370 resultaten.
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 wat is toekomst
als mijn avond valt
is dan de dag van morgen
nog wel voorstelbaar
en ik het komende, tevens,
minder onbevangen ervaar?…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan en met een gulle lach
en onbevangen…
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 De liefde schreeuwt zich uit een hart
een rugzak vol gebroken dromen
een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept…
Onbestemde oorden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
122 Je nam mijn onbevangen liefde
mee naar onbestemde oorden
kraakpanden met rammelende bedden
matrassen vol met ongedierte
in onbekende rommelsteden
van een uitgeput niemandsland
gevoelig omdat het pure liefde betrof
veilig met een regenjas omdat overal aids loerde
gespannen omdat verlangens hevig waren
bang was ik om voorgoed te veranderen…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
op de afdeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 nadat de naald er bij mij ingaat
is zij ook snel aan de beurt
de bolling van haar buik
verraadt nieuw leven
hoewel zij zelf
nog amper vijfentwintig
heel onbevangen
laat zij weten: dit wordt nu al haar derde kind
de andere twee nog niet eens peuter
ik herinner mij haar als een zwakke leerling
en nu, blijkt mij, nog steeds een kind
het…
- Paparazzi -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
647 Paparazzigevoelens
stelen de nieuwsgierige blikken,
bewegingen door een fotograaf,
woorden blijvend gekoppeld,
stikken in hun eigen kritieken
vloeien respectievelijk voort
van onbevangen zijn.
De ogen wakend,
de mond monddood.
Van 's morgens vroeg nakend,
tot 's nachts na sluitingsuur,
paparazzi..…
HENK KROL, volkskrant vloert volksvertegenwoordiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 De wijsheid komt met de jaren
wellicht was Krol nog te jong
te onbevangen, niet opgewassen
tegen die vijfde macht
de volksmedia:
"volkskrant vloert volksvertegenwoordiger"
Het zal niet bij Krol blijven!
Op het kerkhof van onwetendheid
liggen duizenden daders!
Krol ruste in alle redelijkheid!…
Wij
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.244 Een slimme engel schuift ons een bril toe
gedoopt in onbevangen nieuwsgierigheid.
De mensen - dat zijn wij. Allemaal.
------------------------------------
uit: 'Vinger van de tijd', 2007.…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 er gaan nog late mensen
over straat, langs huizen
elkaar, alsnog, onlangs
gedruis van ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Belletjes rinkelen zacht achtereen slee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Een verlangen
om meer onbevangen los te mogen
laten van al wat ons tot zorg was
en op ons drukte als loodzware
dictaten.
Een jaar van plichten en zorg-
betrachting trok aan ons voorbij.
Met iets van een zelfverachting
ging er een rij doelen en eisen
in verwachting aan ons voorbij.…
in de wereld van mijn lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 het was je oogopslag
die mij deed zweven
ik vocht om niet te beven
toen jij me eindelijk zag
die meters kan ik niet vergeten
de tijd draaide een halve slag
je stapte onbevangen
in de wereld van mijn lach
woorden werden overbodig
de omgeving niet meer nodig
verbonden wisten we dat onze
lichamen elkaar meteen verstonden
samen zijn we…
aan de vleugel uit de lucht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
549 de lente is eeuwig nu
voor de jongen van
nooit meer hier en nu
van lekker ja nee en heen
altijd uit de pas
ongekend contrast
kind van altijd lenteblad
zonder morgen en gister
met lange warme kinderarmen
zwaaien in onbevangen taal
naar jou-jou-jan-en-alleman
muur noch storm zal jou raken
tijd is geen ding voor de ziel
van een puur…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 Haar onbevangen mond proeft
zinnenstrelende smaken van oneindigheid.
Het zonlicht koestert de hongerige huid
haar ogen volgen een vogelvlucht.
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit haar getekende mond.…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Stil, zonder wil
gevangen, onbevangen
stil in de greep
stil onder de bomen
aan het touw gebonden, gestropt.
Getuigen van innerlijk leed
degene die de gevaarlijke confrontatie
vermeed.
Stille getuigen ontbloot van enige
schaamte, gêne.
Stille getuigen zonder huichelachtig
elkaar uitlachen.…
Door blauw bloed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 ik voelde dat
tover als
oud geld aan jouw
strijkstok bleef hangen
jij speelde
niet onbevangen
de onbekende tonen van
historische bladmuziek
je had een
willekeurige greep
uit de stapels
familietraditie gedaan
met de hand
beschreven en
enkel ooit door
blauw bloed gespeeld
er kleefden intriges
cultuur en decadentie
aan de loopjes…
Violatie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.733 Klein meisje, onbevangen
Zo puur en zo sereen
Een traan voor wat verdween
In andermans verlangen
Haar kinderlijke pracht
Genomen door de wind
Geen vrouw maar ook geen kind
Gevangen in de nacht
En 's avonds huilt ze zacht
Tot haar dromen haar bevrijden
Uit haar wanhoop en haar lijden
En laten zweven in de pracht
Ze wil alleen maar schrijven…
Dageraad
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.236 De avond verzacht onze gevoelens
indrukken en beleving vinden elkaar,
onbevangen kijken we omhoog..…
Mijn muze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Met een schone lei zonder turbulentie
reist mijn geest onbevangen in vrijheid
zij blijft mijn muze die mij muzikaal begeleidt.
De heldere klanken raken wonder deeltjes
om zo in harmonie te leven zonder limieten
haar noten laat mijn hart in ritme genieten.…
Niet mijn wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Verleden jaren
In herinneringen gevat
De toekomst ligt open
Wachtend als een donker gat
Gevuld met onzekerheid en angst
Vallen en weer opstaan
Verdergaan om te overleven
Alle dagen, ook de nachten
Angstig zijn
Steeds verder weg
De onbevangenheid van toen
De onschuld van een kind
Puur en zonder zorgen
Zoekend naar balans
De samenleving…
Zijnsvergetelheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Zij bestaan abstract onstoffelijk
Een bandopname repeteert de straten
Als heldennamen van de stad en
Op schoot mijn brabbelende schat
Die in een tram langs dit verleden scheert
Mijn onbevangen minieme dame
Daar arriveert alweer een stop
Reizigers rond de klaproos schieten op
Slaan haar vertederd gade
Zij heeft de geschiedenis niet in…
20 dec. 2019 - 20 juni 2020
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
725 Nu: Dat u gezond mag blijven
er is genoeg verwoest bij velen
heb gezien, gevoeld, gehoord en ook besproken
dat een vaccin toch spoedig wordt gevonden
om ieder, onbevangen te ontmoeten
een knuffel geven, die verbindt of troost
een samenkomst van elke aard bezoeken
het rijke dagelijkse leven weer te vieren
zolang dat nog niet kan,- en moet…
Jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Kalme golven, onbevangen van tijd,
het eeuwig eb en vloed met betoverde toekomst,
eeuwig zonnespel zonder thuiskomst:
vrolijke dans, een speeltijd voor altijd.…
Erasmus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ik wil leven, dus moet ik
het leven wel prijzen, ook onze
zotheid dat we plezier maken
en kinderen krijgen, onbevangen
en blind voor de hardheid van ons
bestaan en van de mensen
hun tekortschieten, dwalingen
en bedrog, ja, onze vlucht
voor elkaars agressie en wreedheid
Zonder idealen wil ik nog steeds
meer van het leven ontdekken
sta…
Asiel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 arresteren wordt weer veiligstellen
de individualist is dan de volksvijand
wie zal ons zijn verhaal vertellen
uiteindelijk is oorlog een bevrijding
met genocide als slotoplossing
in diplomatieke dialectiek
vormt zich vervolgens de dictatuur
en vervormt volledig alle vrijheid
polemiek over geopolitiek
ideologie en identiteit
elk onbevangen…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 Er groeit een dorp
bij een kerk dicht
bij jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft…
Huid gevoelig maakt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 geven
juist de kleur kent
het onderscheid
voor niet alleen
het velletje maar
ook gerelateerd aan
het sociaal contract
waar dan in tal
van boekwerken
alle ins en outs
zo omstandig zijn
beschreven dat het
bijna lijkt op leven
nog is jeugd en
onschuld hiervan
uitgesloten wat te
zien is in ogen en
de lach het heerlijk
onbevangene…
Nevelsluiers
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.079 vervlogen jaren wijt
ik raakte veel van mijn illusies kwijt
met stille weemoed en een vaag verlangen
zou ik nu alle tranen willen vangen
die in het leven door mij zijn geschreid
maar als de lange nachten zijn gekomen
en dagen grauw en somber zijn getint
dan weef ik sterrenlicht in dennenbomen
omdat ik weet dat nu de tijd begint
om onbevangen…
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 De zon komt haar tegemoet, naar het park
in ijver onbevangen, een dagelijks feest,
de dag verloren, als ze daar niet is geweest
zilveren kringen in de vijver, kinnetje omhoog
geheven, straalt verlangen als pulserend
licht in stromend water, gelokt door de
eenden met hun lokkende gesnater, blijft
geen kruimel aan haar vingers kleven,
dit…