3375 resultaten.
Ik heb boeken over jou geschreven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
740 Vele pagina’s hadden een zwarte rand
dat was onze schaduwzijde
daarover strooide ik zoveel zand
tot ik ze weer in het wit omlijnde.
Ik heb hemelse dromen gemaakt op aarde
die met jou nooit werden vervuld
dat onze liefde in een stom onbegrip ontaardde
wie van ons beiden droeg hier de schuld?…
Op een vergeten strand
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
862 zacht danst
op een vergeten
strand het zand
wind speelt
als een kind en
hapt naar duinen
verstuift in
doelloos struinen
het gehelmde gras
ontbloot de
wortels zonder zon
om ze te bruinen
de duinen wandelen verder
in een vruchteloos zoeken
naar uiteindelijk houvast…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
foto(haiku)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 verscheurde foto
ergens op het witte zand
liefde is gestrand!…
Mijn Vlo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 Ik leef in zand heel ver van hier
daar spring ik graag wat op en neer
en proef er de ontspannen sfeer
van mensen, mijn ultiem vertier.
Ik hou van alle bruine benen
en ook de witte zijn me lief
maar ’t liefst is mij mijn hartendief
die kogelrond is van mijn genen.…
Rhodos-stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 De dag duurde 2 korte nachten
De krekels vervingen de klok
De wind maalde mij tot los zand
En verspreidde mij over het vergezicht.
Ooit keer ik terug voor de rest…
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet alles zo erg als het lijkt
zand…
LANDDUINENZIEL
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 De bloeiende heide
is vol paarse snippertjes
die omhoog en
naar de verte zien
terwijl ze dicht
op elkaar dringen
met honingzoete liefde
boven het zachte purper
tonen lage vliegdennen
hun wijd donkergroen
strooien voldaan gevoel
over het geribbelde veld
wijzen steeds tevreden
naar de verandergrage lucht
daarnaast geeft het felle geel…
OPEN VELD
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 Het ziet het zand verlopen in zijn hand.…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
Puls
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
4.474 Grootvader is een fuga want
rots valt uiteen tot steen
steen erodeert tot zand
en zand wordt klei
hij raakt verstrikt
in mij
het coda maakt ons een:
voren in een akkerland.…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…
Nieuwe buren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ramen tonen zich zand
geregend en blauw,
versierd met lage
vitrages, krullen en rood.
De tuin een ravage van
zand en knikkers in een
kuil. De lucht kijkt
grauw.…
omhelzing
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
576 het warme zand
omhelst
mijn voeten
als een donsdeken
in de winter
het verwarmt
lichaam en geest
en doet me de
koude winterdagen
vergeten
en
indommelen
op een zomerse dag,
ergens in het zand...…
Nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Niet betreden,
te zacht, te glad, te gaaf,
laat nog dit zand
laat nog zijn dit onbelopen stuk
zand zijn voor ’t zand,
voor de rommel, de keitjes, ’t aangespoelde,
voor vogelspoortjes,
geen harde voetstap,
zelfs geen blote voet,
nu niet,
laat de heuvels heuvelen,
de glooisels glooien en plooien door de wind,
het helm wuiven
en laat het stuiven…
Hou-vast
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.131 Help me
Het drijfzand is zo zwaar
Mijn voeten zijn traag
Mijn gedachten zo snel
In het logge zand
Ga ik ten onder in los zand
Duizend armen reiken
Ze zijn van mijn gedachten
Op zoek naar houvast…
verbeelding in mijn hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 Als het stormt over het strand
het losse zand over de duinen waait
het oog in de wind een illusie baart
de droom zich lachend voltrokken heeft
en zich naakt uitstrekt in het zand
dan ligt er verbeelding in mijn hand.…
Zeemonsters
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Tijgerbekken
bijten in het zand
van het strand
Laat zonlicht
oogt
tussen
de wolken
Grommend beest
Fietsklem
Haaientand
rechtop
in het zand
Schuim bijt in
mijn schoen
Callantsoog…
Schuin schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 met het sahara
zand de contrasten
scherper bloot…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Het lage, glooiende dak glanst zacht rood.
Daaronder geurt een ruimte ongedwongen
vol houtwerk, dat fris geurt uit woudlongen,
reinheid der schepping in stilte vergroot.
Hierbinnen denkt men teer droevig aan de dood.
Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen
rondom mijmering en klank van tongen,
over wat het leven, dat heen gaat, bood.
Gezeten…
Het kind en de kuil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 Een jongetje op het strand
Het speelt met het zand
Graaft een kuil
Maar niet voor een ander
Hij is met zijn zusje
Ze vallen erin
Voelen, woelen zich in ’t zand, zon, zen en zin
In ’t geloof dat er niets verandert
Dan later ieder z’n gang
Het volle leven lang
Met hun kinderen ook weer naar ’t strand
Ook die voelen, woelen met het zand…
Vloedlijn
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
730 als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren
je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou
je weke schelp
toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee
je proeft het zout op mijn lippen
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter…
Het strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Dwarsdoorsnede en wind waait
rechtdoorzee het zout
op de huid en het zand
zondermeer warm noch koud…
Een Ziel een Land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 ziel
is nergens tegen bestand
zelfs woeste Noormannen
en rusteloze nomaden
legden vast wat hun al of niet beviel
verbeeldden dit met hun handen
dichters leggen vast wat
ze voelen zien en zagen
wat ze denken en dachten
ook al in lang verstreken dagen
waar ze op hoopten
wat ze verwachten
gaven en geven vormen een ziel
smeden los zand…
Bodemzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Toen de heldere dag
jouw lucide droom aanvaarde
waren witte zeilschepen
al onderweg op zee
naar een andere droom
hier op aarde
in een speelfilm
over oude tijden
stevige mannen
bolle zeilen
geen glimp
van regenwolken
of heldere glans
van zonneschijn
alles grijs
en laag hangend
in dronkenschap
op volle zee
te laat…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
VER WAAIEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
791 Harde wind blaast
over heel de Sahara
geweldige zandwolken
springen op draaien rond
dansen door en om elkaar heen
zakken tenslotte ineen
zeer verspreide korrels
ontvangen grote reislust
vliegen naar het Noorden
strijken voldaan neer
in en rondom steden
Nederlanders staan versteld van
de vage verfijnde
lichtgrijze stofjes…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…