5142 resultaten.
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
Liefde op oudere leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 Wie de ruimte in de leegte
van de ouderdom weet te ontdekken
of laat ontdekken of gewoon overkomt
zoals met de liefde
nieuwe liefde, nieuwe verliefdheid
nieuwe verbondenheid, lotsverbondenheid
die heeft weer adem
heeft weer lucht
heeft weer levendigheid
kan weer leegte vullen
net zoals het vullen van
een leeg fotoalbum en/of een lege…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
Oeverloze taal ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Om toch weer originele
clichés te vinden en de
teksten goed te praten
met toegankelijke inhoud
voelbaar die kennelijk even
zijn zoekgeraakt, boven
de taalgrens waar alles
oeverloos wordt, vrij
te ademen soms in de
beeldvorming die we
aan de dubbelzinnigheid
van twijfel overlaten.…
Dank je wel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 dank je wel
voor de zorg voor mensen
zelfs tot over je grenzen
dank je wel
voor het brengen van eten
in de supermarktketen
dank je wel
voor durf achter de kassa
met risico in mensenmassa
dank je wel
voor het rijden en bezorgen
onzeker voor de dag van morgen
dank je voor het zoeken
naar vaccin en medicijn
voor adem, tegen pijn…
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
Wodka in zijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Een zanger, de knappe droom
van een jaar geleden
ligt in mijn gedachten nog naast mij
nadat hij me genomen heeft
in de stank van zijn adem
en de strop van zijn hand
om mijn nek
Mijn lief snurkt met tranen
in zijn ogen, en wodka
in zijn hart
I sta op en ga
weg uit mijn hel hier
wensend dat hij een tijger was
wetend dat ik een panter…
als we zouden kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 mijn brein neemt al jouw
woorden uit de mond terwijl
de adem nog langs
jouw stembanden moet
voorspellen mijn hersenen
wat er komen gaat
mijn brein wacht niet af
welke klank welke woorden
het vervolg van je zin
op alle niveaus
van klank tot betekenis
op tijdschalen zelfs
de theorie werkt
als jij zou kunnen praten
en ik horen kan…
uitgaand
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
558 het landschap herinnert mij niet
ook al heb ik er zoveel paden betreden,
mijn longen met tijdloze adem gevuld
en hier mijn neus gestoken in eeuwige geur
het landschap hoort mij niet,
alle zuchten, soms lang geleden
en zo vaak herhaald, of stelt
mijn geheugen me teleur?…
Sedatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Het comfortabel inslapen
Start droomloze dagen
Stopt het pijn verbijten
Nachtenlang horen
Naasten mijn adem,
Gesnurk en gereutel
Voelt men hoe ik me door
Verdoving als dronken verzet
Wanneer men mij droog legt
Benomen door verbazing
Zien de bezoekers mij
Ontbindend in bed
Alternatief
Van een sprookje geen sprake…
Mijn buik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Je bent terughoudend
... en komt niet dichterbij
... mijn adem, mijn vraag
Brandt er iets in jou
laait het, smeult het, of
moet ik het aansteken?
... Ik ruik jou niet, geen geur
... die een vrouw opwindt
... in haar buik, in haar hart
Weet je niet wat je wilt
met mij, na vandaag?…
Slapend lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
313 Dan stokt mijn adem, dan smelt
Mijn hart, dan vloeit
Al jouw liefde in mijn bloed.…
Vangnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Elke keer opnieuw
moet ik woorden vinden
om te schrijven
wat mijn hart ontlucht
om weer vrij te ademen.
Woorden waarmee
ik de regels schrijf
die mijn verlangen verbinden
en het slappe koord vormen
waarop ik het
wankel evenwicht zoek.
Steeds weer behoedt het vangnet,
bij klunzige misstap,
het tedere omhulsel
tegen breuk en schade.…
In mij, in jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Koester mij, beschut mij
omarm mij met jouw aandacht
.....jouw bloed wil mij
.....huid op huid verwarmen
Vrede in mij, jouw hand straalt
van verre in mijn buik
.....ik ben niet alleen
.....geen dag, geen gedachte
Jouw geestlichaam is met mij
jouw hart volgt het mijne
.....in verlangen
.....in liefde
Adem met mij en kom
me gauw omhelzen…
Aanraken
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
345 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…
Dit zou een ochtend zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
218 Dit zou een ochtend zijn
geweest als zovelen
waar jij nog even bleef
liggen in onze warmte
jouw gevoel langzaam
uitgloeien moest
en ik alweer zocht
naar juiste woorden
Dit kon zo’n dag worden
die heel anders liep
daar jij niet opstond
maar verhit liggen bleef
de adem vertraagd
uitblazen zou
toen ik nog zocht
naar een goede zin…
Dans met de magie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
59 Biedt haar ziel de lichte adem
laat haar bovenaards zweven.
Verdoof nu de geesten
blaas met vuur de bezwering uit.
Blijf Medicijnman en dans
met de magie van haar ziel
In die lange lange slaap.…
Schroot
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.064 Gekooid gevangen in
uren van verwachten
verliest de morgen haar
eerste adem in het
laatste streepje licht
waar duister haakt in
eenzaamheid schuift
de nacht het venster
open en sluipen dromen
nader zacht toegedekt
door een heldere maan
omarmd door reeds
vermoorde gedachten
smoort het donzen kussen
de laatste ijle kreten…
geestig
hartenkreet
3.7 met 41 stemmen
3.805 je huid is stiekem mijn taal
jouw adem mijn verhaal
het tere bloot
kleurt je aandoenlijk rood
ik streel tot je
maagdelijk wit bent
eindeloos natuurlijk
dat is jou bekend
twee lijven beramen
in warmte en kracht
een nieuw lichaam
floretzacht
wij zijn het zwakke
vlees ontstegen
en hebben Pro Deo
de geest gekregen…
nooit blauwer
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
724 gemis, breed uit ogen,
glijdt traag rond de rand
van de dag
ik dwaal in het voetspoor
van de dampende morgen,
het bruidskleed in najaarsblauw
de vogels in mijn hoofd
dalen week en schuw
en de lucht kent niet eens
het huiswaarts keren
de wind voelt het huilen niet
of de verte in jouw hand
wanneer ik nergens adem en
ongeschonden…
weerzien op 't strand
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.580 de wind breekt door de lucht en dreigt
met scherpe dorens; smarten drijven
zwepend golvend prikkelen huid
en zij kust liefdevol mijn adem
misleidt bedroefde ogen
mijn lippen openen zich en proeven zand
al voel ik zoekend vingers in mijn haar
het weerzien werpt een mantel om ons heen
en laat mij knielen zodat zij mij zich geven kan
… en…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 de herfstwind haast zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Kegel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.070 Langs het slingerende
tuinpad gaan ongelijke
passen licht gedempt
door de herfst welke al
zacht begint te vallen
zijn adem maakt zelfs
het eerste roodborstje
warm zodat geregen
pinda's ongebrand
smaken als peanuts
wazig is zijn blik
maar het huis kan
hij nog steeds vinden,
blindelings, hij loopt
gewoon rechtdoor…
Navelstreng
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.931 geboorteland
ik ga een verder-weg
uit olifantsdracht
volslagen voldragen
schreeuwend om zoveel licht
en ruimte, ander leefklimaat
bevrijding van de navelstreng
die mij dreigt te verwurgen
vader/moederland
herinner mijn ontstaan
en warm verblijf tijdens
mijn rijpingsproces
ik ga nu, los
van wat mij bond
ik kies mijn zusterland
één adem…
zieltogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.508 mens zingt
zijn zwanenzang
rochelt, roffelt
het golft in hem
nog even
zich voortslepend
hoor, de voeten
van de dragers
de pendule slaat, luid
wat straks voor hem
het klokkengelui
niet meer telt
het rochelt, roffelt
golft in hem
zijn trommelaar
blijft aan zijn zij
het doodsfloers
hangt reeds
voor zijn ogen
vingers graaien
adem…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
Kusten uiterst vals
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 hij koos voor vrij
ze zag dat zijn gedachten logen
voelde hoe zijn logica
in hysterie werd omgebogen
hij knarste woorden
uit een dunne streep
zijn armen namen furieus
haar lichaam in zijn greep
waanzin in zijn ogen
handen aan haar hals
lippen die haar adem kozen
kusten uiterst vals
hij sloot de deur
zijn woede was voorbij
miste…