24248 resultaten.
doodse maskers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.011 marmer gezicht van wit
met doodse wijde ogen
de blik staart star, ruw
met lachrimpels verfijnd
traant 't gelaat verdriet
in koele blikken verstilt
de wangen rood, blosjes
warm 't zicht kleuren
totdat hemelse ogen
de levenslust proeven
en maskers hard, snel
breken tot pulver zilver…
Goede Dood
poëzie
4.3 met 18 stemmen
7.588 Goede Dood wiens zuiver pijpen
Door 't verstilde leven boort,
Die tot glimlach van begrijpen
Alle jong en schoon bekoort,
Voor wie kinderen en wijzen
Lachend laten boek en spel,
Voor wie maar verkleumde grijzen
Huivren in hun kille cel, -
Mij is elke dag verloren,
Die uw lokstem niet verneemt;
Want dit land van most en koren
Is mij immer…
het ademhalen van de dood
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.317 niet geopend stinken kamers
naar te weinig buitenlucht
ramen zijn grauw afgeplakt
dagen nog niet afgelakt
maar grof in hun contouren
zonder kleuren opgezet
het zijn geen kunstenaars
die het bestaan versieren
met een gloedvol perspectief
vandaag is vaak hun dief
tussen licht en donkergrijs
bepalen dag en nacht
het ademhalen van de dood…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.
Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.
Dit is het uur waarop de namen
van mijn vader voor mij komen staan
in al hun vreemde stemmen;
dit is het ogenblik waarop mijn moeder
in het dodenhuis…
Broertje dood?
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.722 Een broertje dood,
heb ik aan wachten,
waar komt
die opmerking toch
vandaan?
Als ik moet wachten
tot m'n broertje dood is,
heb ik nog een lange
weg te gaan?
'n Nagel aan je doodskist,
dat is er ook zo een,
van deze twee, maak ik
er gewoon maar één!…
Leven na de dood?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.079 Als er leven is na de dood,
heb ik één vraag van waarde,
hoe komt men dan in vredesnaam
aan de opmerking:
"Hemel op aarde"?…
De kat is dood!
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.839 Wat eens mijn-onze kat was, lag gemolesteerd
in een vuilniszak achter in een auto,
onze kat, soms maf vaak lief, aanhankelijk
hongerig, maar daar achterin die auto, niks
van dat alles, hélemaal onder 't bloed
en dood, hartstikke dood!
Gegrepen door een auto en 't ergste was
dat de idioot na de aanrijding gewoon doorreed!…
Het Vrouwtje is Dood...
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.933 Het was zo'n vreselijk lief vrouwtje
Liep met haar man steeds hand-in hand
Hij was wel wat jaartjes jonger
en een kanjer, zo charmant
Altijd lachte ze zo vriend'lijk,
Altijd gaf ze je een zoen
Altijd ook een donkere bril op,
en, zó verliefd op "haar kampioen"
Plotseling was ze heel anders
Plotseling kende ze je niet meer
Plotseling…
Eenzame Dood
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.630 Geschokt waren zijn kinderen en zijn vrouw
Het hele gezin gedompeld in de rouw
Liet hij hen achter in de kou
van de eenzame dood...…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 JAKOBA trad met tegenzin
Ter snode wereld in;
En heeft zich aan het end geschreid,
In hare onnozelheid.
Zij was hier nauw verschenen,
Of ging, wel graag, weer henen.
De moeder kuste 't lieve wicht
Voor 't levenloos gezicht,
En riep het zieltje nog terug:
Maar dat, te snel en vlug,
Was nu al opgevaren…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 zand brandt geel
op okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren…
De dood als verlossing
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.606 Hij zat onschuldig in de dodencel
een simpele ziel met een gave
z'n genezende kracht bracht herstel
hij doodde niet, hij was een brave.
Hij was groot, sterk en zwart
hij móest wel 'n moordenaar zijn
door superieure bewakers gesard
voelde de grote man zich klein.…
Leven en dood
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.105 Het leven loopt op zijn einde,
verschrompeld door ouderdom.
Maar voordat hij ter aarde stort
toont hij nog even zijn mooiste gezicht.
Het herfstblad in al zijn kleurenpracht!
Warmte
in een koude zonsopgang
omgeven door mist.
Mystiek,
misschien nog gevangen
door een web
vol met ochtenddauw.
Opgaand
in de natuur,
zijn resten…
Bang voor de dood?
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.515 Volgens mij ben je bang om dood te gaan.
's Nachts voel je je niet meer veilig.
Je bent dan zo alleen.
Ik hoor je dan wel soms janken
en ga dan naar je heen.
12 Jaar lang was je m'n trouwe vriendin
en je zo te zien doet me pijn,
maar ik beloof je echt,
jouw laatste periode zal ik er voor jou zijn.…
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 (verslaving & dood)
jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Geen klank, geen lied breekt even maar
Het doodse zwijgen af;
't Is, of die nevel, koud en kil,
Het brede land begraven wil;
De zon schijnt vreemd en rood, -
En op de hei speelt bleek en stil
Het Kindeke van de Dood.…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid is niet het gemis
dat je elkaar niet meer zult zien
want zien doe je ook blind
in het oproepen van beelden,
en gedenken doe je alleen
als je niemand te dulden hebt.
Afscheid nemen is het besef
dat je elkaar niet meer zult voelen
in het vlechten van elkaars huiden,
de handen die handen maken
en het verzet doen wijken,
onze lijven…
De getrooste dood
gedicht
2.6 met 190 stemmen
66.665 De Dood, die onbekend en onbemind,
Zo uit het oog, zo uit het hart vandaan,
De weg vervolgt die hij vanouds moet gaan,
Weg waarop niets hem aan zijn offers bindt,
Vindt soms op stille ziekbedden, waaraan
De laatste hand hij leggen zal, een kind
Dat hem herkent en glimlachend bemint
En hem verzoent met heel zijn doodsbestaan.…
De doods-gedachte
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.211 Alleen de doods-gedachte bloeit onsterfelijk
in het knoopsgat van een zwarte jas
en op het wit satijn der bruid.
-----------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
Ik leef mijn dood.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
999 Leef jij je eigen leven,
dan leef ik ik mijn eigen dood.
Want jij kunt me nooit geven
wat ik je allemaal bood.
Leef jij je eigen geluk,
dan leef ik mijn verdriet.
Je maakte zoveel stuk,
waarom zag je dat toch niet?
Leef jij je eigen waarheid,
dan leef ik mijn ongeloof.…
tot de dood ons samenbrengt
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.006 stiller lijkt de stilte
en donkerder de nacht
levendiger het leven
dat er morgen op me wacht
de eeuwigheid samen, duurt langer
dan de dood ons scheidt
tegen het einde zal het wel wennen
maar dat lijkt nog een
eeuwigheid.…
De Kerstman is dood
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
4.789 De lucht was donker en grauw
ik moest de kleine dragen
haar lijfje bibberde van kou
sneeuw viel in witte vlagen
De stad sliep achter de ruiten
op dit nachtelijke uur
een enkeling waagde zich buiten
het vroor, de wind was guur
Op het marktplein, een trotse spar
vol lichtjes en slingers, hek erom heen
zo uit het woud, vast in de war
we…
MOND DOOD
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.098 Als je niet van het leven houdt
en alles je benauwd
vertel het mij liever niet
Als je ten onder gaat in verdriet
en je niemand meer ziet
vertel het mij liever niet
Als je wilt springen en dansen
dan keren de kansen
ik ben er die op je wacht
vertel het mij, de hele nacht…
DOOD DOOR SCHULD
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.324 Ze hoort het moedeloze aan
van in het nauw gedreven leed
het ongelooflijk ongeloof
voor alles wat hij deed
Ze schreeuwt het radeloze uit
van in de knel geraakte pijn
het angstaanjagend angstgevoel
voor wat hij niet kon zijn
Ze schopt het machteloze weg
van in de kiem gesmoord verdriet
het onbegrepen onbegrip
voor wat hij achter liet…
Dood Kindje
poëzie
3.6 met 160 stemmen
38.164 Men heeft het kindje, wit en recht,
Uit 't wiegje in een kleine kist gelegd,
En wit en zwart, o simpel onderscheid,
Zijn slaap en dood, zijn tijd en eeuwigheid.
Hij is maar even hier geweest.…
Bij de dood van een appelboom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.421 De jonge klimster hielp hem ’t leven wat te rekken,
gaf hem een jeugdig aanzien, maar zijn hart ging dood:
haar vrolijke oranje dekte wel zijn kale plekken,
zoog óók de laatste sappen op toen ze ’m omsloot.…
Massale dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.146 Onvermoede Dood kom dichterbij,
herinner Elcerlyck zijn pelgrimage er is
een invallende winter er zijn
veel eksters op het land
Tekenen waarvan ook al weer…?
Vanuit besneeuwde woestenij
en vanuit water bereiden snelle vogels
trektocht voor.…
Dood van een junkie
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.190 gekromd gelegen mededogen
op de koude grond
het hoofd deemoedig neergebogen
met ogen niets ziend
in het rond
een zwarte lepel
open mond geen woorden
de ogen afgewend van afgebroken staren
en magere handen die nog futiel gebaren
de koude kruipt geniepig diep
verkrampt mijn ingewanden
zoals je daar nu ligt
ooit sliep
verkleumde…
Schone dood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.025 de schoonheid van de dood
leeft op de gezichten van hen die waren
onbereikbaar ver zijn zij
de koude herbergt warmte
van buitenaf niet voelbaar
van binnenuit niet tastbaar
en toch het hart
zal ogen openen
een glimlach
zal ontwaken
rust in vrede
zal uitgesproken worden
in de schoonheid van het leven…
Is er lezen na de dood?
snelsonnet
2.5 met 21 stemmen
2.582 Het Boekenbal was maar een dooie boel.
Gelukkig dat ik niet was uitgenodigd,
Omdat dat feestgedruis me toch niet zó ligt.
De Boekenweek vier ik hier in m’n stoel.
Ik lees het Boekenweekgeschenk van Giphart
En luister naar het Requiem van Mozart.…