2623 resultaten.
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Erica
zocht ik
aan oever,langs berm
in het veld
Ik vroeg
het voorbijgangers
vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw…
Ezelsoren en een vouwtje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik heb de titels gelezen
de imposante lay outs
heel duur uitgegeven
mag ik na een lang leven
ook een plaatsje in de rij
ben klein en heb
helaas een slappe kaft
beduimeld door talloze
vingers van hen aan wie ik
mijn droom en zinnen gaf
ezelsoren en een
vouwtje in het blad
gaven aan wanneer het tijd
voor een gezonde nachtrust was
ik…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Horloge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Jij bent voor mij als een horloge, altijd bij de tijd
van slechts puur goud; geen blad-, geen nep-, maar voldoende karaats
jouw goede hart, innerlijk, uit 100% puur goud gegoten
laat het niet misbruiken, zoals weer gebeurt
Jij verdient echt beter
een oprecht hart met ware
liefde, overstromend van gevoelens
van intense intimiteit met jou…
De Octoberwind
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
821 Als de octoberwind
zijn stervenslied zingt
doorheen bomen en hagen
zuchten en klagen
rukt hij aan ieder tak en blad
keert kermend terug
als hij iets vergeten had.…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Een blad papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt…
Corinthische zuilen II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
494 getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid met acanthus
- een gulden snede
van bloesem en blad…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Onzeker pad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
532 De vloer begint te schuiven
het plafond gaat uit zijn dak
de tijd loopt over naar de vijand
en zegt: 'Sorry voor het ongemak'
Haastige mensen lopen voorbij
als kippen zonder kop
de regen heeft pootjes gekregen
en de brievenbus zit op slot
De wind wiegt het koren
het groen zit goed in zijn blad
de kleedkamer zit als gegoten
maar geen…
Senior...en wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 In onze openbare bibliotheken
Wordt tegenwoordig landelijk verspreid
Een gratis blad voor als u teveel tijd
En geld heeft zonder last van hypotheken
Ook voor degeen die niet heeft gestudeerd,
Het naadje van de kous zou willen weten
Van de processierups en muggenbeten
Raakt met dit magazine nooit uitgeleerd
Waar kunt u heen met al uw…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Woorden worden begraven
blz worden blanco blad
letters worden verlaten
zonder hun lijnen
voelt ze naakt ...
Ze ontkleedt zich van zinnen
nestelt tss de versnipperde hoofdstukken
het kaft als deken
voelt zo volmaakt...…
naamloze ruimte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 tijden
een wondloos gezicht dat verschijnt
in kwatrijnen te dromen uitwijding
een doorschijnende mantel en liefde
als vergeefs versluierd woordenleed
het draait niet om verschoonde voeten
het loon dat na het werken opdoemt
vooruitgesnelde roem als doornenstruik
waaruit de rover met bloemen opduikt
de geschiedenis als ongeschreven blad…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?…
Portret van een vlinder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
540 De kunst van het verbergen en toch te zien in een
andere gedaante maar o zo teer en kwetsbaar als porselein
Dat het spinsel met tederheid en zorg wordt gekoesterd in vrije, open
onbevangen sfeer waarin ruisende en glimmende klanken in het leven ontvouwen.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Ik neem nog even tijd om te luisteren naar
fijne vogelgeluiden, vrolijk vlindergefladder of de bladeren
fluisterend en ruisend in de nadagen van deze mooie zomer; een stilte nabij
Alles bij elkaar genomen heeft deze natuur sporen nagelaten in mij; zomaar mijn hart geraakt.…
Een leuke tijd gehad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
465 Ik neem nog even tijd om frisse boslucht
op te snuiven, luisteren naar gevarieerde en uitnodigende
geluiden van vogels of enige bladeren ruisend in de wind, een stilte nabij
Alles bij elkaar genomen heeft deze natuur sporen nagelaten in mij; zomaar mijn hart geraakt.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende
takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij.
De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag.…
Inedia bonedia breatharia
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
363 Elke aardklootbewoner
van beiderlei kunne
kan nu eenmaal niet leven
zonder water en voedsel
laat staan van de adem
der ruisende wind
adem alleen is nimmer toereikend!
Men kan elke ochtend in een poëem
van een haiku voorzien
zijn of haar mond opentrekken
en wel honderd keer zacht fluisterend in- en uitademen...…
Mona
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
967 Die Mona die vroeger in bladen verscheen
en overal een antwoord op wist
of het nou om Klaas ging of Piet
of simpelweg (?) liefdesverdriet.
Maar als ik soms even niet luisteren kan,
dan ben ik degene die nooit eens wat wil
dan ben ik de Mona die er even niet is
heb ik een vrije dag en daarmee is niets mis.…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 landschap vol herinneringen
Schaamte waar ik nooit aan wen
Dagdromend over vroeger
En wie ik uiteindelijk geworden ben
Mijn eindstation is onbekend
En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam
Dat ben ik niet vergeten
Mijn keuzes overpeinzend
Streelt een regentraan het glas
Ik kan mezelf niet vergeven
Onbeschreven blad…
door de bomen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.148 door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
met een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
deelname expositie…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
Stilte
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.512 zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer
leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven
als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik
zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil
in een toekomst ongewis, is het bovenal deze
allesoverheersende stilte die de leegte opvult
met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat
hunkeren naar het…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 op de tonen van jouw klaterlach
deinen de witte waterlelies, komen
de natte snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend blad…
Richting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
877 De tijd verhuist
vaag gloort er een herfst
dartelend blad en dansende nevels
ze melden zich schuchter
terwijl een zomer nagloeit
het lome landschap verschuift de panelen
vogels volgen de zonnewarmte
En de mens?…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten glinstert
een druppel dauw
op een winters blad…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…