280 resultaten.
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren grond
rammelende kettingen…
mijn doornroosje
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.205 het heet
van mijn woede gesmeed
vergeef me liefste, ik ben
maar van vlees en bloed
mijn moeite scheurt
in het snijden van de pijlen
de brandgeur die uw vlees
mijn neus toe krijst
is een botte terugslag
die mijn glazen hartje
barst waar het nog lachte
liefste, zijn woorden wekten
de rovers in mijn struikgewas
leg de ketting…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 zeezicht)
't Gewelf groeit mooie kleuren
Golven rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land
Als mooi' ketting…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 de ligusterhaag kort geknipt
de populieren op een rij
de doden zij aan zij
de ijzeren ingangspoort
het loodzware hek
aan kettingen vastgelegd
de brede hoofdingang
de oude zerken gerestaureerd
Of verlaten en verweerd
de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en…
Zuivere parels
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
928 zodat ik nu eens kan vergeten
de geheimen van niet-weten
die mijn leven domineren
als een tij dat niet te keren
krachtig beukt op kademuren
alle dagen, alle uren
van mijn onvolkomen leven
dat ik eens terug zal geven
zodat de Man die tranen spaart
de mijne in het zand ontwaart
en in een mooie gouden zetting
ze aaneen smeedt tot een ketting…
Gehuld in sluiers...
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
3.770 Je gezicht hult zich in een sluier
Alleen je ogen breken deze mist
In een totale abstractie van culturen
laat jij je ogen spreken in geheimen
Niemand heeft weet van je gedachten
Zwijgend speel je het verlangen
De liefde die je zó graag wilt omarmen
is aan een ketting vastgeklonken
Je levenspad is immers uitgestippeld
Alle eigen keuzes…
Het ms.Rotterdam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
530 Trots van een zeevarende natie die ooit bestond
Nu gekluisterd in een Rotterdamse havenmond
Haar slanke steven met kettingen geborgen
Wacht zij angstvallig op de slopers, de dag van morgen
Waar zijn ze, met wie zij de wereldzee mocht bevaren
Zeebonken die haar veilig loodsten over de baren
Stormen trotseren met ongekende windkracht
De spiegelgladde…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
Waarheid?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tussen zoveel leuzen op de radio
reklame
zoek ik waarheid
luister naar verheven muziek
doe jouw ketting om
kijk naar het blauwe van de lucht
een poes die me verwelkomt, geaaid wil
zie planten,
bloemen in mijn tuin
de kleur van viooltjes
hoe intens en uitbundig warm
ruik de geur van de olijfwilg
dit is mijn kleine waarheid
o…
Wir War
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 Uit een ketting van woede breek ik mij los,
waarheid en leugens, total loss.
Ik zie je gaan, ik zie je komen,
luidkeels roepen, onzeker dromen.
Mooie woorden om me heen,
een kreet van angst, ben weer alleen.
Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?…
Verlang naar mij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.337 Uit een ketting van woede breek ik mij los,
waarheid en leugens, total loss.
Ik zie je gaan, ik zie je komen,
luidkeels roepen, onzeker dromen.
Mooie woorden om me heen,
een kreet van angst, ben weer alleen.
Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.255 En altijd droeg zij om haar bruine hals
dezelfde ketting met een ronde maansteen,
waar in een neevlig blauw een kleine gele maan scheen.
Voorgoed doordrongen door haar kalm geruis
waren wij steeds op reis en altijd thuis.
------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en Gezichten', 1954.…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 Zijn daden laakbaar
rijp voor boeien, ketting, knevel.
De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ? Hij slaat geen acht op
het doorgeroeste ossenpaar dat de voren
door het korenland al niet meer trekt. Moren
en Arabieren zetten hun gezangen stop.…
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 het kransje is kapot
de thee
werd heet gedronken
orenloze glazen
brandden handen
lippenpijn als straf
voor gretig zijn
in knusheid
warmen oude lijven
oogjes in gebarentaal
handen pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de…
je vingers zitten nog op slot
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 maar bent gebleven
proeft de uren zonder smaak
alles is je maar gegeven het
krijgen maakt het minder waard
ik wil je spelend
in je jongensdroom
je ogen zien ontdekken
ideeën en geheime plekken
geluiden volgend met je hart
ik heb het kind in je gezien,
zijn woorden geven mij de sleutel
je vingers zitten nog op slot
ik heb de kettingen…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 Noordenwinden gieren zoals ze
meestal waaien en zaaien twijfel
in het hoofd, spoken sluipen door
de kieren, magere lijven gekluisterd
aan ketting van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo is geen ontvanger
die met mij het pad wil kruisen, de nacht
spiedt zich in mijn binnenspiegel
en leest het gedicht
dat in rouw verzonken
de woorden kiest die ik
nooit heb willen zeggen
heerst er spijt in stemmenloze offers
of is het afschuw dat zich rijpt
tegen de ketting…
verder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 verder
ik kom niet verder
de tegels van ‘t trottoir
vragen mij stap voor stap
waarom ze vierkant zijn
dan fiets ik maar
zolang m’n ketting rammelt
trapt mijn hart
het bloed
rond mijn wielen
afstand brengt mij verder
de ruimtelijke rijkdom
ik rol er dwars doorheen
bewegen is vooruit
ik stuur de toekomst
bochten liggen
wind…
Mis ik?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Verankerd aan een ketting van angst.
Wachtend tot de storm gaat liggen hier.
Ik kan niet zeggen dat ik je mis.
Het touwtrekken, de onzekerheid het wantrouwen.
Vallend vechtend tegen de zwaartekracht, verliezen.
Nee ik kan niet zeggen dat ik dat mis.
Ik lieg.... ik mis je, was je maar hier.
Ik mis warmte en geborgenheid.…
Verankeren met angst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 vergeten
om zelf te leven en
jaren hun stroop gelikt
wij deinden mee
in politieke golven
hand in hand om
hen samen te volgen
tot het eerste bestand
en de muren verschenen
die de maatschappij
in isoleercellen deelden
op stormachtige avonden
hoor je ons loeien
als robots ons boeien
en verankeren met angst
opgeborgen en
aan de ketting…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
717 Je zit in elke vezel van mijn lijf
En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen
Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen
Waar laat men grote tranenkralen rijgen
Tot kettingen een metertje of vijf
Mijn dromen stop ik ver onder de grond
De tijd is daar elkaar nu los te laten
Om te voorkomen dat wij ons gaan haten
Dat valt niet recht en…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt de mand van ongeduld,
de twijgen botten uit in licht
van onze weerbaarheid waaraan de
juweeltjes van hoop en weerwil zich
tot een helende ketting rijgen die
iedereen passen zal om de donkerste
periodes te vervangen, die pil verzacht
door een ongekende saamhorigheid
die meereist door de tijd en tot een
andere overlevering…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 nog zie ik hem
oud en bestoft
binnenkomen
langs het perron
in de drukkende
zomers hitte
ook de stilte
neemt weer
bezit met puf
kraak en schuif
rammelende
ketting geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren…
Te Dikke Vingers
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
532 en op de rommelmarkt stond ik
met de duurste ringen, horloges, kettingen.
een heel team had ik klaarstaan:
ik, mezelf en mij.
een onbreekbaar team
met de juiste plannen.
een vriendschat zonder verlangens.
een team dat elk slot open kreeg.
behalve dat ene.
het moeilijkste slot wat er is.
het slot van mijn eigen hart.…
Waar het hart mag uitademen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
33 Waar eerst de ketting was,
kiezen vogels aarzelend de ruimte,
hun vleugels nog vlak bij elkaar,
dan verder,
ieder in een eigen boog.
Zo mag het gaan.
Een wandeling zonder haast.
Je stem die breekt
bij een eenvoudig, eerlijk woord.
Een hand die naast de jouwe blijft
en niets van je verlangt.…
Aquarius
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 In 't maanlicht licht een boot op
in het schuim der golven
donkere schimmen
angstige migranten
uit handen van de smokkelaars
hun leven op het spel
drijvend boven 't peilloos diep
der Middellandse Zee
"Rustig blijven," klinkt het,
"wij zijn hier om u te helpen
wij brengen jullie
safe and sound aan land..."
...liet toen in het…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Neen, 't is een maaier: klankloos scheert zijn zeis
De horizon; en plots'ling zilvergrijs
Vliegt langs de ketting uit golvende schalmen:
Hij, boven de aardewelving, machtig, zwaait
Zijn cirk'lend blad - 't is of het suist - en maait
De spokig vallende oogst van bliksemhalmen.…
Voorwerpen die mij het meest nabij zijn
gedicht
3.9 met 15 stemmen
10.970 vaker kan mijn fiets mijn handen aan het
stuur niet missen dan dat ik met jou hand
in hand loop tijdens schemeringen
en we beiden verbonden zijn
door de kortste ketting
hoe vaak zou mijn wijsvinger
op een lichtknop hebben gedrukt?…