295 resultaten.
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Onze geprezen ziel
sterk of zwak tot
aan de Achilles hiel
gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd…
Vakantie in eigen dorp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 niet gauw denk je aan Ridderkerk
maar als je in het rond kijkt
is het al gauw dat je bemerkt:
het is mooier dan verwacht
beter dan gedacht
De eerste dag, lekker fit
naar de Waterbus voor de eerste rit
eerst Dordt en ook nog Rotterdam
de fiets mee, de spieren niet stram
voldaan kom je richting huis
geniet van koffie aan ’t water
bij…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
SPEELTUIN IN NEVEL
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Om hem heen wenken stille dingen:
"Hier klinkt vandaag geen joelen of zingen;
we kunnen je opbeuren met vrije rit."
De kleuter springt op: "Gelukkig, ik zit!
Die schommel zwaait al wilder, in kringen
door de koele lucht. Kramp wil in me dringen.
Wat een druk in mijn maag, borst en gebit!"…
Bestaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 Ieder mens komt op de wereld zonder enig bezit
zo ga je uiteindelijk heen aan ’t einde van de rit
zomaar zonder land zonder geld en zonder kleren
gelukkig wel met talenten om heel veel te leren
helaas zijn die talenten al is het ongewild
voor de meesten slechts latent of vooral verspild
we zijn om niet geboren en zullen om niet gaan
dat…
TANDARTS KIJKT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Maar de speurder is voldaan na diens rit.
Gereinigd: korte rust mag behagen,
terwijl de boor raast met eerzuchtige pit.
Weldra zal volgende plicht opdagen.…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
368 haar witte ridder
op zijn stalen ros
met engelgeduld
wachtend op haar komst
*
Mijn ogen werden vochtig
bij het lezen van het
druipnatte druivenvers
in eldoradische sferen
werden haar appels
zachter dan peren
de spaanse navels
in de citruspers
glommen en zwollen
als honingbijen
dansend in hun
limbisch systeem
waar riten…
Zo Fit als wat…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
135 Ik trok aan de rits van mijn strakke trui
en strikte mijn gloednieuwe schoenen
ze glommen me toe, in beledigend oranje
dus fluisterde ik, moedig tegen mezelf:
kom op vent, dit kan je.…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.
Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog?…
Wielerroem (een kinderdroom)
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.092 Met een machtige jump
gooi ik mijn stalen ros naar voor
pak de rit
en ook de maillot jaune
voor Van Steenbergen
en Van Looy.
Op het schavotje
de kusjuffrouwen aan mijn zij
ik word er zowaar verlegen bij.
Natuurlijk is niet alleen de fiets van tel
of de benen, ho nee!
't koppie moet ook mee:
tactisch doorzicht, weet je wel.…
souvenir
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.444 voor Rob Pat
het gehavende schelpje destijds opgeraapt
op station Hoek van Holland strand
bewaar ik nog in de zak van m'n uniform
als souvenir van mijn allerlaatste rit
van Rotterdan CS naar de Hoek en weerom
ik hecht aan rituelen zoals u uit de
voorgaande regels kunt opmaken
voor mij is een laatste keer wat het ook
mag zijn telkens…
kale nachtmusik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 na een dag op het plein
kom ik fobieus thuis
een dichte deur achter mij
twee keer draaien
dan pas is hij echt op slot
zwoel vandaag
dus geen jas
ik rits mijn vel open
stap er uit
hang hem op de kapstok
het masker er naast
schroef mijn houten been af
haal een glazen oog uit de kas
de toupet op het plankje
en het gebit in een…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang,
Toen hij 'm van dichtbij zag, grijs, plots'ling-groot.…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Ik zit met jou in een magische rit
waar alles vanzelfsprekend mag zijn
alles van mij, houd van alles van jou
je bent mijn afleiding in ritme en blues
wereldse stemmingen hebben een lager pit.…
Veilig verkeer in Nederland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Was het een heel welbewuste poging hem te doden,
want daar begint het toch wel erg op te lijken,
de rijder riep immers bij zijn rit "Ik stop niet voor Joden."…
Hij is niet meer....
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.923 De laatste stap was moeilijk, de rit naar
de spuit helemaal, tergend langzaam
brachten we hem weg,
't was zo achter de rug!
Maar allemachtig, wat mis ik hem.
Ach,"neem" gewoon een ander, is een
goedbedoeld advies, maar ik doe het
niet meer, want het punt is niet om een
"nieuwe" te nemen en de aanverwante zorg
eromheen.…
Rollercoaster van Emotie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.108 Rollercoaster van emotie
de ene val na de andere
Terwijl ik geen knop voor nood zie
zal dat nog veranderen
Helaas het is geen pretpark
de rollercoaster gaat maar door
Er komt dan ook geen einde aan
geen massaal gegil in koor
Deze rit maak ik in mijn eentje
de loopings maken me gek
Dan ontwaar ik jou daar
zwaaiend achter het hek
Jij…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het trok de rits omlaag, ze spartelde, speels en tegen,
maar elke mot herinnert zich het licht in haar cocon.…
't Is lang geleden (20)
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.397 Ik wenste toen een oudgraaflijk kasteel,
In 't midden van hoog beukenbos met uilen
En grafruïne, zwartbegroeid de zuilen,
Scheef elke schacht, gebarsten 't kapiteel;
Twee leeuwen, door oud mos vaalgroen en geel,
Spalkten naast de ophaalbrug hun drakenmuilen,
En uit het maanlicht kwam de herfststorm huilen
Door puin van gang, vol rits'lend…
Masterplan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
528 achter-de-rug schreven
Toen onder de flinterdunne hemel
de verschillen werden overvaren
en zij in hun waanwereld dachten
dat zij hemel en aarde bezaten
Toen zij over de graven peddelden
knaagden zeeën gestaag aan het land
en de aarde langzaam stierf
onder de zweep van het masterplan
Toen zij het bloed in hun bange monden
proefden op een rit…
Een open wereld
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
903 Indoctrinatie is gelijk een pijp kaneel
Elk zuigt eraan en krijgt zijn deel
Maar om de vooroordelen te vergeten
Heeft menig goed mens zijn hersenpan gesleten
Het wordt je met de paplepel ingegoten
Menig medemens wordt zo verstoten
Doordat men zich afsluit in enge kringen
Waarin helaas mensen vaak onrecht begingen
Het eigen woord is waar, rite…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Voor onze beginnende lezertjes en allen die hen daarbij helpen:
Gil gal geel
Blaad-jes heel erg veel
Rat rit rood
Blaad-jes gaan nu dood
Her her herfst, wat ben je mooi
Kleu-ren, bonte tooi
Pad pad pad-de-stoel
Zie er een he-le-boel
Gaap gaap gaap
Voor de eek-hoorn bijna win-ter-slaap
Eerst nog zoek zoek zoek
Ei-kels, noot-jes…
stuurs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 ze super scherp
ik ben geen kuddediertje
in een volkswagentje vee
ik bedien mijn eigen knoppen
al gaat dat soms wel zwaar
bepaal mijn eigen snelheid
neem risico’s vol gevaar
heerlijk eigenwijs zijn
in mijn denkpatroon
jij beschouwt dit busje
als vallen uit de toon
ik ben de bestuurder
stap in, rij met me mee
we rijden een reuze rit…
De bus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 de drukte
De ruimte ingenomen
De een kijkt uit het raam
Is aan het dagdromen
De moeder ontfermt zich over het kind
De oude man praat over
Waar de wereld zich vandaag de dag in bevind
Oude en nieuwe verhalen
Hoe is het leven
Van alledag
De bestuurder rijdt
De bus met een
Glimlach
Alsof het leven nooit een einde kent
Rijdt hij
Een rit…
G.O.D.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Onze geprezen ziel
sterk of zwak, tot aan de
gemeenschappelijk Achilles hiel
gebruik van riten en symbolen
creatie van de geest, troost of vloek,
is mij om het even, een
deelbare kwetsbaarheid
tussen uiterste polen
in voor- en tegenspoed
draaikolk van de realiteit
misschien de verlossing die ik zoek
spiegel van vergankelijkheid…
In het schelle schaduwloze licht van het ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 het schelle schaduwloze licht
in de lange
hal van het ziekenhuis
tekent de
behandeling op haar gezicht
geroezemoes een mensenrij
zit te wachten
op de taxi voor de rit naar huis
dichtbij elkander
rondom de koffiemachine het
gebabbel: blij om straks weer in
het eigen bed
te kunnen slapen
terwijl de verpleegkundige in…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 flesje parfum
Jouw sloffen naast de mijne
Ik heb ze gewoon dubbel nu
Want we droegen dezelfde
Dezelfde maat ook
Pas gekocht nog
Voor lekker warme voeten
Vlak voordat je ging
Kouwkleumen waren we
Nu kouwkleum ik alleen
In een huis vol dozen
Met spullen uit de jouwe
Eén voor één
Rijg ik onze levens aaneen
Als een rits…
Van ver pa
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
393 De rit naar mijn huis,
naar hoe ik leefde,
bleef een afstand die zelden werd afgelegd.
Ik kan de keren nog tellen
dat je kwam.
Bijna op één hand.
Tellen doe ik niet meer.
Nu weet ik alleen
dat ik werkelijk te ver woon.
Wanneer ik voor je sta,
vraag ik me af
ben je blij?
Nu vergeet je veel.
Misschien ook de afstanden.…
Afscheid van een trouw bakbeest
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ritten langs scholen, clubs, vriendjes, sporthallen. Jeugdige feestgangers op weg naar verjaarspartijtjes. Maar ook met mij karde hij van huis naar werk, van werk naar winkel. De ladingen boodschappen die hij verstouwde zouden het hele huis kunnen vullen. Jaar op jaar torste en trok hij ons kampeerhuishouden ver over de grenzen.…
vondelingskens
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.390 In 't vertellen van wat wind...,
't Rits'len van de hagen...,
In de kijkers van een kind...,
't Scheem'ren van de dagen...
'k Vond z'in 't eigen stil gedacht...,
In wat bloemen-zegen...;
'k Vond ze,spelend langs de gracht
Van verlaten wegen...
...
Zoudt ge weelde vragen toch
Van die schaam'le dingskens...?…