3643 resultaten.
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
Vluchtig en luchtig
netgedicht
5.0 met 188 stemmen
477 liefdevol is
vaak de schroom
waarmee kinderen
over hun droom vertellen
jij hebt ook die
respectvolle
terughoudendheid in
afstand tot onbekend
in een dimensie
waarin de mogelijkheden
ongelimiteerd lijken
in werelds verschijnen
en toch zo anders
van vorm en kleur
dan normaal in
niet te vangen nuances
de droom heeft
het vluchtige…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…
Poëzieweek 2022 van 27 januari t/m 2 februari
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Poëzie is het huis waar ik wil wonen
Waar mooie gedichten zorgen voor 't dak eraf
Aangename poëzie zorgt voor de fundamenten
Nadenkpoëzie vormen dan de muren
De humorpoëzie isoleert
Elk gedicht over KUNST is vereerd
Deze week vol fantasie, lees, lees, koop en lees ik
Poëzie
Schrijf ik vaak als amateur, soms als poëet
Denk ik: 'Is dit…
Een nieuwe kijk
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
459 ik heb jou
talenten zien
ontdekken in
mensen die daar
zelf geen weet
van hadden
waarbij jij
in ontmoeten
voor het eerst
samen op pad
voorzichtig de
lichten aandeed
in een nieuwe
kijk op handen
materiaal vorm
en kleur die
gestuurd werd
door alles te delen
en de omgeving
natuur en mensen
te omarmen als
eigen en elkaars…
het schrijflaboratorium e.a. frivoliteiten
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
582 het is de taal in het banale
ontdaan van elk spoortje romantiek
als bij arbeiders met werkwoorden
in zo'n grauwe taalfabriek
met schoorstenen die in staccato
woorden spuwen voor vertolkers
met haastige spoed
een mens kan veel verdragen
maar er zijn wel grenzen
aldus mijn bezwaard gemoed
kortom zie dit pamflet als een
vorm van weerzin…
Monoloog interieur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 neiging
of ordinaire dwang
om een monoloog interieur
als een een- of meerzijdig
in een hersenkwab frontaal
cq in Wernickes gebied
parietaal
geheel op feiten gebaseerd
doch intern meestens gefingeerd
beoordelings- dan wel voortgangsgesprek te voeren
en dan ook nog
in de vragende wijs
brutaal bruut taal
in afgeslankte vorm…
Een dichter
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
606 en 'k zou graag nog een beetje blijven
daarom begin ik maar te schrijven
ik brei wat woorden aan elkaar
die vormen dan spontaan een paar
ik denk whoopy ik ben een dichter
dat maakt het aards bestaan wat lichter
ik brei desnoods een woordenboek
puur om te weten wat ik zoek
en ja... wat zoek ik?…
Een paar vegen verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn is een kunst, een paar vegen
vormen van verf, een intieme ervaring
van velours, huid en verdriet
Een mooier vak bestaat er niet
dan schaamteloos direct nabijheid
en diepte te voelen, zoals in bed
Schijn bedriegt, mijn faillissement
is maar een façade, als een naam
die onwetend aan je gegeven wordt
Schulden heb ik niet meer
geld…
Anderdaags spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 voorzichtig
slipperden wij
over de hete
stenen van
het trottoir
beneden
glinsterde
het lichte zand
tegen de robuuste
rots boulevard
de vormen
van het spel
anderdaags
leverden een
fantasierijk strand
om zo op
te duiken toch
moesten wij eerst
tot een mooie
plaats besluiten
moeders had
hoogte gekozen
een goed zicht op
het…
Twee in een laag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 eigen keuze
zonder verplichtging
alleen het leuke
werken is voor
door de week
met alle onzekerheid
voor de carrière dus
de troostprijs is de verte
voor familie en
vrienden is er voor
hen die dat wensen
een uitje wanneer
het ieder schikt
toch zijn deze keuzes
maatschappelijk niet
geslaagd liever heeft
de belasting een nieuwe
vorm…
Het joyeus gewaagde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij was
gekleed
met pure
nonchalance
waarbij sportieve
touches aandacht
trokken met
subtiele vormen
en speelse kleuren
In het joyeus
gewaagde
circuit deed jij
aardig wat blad
opwaaien met
een minimum
aan stof en drie
vuurrode stikkers
met brandgevaarlijk
er uitdagend op
waarbij de juice
net even over
de strak bewaakte
rand…
In het vrolijke gezicht
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
424 ik zag
de sterren niet
maar met iedere
streel door je
haar knetterden
de blonde vonkjes
het was geen
kleurrijk vuurwerk
de banen hadden
zo hun eigen vorm
en dikte van haar
in een heerlijke streep
hun zachtheid
bleef vaak aan mijn
handen hangen in
uitwisseling van
opgelopen
contactspanning
vaak waaide
de wind je
scheiding…
De Tijd van Nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Als een kilometers lang lichtsnoer
rijgen de verwijten over en weer
zich nog altijd gestaag aan elkaar
Geruchten en reacties op X
en andere media vormen zich
als een bont gekleurde shawl
Geen helder verhaal, of verstand
een bedorven maaltijd van leugens
en misleiding keer op keer
lijkt het moreel kompas van slag
is het als een geklonterd…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Van vormen wil hij voorshands niet weten.
Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen,
in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.
Ineens ontwaart hij, dik ingepakt, een mens.…
BIJNA VERGETEN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 Vooral van opstaan uit de doden
Vond ik haar nieuwe vorm niet mooi
Ik las toch altijd zoveel boeken?
Haar mensenresten onder zoden
Moest ik vergeten, weg die tooi
Zij kwam als vlinder ons bezoeken…
Mijn muze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
239 Dan heb ik jou voor ogen,
Zie ’k de fraaie vormen,
Waarop jij kan bogen,
Daaraan valt niet te tornen.
Jij bent mijn muze, mijn geluk,
Brengt mij dromen,
Waarin jij mij brengt van stuk,
Mij naar de hemel doet stijgen,
Waar we samen komen,
Daar saam in euforie verblijven.…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
De weg naar ontgonnen geluk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 -
Daar mogen we zelf een vorm aan geven.
MEI gaat zich grandioos vertonen...
Nog even en het is zover:
bloemen kunnen boeiend vertellen -
het monopolie van de hoop!…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij vormen…
Perspectief
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
248 Probeerde ik het perspectief te begrijpen
van de demente vrouw die in haar poep
een hoopje bevrijdende artistieke klei zag
en bleef kneden totdat de drol een vorm had
ik wist niet waarom, maar ik kon er niet om lachen
mijn onhandigheid met klei was vormloos
en daardoor schaamteloos in mijn geweten
de poeplucht daarentegen genadeloos
en er…
INNERLIJK KOMPAS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
157 Lichtwezen, uitgeput, gewond
Laat ons een draagbaar voor je maken
Hoe spijtig dat je vleugels braken
Toen even jij als mens bestond
Als engel die geen ingang vond
Begon je uit balans te raken
Verstond de taal niet die ze spraken
Je vocht, wat energie verslond
Wat een ervaring mens te zijn
Je innerlijk kompas te zoeken
Je groei en leven vorm…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 Op overdagse wolken schijnt altijd de zon
Ze vormen zichzelf, groeperen
Ze huilen hun regen leeg, pakken samen
De draad weer op door te condenseren
Ze compenseren de gaten in de lucht
Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht
Drijven als een warme deken richting de koude nacht
Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht
Veranderen…
Ziel der Bloemen
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
4.335 Een bloem kan zo mooi zijn
haar vorm, haar kleur, haar bloei
ze wil vanuit zichzelf bloem zijn
zonder gemanipuleerd geknoei.
laat haar knop openbreken
de natuur gaat zijn eigen gang
“Gooi me pas weg als ik hang"
zou zij ons willen smeken.
Zo kan een mens zich ook voelen
eender, zoals de bloemen bedoelen.…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Sneeuwvlokken zijn
prachtig van struktuur,
ik bewonder als betoverd
de vorm ervan; wit en puur
dik, rond of ragfijn.
Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.…
Avondrood
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.959 Met schelpen vorm ik jouw naam
Mijn vingers zijn vochtig en smaken zout
Ik laat je hier achter mijn grote liefde
Op de plek waar ik zoveel van houd…
zomervrouwen in het bos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.276 vrouwen krijgen
in de zomer de
verontrustende vorm van
bewustzijnsverruimende
hersenschimmen
op een koele plek
in het zwoele bos
wat zij doen met
hun vrijelijk toebedeelde
rondingen gestifte lippen
lila nagels onbebrild niet
waarneembare strings
is een groot raadsel
voor d’argeloze dwaalgast
die zich haast-je-rep-je
uitkleedt al zijn…
vallen en opstaan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.141 De strijd is gestreden
Bloedrode krassen op de muur
Je ijselijke lach zacht wegebbend in mijn hoofd
Het gevecht is voorbij
Ik dacht dat ik voor eeuwig zou blijven vallen
In deze duistere droom
De gedachte dat jij mijn leven zou leiden
Werd me teveel
En ik zou opstaan
Je de vorm van mijn hart tonen
Mijn tranen barstten uit
Als glazen…
Criticursus
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
4.040 De vormen op me in laten werken.
De palen, de perken, de veren, de vlerken,
stuk voor stuk heb ik ze afgezeken.
Geweldige gedichten heb ik verslonden
tot achter de puntjes en zonder echte reden.
Pas laten sterven na het ontleden.…