571 resultaten.
Een levenslange wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 volmondig
spui je vitriool dat ook
je ingewanden heeft verbrand
vlammen ogen
in een desperate koorts bij
het zien van het minste soort
nooit was er
die uitgestoken hand
wel de hitte van een grote brand
de reden is nooit uitgesproken
al in eerst ontmoeten
zagen jullie wederzijdse spoken
maar niemand laat zich zien
in het bespiegelende…
Dans van Donkere Maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 Twee vuren
dansen
om elkaar heen,
onverwoestbaar hoog
laaien vlammen op
in het felle zonlicht.
De zon brandt
tot er brand uitslaat,
en een orkaan,
een tsunami,
nodig zijn om te blussen.
De aardbeving trilt nog na.
Het vuur smeult nog na.…
Sterfuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 wie weet hoeveel de aarde torst
op de aangestampte hei
palen met mokerslagen geïmplanteerd
in haar uitgemolken borst
wie weet hoeveel gewapend
beton de hoogte in geschoten
haar grond verduisterend
waarop handel in drijfzand floreert
wie weet hoeveel schotsen
schuren boven laaiende vlammen
die aan haar longen likken, er
stervuren zaaiend…
Bizarre dromen
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
506 zij wist
even niet
waar haar
verdriet
gebleven was
grote ogen
zochten de
omgeving af
proberend of
de puzzel paste
nog wilden
woorden niet
komen in dit
samenspel van
bizarre dromen
chaos loerde
van alle kanten
hysterie brandde
al bijna haar
eerste vlammen
toen voelde ze
hoe een warme
hand haar raakte
en van paniek
eindelijk…
Op1
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 De politiek verhardt
maar binnenkort worden er
zachtere koekjes gebakken
Om het allemaal te beëindigen
branden we onze eenzaamheid af
Zonder vlammen
Onder gezellige schemerlampen
heerst woede
Ondertussen is er veel vertier
Alles wordt heldere overwogen
Het blijft voorlopig verborgen onder de schedels
Niemand begrijpt wat er gezegd…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
geven zo hun zomer vrij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 spaanders vallen
als jaren in getallen
en het deert mij niet
de gave blokken
stapel ik heel trouw
tot voorraad als het wintert
splinters aanmaak voor de schouw
zij smeulen tot een vuur
als ik hen aanblaas
hun vlam verdrijft de
kou uit het vroege uur
de jaarringen verdwijnen
geven zo hun zomer vrij
in het knisperen van de vlammen…
Buiten- Kunst
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.057 Naakt en onschuldig
draai ik mijn voet door de stromingen,
dans ik met de likkende vlammen,
geef ik mijn heupen aan de djembees.
Ochtenddauw kietelt zacht mijn benen,
ontspannen adem ik de sferen in.
Het metafoor is krachtig sterk en creëert
een rust van onmeetbare schoonheid.…
Jij sierde voor de knal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
873 toch zijn er
nog knallers
mijn vuurwerk is niet op
al mijn kruit is
niet verschoten hoewel
de lontjes zijn wel kort
flits in herinnering
jij sierde voor de knal
en gaf toen alles al
pas later spatte je uiteen
fonkelde in zomerkleuren
ik oogstte al je herfstgeuren
vanavond zal ik
voor je vlammen in
het licht van nieuwe jaar…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 rennend door de duisternis
met ergens voor mij vrijheid
achter sluiers van witte vlammen
Daar durf ik weer te ademen
met open ogen, open armen
ontsnapt aan een vergeten droom
Of ben ik toch gestruikeld
over diepgewortelde verwachtingen
en viel ik al die tijd
mijn granieten einde tegemoet
Hoelang zou ik al vallen?…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 De regen valt in de nacht
in het dal, tussen donkere bergen;
uw haar en uw handen zijn zacht,
maar waar, waar moet ik mij bergen
in die laatste verwilderde nacht
als de hitte de overmacht
zal verkrijgen op al het zijnde
en de dood in de vlammen ons wacht.…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 bladeren laten vallen
De dagen worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het heilig vuur
Laaiende vlammen…
Snaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 Snaren in vlammen,
gratieloos met muis en muis vergaan,
krullen alsof hen een laatste klank ontnomen is.
Gordijnen ooit op muren,
fladderen in stukjes door de lucht.
Grijze wolken,
van onder aangelicht,
verlaten vluchtig de stad
opdat de stad hen niet verlaten zal.…
Een nieuw vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 er zijn geen regels
in het spel
dat enkel grilligheid
van spelers kent
dat na het vonken
brandt met een nieuw vuur
waarin vlammen dansen
met ongekende duur
uitdagen en raken
roept spanning op
en vloeit weer af
met rust als vaste gast
winnen is geen doel
wel spelend samen komen
dat creatief veel verder reikt
dan de meest ultieme…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
Levensreizigers
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 Ik denk dat we dansende vlammen zijn,
die zonder vuur niet bestaan.…
Als je zoveel om iemand gaf
gedicht
4.8 met 4 stemmen
15.725 Toch is het een gevoel
dat inslaat als een flits
een brand vlamt door je heen
en er is geen rivier
geen water in de wereld
dat zulke vlammen blust.…
Ooit sloeg een vuist op tafel
gedicht
3.3 met 21 stemmen
8.385 Wind blaast in de open haard,
vlammen blaffen als honden.
En naast het vuur zwijgt een man
die op zoek ging naar zichzelf
en hem helaas heeft gevonden.
------------------------------------
uit: 'De Gedichten', 1998.…
Oogverblindend,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
671 hey Amanda
ik zag je dansen
in de regen
heilig water
als zilveren
vlammen om je heen
de manier hoe
je bewoog
in je blauwe jurk
hoorde prachtig
gitaarspel
in mijn hoofd
reikte je
je handen uit
naar de nacht
regendruppels
rolden gracieus
over je wang
danste je zo fier
weg van alle
malheur
zocht je ogen
om te…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 in je aura wil ik wel zweven
aarden als engel, in je hoofd
wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
God schept niet zomaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
445 door mijn ervaren
schrijf ik hen vandaag
nog steeds bloeiend neer
een beetje verwilderd weliswaar
door herfstige verandering die overal
zelfs in mijn gedachten heerst
maar toch vertrouw ik mijn hart die
me vertelt dat ze ooit weer zullen vlammen
als ze door een nieuwe zon worden gewekt
God schept niet zomaar
er is een wel gegronde reden…
Brandend antwoord
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 Mijn pen brandt op het papier
Ik zie de woorden, één voor één
Gaan zij in vlammen op
Het vurige verlangen
Verdween
En steen voor steen
Bouw ik de wereld op zijn kop
Maakte ik zoete zinnen
Was mijn hoofd volkomen leeg
Om jouw antwoord te bevragen
Ben jij krom of ben ik scheef
Mijn tranen vallen eenmaal
Om te doven wat ik schreef
Vullen…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
Leeg en vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Veilig op de stoep
de straten door, rondkijken
en zien wat er is
Het als iets bijzonders zien
Me warmen aan het vuur
en in de vlammen turen
Gedachten laten verteren
zonder ze te missen
Luisteren naar het ruisen
van de waterval, regen
Me schoon wassen
van wat er komt
Cirkelen als een biddende
vogel, alles en niets zien
Tot er een…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
After hours
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
163 In een diepe late-night mix
van oerwoudstammen jazz
dreunen dreigend de tam-tams
hypnotiseren wajangspelers
bedwelmend als de gamelan
dan laaien vlammen uit de lava
van java's halfdode vulkanen
in de voorouderlijke ritmes
schemerend in een verzwegen
raadselachtig en obscuur
halfduister en zwartwit enigma
weliswaar verborgen…
het brandpunt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
50 het zijn een paar rake waarnemingen
door het licht dat niet gezien wordt
een prisma dat pure ideeën scheidt
van de ruis die bij energie vrijkomt
maar raakvlakken vlammen scherp op
als het brandpunt deze focus ontbeert
verschijningen uit het zicht van de dag
lachen niet het hardst in schemering
waar de schaduwranden feller bijten
de…
VLINDERS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.654 Heb de geëmigreerde landgenoot
jaren in m'n dromen aanbeden
de verwondering was groot
bij het weerzien, kortgeleden
de vlammen waren dood
de vlinders overleden.…
eeuwige lust
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.191 in de lengte
van de nacht
gloeit de huid
nog eenmaal
in het koortsig oor
de schreeuw
van een kat
flakkerend beeld
achter gesloten ogen
brandt de droom
als tondel
lekkend
vuur
aan ’t oor
gelegd
op weerloze hals
springen vonken
over verschroeide vingers
diep in de huid
en weer staat laaiend
de nacht
in vlammen.…