1231 resultaten.
Onrust steeds opnieuw
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
519 Onrust steeds opnieuw, proberen, deleten,
vergeten en weer ophalen;
wanneer komt de avond, wanneer de morgen,
het lijkt de klaagzang van Job wel.
Is er dan geen antwoord, enkel altijd zoeken?
Loslaten, vinden, vergeten en deleten.
Wanneer komt de avond, wanneer komt de morgen?
De witte winter dekt de harde vormen toe.…
stormachtig
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
845 er waait wind
van hier tot ginder
een zucht van tijd
niet meer of minder
een vleugje zijn
in eeuwigheid...
er waait een briesje
in mijn hoofd
die mijn gedachten
zal verfrissen
een einde maakt
aan 't ongewisse
dat deel uitmaakt
van mijn bestaan…
Storm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
459 Soms begint het
dan te stormen
in mijn hoofd
word ik van
mijn rust beroofd
wil ik naar voren
of naar achter
naar omhoog
of naar opzij
steeds weer sneller
dan weer zachter
beetje depri
beetje blij
zo vreselijk onrustig
weet totaal niet
wat ik wil
zo loop ik maar
iets te schreeuwen
volgend moment
ben ik dan stil
ik ga nu meteen…
Grind
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
656 Er knerpen kiezels in mijn hoofd.
Ik wankel in het knarsend grind
op zoek naar rust die ik niet vind
in taal, in denken. Licht gedoofd
omdat de schemer mij belooft
dat hij zal troosten wie hem mint
en ramen dicht opdat de wind
geen schilfer uit mijn denkpad rooft.
Het duister kent dit broze huilen
om struikelstenen, hobbels, kuilen…
Gedachtenfloers
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
569 Wanneer gedachtenfloers sombert
onder een verduisterde maan
onrust gedachtenvol waakt
als dreigend nachtelijk onweer
in een almaar wakkere nacht
duren alle kleine uren
langer dan hun werkelijke tijd
is de werkelijkheid van het moment
meestal te ver weg van de realiteit
om als waarheid verder te gaan…
Wat wrevel op de achtergrond
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
624 Wat wrevel op de achtergrond
om onbegrip en veel te weinig woorden;
Waar blijft de aandacht voor de zon,
de dankbaarheid, de slotakkoorden?
Wat wrevel op de achtergrond
maar ook een trage glimlach om het leven
dat altijd anders is en niet
gepland en gratis wordt gegeven.
Wat wrevel op de achtergrond
maar och, er zijn toch zoveel mooie…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
711 de uren vergaan,
de dagen, de weken,
de tijd blijft nooit
stilstaan en wij
denken dat er
oeverloos veel tijd is;
die is er, maar niet voor ons,
niet voor jou, niet
voor mij.…
leren leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.191 Onrust huist er in je wezen
jezelf verliezen, dat doet zeer
geen uitgerekt elastiekje meer
de spanning terug, keer op keer.
Aandacht voor jezelf hebben
belangrijk: het eigen ik
wie moet er nu voor zorgen
Dat ikzelf niet verstik?…
Zelfportret
gedicht
2.6 met 20 stemmen
4.413 Als ik een zelfportret verkopen wil
dan gaat zij onrustig breien
en klinkt haar getik als een geigerteller.
-------------------------------
uit: 'Dichters na mij', 2011.…
Sacramenten des gehuwden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
720 Sacramenten des gehuwden
de man en vrouw, het gebed
van onheil en zegen een verbond
voor het leven, liefde en onrust
de begeerte naar de daad drijft mijn
wil over strak gespannen prikkeldraad
ik dood en bederf het samenzijn, het hart
struikelt over ontspoorde ideeën, wil
vluchten naar het niets met in mijn
handen de inhoud van mijn kruis…
van de weg geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 ze weten zich ontheemd
iemand vergat de weg
terug te markeren...
regen maakt het bos grijs
en achter elke boom
een andere boom
vanwaar ze kwamen
dat willen ze niet weten
en het doel doet er niet toe
want wat is toekomst nog
wanneer je geen hand
voor ogen meer kunt zien…
haast..haastig...haastiger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 haast is een haastig
gedicht zonder einde
de amechtige woordenstroom
die als een heel lange
goederentrein zijn weg zoekt
naar verre bestemming
tevergeefs echter
het doel blijkt onbereikbaar
het verlegt telkens zijn grenzen
zoals bij mij de haargrens
bij het ouder worden…
Twist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Ik wou dat ik ‘t wist
wat er in je speelde
dat jij je hele verhaal
naar mij mailde
Ik nodig je uit te praten
over pijnlijke gaten
het lege gevoel
het beoogde doel
laten we naar elkaar luisteren
in stilte eren
de veelvoud ervaren
van rustiger meren
in dat zelfde schuitje…
In balans
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
588 zij joeg
vogels op
om stilte te vermijden
vertrapte
takken in het bos
om rust te bestrijden
was met storm
en onweer in haar element
chaos heeft zij steeds gekend
nooit nam zij de kans
om in balans te raken
meer van haarzelf te maken
zelfs in haar laatste rust
heeft zij nog een keer gekucht
het leven heeft haar altijd dwars gezeten…
alles is zinloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
597 alles is zinloos
mijn reuk een geur en de
gebruikelijke rituelen
mijn hoofd gescheiden
van mijn hart op drift
onder een betrokken hemel
prik gerust in mijn vinger
het zal me niet deren
zoals ook pijn zijn doel
voorbijschiet in een leeg hart
alles is zinloos
dromen in zwart/wit trekken
zonder ondertitels aan mij voorbij…
Aangeschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.222 Gesprekken zijn gaande
dit moet voor eeuwig zijn
Ik houd me nog staande
Oh…groene olijf
met rode piment
‘k word een aangeschoten wijf
die de weg niet meer kent
Kaarsen in de luchter
brandden gestaag door
ik wil niet meer nuchter
‘k zie engelen in een koor
De ober heeft 4 ogen
en 2 neuzen op een rij
ik hang voor over gebogen
’t is onrustig…
Gedachten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
514 Ze tollen rond zonder zin
en voegen niets toe aan al het bestaande.
Toch maken ze veel lawaai terwijl
ze de rust verjagen en nergens landen.
Als muggen in een zomernacht blijven
ze kwellen en maken ze kabaal.
Wie kan hen stoppen? Wie weet raad?
Hebben ze ook al bloed geroken?
Laat me proberen stil te zijn, enkel
te kijken, te horen, te…
Fragiele glinstering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
586 Zacht kabbelende gevoelens
vervullen de dagen
met gedachten aan
wat nog komen gaat.
Soms angst
Soms ongeduld
Soms blijheid
Maar wanneer begint
Onbezorgdheid
Tevredenheid
Vrijheid?
Het is een fragiele glinstering
over een zee van hoop in je hoofd.…
Storm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
689 het glas water in mijn hoofd
is inmiddels een wilde zee
kan het niet meer ontkennen
kan er ook niet aan wennen
het stormt in mijn hoofd
van hot naar her
van schots naar scheef
het doet niet meer wat ik wil
we leven in twee werelden
mijn hoofd en ik
als ik naar binnen kijk
valt er nog een wereld te winnen
op die planeet van jou
die…
Uitstel van het einde
gedicht
2.3 met 6 stemmen
22.643 Het advies in dit stakkergebouw
is: Blijf zo lang mogelijk bezig,
maar ik neem dat niet zo nauw
en ben dus flakkerend aanwezig.
Zo voel ik mij soms naar buiten zweven
als ik naar ons uitzicht kijk,
en ben, Bezig, dan weer even
in twee kamers tegelijk.
Dan weer, graag bij bliksemlicht,
moet ik nodig een gedicht
en ben een vleugelsinterklaas…
Zwerftocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 ’t Is alsof verte
mij steeds roept
onrust mij drijft
tot de horizon.
In wind en wolken
door azuren blauw
over zeeën en bergen
ongeduldig, willoos.
Ligt ginds geluk
wat ik vinden zal
waarheen ik word gedreven
tot einde van mijn leven?…
Hoe zal het zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 ze denkt aan
volgende maand
volgend jaar
of later
hoe
en waar
zal ze dan zijn
zo zinloos
dat denken
maar toch zo sterk
zo graag willen weten
en toch liever niet weten
berusting
afgewisseld
door onrust
want hoe
en waar
zal ze dan zijn…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
EIND NOVEMBER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Een vlinder fladdert
rusteloos door de fabriek.
Wat wil hij vinden?…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 De gedachten en de woorden kolken
alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken.
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er…
Vulkaanas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
408 nu ik mezelf met spiegels verwar
blijkt mijn massief windgevoelig
en mijn pluim een woordwolk
er is geen eenvoudige weg
om te kiezen, tussentijds
in verstikking boven ademvrees
als doorschijn is fijngewreven
tot glazen fragmenten
lijdend in gevonden voorwerp
aan een lichte vorm van verdwaling
tussen vogels en fotonen
doch onvervreemd…
vroegte
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
595 wij denken ons vrij, als
we dwalen door weer een
een uitnodiging te aanvaarden
om deze dag te boetseren
naar het model dat tot de avond leidt
met wat was in de handen
voelt de kilheid van de zwaartekracht
iets zachter aan, er is strijd in deze
achtergebleven tijd waar wonderen
weigeren zich te vertonen
langzaam trekt ontboezeming
een…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 Zijn gloed zal velen dan verblijden
als antwoord waarop werd gewacht,
want wij - geboren ooit met vragen,
met onrust die ons steeds verteert -
wij moeten levenslang verdragen
en krijgen nauwelijks geleerd
hoe we ooit leven zonder klagen.
Wanneer wordt alles omgekeerd?…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Mijn onrust zoekt in
december doel.
Maar in de schaduw van het
oude jaar verlang ik naar
december's lichte dagen.
Antwoorden liggen nu niet
klaar; december laat nog
heel wat vragen.
December lichtjes in een
donker bos. Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.…
RUST
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.668 Wat mij zo smartelijk gescheiden scheen,
Onrust en rust, ik voel hen beide, in-één.
Dit is de vrede: een diep en helder licht
Doorglanst mijn zacht gepeins, mijn stil gedicht.…