3338 resultaten.
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 ik liet mijn vinger
glijden over de wind
toen jij me droeg over
lichte trillingen van
verdorrend hout
door herfst getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen…
verroest
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.022 er bij gesleept
om te verklaren
aannemelijk was
ze waren losgehoest
ze moeten erg woest
geweest zijn
om aan te horen
zo kwam mijn hoofd
toch indirect
nog bij mijn voeten
er kwam kramp
in het scharnier
bij mijn tenen
ik dacht terstond
verroest
ik ben echt verroest
het kon zo niet verder
mijn bel dan maar
potjandrie de vingers…
het puntje van je tong
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 zie je ogen stralen
het neusje opgetrokken
in verwachten lippen
die al lachen rond
het puntje van je tong
nog geen woord
je vingers spelen
welkom op mijn huid
in jou omarmen
kom ik eindelijk thuis
voel de warmte
van je lijf in
het zachte raken
we smaken passie en in
jouw naam liet ik me gaan
later hebben we
gesproken is liefde…
De poppenkast verlaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
668 ik wil
de poppenkast
verlaten van hout
weer mensen maken
heb gespeeld
met kleuren en patronen
alleen de handjes
zijn misschien te klonen
jouw ogen spraken
in de taal die mijn
vingers ook hebben bewogen
jij was er altijd helemaal
wat rest zijn de
decors in achtergrond
zoveel gordijnen waar ik
je vaak verlaten vond
kom maar…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Meanderende vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder…
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.354 Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met paarse ogen,
zo heel erg lang
geleden, het glanzen
van geplette vruchten
op de lippen van je buik.
----------------------------…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend
de uitglijders van ooit
wijl sneeuwvlokken dwarrelen
draait ze aan
de gouden ring aan haar vinger…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen
wilde ik kijken
wilde ik proeven
van toch de lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er…
Geciseleerd profiel
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
4.248 Vingers
Glijden over jouw
Echt heel mooi lijf
Licht-gestifte lippen
In een bed van mooi
Wit satijn
Waarop ons orgasme
Nog heel erg lang
Na smeulde…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 is levenslot de gang naar het spektakel
waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 Tikkende vingers op een zwart-wit klavier,
dansende letters in fracties van seconden verdrukt.…
Zwevende muze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Laat je gedachten zweven
op klanken van heerlijke muziek
vingers die dansen over toetsen
als vleugels die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende tonen
scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk
schrijf op heerlijke…
Pa
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
793 sterven
was voor jou geen pretje
geen sniper joeg jou juichend
een kogel door het hoofd
je ging niet in een laatste natte droom
leven
was voor jou het einde
je vingers had men één voor één eraf gezaagd
in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd
je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord
dood zijn
behoeft ook geen betoog
dat…
Samenspel
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
690 Close current tab
Het scherm dat loert mij vragend aan
Toe maar….het is zo gedaan
Close current tab
Ik twijfel en de muis zegt bloop
Maar als ik m’n vinger strek
Houdt ie weer gedwee z’n bek
En wacht tot dat ik hem weer roep
Zo vermaken wij ons wel
Het scherm, de muis, de hand
En het vragend vakje
Het toetsenbord staat buitenspel…
Dochter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 De zachte vingers van de nacht
strelen langs je blonde haren,
die nog de zoete geur bewaren
van wat de zomerdag je bracht.
Jouw adem gaat onhoorbaar zacht
als nauwelijks aangestreken snaren.
Kostbaar de beelden die ik wil sparen
van mijn kind dat woelend even lacht.…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 denkend aan Holland
zie ik brede riolen
dik door oneindig
laagland gaan,
rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem weg vegen
Maar mijn vinger…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte de atlas en zocht een land
met je vinger…
KUNSTENAARSGRIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 De schilder of beeldhouwer
aanschouwt
zijn pas voltooide schepping
wacht wellicht
op bewonderaars
en beoordelaars
scherpe uitspraken en vragen
afkeurende blikken
mogen hem fel kwetsen
maar de strijdlustige vingers
aanvaarden nieuwe kamp
tonen samen met gedachten
speurende geldingsdrang
streven naar verlangde vrede
slechts deze ene…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte de atlas en zocht een land
met je vinger…
Jouw ivoren torentje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 kom dichterbij
ik wil de vingers
van je hand weer voelen
door je haren kroelen
in de diepte
van je ogen dalen
om de warmte uit
je liefdeshart te halen
langs je wimpers
naar de fronzen
in je voorhoofd krullen
om ze met begrip te vullen
zoveel lieve woordjes
in je oren fluisteren
dat de haartjes op je arm
rechtop mee gaan luisteren…
Foetus, oud negentig jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De tijd heeft je
Gebeente krom getrokken
Als een halve hoepel
Lig jij scheef over
Je bed gedrapeerd
Een balkje bedekt
Je ogen om herkenning
Te voorkomen van hen
Die jou niet kennen
Zoals jij jezelf al
Niet meer kent -
En als ik dan je
Lippen aanraak met
Mijn vingers begint
Zonder dat jij het
Beseft de zuigreflex
En ben…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 ik cirkel verder
langs de zelfkant van mezelf
lusteloze vingers graaien
in de scherven
op zoek naar scherpte
om een kerf te snijden
door dunne huid
amper vloeibaar bloed
zal uit mijn aders wegebben
een laatste donker kleurspoor
dat weldra
in het rulle zand
verpulvert tot vergetelheid.…
Mont Ventoux
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 Licht gingen we
naar boven
naar de zware top
en we zagen de bidons
bij het monument
voor Tommy Simpson
even kippenvel
in de kou en in de wolken
gingen we toch naar boven
daarna zwaar naar beneden
met verkleumde vingers
vielen we beneden bij Sault
in een vol lavendelveld
en in die zware lichte geur
van grootmoeders paars…
Toch blijf ik graag beneden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik weet waar boven is
omdat daar veel vrienden zijn
ook al is er dagelijks hun gemis
toch blijf ik graag beneden
om met jou de wereld in te gaan
het ultiem bestaan te vieren
van uur tot uur het leven buiten
en ook thuis te voelen bruisen
de seconden hemel pakken
in je warme lach en ogen
jouw hand en vingers kunnen vatten
in het spel…
Vissen en vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 Het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
in zijn handen ligt vaders favoriet…