7971 resultaten.
Niemand ziet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
773 Haar ogen stralen maar
niemand ziet haar pijn
achter het masker van de lach.
Ze is gegrepen door verdriet
maar er is niemand om
haar heen die het ziet.
Bang voor het leven om
zichzelf bloot te geven
hoe lang kan ze dat verdragen.
Je hoort haar nooit klagen
toch zal ze vechten want ze
wil zo graag weer gelukkig zijn.…
Balans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 De werkelijkheid zie ik
door mijn raam
mensen lopen voorbij
de tuin driftig gesnoeid
lantarenpalen stijl overeind
een grauwe ochtend in maart
Twijfel over het zichtbare
want wie is die man
achter dat raam
zijn bestaan nooit verklaard
dromend over de balans
van wat hij won of verloor.…
Politiek op stelten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Rutte pardon rotte vis roept hij
hakkelend terwijl ik er van baal
en toe ben aan iets wilders dan
stiekem gepraat achter die klink
dus heb ik pech told you before
zegt John en Emile roem er hem om
zet de boel samen met Ivo op stelten!…
Wolkenpartijen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
601 De hemel tekent
prachtige luchten
van wolkenpartijen
waar achter de
zon gaat schijnen
met felle stralen
die even later
weer verdwijnen....
De wolken schuiven
verder door het blauw
maar dan schuift
de hemel dicht
en wordt het donker
Maar toch wordt het
hierna weer licht!…
Knapenbloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.343 Verlaat nu mijn gelaarsde handen
om prille prooien te beminnen
achter traag trillend naveldons
vlieg vrijuit naar verre landen
waar ze een monarch verzinnen
voor het monetaire fonds
verhef mijn adelborst tot standen
die het knapenbloed ontginnen
in bronnen van de warmste spons.…
Als ogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
663 Littekens achter zullen blijven, die
nooit helemaal meer verdwijnen.
Dan zal licht het leven weer kleuren
warmte en ook liefde gaan schenken.…
geen andere zee dan deze
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
646 ik wacht niet langer
op enig teken van leven
noch laat woordjes achter
op de rand van je oorschelp
en terwijl jij langzaam verdwijnt
schep ik de zee uit jouw lijf
golf per golf
ik val in slaap
het geruis binnen bereik…
Flamingo's
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.813 Ze zijn vraagtekens achter al ons weten
en zo fraai dat we even
niet meer om een antwoord geven.…
van de weg geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 regen maakt het bos grijs
en achter elke boom
een andere boom
vanwaar ze kwamen
dat willen ze niet weten
en het doel doet er niet toe
want wat is toekomst nog
wanneer je geen hand
voor ogen meer kunt zien…
Winterzonnetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 M’n voetspoor loopt oneindig dood,
met achter me een gouden eeuw
en voor me grijnzend, grauw en groot
woestijn van louter lege sneeuw,
die ik in stilte toch bemin
hoezeer ik ook iets anders schreeuw.
In leegte vind ik doel en zin.
Er zit een vorm van schoonheid in.…
Geboren woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 Zilveren tranen
rapen geboren woorden
verbreken gedachten
achter beslagen raam
daar tekent hij
haar lichaam in verbolgen lijnen
geurend naar lavendel
in late zomerzon
nimmer de zijne
beminde zij
en werd zij bemind
maar nimmer was zij de zijne
hij verjaagt een eenzame vlinder…
Mo Yan
snelsonnet
2.0 met 4 stemmen
856 Nee...Lucebert en Mulisch zijn op reis
Zij vissen vredig nu met Ma Yuan
Eeuwig achter het net zo niet Mo Yan
Die vliegt naar Stockholm voor de Nobelprijs
Het comité zocht eerst met Cees contact
Helaas op reis...z’n koffers net gepakt…
Barnstenen bordelen
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.303 Op geen andere wijze
vecht men met engelen:
opzittend achter een vuil venster.
-----------------------------------
uit: ' Ontfermingen', 1998.…
VOORUITGANG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.172 Daar is geen vooruitgang, dan nevens de Heer:
Zijn spoor uit, dat is steeds naar achter;
Maar mèt Hem, dan strekt immer voorwaarts de loop,
En 't drukken der moeheid wordt zachter;
Dan groeien al voller de rozen om 't kruis, -
En schoon klinkt het lied van de Wachter:
"Vooruit is: naar God en naar huis."…
Regenspiegel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Verloren tranen
noem je in liefde
regendruppels
herinneringen
voor het brein
tijdens vervagen
van gevoelens
je draagt een oude koffer
waar de rivier het land verlaat
met een kaartje voor de trein
in gedroomde werkelijkheid
neem je afscheid
van de regenspiegel
die achter de toekomst kijkt.…
Waar zij wel zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Laten hun afgekloven
Botten, de aangevreten
Pizza's in opengeklapte
Dozen achter op
De royale ruimte
Waar zij gratis
Konden parkeren -
Waar deze niet
Mogen zijn, maar
Waar zij wel zijn -
Ondersoort die
Gelijkertijd ongedierte
Aantrekt, immers soort
Zoekt soort, want zo is het,
En zal het altijd zijn…
Van straat naar plein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 zacht fluisteren
huizen de woorden
van hun bewoners
opgeslagen
achter raam en deur
mêleren zij hun eigen geur
ontsnappen in vlagen
die door wind van straat
naar plein worden gedragen
waar werk en verkeer
de echte stemmen zingen
in het koor van de grote stad…
Op zijn beloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 DEPRESSIE
Het beloop van
Deze aandoening
Is nogal grillig,
Zegt de deskundige
Die het weten kan -
Na een jaar of vier
Kan het erop lijken
Dat je het zwaarste
Achter de rug hebt -
Maar het ergste wat
Er gebeuren kan is
Om deze notoire
Aandoening op zijn
Beloop te laten,
Dan weet je zeker
Dat het nooit
Meer goed komt…
na denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 verberg je maar
in de hel van koude woorden
achter glas van twee
maal twee
maar toch beschermd
tegen zijn wrok
het hemd is nader dan de rok
maar jij betrok mijn beeld
voor altijd onverdeeld
in schuilkelders vol zand
het is de tijd die aan mijn hand
dit leven kwijt aan
jouw verstand…
LOZE KRETEN
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
618 Mijn zoon zit boven achter zijn pc
Dan hoor ik plotseling een meisje steunen,
hartstochtelijke kreten, krachtig kreunen
Mijn zoon kijkt porno? Hij? O jeminee!
Ik ren naar boven, klaar voor flink wat stennis
en tref mijn zoon die kijkt naar damestennis…
Gebed
gedicht
3.5 met 4 stemmen
13.342 achter de kerk staat de vrouw, ze verdraagt
doffe haren op vette kleren, een hond blaft
eenzaam, traag loopt oud water de kraan uit
dit beeld wilde ik vasthouden en uitzetten
voordat de engel van zijn ladder afdaalde
--------------------------
uit: 'Bezonken', 2014.…
In memoriam Jos Zuijderwijk
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
769 als kind, al vol verwondering
groeide hij tussen telers op
doorploegde woorden en ideeën
niets was vanzelfsprekend
steeds op zoek naar samenhangen
zwalkte hij, een ware zoeker
achter zijn grote woordenstroom
een onzekere man
ik zie je gaan voorbij de tijd
op klanken van een Fado…
zomer in de winter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 'op het allerkoudste moment
van de winter kwam ik er
eindelijk achter dat er in mij
een onoverwinnelijke zomer zit'…
sommige woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 de woorden
achter de woorden
de zwierige of de
de valstrik-woorden van fluweel?
zijn het
de denkbeeldige woorden
de lichtvoetige of die
van spervuur en metaal?
ik ben mijn leven
niet zeker
sommige woorden
zijn dat wel…
In het donker van je hoofd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Vanaf mijn eerste ademtocht
Tot en met de laatste heb ik
Nog niet de helft meegekregen
Van wat er om me heen gebeurt -
Wat gebeurt er op dit moment
Achter mijn rug?…
weerschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 de spiegel ziet mijn zee
achter holle ogen tranen
enkel slierten zeewier
in mijn schedel ankeren
verwaterd wrakhout vermolmt
de herinnering aan uitgroei
maar kiert naar buiten
binnen rest slechts het grote geheel
en ik
ik at de dag die ziltig was…
K ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik zoek je naam
in het woordenboek,
Leen,
voor liefde kom je
en leed laat je achter jou.
De letter L van leven en lachen
voor de M van miezerig en muur,
na de K van koorts,
tussen warm en koel.
Jouw naam klinkt:
een uitroep van verwondering!…
het is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 zwaarte
die bootjes over
zeeën stuwt
een voetstap die
een onbetreden
landschap zoekt
het is duisternis
die de waarheid
naar het licht zingt
een luikje dat
opengaat naar een
verdrukt verleden
het is de bitterheid
die de omgekeerde
weg aflegt
jouw gezicht
dat zich wendt
naar de zon
het is de schaduw
die dan
achter…
Stadsnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zwarte kraai op tak
zit sprookjes te verzinnen
in de duisternis
even bewegen
boven paden van het park
zomervleermuizen
onder grijze lucht
door de straten van de stad
zwermen toeristen
het maanlicht lacht
achter gesloten ramen
liefde ademt naakt.…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…