4048 resultaten.
Haiku
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
916 De sneeuw kleurt mijn haar,
een landschap, in samenspel
met die memoires…
Sneeuwbeeld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
628 Een besneeuwd landschap
gebeeldhouwd in de winter
door kinderhandjes…
Haiku
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
593 na zonsondergang
in goudgerande wolken
het laatste landschap…
laatste landschap
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
560 na zonsondergang
in goudgerande wolken
het laatste landschap…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Laatst liep ik voor heel even
Langs het landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden…
WENDING
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.759 toen de zon opkwam
de laatste keer
trof zij ons aan
uitgeteld, geen dagen meer
je was al wakker
maar hield je ogen dicht
alsof je afscheid nam…
ochtend droom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 De kracht van de slaap
Schud ik van mijn schouders
Het ochtendlicht heeft zijn recht nog niet gekregen
Slapende geest oneindig tegenstrijdig met de werkelijkheid
Ik leg me neer in de zaligheid van het niet echt zijn…
Plotseling mijn deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
658 Als ochtendmist,
onzichtbaar maar te voelen,
niet zelf koud maar
de huiver overbrengend...
Als stilte, klaar al
om gewekt te worden,
ontwakend tot een
zuiver ritueel
van
vreemde vogels
in het riet verborgen...
Zo kom je,
ben je
plotseling mijn deel....…
Morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
729 Met de schittering van boven
en beneden het glinsteren van water
Nieuw leven ontstijgt in dampen
Als adem die de dag opent
bij een bron van rust
Zal het morgen
weer zo zacht zijn?…
ochtenden zonder ogen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
813 als een moeder zwijgt
en haar kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt
te komen
in een niets dan lege kamer
van onverschilligheid
vraagt het kind zich dan niet af
of zijn naam bestaat
in gedichten, vernietigd door
gebrek aan gelijkenis
en zal de stilte dan het einde vinden
in verwilderde dromen
wetend dat de werkelijkheid
die…
Gevecht in kleur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.730 Aan het einde van de zwarte nacht
werd het blauwe maandag
Het regende paars tot in de rode ochtend
De lavendelkleurige mist
gaf het gras zijn oker
Macabere wolkenpartijen domineren de dag
en gaan een gevecht aan met het licht…
een meerstemmig koor in de morgen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.152 Een opkomende zon
Het licht wordt aangestoken
De merel brengt zijn ochtendconcert
In de tuin hoor je een hoog si si van de pimpelmees
Kwetterende tonen in de achtergrond van een boerenzwaluw
Bij de vlucht van de boomvalk slaat hij alarm
De bosrietzanger is net terug uit Afrika
Een warm welkom van de boomleeuwerik
Met dirli dirli lu lu…
Ochtend vreugd
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
1.289 Onze tuinmerel wekt ons
zijn sterven en opvolger
zien wij niet, zijn lied -
blijft en dat maakt hem
onsterfelijk; want hij is
voor ons het merellied…
Ochtendritueel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
730 Kunt u mij de boter even doorgeven?
Gezelschap voor mij in actie!
Heerlijk met mijn mes door die,
zachte, onophoudelijke klomp verse halvarine.
Kleeft zich reddeloos aan mijn mes,
de dichtsbijzijnde hompjes die zich krullen,
om mijn glimmende, nimmer gepoetste,
maar zo zalig gebruikt bestek!
Een kanteling
en de substantie spreid zich…
Zomaar een ochtend
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
492 ik schuif de gordijnen open
kijk in een ijsblauwe hemel
het nuchtere glasheldere licht
valt koud de kamer binnen
bovenop een hoop wezenloze woorden
ik schuif de gordijnen weer dicht
kruip terug in ons warme bed
roep je me als de koffie klaar is?…
'n Geboorte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
535 geschreven woorden jagen na
wat anderen hebben laten liggen
het concretiseren kleurt de horizon
die zijn uitzicht duidelijk verbreedt
passen regendruppels zich aan
aan het ritme waarin zij vallen
worden ongeschreven akkoorden
geboren in het vroege ochtendlicht…
exotisch stadium
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
690 grote zeeen om te varen
wereld steden om te
bekijken
bergen om te
beklimmen
palmen die zingen
met de opschijnende
ochtendzon
die
intussen al over
de heuvels heeft kunnen
reiken
de vogels vliegen al
weer
speels door de lucht
de eekhoorns racen
nu vrij door de…
"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
720 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die druppel vallen gaat…
Ochtendmist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
601 De ochtendmist voorbij
De nieuwe dag is weer op
Geen stilte, lawaai…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Onvergelijkelijk panorama
kust bij ochtenddauw
half doorzichtig door het ijs,
breekt zon als diamanten
nevelsluiers dringen door,
vroeg de morgen aanschouwd,
schel verlicht door de opgaande zon
komt stil de winter op
als een waakzaam schildwacht.
Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen…
HUISKAMER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Het kastdeurtje zwaait
heel vroeg open: morgenrood
glanst in wijnglazen.…
Resumé
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Toen zonlicht ons
in de ochtend tegemoet scheen
bewoog mijn hersenarbeid
voorbij de beperking waar
de hele reut hetzelfde was
nabij de horizon van een land
dat ik zelf had verzonnen
vond ik jouw onschuld
in een droom die het verlangen
deed zwijgen met de toezegging
van jouw temperament
achter de grens waar alles anders was
met de belofte…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…
Ochtendgedicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 Morgenrood in oktober
Ik nog met pyjama aan
Ik wens me te verwarmen
Aan je dij, je lid, je naam.
Maar je bent niet meer mijn naaste
Zoveel zeeen ver van hier
Dus ik troost me met het vouwen
van stapels werk en scheepjes van papier.…
Morgenlied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 ik ontwaak en wrijf de
slaap uit mijn ogen
open het venster en
kijk in het
prille ochtendblauw dat
het gebloemd kruid bevochtigd
zie hoe de
parelmoeren druppels
in de tere rozen kruipen
versmelten met elkaar
luistrend naar het vroege vogellied
hooglied dat de dag licht vrolijk
maakt
afscheid neemt
van droef en moe…
Morgenstemming
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
585 Mystieke morgen
mist blijft nog even hangen
aan de horizon
Hoe lichtlijnen een nieuwe dag onderstrepen waarin
zij 'n doorgetrokken bestaan leiden in het kleurenparadijs van
opkomende zon waar oranjegeel, parelmoerblauw, rood en wit dansen
Raam bedekt met een laagje aaneengeregen dauwdruppels van afgelopen nacht.
Verdwaasd nog volgen mijn…
[ Ver weg - de wereld ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Ver weg - de wereld,
hoog - de muren om het erf --
vaal - het ochtendlicht.…
[ Het landschap ontwaakt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Het landschap ontwaakt
in aarzelend ochtendlicht --
ademt nog stilte.…
slecht geluimd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hoe mank mijn ziel
de tijd verslindt en
dagen placht te wissen
waar ik in onmacht
gelegen trots het
houvast verlies
van al dat
wat ik lief
‘ k zag madeliefjes
boterbloem en zelfs
de eerste parochianen
die met bijbel en gebed
mijn vroege ochtend waar
ik smalend naar hen keek
dan tóch in scène had gezet
tersluiks verstond ik
het heldere…
Boom in de ochtend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Mijn ruwe huid, die kwetsbaarheid verhult,
zegt mij dat het bos nog vrij is van geruchten,
het vredig ritselen van mijn buren,
rust en stilte, doen mij genietend zuchten.
Ach, kon ik maar voorgoed wonen in dit moment,
met bladeren nog vochtig van de ochtenddauw,
wortels, vrij kronkelend in de koele aarde,
en takken, zich strekkend naar het…