295 resultaten.
na kanker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Na het vonnis ‘kanker’
Werd het een gevecht op leven en dood
Lichaamsdelen,kwaliteit van leven,trots,
ambitie, zekerheden, idealen,
zelfs mantelzorgers werden geofferd
Op de positieve uitslag volgde geen applaus, maar;
gehavend in een nieuwe strijd:
Heden, verleden en toekomst; nooit meer hetzelfde
Vol dankbaarheid, pijn en onvermogen…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op mij te wachten
De wereld wentelt zich in haat
en menselijk onvermogen…
Koude handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Niet voor de ogen uit
onvermogen zullen zij
wachten tot de koude
uit de lucht zal zijn,
en met warme handdruk
laten blijken te willen
overwinteren zonder
schrale pijn.…
Natuurlijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 grint knarste
sprak luid zijn
onvermogen uit mij
ongestoord te laten gaan
ook wind
deelde dit decor
waaide strak tegen
op het zelf bemeten pad
jij zat op een bankje
vlak bij het water
te midden van druk
snaterende eenden
die natuurlijke stilte
wel een heel eigen
invulling verleenden
met hun hongerig gekwek
toen ook de boom…
wij zijn dat volk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
397 we moeten praten
met elkaar
over moeilijke zaken
dit niet overlaten
aan kwaadwillende
rechtse onverlaten
dat oude behoudende
in nieuwe jasjes
gestoken onvermogen
eigenbelang en leugens
worden verhullend
tot waarheid omgedoopt
geen bestrijdingsmiddelen
klagend aandragen
tegen symptomen van leven
een mens is geen probleem…
Daden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
649 d'Agressie,
stekend onvermogen van haat,
nijd
en de nieuwe ruimte
geschapen volgens
onze aards gevormde normen,
werd era's lang reeds
het verwijt aan ons,
doet zuinig aan
met goed en kwaad
Zal ieder
die het glas steeds heft
het medicijn
als hoofdpijn steeds negeren,
een Ander stond toen op het punt
om in zijn plaats
zowel de mens…
Het is tijd
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.307 verstrijkt
voorbij aan ieder
naar binnen een blik
open gezicht
een wijle weet
gevoel in het lijf
gedachtenherinnering
in zeer lange rust
en een lome slaap
plotsklaps wakker
lachend wezen
verfoeilijke waan
een dromende zot
donkere woeste
tobberijen
minne moeite
zoekt naar troost
schijnbaar het zijn
en te postuleren
onvermogend…
Natuurverschijnsel ?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 of gewoon verdriet,
of een magere hoop
bevestigd aan mijn
onvermogen, als havik
die z’n blik verheft naar
een loden lucht en een
vierkante zon, waarin
z’n talent wordt besmeurd,
of wat daar nog van over is,
en te licht met ervaringen
wordt geleurd, wat maakt dat
ik stik, blijft dit geestesoog
op een oneindig doel gericht,
wat aangeeft…
het land van klei en honing
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
701 Staande gespierde trots
gesmeerde kleiën billen
in een mist van elementen
Handen van steen en water
Kneden, kneden, kneden
de essentie geslacht
op uitgerafelde tafels van vlees
Het gebed van organen
wachtend op een verhullend teken
Getekend de akte van de lendenen
Perfide onvermogen
van de perfecte lichaamscurve
en het ziedend persisteren…
Braken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 afstamt
Het Midden-Oosten vlamt en laait
Uit zicht door zware, zwarte wolken
Dat waar het werkelijk om draait
Verdraagzaamheid onder de volken
Gevolgen van bepaald beleid
Die vallen nimmer te voorspellen
Een keuze, nageslacht dat schreit
Vraagt vissengal, goet teghen schellen
Die vallen gaan van blinde ooghen
Duif keert de krop vol onvermogen…
Een zachte dood & Laatst
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.600 Laatst heb ik de dood ontmoet
Ze keek met lede ogen
Jeugdig keek ik terug
Vol van onvermogen
Toen besloot haar gezicht
Zo bleek, klaar te zijn
Haar ogen bleven daarna dicht
Langzaam verdween de pijn
Een lichaam bleef achter
Met rust op haar gelaat
En haar wangen nog iets zachter
Een laatste kus kwam net te laat
-Laatst is nooit later…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Ik heb mijn lichaam dikwijls afgedaan
als bron van overmoed en onvermogen
die ik haast onverschillig op liet drogen.
Maar nu wil ik het water weer verstaan.
Zo lig ik als een landkaart uitgespreid,
vol leeggezogen aders, naakt en oud,
en wacht tot hij de weg gevonden heeft.…
Zwijgende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Wat is onvermogen meer dan menselijk gebied,
is het als kantkloswerk zo fijnmazig, ziet men
handelingen daarmee gedaan die patronen niet.
Wat kan verwend haast maken in het leven,
als een ding wat alles ooit eens te weeg bracht,
het verkleuren van leven geven naast ook pracht.…
corona tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 waarneming
ontmoedigen mij
niet dat ik dat wil, maar dat
umheimliche gevoel van
het niet meer verbonden
willen zijn aan de betweters
die zich als machthebbers
staande houden in deze
o zo erg lijkende crisis
ik weet het niet, youtube filmpjes
van sprekers dwarrelen als
doodgewaande entiteiten
langs mijn oren en ogen, ik ruik
het onvermogen…
Er is een kindeke....
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
747 Een ster viel stervend uit het firmament
die mij deed wankelen in onvermogen.
God zei: “Mijn zoon ik rommel maar wat aan.
Elk jaar word ik met kerst opnieuw geboren.
Ik ben de os en ezel in de stal.
Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.
Uit elke oer creëer ik weer een knal
vanuit mijn hemelse ivoren toren.”…
Voetafdruk
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
615 Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee
meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen
er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad
en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk
waar we genieten van de…
Onwetend intelligent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Rood haar, grote ogen, ik kijk
met haar verbazing mee
naar de geschiedenis van strijd
en onvermogen - liefde
valt romantisch uit de lucht
en redt in deze film de mensen
van goede wil, na het falen
van het verstand, liefde
die meer is dan de natuur-
wetten, die intelligent ontworpen
of niet, hun amorele gang gaan
Ja, noem het liefde…
Desdemona
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.280 Ach, konden wij teruggaan in de tijd
toen wij nog dwaalden in ons beider ogen
en blikken niet gekruisigd in mijn spijt
van tranen niet bestemd om ooit te drogen
Toen wij nog kansen raapten en bevlogen
beloftes deden aan een eeuwigheid
toen onze onschuld lag in onvermogen;
in naam der liefde trof ons geen verwijt
Het waren leugens die de…
Wijze woorden*
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
5.129 Het troebele water waarin ik baad
leidt tot ‘t onvermogen van mijn geheugen
om op te vissen de infame leugen
die vriendschap thans tooit met een doodsgewaad.
Nog steeds hap ik naar lucht met volle teugen,
maar afgelegd loop ik stil over straat
met een gemoed dat is gekrenkt, geschaad
door wijze woorden die niet willen deugen.…
In deze tuin zijn saamgelegd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.446 O lief en teder onvermogen
tegen het gruwzaam element,
dat wankels nog iets blijven moge,
en strijd met het geweten end.…
50plus man Krol bij Pauw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 er wel af
wat rest zijn doorgaans kwaaltjes
oudere mannenkwaaltjes, vrouwenkwaaltjes
ik denk, dat moet het zijn
penis-pauze en vrouw’s overgang
een onbewaakte, een gevaarlijke
dus pas op de plaats en wachten
ik denk, dat het zo zou moeten
potenties zat maar wel in proportie
vooral en echt weten wie je bent
je vermogen en je onvermogen…
Biedt Weerstand...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
754 Je tranen zullen
drogen,
en moedeloosheid
verdwijnt;
biedt weerstand
aan je onvermogen
en, kom weer overeind!
De kracht zul je
ontvangen,
maar ga er tegenaan,
zodat je onbevangen
in 't leven-
weer zal staan!…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede ogen
omdat hij weet wat later komen gaat
ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest er slechts het spel van onvermogen…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 Als ik dan aan de kim
mijn onvermogen zie,
vlieg ik op vleugels
van de adelaar,
de toekomst tegemoet
zonder vrees.
Want God schenkt mij vertrouwen
waar ik zelf niet kan,
een toekomst zo verlicht,
ik doe mijn ogen dicht,
ik kan het bijna
niet aanschouwen.…
Een blijvertje
gedicht
3.5 met 54 stemmen
16.722 Wat dat betreft zat ik dus ook op rozen,
want niemand gaf mij later een brevet
van onvermogen in het goede of boze.
Mijn leven is een aangenaam verpozen,
een ander krijgt de schillen en de dozen.
------------------------------------------------
uit: 'Hopper's Holland' 1973…
Spraakwater
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
760 Op louter goed gestelde vragen
kan ik niet het juiste antwoord geven
woorden worden holle vaten en de
resonantie mij de les weer leest,
de bedoeling tot juist handelen
het vermogen door intuïtie weerlegt,
wordt dit relatief onvermogen,
de taal als middel geknecht,
de ballans te mager afgewogen.…
De muur
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.435 dan wordt het stil, je weet, nu komt het schot
de doodsangst valt te lezen in je ogen
een beul vertoont geen spoor van mededogen
te sterven als een strijder lijkt je lot
je voelt je als een schurk op het schavot
de hand beschermt een kruis, het hoofd gebogen
een droevig beeld van leed en onvermogen
wanhopig richt je nog het woord tot God…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 lijnen van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder gekozen doelen, verdriet
ontplooit in eerste voorjaarsregen,
schuilend in een cocon van onvermogen…
In September
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Als het nog zin heeft in september
kom ik je bevrijden
uit de lege greep van het aardse slijk
Een lepralijder gaat zwierig rond
met een alles verterende ratel
hij schaterlacht, drijft de spot
met onze groteske inhaligheid
Allengs dieper dringt hij door
in het koninkrijk van loze gronden
alleen de onvermogenden doorgronden
het uit elkaar…
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Waarom heb ik niet gedacht
aan jouw gebrek aan kracht
verdronken in onvermogen?
Oh, waarom ging aan mij
voorbij een waarachtige
nacht te hard om hem
te gedogen?
Waarom, oh waarom is een waarom
te veel. Een kans voorbij
een gebroken steel; van een eens zo
schitterende bloem, die nimmer meer
ontlook voor die zoete zoen.…