311 resultaten.
Ode aan Jacques Perk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Veelkleurig grijs in wolkenluchten
Waartegen meeuwen, zwaluwstaarten
Verhalende van buigeruchten
Trachtende schuilen aan te kaarten
Ik voel ze al de eerste droppen
Het stort binnen de kortste keren
Ook ik ga me ervoor verstoppen
De vogels veren, mensen- kleren
Het najaar is nog niet geboren
Augustus is acht maanden zwanger
September…
Requiem van de zomer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 de zomer is nog wat aan het zwoegen
hij is merkbaar in geur en speels geluid
een paar bomen bewaarden nog het fruit
je zag dat ze om het najaar vroegen
zijn gebreken zijn voor mij duidelijk
de heerschappij wil hij over het land
slecht weer is een niet uitgenodigde klant
veranderingen blijven voor hem moeilijk
zijn beste truc bewaart hij…
September
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
593 Nee
de zomer was niet groots
zoals in het gedicht van Rilke
nu schaduwen langer worden
en dagen kort
ik moet geen huis meer bouwen
ben alleen wanneer ik het wil
zal lezen en - waarom niet-
misschien oldschool Briefe schreiben
en wandelen in lanen en parken
zien hoe daar
die Blatter treiben
en alles weer voor najaar zwicht
mijmerend over…
November
poëzie
2.9 met 145 stemmen
39.770 Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Kille regen ruizelt stille
Over 't blekend zomer-lover,
Morgen drijft de zomer over,
Daar het najaar nader toog.
Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.…
klare taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 spreekt hij klare taal
als hij roept voor
gesloten vensters
mompelend morrelt
aan dichte deuren
is hij een vreemde eend
tussen de klare taal als
hij in bijtende woorden
krast tegen iemand
niemand in het bijzonder
ochtendblauwe woorden
oker-oranje klanken
kleuren het najaar
zijn taal hult de winter
in roze-grijze tinten…
LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.838 'k Reik u de hand, mijn allerschoonste najaar.
0, wilt dan gij, die dan dit land bezwerft,
Luid zingen dit mijn lied, dat rijmloos blijft.…
de derde helft
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.828 ons voetbalspel bezorgde geen extase
bij kleumenden die spraken van een klucht
de regen viel met bakken uit de lucht
het herfstweer riep om goed gevulde glazen
het najaar schenkt geen vreugde aan dit land
en als het weer de vreugde niet wil schenken
dan schenken wij die vreugd met eigen hand
alzo begon het rituele tanken
de vale regen kreeg…
'k Hou van je...
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.966 ‘k Hoor je
wanneer de wind jouw engelennaam fluistert,
stoeiend in het najaar.
‘k Zie je
wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat,
bevriezend in een winterslaap.
‘k Verlang naar je
wanneer ik de seizoenen kleur,
bewegend door de zon en de maan.
‘k Hou van je
zelfs al ben je hier ver vandaan.…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Men kan erna een najaar niet vermijden.
Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
- Maar tot besluit beken ik: Ik ben boos.
Al denk ik aan een eindeloze tijd,
ik twijfel: is die echt besluiteloos?…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij vlagen het heden, de vragen, gesteun
van de lage eenmalige bomen om een lange totale
genadige zomer, om najaar…
Besluiteloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Men kan erna een najaar niet vermijden.
Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
Ik moet u iets bekennen tot besluit.
Het leven vind ik mooi. Toch ben ik boos.
Ziezo, nu is het hoge woord eruit.…
Te niet gaan
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
535 Een nieuwe herfst rolt mijn erf op
komt binnen zonder kloppen
terwijl ik nog blader
in een najaar van voorheen
straks zullen ze mengen
de verleden tinten met de nieuwe dood
het kleurrijk dwarrelen
zal sterven in een winterdans
ik kniel op het tapijt van herinnering
vormen van weleer
boetseren beelden in mijn geheugen
zetten zielloze…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
SONNET 28
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 wegdreef op een sterk beschermend blad
twee nachten of zij mij als kind bezat
rond haar gelaat voltrok zich een glimlach
als een geboortemoeder droeg zij mij
zachtjes wiegend in veilige armen
geheel met liefde wist te verwarmen
oorspronkelijk bloeit zij alleen in mei
besefte wel dat het een droom betrof
tussen fantasie en werkelijkheid
het najaar…
aire
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.914 Laat in het najaar tot stilstand gekomen
is het nog niet te laat
het gegeven bos dat uit bomen bestaat
de gelezen steil oplopende akker daarachter
die de verte opheft
uitstappend loopt het verhaal
vast in een komma: windschaduw, sela, wit
regel tussen aankomst en weggaan
de betrapte brief op het pad een pad
tussen bladeren, echo noch…
Woorden als deze
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.783 Waar geurde je toen naar, toen, het was
een woord dat er niet was, zomersneeuw, zweem
van lichtweefsel, mondstilte, honinggras
vandaag, najaar, in ons slordig beheerd paradijs
hoorde ik, afzijdig, tussen de wildgroei
je pathetisch geblokkeerde zilver rinkelen
ik ziende taalde het doofste, witvlinders, leven
zo licht dat geen naam het kon…
Late guldenroede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 Men loopt zo gauw voorbij
in herfstachtig najaar
aan wat uitgebloeide takken
in een groepje bij elkaar
vergankelijk geworden
kleur verliezen, broos
staat het stil, wat triest
komen uit de mist in zicht
van zachte lichtval
en zie....
hoe een spinnetje ontdekte
de ragfijne takjes
waaraan het zijn webje spon
en kijk...…
Verzomerd allengs in elkander
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Crème au beurre lag op de maag
Van ons najaar dat dolblij
Maar kon sjansen; heel vrij vaag!
Dringend ons lauwheid opzij,
De Kersentuin kweekte kou
En wrong aan het jaargetij!
Langer seizoen winter wou...
Met het vuur bikte we af;
Ons Stadje sloopte het nou!
Romance ging erop af
Ons voorjaar veegde vlekken
Lokkend minne uit vrijaf.…
berichten uit net noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 hun geluid klinkt als geblaf
een keer op de zeedijk dat ik ze hoorde
als een klein hondje op een boot veraf
steeds dicht bij zee zoeken zij hun overwinteroorden
waar het gras hen tot het voorjaar voer verschaft
berichten uit het noorden
rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt als een kleine hond die blaft
met hoeveel ze in het najaar…
soms
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.631 jennemen
najaar 2007…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen
-terwijl huid en haar
immer meer vertoeven
in het aangeboren najaar…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Geen troost valt aan het najaar te ontlenen,
de bladeren verworden in de goot
en de gelieven zijn voorgoed verdwenen.
Wie weet is ons vergund pas metterdood,
door vreemde hemellichamen beschenen,
iets vast te houden wat ons niet verstoot.
-----------------------------
uit: 'Geleende tijd', 1999.…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Bij het vallen van de
bladeren ontwaar ik het
najaar's kleurenspel.
De aarde geurt heel anders
tussen de paddenstoelen
die ik tel.
Bij mijn zuchten van
verlangen ontsnapt mij
een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Zilvergrijs ademt de streek van de kwast,
die de zomer in najaar laat overgaan,
voor nu legt ze een kleed op hun lijven…
De vogel en de kat
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
65 Een zonnig najaar voelt als een dierbare schat
Weer een dag mooi weer gehad
Maar morgen druipt het kletsnat van de bomen
Vast en zeker weer op die loerende kat
Die het op het late vogelnestje voorzien had
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Grote lieve groene mysterieuze amandelvormige ogen
Sluipt hij geruisloos onder de bomen zonder…
FINALE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 Kantelt nu de zomer naar
een roestbruine herfst
ouderdomsvlekken kruipen
door een sproetengezicht
purperrode neuzen, kil-rilgevoelens.
Gorgelende radiatorgeluiden
schemerlampenromantiek
op een vroeg aanvangsuur
een rappe vleermuisvlucht dringt
door het laatste avondlicht.
Bob Dylan kreunkrijst kritisch
van zich af op 'TEMPEST'
Teksten…
Herfstmorgenlicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
495 Vroeg in de morgen
alleen stilte van het licht
herfstnatuur ontwaakt.
Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.
Wanneer prille geluiden…
Najaarsgeluid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Maar hoe dan ook kijk ik vol verwachting uit naar eender
welke vogel in het komende najaar terwijl het helemaal niks mis mee
is om herinneringen op te halen over die mooie tijd van vroeger toen onze kleine
gevleugelde zangers bossen, parken, tuinen en velden hebben gevuld als een vol concertzaal.…