Alle inzendingen over stroom

3179 resultaten.

Sorteren op:

Haags geurtje: Eau oh Den Haag

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 907
hoe snel een volle trein dan leeg kan stromen…
Daan de Ligt11 september 2006Lees meer >

LANDSCHAP

gedicht
2.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.072
De luchten, de wolken, de bergen en stromen, de vlakten verleggen mijn horizon van alle vragen, van alle grenzen, die antwoordloos gaan naar onoplosbare raadsels, gegeven in een enkele blik.…

Veertig dagen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
Hem te zalven en te begraven met tranen die stromen. Door God verlaten of door mensen verraden twee manieren van zien met eerbied bedekt. Maar bij het lege graf vertellen en verhalen dat Hij leeft en is opgewekt.…

zo zacht

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.661
laat mij je raken zei ik met mijn ogen ik ontbloot me, niet langer waken liefste voel je herkend laat alles maar zijn ik ben de nectar voor jouw oude pijn ik wil met je dansen door de nacht waarbij onze lichamen tranen zullen wenen alleen maar oog voor elkaar al het andere is dan verdwenen niets hebben wij meer te vrezen laat liefde stromen…
klaes24 maart 2009Lees meer >

zo zacht

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 820
laat mij je raken zei ik met mijn ogen ik ontbloot me, niet langer waken liefste voel je herkend laat alles maar zijn ik ben de nectar voor jouw oude pijn ik wil met je dansen door de nacht waarbij onze lichamen tranen zullen wenen alleen maar oog voor elkaar al het andere is dan verdwenen niets hebben wij meer te vrezen laat liefde stromen…
klaes24 maart 2009Lees meer >

Het rood van laatste uren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
de avond heeft haar gal gespuugd in het rood van laatste uren mijn kamer is in vuur gezet door zon gebakken in de muren ik hield de vensters dicht de stroom emoties binnen het enige dat ging bestond uit wat emotieloze zinnen dat waren mails die om hun schaduw logen er is geen licht dat ooit zijn waarheid kan ontlopen ik was er…

Het rood van laatste uren

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
de avond heeft haar gal gespuugd in het rood van laatste uren mijn kamer is in vuur gezet door zon gebakken in de muren ik hield de vensters dicht de stroom emoties binnen het enige dat ging bestond nog uit wat zakelijke zinnen dat waren mails die om hun schaduw logen er is geen licht dat ooit zijn waarheid kan ontlopen ik…

O, heerlijkheid

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 486
van erfelijkheid van dag tot dag keer ik steeds weer terug naar het beeld van de zee opgewonden golven bedelven mijn dijen en bekken op goede voet op zilveren stromen word ik naar je toegezogen jij hebt in mij iets ontketend waar ik in ronddrijf met vastgeëbde golven aanraak jij mijn hart (als het ware) wanneer ik dorst heb adem…

Gerijpt

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 877
kaartje, uit het hart verzonden, een ongeschreven taal, opent het inzicht dat een vers iets levends is in de schoot van het ongewisse, wat dat kind niet weten kan, waar de bron van dat vers in ligt, maar het zeker vinden zal, zag de wereld roze gerijpt, zag de lentebloesem komen,zag de mensen die ze niet begrijpt, liet de tranen stromen…
pama16 maart 2010Lees meer >

Verfrissend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
de stroom en de wind zaten tegen ik was koud en zout kleine witte zeilen in de verte benadrukten de zee van verlatenheid de aarde sliep nog mijn gedachten waren mistig de ochtend bleek en aarzelend mijn verleden zat in mijn huid gegroeft mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop de zeewind blies over onzekerheden toch was er iets…
Nadine14 april 2010Lees meer >

MIJN LICHAAM DE AARDE

hartenkreet
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.805
mijn kennis is de hemel niet begrenst mijn kunnen beperkt mijn weten de hemel eindeloos mijn gedachten vlieden voort stromen verder groot verval gèèn vergelijk rivieren zijn gèèn gedachten rijk mijn geest het heelal zo groot, zo immens ongrijpbaar, ontastbaar het leven beheerst mijn geest is nooit in het heelal geweest mijn lichaam…

Onbehouwen wateren des levens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Een bordeaux roden kleed als eeuwenoude kracht over eenvoud en macht Je gespreide vleugels zijn als de liefdeskrans die als een omarming om je mond danst Wat spreekt is het vertrouwen Is als de onbehouwen wateren van des mens’ oppervlak waarover woeste winden stromen als in dromen van ritmisch ruisend gras Het tekort is de vergankelijkheid…

Vloeiende wijdsheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Je lichaam glanst Een rivier veilig ingebed tussen de oevers van bossages grassige vlaktes Stroom naar de zee van je wezen verborgen nog deels Toont een zwakke rimpeling aan de adelaar tuurt met zijn scherpe ogen ondanks ontwaart in de diepte van je ziel Je gezicht een ontluikende druivenbloem in de vroege zomer Pluizige doorschijnende…

Verkiezingskater

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop, tot in de láátste minuut van de stembusloop, dat toch nog massaal in de stemlokalen met gerichte kleine roodkleurige halen het potlood het ronde wit zou bedekken van kiesvakjes met socialere trekken Helaas kozen velen díe politieke stromen die voor intolerantie en verharding uitkomen en zit ik hier,…

Oelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Zoek in staren en mijmeren rust van gedachteloos zijn herinneringen laten zweven gewichtloos tussen wolken als spattende zeepbellen in ijle lucht van zonnig blauw en over groene vlakten dromen van witte nevels golvend in gouden gloed als zee van welzalige vrede eindeloze stroom tot de horizon door liefde en geluk gevoed meevliegend met…

Afscheid.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Voor het beslagen raam zie ik je silhouet tranen stromen langs mijn wangen naar beneden.…

Opgetekend in liefdes lot

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
grauw geroezemoes weg in zacht getinte werelden in smaken van verschil in de taal der verschijnselen als in een wasem van verloren woorden streelt jouw adem terug naar het hart der dingen naar heftiger getijden die de maanstond niet stoppen zal weten de zeeën zich onrustiger dan ooit als ik jou mijn bloemkelken uitschenk stroom…

Nacht

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
is en de nacht valt over zee en de golven niet meer zijn dan een geluid zeilt het schip van mijn verbeelding uit ik zoek de drenkeling die jarenlang vermist misschien nog ergens op het laatste wrakhout drijft die nooit de reddingsboeien greep omdat hij wist dat hij niet geboren was voor deze tijd ik zoek de vrouw die tegen alle stromen…

naschok

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
verrast overvallen schokkend die eeuwigheid misschien evensnel vergeten als gekomen als zalmen terugkeren naar hun plaats van ontstaan vele overleven niet toen ze tegen de stroom ingingen daar, waar de wereld was vergaan dit zal een naschok blijven steeds zwakker en zwakker tot nauwelijks voelbaar…
Jannes L16 maart 2011Lees meer >

VERLIEFDE DUIVEN

gedicht
2.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.070
Ik mis haar daaglijks, meer dan spijs en drank, Die zoete stroom van onverstaanbre klank.…

Duisterweg

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
uit het geheugen, lachwekkend misschien maar de somberheid doet me dwalen ik volg de duisterweg naar heimwee waar nachtbloemen wiegen in herinnering en misschien schrijf ik je nog een lange brief over hoe fijn het was samen in het liefdesbed wanneer herinneringen dreigen te vervagen en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel in het onrustige stromen…

WEG IS WEG

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
Ik ging de wegen en zag de massa stromen naar ieders geluk. Ik heb gebeden, gevloekt, verliefd gefluisterd, geliefden omhelsd. Ik zie de mensen verouderen en sterven zoals de bloemen. Nog altijd zucht ik naar finale ontmoeting met jou en ieder. Ik ben nog op weg en toch al aangekomen in liefdes stilte.…

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…

Gespeeld

netgedicht
4.9 met 35 stemmen aantal keer bekeken 610
Zie haar zitten een gespeelde glimlach eenzaam gebroken alleen op de wereld in een groep zie je haar dansend door het leven gaan haar voeten bewegen haar hart zwijgt van ellende tranen van geluk stromen over haar wangen wordt fout gedacht verdriet laat ze lopen in het holst van de nacht zwart net als de put waarin ze gevallen…

Toekomst van nu

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Rotterdam Station Centraal perron 4 heb ik verlaten als ik van de trap af daal zie ik wezens die niet praten Haastend naar hun daagse dingen duwend,trekkend,vlugger,sneller aan het oor,'t mobiele zingen van een telefoonkaartbeller Uit de trein de metro in naar de bus of even tremmen flappen geld vanuit de pin stomweg met de stroom mee…
sephus20 april 2012Lees meer >

Lange tijd

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 17.403
Lange tijd gaat het goed, stromen de rivieren vriendelijk naar zee, bloeien de bloemen, dartelen de vlinders, slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme, geven mensen elkaar gelijk, is het leven zacht en grootmoedig, fluisteren meisjes in een oor: 'Laten we..enzovoort, o laten we altijd...enzovoort...' Heel lang gaat het…
Toon Tellegen20 september 2012Lees meer >

Ode

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Dat glorie zal wonen daar waar je stappen gaan in de bomen en 't oog van de zomer in 't wakkere hart niet van verlangen zwaar dat je het bloed van de bomen en de zomer door je aderen voelt vloeien en in 't kloppen van je pols de adem van allen kunt horen Dat het hart een frisse bron blijft - een onophoudelijk stromen van licht en leven…

De morgenzon weerkaatst

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
Want ieder uur is anders, vloeiend als het water dat nu met stromen heeft gestopt en rust? Wat had ik graag wat meer gezien vanmorgen, maar nu is het al lang voorbij en enkel nog het vage beeld herinnert mij dat enig ogenblik.…
Adeleyd24 oktober 2013Lees meer >

2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.369
verdriet, nog immer voelend sinds jij mij verliet De geurende rozen in mijn armen, terwijl winterse zon mij weet te verwarmen, leg ik één voor één op de aarde voor jou, mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw Als ik Westgaarde weer verlaat met ogen nog droog en strak gelaat weet ik als ik thuis ben gekomen warme tranen zullen stromen…

Over de brug

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Dit beeld laat het bloed weer stromen naar mijn organen via de aderen. Een overbrugging vanuit de duisternis naar het centrale lichtpunt. Zij dirigeert het kloppen van mijn hart dat het zuurstof naar de passie begeleidt. Haar warmte is een levendige haard om de winterkou over de brug te trotseren.…