550 resultaten.
Heerlijk gevoel
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.196 Het maanlicht schijnt als een zon in jouw ogen
de glinstering is ongekend en ongeremt
ik word als in een droom meegezogen
maar weet wel dat het me warm en gelukkig stemt.…
Blauwe bloesem
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Ik voel de inkt leven onder mijn woorden
blauwe bloesem schrijft zich een nachtsonate
een tijdloze uitvoering van vingerlicht gekras
terwijl het maanlicht door mijn venster sneeuwt.
Ik spreek de lente toe, zij is mijn troost
mijn meivogel, muze van leven en dood.…
Nachtelijk gefluister
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
573 passie, hartstocht
liefde lust
de fluister
van de nacht
zindert ervan
maar ook tranen
van eenzaamheid
van pijn
van het niet willen of kunnen
aanvaarden
van radeloosheid
hangen wolkenzwaar
achter elke stralende ster
stroomt een rivier
van zilt en droef gemis
het maanlicht verzacht
waar de wind
aan het fluisteren is
zoveel gevoelens…
de namen in haar hart
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
660 zeg me hoeveel tranen
er golven in de zee
vraagt ze met een zachte
fluistering
in haar stem
zeg me hoe vaak
de maan me troost bracht
als ik moe
van het alleen zijn was
in die donkere nacht
of met een warme glans
juist dat liefdespaar kuste
dat danste in het maanlicht
ze kent de antwoorden
de stille fluister
van de wind
schrijft…
Bloed klopt aan de onderkant.
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
545 Franjes maanlichten,
als wormen zich boren
door stilten van kastanjes
Verlaten is het hier,
geen gelaten kinderziel
in de schuilhut van het bos.…
samenzijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
697 Je blote huid glanst
Dauw van het gras
Markeert het aardse
Waar je lag
Een lege plek
Je raakt me aan
Woorden kleden me uit
Het maanlicht op mijn huid
Glanzende stralen
Slaan dof kapot op de aarde
Ik verlang
Hunker naar de middenweg
Een lege plek op aarde
Een vloeiende beweging van de maandag
Samen verenigd…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig door het maanlicht…
alleen 's nachts
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
556 ik nodig olifanten uit
dikbuikig
in cirkels rond mijn lichaam
hoor alles dreunen
op het linoleum van de leegte
wijsvingers breken maanlicht
meedogenloos
in het spoor dat ze achterlaten
slapende kamers
en striemen worden geklemd
tussen slagtanden en een bloedend hart
ik begraaf mezelf
onder aarde en bladeren
en blijf nog even…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Puur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
569 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
Puur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
Vrijheid in extase
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
566 in ongeremde verlegenheid
onder maanlicht van de volle maan
door vrijheid in extase.…
Voor jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.577 Aan de muur van mijn verlangen
hangt een foto van ons samen
ik zie hem in het maanlicht hangen
waar hij ooit zal vereenzamen
In het licht van mijn gedachten
schijnt de zon voor ons beiden
maar jij kunt niet langer wachten
op mooie en betere tijden
In de toekomst van mijn heden
ben jij je eigen weg gegaan
en al het moois wat wij deden…
ochtendmist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
786 ik weet
ik word morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
Misschien, misschien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
624 ik heb een liefde verslapen
om kuiltjes-wangen te kussen
goedlachs
aan de hand van vergeelde foto’s
kantel ik, als ware
opstandig zonder gebaren
met droge ogen
als ik wakker lig bij maanlicht
weerspiegelt alles
misschien, misschien
was jij er gisteren wel
onopvallend maar waakzaam
tot diep in de nacht
bemin, bemint, beminnend…
Onecht licht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
537 ik heb het maanlicht
in een zwarte doek gewikkeld
en op een plek neergelegd
waar het ongestoord kan schitteren
om het te vinden moet je
door vele donkere kamers gaan
chemische processen - en daarna
in de dampende vroegte staan
men zegt mij dat dit licht in wezen
onecht is, slechts een reflectie
van het werkelijke licht
maar werkelijkheid…
Boezemvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
876 Het schijnt dat het door liefde komt
wanneer dauwdruppels op lentebloemen
vroeg in de ochtend het zonlicht weerkaatsen
en in nachtelijke uren als oren doof zijn
is het vriendschap onder maanlicht
die ons laat weten dat we mensen zijn
misschien heb ik een liefdesband
papieren onschuld van mijn dromen
kan ik niet anders dankbaar zijn
omdat…
WATERKANT-SUITE
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
589 avondschemering -
bevers schillen wat twijgen -
diner bij maanlicht
net voor ik wil gaan,
kijkt een libel in mijn lens -
ze blijft én gaat mee...
© (SABAM)…
angstdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 het onhoorbare komt langszij en deint mee
op de bewegingen van het zwijgzame
die leiden naar een gastvrije hof
met grijpgraag hout en grijnzende monden
waarin het licht verdrinkt en het ontvleesde
maakt entree en stoeit met maanlicht
dat uitbundig danst terwijl
het nachtdier speelt met oude botten
die uiteindelijk een woord vormen…
vorstin
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.099 de maan zilvert
in nachtelijke majesteit
door het zwarte kant
van berkentwijgen
onze ontmoeting is
in een zachte koele nevel
het maanlicht schittert in je ogen
jij maakt de sterren de orion
de verre nevels en kleuren
tot je vrienden
jouw gezicht is de sterrenhemel
mijn eeuwige ster
ik mag bij jou stralen
warm en veilig
in donzige…
zilver is de nacht
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.541 zilver is de nacht
waar sterren verscholen
in verlangen dansen
door eeuwig licht
nevelige flarden
van verdwaalde dromen
maanlicht omsluiert
haar gloed ontneemt
waar wensen in jouw ogen
op zoek naar verlossing
ontwaken in de morgen
als verlangen in mijn hart
en dansende sterren
in het lied van mijn dromen
voor eeuwig beloven…
Verleden tijd
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.547 haar geschoeide voeten
breken het dode hout
een tweede maal
naar de verdoemenis
mijn laatste klacht vervloekt
de schaduw die behoedzaam
haar trage tred hardnekkig volgt
elke schim omlaag
geworpen door het maanlicht
jaagt de huiver
en het bloed omhoog
zo blijft zij in kringen toeven
waar het heden
steeds verleden tijd
omschrijft…
Oogt weer ondeugend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 je oogt weer
ondeugend en kijkt
me sprookjesachtig aan
zie in je hand
de fee verschijnen die
staf en sterren laten staan
ik tovenaar
een snelle paddenstoel
met kaarsjes en zacht zicht
jij weeft weer sluierzacht
ons liefdesbed uit
stralen geel maanlicht
de open haard is stuk
alleen de kleine uurtjes
warmen zich in ons geluk…
Als dagen ontwaakt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
714 Lang geleden zagen wij
hoe maanlicht van de hemel gleed
laag gedragen door het staren
in een rimpelvrije vijver
we dachten dat de dag
geen licht verdragen kon
althans de glans niet
die in nacht geboren werd
nu zien we slechts nog duister water
oppervlakkig fronsen
en onze morgen daagt geen schijn
zelfs niet zijn eigen dromen…
zelfs mijn denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.136 licht kan dagen niet meer scheiden
tafel, stoelt vervloeit tot schijn
’k wil het maanlicht nooit meer kennen
- zie slechts autolichten branden
hoe zij één na één verflauwen -
plaats en tijd en doel verdwijnen
’t avondzwart met bittere steek
wil zich met de nacht nu mengen
sterren die in plassen deinen
en mijn denken geldt slechts jou.…
wacht op mij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
967 ik praat van jou
al zeg ik dode woorden
zoek in schimmen
van verboden lijven
restanten van jouw liefde
die mij ooit behoorden
ik wieg dan
verstarde gedachten
om verdwaald gevoel,
doorheen wel
duizend nachten,
in teder maanlicht
te verzachten
wacht op mij
als de dag
begint te dagen
stil zal ik dan zijn
als jouw blik
mij…
Rioja
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.708 ´s Nachts gloeien de wijnglazen:
de rode ogen van beesten
hunkerend naar zwetende
reflecties in het maanlicht.
Nemen we de bekers en drinken we
met afgrond diepe teugen het verlangen
dat als zwaarbeladen ranken
tussen onze lippen hangt.
Persen we met onze
blauwe-druiven-kussen
de ochtend in
een zilveren karaf.…
Nooit meer dezelfde
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
798 De slag komt uit het niets naar voren
een mes dwingt mij,
ik weet mij verloren
Ruwe handen trekken,
naaktheid wordt onthuld
Dan dringt het diep in mij
vermoordt het wreed mijn onschuld
Het flonkeren der sterren zie ik met mij sterven
maanlicht dooft
zwart wordt mij de nacht
Door afgrijzen pijn angst
bezwijk ik dankbaar
Stinkend grauw…