259 resultaten.
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen
voor nu en later, niet om gisteren
nee niet om gisteren waar ademloos
mij sprakeloos…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ofschoon onwrikbaar en knisperend
als een kalenderdag naar willekeur
zou voorbij de branding het ogenzicht
roerloos moeten zijn, het water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Tot in lengte van dagen
klinkt een lied zonder woorden
als tongen versmelten
beweging gehinderd
denken bemoeilijkt
het onnavolgbare komt
zoeken naar ruimte
vragen die blijven
sprakeloos omzien
roepstem die wenkt
uit glazenhuizen.…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uitgestreken ingeprent laait
de dag op nieuwe doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,
reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos…
Laatste strohalm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voorafgaande aan
het bijzondere moment
dat tot een hoogtepunt zou leiden
ging hij geheel onverwacht
een nederlaag tegemoet
historisch in zijn verslagenheid
Er waren angstige dagen geweest
van grote twijfel in de buurt
waar de groene bomen zwegen
en natte regen alle talen sprak
Sprakeloos was hij geweest
in al zijn nederigheid beledigd…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
Uit zicht loos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
873 Strak kijkt zij
langs jaren die
verdwenen zijn
zwijgend sluit
ze het venster
naar opstandige gedachten
de levendige geest
heeft haar
ingehaald
die ene laatste bocht,
onoverzichtelijk
wijst nog niet
de route
haar tijd ademt
komende en gaande
maanden
sprakeloos
knikt zij ja
tegen de muur
daar waar haar leven
de laatste…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
Advocaat-stagiair*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
4.214 Hard op weg naar de top bij ons verbond,
met referenties die er niet om logen,
een cv bepaald niet uit de duim gezogen,
ga je echt sprakeloos van mond tot mond.
Wat ze ook spottend van je zeggen mogen,
je werkt je vaak alle standjes in het rond
stijf van ambitie tot de morgenstond,
al moet je wat ondersteuning gedogen.…
Fool on the hill
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 hij brengt de bal aan het rollen
en zet mijn hart in vuur en vlam
mijn ogen gingen open
en de tijd, de tijd stond stil
sprakeloos gaf ik me over
als een 'fool on the hill'
hij is van ver gekomen
en begon in mij te bestaan
hij haalde het mooie in mij naar boven
ik kon hem niet weerstaan
hij droeg mij op handen
en maakte de kachel met…
Op de drempel
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
493 wij hebben
na twee
jaar corona
eindelijk weer
eens samen
gesproken
elkaar diep
in de ogen
gekeken onze
huidhonger alle
kansen gegeven
sprakeloos
van verbazing
constateerden wij
dat we nauwelijks
veranderd waren
pas na lang
samen praten
hadden wij in
de gaten dat
de tijd had
stilgestaan
alle wederzijdse
ervaringen…
Artistieke hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
934 Bij jouw kunst ben
ik altijd sprakeloos.
Want achter alle vormen zie ik
je onzichtbare artistieke hand:
In elke zonnestraaltje in dit witte landschap
zie ik je oogverblindende gouden licht.
In elke sneeuwvlokje
zie ik je dartele vreugde.
In elke sneeuwpop
zie ik je kinderlijke enthousiasme.…
Amsterdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
755 sloeg bruggen over de Amstel
en sleep parels van pleinen
Slenterend door grauwe straten
voel ik onvoorwaardelijk geluk
Elke klinker kennende
zal ik toch gaarne in jou verdwalen
Trekt aan mij als een magneet
en heelt al mijn wonden
Zoveel moeten zoeken
maar immer gevonden
Liefde kwam en liefde ging
jouw warme jas telkens gevoeld
Sprakeloos…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Met regelmaat haal ik mij lieve doden
Zo leeftijdloos nu helder voor de geest
En sprakeloos ervaren wij het feest
Door de geheimenis ons aangeboden
Met om ons heen weer volop lenteboden
In mij dobbert een pril zoetwater beest
Waar ben ik toch zo angstig om geweest?…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn gevoel betekenis gaf
die samenviel met wie hij was
hij zocht naar woorden om te spreken
te zeggen wat hij voelde
maar dat niet zegbaar bleek
hij was zijn naam in werkelijkheid
haar woord was hij geworden
waarmee hij was genoemd
en sprakeloos…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Ik had je graag gekend…
Niet alleen je naam gelezen, maar hem genoemd…
Dan had ik geweten welke woorden je oversloeg
voor je sprakeloos en koud tot beeld verging.…
dichter
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.069 ik wil dichter zijn
bij jou
met steeds meer woorden
in het krijt staan
sprakeloos
van al mijn zinnen
die jij hebt losgemaakt
in mij
toen uit jouw lenteogen
al het winterwater smolt
ontdooide willekeurig
elk woord dat hiervoor stond
hoger klom de zomer
tot de dag totaal was uitgerekt
waar op de ijle toppen
van de kortste nacht
geen…
VERSE GRAVEN HIER EN DAAR
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.285 Kinders, sprakeloos, gekist;
ouders, al te vroeg gaan slapen,
wonden die in 't herte gapen...
deerlijk om herdenken is 't!
Ach, hoe broos, hoe onbestand,
onbewaarbaar is het leven,
dat gij, Here, ons hebt gegeven,
in dit ballingsvaderland!…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
gemis
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 Een leegte, eenzaamheid, sprakeloos of gewoon vergeten
Ik kan het je niet vragen dus zal het nooit echt weten.
Ik zie je als mijn maatje, kon uren met je praten.
M’n ei weer even kwijt en de rest heel even laten.…
overal en nergens - voor erwin
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.005 onze deur gaat nooit meer open met zijn glimlach
wij staan tijdelijk sprakeloos zo kort het leven
gaf hij zijn blik van verstandhouding en ontzag
zijn handen zullen nooit meer het ijzer strelen
een lichaam door de dingen voort gedreven
geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd
voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws
winnen of verliezen…
Twee bruine beren in Potjestan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 de lucht
"bewegen" schreeuwen de heren
snuiten kijken droevig rond
in doffe ogen schittert vocht
bekken zien er uit als mond
nadat alle tanden zijn verkocht
links en rechts op elke bil
zitten grote kale plekken
exceem zweert bij hoog en laag
verdwenen zijn stoere nekken
de mens heeft het alleenrecht verworven
om diegenen die al sprakeloos…
Lastig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 het is een lastige verhouding
tussen mijn woorden en mezelf
ze komen als ik er niet om vraag
als ik ze zoek vind ik ze niet
soms maken ze me sprakeloos
dan weer zijn er zeeën van ideeën
of er zijn verhalen zo oud als de straat
die toch weer nieuws blijken
gedachten springen uit het onbestaande
krijgen plots een levendige betekenis
hartbrekende…
De Pleinen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
539 taal
Dat sprak ik, vroeger
de taal van het plein
Nu spreek ik de taal van de angst
De taal van het misgaan
De taal van de gewonden, de gemartelden en
de doden, de gehangenen bungelend in de wind
De lijken van de oude demonstranten
vervangen door de lijken van de nieuwe onderdrukten
Dan schiet die taal tekort
En kan ik alleen maar sprakeloos…
Beeld uit het verleden
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.719 Ik mocht haar handen kussen, sprakeloos.
Mijn handen slopen langs haar slanke voeten.
Zij zag mij aan, daar was in dat ontmoeten
van onze blikken iets genadeloos.…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken
En laat mijne ziel zo achter
Innig verstoord
Schouders, zoals ik die zie
Wiegend op en neer
Mijn ogen wagenwijd openend
In blinde lust
Zij maken mij sprakeloos…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide as van de vergetelheid ,
om sprakeloos…
Koude rillingen in de ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 weten
maar ik zou niets weten
als ik het niet wist
Ik lees over mensen
die wakker werden en
naar een kelder renden
hun kinderen huilend
in het bleke ochtendlicht
Gewonden kruipen over brokstukken
klauteren langs de geblakerde auto's
Een ambulance rijdt weg
Dagelijkse lijken, dagelijks nieuws
met overlevenden
met een droge mond
sprakeloos…
Craquelé.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
776 Mijn gebit zit vast met veel kukident
want zonder, je snel sprakeloos bent,
mijn oude vel is onderhand craquelé
jammer ja, doe het er nog maar even mee.
Dit gedicht, heb het in twee uur gepiept
u moet weten dat komt door de reumatiek
toch loop ik heel de dag te zingen
zo gaat het eenmaal, ons stervelingen.…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…