306 resultaten.
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen
in een boom
blad met roet
ontspant hij zijn veren
en denkt stilletjes
aan een plaats
met schone lucht
en heldere meren
de realiteit doet hem bekeren
ontwaakt door uitlaatgassen
voelt hij dat de tijd daar is
om op te krassen…
ALTIJD BINNEN GESTAAN
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 krassen en butsen,
meerdere malen volledig total loss verklaard,
uit elkaar gehaald en opgelapt
nu is het de kunst om met angst in het hart
niet te hard meer door de bocht te gaan
maar diep in je hart weet je
dat er op een dag toch iets breekt, hoe voorzichtig je ook start,
en in plaats van keihard zelf tegen een boom te knallen,
vraag je…
Doodlot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
694 Ach realiteit breng me nu terug
met open ogen in verre dromen
toen de dreigende zwarte vogel
die onontkoombaar als het noodlot
almaar dichterbij te komen lijkt
nog een klein zangvogeltje was
het pijnlijke schorre krassen
nog een vrolijk kinderlied
het zwaard van Damocles
nog rustte in de schede
de dood nog onbekend ver weg
in plaats van…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 toch antwoordde zij:
- Als ik in de stilte
van de sterren woon
is er geen stem
meer nodig om de
alles omvattende
leegte te verwarmen,
daar buiten heerst
alleen koning winter,
daar ben ik eeuwen
lang vandaan, alvorens
om tot mijn kindsdom
terug te gaan, zal ik
immer zwijgen en alle
geluidloze woorden in
mijn grafsteen krassen…
Rembrandt cyclus 1: mijn passie voor de schilderkunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 Hoe vederlicht
vloeit veer en inkt
de streling van mijn hand
die zich gewillig leiden laat
gaat boven mijn verstand
heel zelfbewust vertalen
impulsen in mijn geest
de lijnen op papier
en openbaren bovendien
wat mijn ogen zien
hoe danst de veer
vol temperament
met krullen, krassen
voorbestemd
mijn naam te dragen
dankbaar ben ik
voor…
stil de wil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
609 dit is van willen het begin
de spin heeft haar web gesponnen
en zit er doodstil middenin
het grote wachten is begonnen
mij schiet nu even niets te binnen
we wachten wel de spin en ik
zij op haar prooi en ik op zinnen
wij vangen duur in ogenblik
een zwerm zwaluwen in het zwerk
zwiert rond de toren van de kerk
mij prikt een mug,er krassen…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 er bevolkt mij een lichtzinnig gemoed
zelfs nu luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Mijn goede bedoelingen zijn onbestelbaar
en gebroken teruggekomen, ze plakken
aan mij als een mislukte taart
vastgekoekt aan het bakblik
in een oven die te heet is ingesteld
Bikkelhard blakerdeeg
Na weken poetsen blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar…
Samen schrapen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
583 Lange halen, korte krassen
Opzwepend, soms bedaard
Tot ieder door de bijt
van z’n eigen voorruit staart
Het verbroedert, dat schrapen
samen in de straat
Een opstapje naar het buurtfeest
als de zon wat hoger staat…
omzien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 met knokige
vaste hand schuift
hij schriften met
dwalende taal
behoedzaam terzijde
de tafel gegroefd
landschap geëtst in
krassen en kringen
huivert nu hij wordt
blootgelegd
ontdaan van schuivende
veilige dekens niet
alleen de dichter lijdt
pennen zonder houvast
rollen van tafel
iemand raapt iets op
is ontroostbaar
iemand…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Door krassen op mijn glazen nog
Groen versierde kransen met
Goud alleen nog op de lange
Witte linten met droeve woorden die om
Vrede vragen.
En rust en stilte overal.…
Tijger
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.413 De schaduw lengt haar lange tong
likt gretig naar het vluchtend licht
dat voor het gulzig donker dicht
behoedzaam kruipt langs roversjong
Het duister dat haar lijn verdrong
haalt vloeiend uit naar `t evenwicht
dat gloeiend groen een glooien richt
op smaragd bestreken horizon
Een schim schicht schaduw als een speer
klauwt krassen nacht als…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Jouw laatste stappen
zet je op de nu vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar…
Met plaat en grammofoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
439 ik ben terug gegaan
naar jaren die vergeten bleken
heb ze muzikaal weer kleur gegeven
met plaat en grammofoon
wat geruis en kleine krassen
die naadloos in herinnering passen
voel de emoties weer komen
van avonden vol drank en dromen
verhitte gezichten in vreemde flash backs
waar zijn ze gebleven
die toen trouw zworen op het leven
van…
Zet ‘m stil
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.508 Houd je vinger bij de
wijzer van de klok
zodat die stopt met
tikken - die kregen ze
al genoeg; zie ze daar
krassen met tevreden
gezichtjes, wit - dat wel.
Stop ‘m, wie is bij
machte degene die ze
veel te weinig zien, anders
dan in ruzie met hun moeder,
te weerhouden van het slaan.…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Voetstuk van waarheid
profetieën krassen licht
in een bloedpaspoort
Muze is lijden,
verstekeling aan de gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Bloedsomloop van liefde
verbinden tongen met elkaar,
iedereen komt klaar.…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed is koud
we strijden zonder moord
nagels krabben werkelijkheid
in striemen op mijn rug
ik gaf voor jou mijn dromen op
kreeg krassen…
Pijn polijsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 de hoekigheid
verbaast me steeds
het blauwzwarte basalt
scherpe kanten krassen
wonden in mijn hand
ik sjouw dat brok
waardoor mijn leven stokt
steeds met me mee
nooit ben ik vrij
er zit een steen in mij
heb getracht zijn
hoekigheden te verzachten
weerbarstigheid raak ik niet kwijt
de natuur geeft het figuur
tijd zorgt dat de vorm…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Februari wakkert de winter aan
en eens de vrieskou het land inneemt
krassen kraaien van afscheid nemen
en menige grijsaard wordt gesprokkeld.…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven
vergaard ook met vlijt
breuken tot scherven vervallen
krassen…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed is koud
in strijden zonder moord
nagels krabben werkelijkheid
in striemen op mijn rug
ik gaf voor jou mijn dromen op
kreeg krassen…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Het zijn de krassen op mijn ziel
die dieper snijden zonder mes,
en toch zo pijnlijk zijn,
een gevoel dat als een schaduw
vol emotie naast me loopt
me nog elke dag in zorgen brengt.
Ze zeggen dat ik los moet laten,
zeg me dan hoe dat moet.…
tussen de schoten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
879 Terwijl geluiden vervagen
blijft alleen het krassen van pen op papier duidelijk
Een klein beetje wereld
wordt verstuurd
Terwijl geluiden vervagen
wordt de liefde neergeschreven
en de hoop verwoord
Om een mooie vrouw gelukkig te maken
En na een paar weken
wordt de brief geopend
en de mooie vrouw verlangt naar haar man
Terwijl ze het babytje…
De Gletsjer smelt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
684 De vlokken vallen laag na laag
Een tapijt van kristallen
Aan de bodem tot ijs verdicht
Het schuift over een ruw bed
Steen verpulvert in zijn stroom
Zand, leem en keien
-Die krassen in zijn flanken-
Stapelt hij voor zich uit
Smeltwater mengt zich door kruimels rots
Hij rolt zijn tong van melk uit
(Traag…Eén meter per dag is genoeg)
Zo…
Tussen ijs en wallekant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij
blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij
nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band
het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Torenkraaien krassen in de verte.
Vier uur. Gestommel op de trap.
Onze kater is in aantocht.
Vastbesloten om in ons bed te slapen.
Hij gaat tegen me aanliggen en spint.
Zijn vachtig hoofdje naast mijn kalende kop.
Zijn spinnen stopt, hij sluimert.
Mijn nachtwereld opent zich.
Vredig als een hemel.
Alles is er, alles mag er zijn.…
Werkwoorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Nee, niet dromen, dansen of zweven
- jargon voor vastgelopen dichters -
maar woorden waar aan gewerkt
moet worden
hakken, breken en priemen
dwars door weke harten en loze gedachten
bloed moet stromen
rijkelijk vloeien soms
schrijven is krassen
botten kraken en in vlees snijden
rake woorden vinden
die striemen en schrijnen
als open wonden…
Huize Oudehorst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Hou vrijdag vrij voor ’t bingo krassen.
En rond de dis van kreupelhout
brult broeder Wout: “wel eten hoor”
want anders worden we niet oud!…