3310 resultaten.
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol
het synchrone is verdwenen
in de laatste erupties leven
restanten van het zieke lijf…
passie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 hoe zijn handen het
orkest meenemen
naar bergen ravijnen
wolken en water
gesloten ogen
de plooien in zijn
gezicht de diepste
lagen voelbaar maken
hoe hij de smalle
handen op het hart legt
het koor smeekt om
elk woord te bezielen
de lange armen langs
het schrale lijf hangen
terwijl zijn hoofd zachtjes
wiegt heen en weer
hoe…
Ochtenddroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 vlak wit daglicht
mijn lijf dat opstaat
het verkeer
dat op gang komt
in Sellingen
op de Dorpsstraat…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 bespreken en proeven de revolutie
De cavalerie komt
de heilige arresteren
en sluit hem ver weg op
Het is feest in dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die het hoofd van de heilige vraagt
Los van zijn lijf…
Jouw bühne
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
501 jij had de zeldzame
performance van
binnenkomende
schuchterheid en
een blijde vrijheid om
de warme ontvangst
bijna lijfelijk te voelen
het gapen van
deze kloven
ben jij gelukkig
nog niet te boven
nog showt alles
naturel als op
het lijf geschreven
de tegenwind die
pittig waait voelt
niet als blasé maar
neemt wat kleine
stukjes…
Priemend imponeert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 puntige energie
uit je vingers
bond en
kon richten
soepel kleurden
de houw en steek
bewegingen op de
contact vesten
daar waar zij
zich blootgaven
het dansante
bewegen leek
gevoed te worden
door kabel-
verbindingen die
alles registreerden
of versnellen
magische krachten
de momenten
van raken
op het onbeschermd
stukje lijf…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 verzenboek dat op de arm rust
dat ze prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk geniet ik van het uitzicht
en zie hoe de schaduw haar lijf…
Heden verleden te geven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik heb
de stilte in
geven ontdekt
daar waar enkel
woorden spreken
mag het hart
nooit ontbreken
dat klopt
het ritme van
verliefden
dat ik voel
door zacht
je huid te raken
en contact maken
met de
circulatie in
je warme lijf
pas als ik
voorzichtig wrijf
gaat het rood
zo reageren
dat je het niet
langer meer
gewoon kunt
negeren…
proloog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 we baadden in kolossaal water
zij gaven ons namen
er waren nog geen luchtspiegelingen
geen buren, geen besef
van gisteren of vandaag, van
het kloppend huis, dat
ons lijf belichaamt, ons zicht
op zaken, dat geest bezielt
we traden in voetsporen
weken van zijde, verlieten
de buurt van brandgangen
we voelden ons enkelmuurs
omringd…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit haar getekende mond.
Haar fragiele hand omknelt de wandelstok
fier wijst zij naar weidse luchten.
Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht
een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Misschien wil niemand het lezen
mijn gedichten die ik met liefde schrijf
aangeboden aan het Opperwezen
gebeden en dank voor ziel en lijf.
Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken
dat ik het licht van de zon weer zag
de schone schepping en alle volmaakte zaken
in het licht van weer een nieuwe dag.…
Warm bad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
311 Maar verder ben ’k best tevree,
Zit het leven mij best mee,
Ben gezond van lijf en leden,
Ja, ik ben best tevreden.
Alleen dat ontbrekende knaagt,
Is toch wel echt ’n hiaat,
Hierdoor m’n leven niet volmaakt,
Maar ja zo is er altijd wel eens wat,
Soms dit en dan weer dat,
Verder voelt ’t leven als ’n warm bad.…
Sporen van worsteling
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
530 het was lang geleden
dat iemand je had gezien
nee er was geen contact
vliegen en muizen
bezochten je om jouw
lijf te belegeren toen
je geen enkel teken
van leven meer gaf
de overheid kende je adres
ongeopende brieven
belandden op een vergeelde
ingezakte stapel van een
zwijgende reis in de tijd
geen sporen van worsteling
volledig…
Ami de eend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
389 De oerkracht van twee
reebruine merries,
gebundeld in een paar
stevige zachtgele vleugels
van een welhaast unieke
onvergelijkbare eend
opvallende verschijning
na het stilaan verdwijnen
uit het straatbeeld
van het duo renault
quatre & goggomobil
joeg ons vaak de stuipen
op het vege lijf met zijn angstaanjagend
vervaarlijk gekwaak…
Ik verlang ernaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ik verlang ernaar
Om buiten te rennen
De wereld te verkennen
Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan
Overal gewoon naartoe te kunnen gaan
De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen
Als een kind door de modder te woelen
Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan
De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan
Weer…
Blijvende herinneringen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
217 Mijn vingers dwaalden over jouw lijf,
Tekenden mijn liefde in jouw huid,
Vertaald via ’t bloed in jouw brein
Stroomend naar jouw hunkrend hart.
Mijn handtekening zo eeuwig gegrift
In de herinnering van jouw zijn,
Uit mijn, ons verleden ontglipt,
Blijft in ’n toekomst jij niet mag zijn.…
Over de drempel springen
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
272 ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards…
Beelden
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
220 Vader bezocht het park
voorheen geregeld
want woonde er dichtbij
Maar bij ‘t naderen van een beeld
herinnerde ‘k me,
dat ‘k daar ooit een foto
van genomen had
met onze kinderwagen,
eerste zoon
Nu, was ook jouw beeld
in mijn hoofd,
jouw eerste,
twee week oud
die vredig slaapt
jij ‘m tegen jouw lijf aanhoudt…
Het uiterste blauw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
360 En het lijf geeft zich over aan wat komen gaat.
Overrompeld door de zweepslag van de dood.
Het verwaaien tot iets wat groter is.…
Primitieve geneugten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
250 Rondom mijn lijf zie ik primaten,
in hun ruwe jacht naar snel succes.
En in de avond een nieuwe fles,
wijn om de dagelijkse pijn
heel even te verzachten.
Ooit waren het de wijzen die lachten,
nu zijn de dommen aan de macht.
Niemand die weet wie het laatste lacht.…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 scheren in een nooit
eindigende pennendans
schaarse leegte
wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse schrijflijnen
in de palm van je hand
kom huil nu maar
de longen uit je iele lijf…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar scheen
en onbetwist
het licht
het duister lijkt te klaren
ik haal ik haal bij
stap voor stap voor stap
het valt niet mee
maar wil regeert mijn lijf…
Vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 Mensen zijn mensen, zijn warmtelijk dieren
hebben een lijf en een leven te vieren
voeden elkaar steeds in liefde en lijden
kunnen wat lachend zichzelf best bevrijden.…
Karma
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 De Boeddha zit op een hoefblad
Hij draagt een juweel
Een licht gesplitst in drie sprankels
Een meervoudig kasteel:
Zijn les en vlottend lijf en zij
Die in een spoor van lotussen lopen
Voorbij de stapstenen vol mos
Hij verheft de geest tot een gasbel
Die opwelt uit het moeras van de schemerlach
Waar makkers naar medeleven streven
Zoiets…
Mijn laatste wens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.119 Als mijn lijf onder de zoden rust
wil jij dan denken aan die keren
dat wij elkaar mochten begeren
aan hoe innig ik je heb gekust?
Als je stemmen droomt in fluisternis
die zuchtend mijn gevoel vertalen
wil jij de woorden dan luid herhalen
die getuigen van onze verbintenis?…
Meisjesdroom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.752 Toen de oudste zus ging trouwen
moest ik helpen in huis en bedrijf
ìk wou m'n eigen leven bouwen
geen polonaise aan mijn lijf.
Ben ergens anders gaan werken:
winkel, restaurant en postkantoor
heb aan niemand laten merken
dat ik mijn meisjesdroom verloor.…
Zwoele zomeravond
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.354 Zwoele hitte zindert rondom mij,
parelt in druppeltjes naar beneden,
sensueel langs mijn lijf gegleden
jouw vingers bevrijden mij
van overtollige ritsen en knopen.
Heerlijk smaakt de avond op je lippen
en terwijl we aan een glaasje nippen
blijf jij op veel meer hopen
dan alleen een tedere kus.…
Het monster ...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.180 Verwoestend haalt hij uit
kent totaal geen pardon
vreet zich een weg van binnen
naar waar het leven begon
Raakt alle vitale delen
gaat grijnzend zijn gang
ontziet geen lijf nog leeftijd
denkt alleen aan eigen belang
Sluipt langzaam naderbij
als een dief in de nacht
ik ken geen ander monster
dat een leven zo verkracht
Het monster dat…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen…