Het slaat veelal iedere aanval neer,
Toch slaat mijn hart niet rustig meer,
Helaas, de woorden laten mij niet slapen…