3262 resultaten.
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Hoog en laag kan ik springen
zeggen dat ik een dichter ben
maar niemand komt dichterbij
dan mijn woorden doen beloven
ik heb je lief, schrijf ik
maar er is niemand om lief te hebben
zelfs mijn teddybeer wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid
nog even en ik geloof werkelijk dat ik…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters
pallet buiten alle schijn verdiept,
verwerpt de grenzen in de diaspora
van de versluierde realiteit, een
verbijsterende ontdekking door
de werkelijkheid…
Opstel
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.740 meer van wist
Liefde is kussen geven
en kussen krijgen
Maar als het niet gelukkig maakt,
dan is het vergeefse moeite
En liefde voor geld
vlot moeizaam
Moeizaam komen sommigen aan hun eind
en veel geluk hebben zij niet gekend, zo lijkt het wel
In minuten van verbeelding en ander ongeduld
hebben zij het vlug verbruikt,
werkelijkheden…
Barmhartigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Door de neerslachtigheid heen jaagt
hen die andere werkelijkheid zorgen
aan. Klopt hun hart barmhartig voor
wat te geven menselijke waarde,
die zonder berekening de kilte oproept
op te houden te bestaan.…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver voorbij de dageraad
tot een einde zal
het nooit meer komen
we weven werkelijkheid…
Waar dromen niet kunnen wonen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Is alleen maar plaats voor
de werkelijkheid.
Daar is het zaak de tijd
goed te benutten. Is het
zaak dat je aan jouw tijd
volledig bent toegewijd.
Tijd is geld is het credo
van een harde realiteit.
Ik wil mij in mijn tijd
nuttig maken. Mij niet
in mijzelf verliezen;
zodat ik mij aan de taken
van het leven kwijt.…
De naakte waarheid
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
615 De schildershand kan soms van
Rembrandt zijn; die de werkelijke
vrouwelijke schoonheid nimmer
verfraait; die de vrouw op het
doek geeft wat haar toekomt en
nimmer om een naakte waarheid
heen draait.
De Gouden Eeuw vergulde zijn jaren;
die zochten naar schoonheid en
evenwicht. Doch Rembrandt zou zich
daar nimmer aan storen.…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Soms willen ook benen
wel eens even weg,
weg van de werkelijkheid
domweg even afstand doen.…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
Groei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze zeggen dat rozen verwelken en dat bomen groeien
Ook al zijn rozen het mooist wanneer ze bloeien
Op een zomeravond bij een heldere blauwe lucht
Die de werkelijkheid maskeert waar men voor vlucht
Omdat we niet open staan voor gecompliceerde zaken
Het is ons eigen om eerst te gaan voor makkelijke taken
Maar als er geen zomer is genieten…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Wordt 't nu, helaas stekeblind, werkelijk verstaan,
nog steeds te ontroerd, daar waar licht ontbreekt
kent hij de toetsen feilloos, raakt wit en zwart aan.
Hij heeft helaas nooit gevraagd hoe de geur nu is,
of dat men kan leren huilen, zolderkamers ook daar
een dakraam hebben met ook dat zicht op sterren.…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 vaak word ik
door schoonheid verblind
het is een tint die mij
met haar verbindt
en ik de blauwe lucht
zie als hemel
terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies…
HITTE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 injagen
even denk ik geef nu maar regen
en als dat weer is geweest
denk ik wat toch een wens
had maar weer gezwegen
straks in de winterse kou
herinner ik me als menig mens
hoeveel ik toch van die mooie zomer hou
en van die heerlijke warmte
nog het allermeest
het is dan onze stoute herinnering
die haar eigen waarheid
van de werkelijkheid…
HEMEL OP AARDE
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
474 is het een soort van boetedoening
die boze dromen van vannacht
is het soms een stukje hel
wat me straks wacht en nu alvast uitlacht
is het verwerking van het kwade
van het zo vaak tekort schieten
van de minder fraaie daden
is het schoon schip maken
tonen van wat er achter je ligt
het laten zien van de werkelijk waarde
van dat wat je niet…
In hoger sferen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
441 van aanhalen
zonder te raken en er
dan een ingewikkeld
patroon van maken dat
naar meer gaat smaken
wij verloren de tijd
vergaten de wereld
om in hoger sferen
wat steeds niet lukte
opnieuw te proberen
samen op zoek
naar wat ons
ongezien intrigeerde
voelbaar de spanning
beheerste die ons bond
zacht zijn we geland
in een werkelijkheid…
GELOOF HET OF NIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Is het de simpelheid ontkennen
van wat werkelijk is:
dood na leven?
Is het ‘t nog mooier maken?…
Geen tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Ik droom wel eens weg
naar een betere wereld
zonder poespas
Dan concentreer ik me
op een stukje echte werkelijkheid
waar ik anders geen oog voor heb
Ik vouw mijn leven open
uit de verdeelde aandacht
van de tijd, dat gevoel
van weglekkende energie
naar dit en dat, deze en gene
van nu en ooit later
uit de netten van mijn herinneringen…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 uitgeput en verslagen sta je hier
jezelf wurmend door verwarde gedachten
naar je werkelijke naam
het is nog niet te laat…
vervlogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 vol van opgewonden verwachting
waren zij op het vliegtuig gestapt
waarvan plots de motoren stopten
toen zij boven de wolken al waren
de machine hortte en stootte wild
de passagiers tot paniek gruwend
met de dan dagende werkelijkheid
dat er geen morgen meer zal zijn
het laatste gebed werd gebeden
onder een stortvloed van tranen
als de…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw lucide droomwereld
en haar machtige serene werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Wie illusies los durft laten,
kijkt naar de werkelijkheid.
Ervaart wat bewustzijn is.
Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar een kind?
Kijk!
Zie vrije vogels vliegen.
Zie!
Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
Deze pastorale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 vette klei
was meteen weer
helemaal bij toen
een vreemde aan
kwam hollen en ik
hem niet kon scrollen
het achterland gaf
geen verband wel
de boerderij dichtbij
met koeien in de wei
die naderbij kwamen
ze loeiden hun namen
droegen overvloedig
hun nog geuierde melk
en sluierden het lange
gras tongstrelend binnen
dit voelde als werkelijk…
Overgaan bij leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 Zal uit het afscheiden een andere
werkelijkheid geboren worden?
(2005)…
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 vers gedicht
dat gaat over echte liefde en genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar een schim van een liefdesaffaire
een zucht naar de werkelijkheid…
schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 ik heb me
zolang als
ik leef altijd
veilig gevoeld
als mijn schaduw
maar bij mij bleef
omdat hij aardig
op mij leek
ook al waren
de proporties
door lichtval
en spiegeling
niet altijd mijn
werkelijkheid
toch kijk ik nu
wat vaker om
als ik het
snel doe dan
lacht hij erom
tenminste dat
zie ik of denk
ik te zien het
blijft af…
ZO DOODS, ZO DOOD!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Ik waande mij in het dodenrijk
En naar ik er langer was
Werd mijn waan meer werkelijkheid
Er stond een familiegraf open
Er zou een kist aan worden toegevoegd
De vierde, de laatste; vol
Ik keek in dat keldergraf
Ik keek te diep in de diepte
Het roerde de diepste dood in mij
De bloemstukken vierde het leven
In al haar pracht en uitbundigheid…
Schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 ik heb me
zolang als
ik leef altijd
veilig gevoeld
als mijn schaduw
maar bij mij bleef
omdat hij aardig
op mij leek
ook al waren
de proporties
door lichtval
en spiegeling
niet altijd mijn
werkelijkheid
toch kijk ik nu
wat vaker om
als ik het
snel doe dan
lacht hij erom
tenminste dat
zie ik of denk
ik te zien het
blijft af en…
GOD IS ALLES
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
958 ooit ondervindt
hij zit in een bloem en een kogel
hij zit in een lach en maakt plezier
en in pech geluk en droefenis
in elke viervoeter en vrije vogel
in het stekelbaarsje en walvis
hij is altijd en overal onder ons
waakt over ons als een cipier
hij neemt ons op als een spons
en toch ….toch weet niemand
wat en waar en wie hij nu werkelijk…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij is de werkelijkheid…
Bijna aanraakbaar / Terras bij de Liefdesfontein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 graag toekijkt
bind ik jou vast
aan je verlangen
We zijn niet thuis
anderen gluren mee
langs de pilaren
Ik weet het ongezien
blind door de handdoek
waarmee ik mijn haren droog
op het terras voor mooie mensen
midden in de stad, waar schoonheid
samenkomt in de theaters voor alles
waartoe mensen in staat zijn
op de grens van de werkelijkheid…