Alle inzendingen over schijnen

2506 resultaten.

Sorteren op:

Wederkerig lied ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Sculptuur van onszelf, onderhuids gestoken naar realiteit of schijn verwijzend naar de zon met gebroken ogen, een wederkerig lied want iets anders is het niet.…
Pama12 juli 2013Lees meer >

Mephistopheles Epicureus

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
En dan noemt hij de wijn, die vreugde geeft - Zijn passie - zonde, en nuchterzijn zijn deugd, Daar hij zich dwaas dronk in een mooie droom, En in het leven schijn zocht, die niet leeft. Hij vleit zich met de erinn'ring zijner vreugd, Maar durft geen appel proeven zonder schroom.…
Albert Verwey9 september 2013Lees meer >

De boog van de schepper

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Sculptuur van onszelf, onderhuids gestoken illustratie van realiteit of schijn verwijzend naar de zon met zijn gebroken ogen, een wederkerig refrein, mooier wordt het niet.…
Pama28 oktober 2013Lees meer >

de vier gezusters

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
en onverlet wilde die ster slechts bij hen zijn, toen elk haar eigen stap in zilte pijn onzeker neerwaarts had gezet de één was doof en sprak geen woord ze sliep en had de roep der anderen nog niet gehoord de ander schreide, stil en kalm terwijl de derde vol getalm haar stem wist te veranderen maar toen de vierde, in haar jonge schijn…

De mattenklopper

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.198
Gelijk somtijds een zwerver eenzaam staart Naar een Moors venster, sierlijk rijk van lijnen, Zo boeit dit nietig ding betoovrend mijne Ontroerde blik: hoe speels en toch hoe klaar 't Riet zich verwindt en tot een steel zich paart: Geringde palmenstam in blonde schijnen!…

Op een kier (2)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
beslaan en de deur zich sluit het licht zich weldra dooft wel voelt men op een andere wijze ieder binnenkomend geluid, eerder van het aardse beroofd het neigt dan nog meer naar het trager zingen van het eigen hart het is meer de ruis van buiten waarvoor de oorschelp zich sluit het volle verstand lijkt in te krimpen - dat is schijn…

Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.281
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen Van blank ivoor, met rode en gouden lijnen Zal ik in 't wit de fabelen doen schijnen Dat ieder zo mijn leven kan doorschouwen.…

In het park

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
En de stad, Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd, Gaat langzaam licht voor lichtje op mij schijnen Terwijl ik hartslag, hartslag, hartslag tel. De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen In duisternis, totdat opeens een fel Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”. En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…

ANTWERPENS TROTS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Bij avondduister schijnen felle stralen, vloeien samen tot een mild, helder licht op muren met streng, waakzaam aangezicht, sterke wachters om kwetsbare zalen.…

Aan de horizon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Een afstand die ons op de rode loper laat schrijden tot de horizon waar jouw silhouet duurzaam kan schijnen. In één beeld dans jij als de fee van de nacht om de waakvlam te koesteren tijdens je surveillance Die komeet wat explodeert in mijn universum voel ik jouw vuur die je deelt in mijn bonzend centrum.…

Aandacht voor het zoete duister

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 512
kan het niet in mijn aandacht voor het zoete duister weet ik zelfs niet of ik naar je luister de zon op laten komen in een wonderschoon gedicht de ironie van alle landen in een Koninklijk gesticht ik zie het niet gebeuren in mijn aandacht voor het zoete duister weet ik zelfs niet of ik voor jou fluister de maan laten schijnen…
mobar17 augustus 2016Lees meer >

Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Een gulp van de kostbare levenswijn zwelgen we haastig en verstrooid naar binnen en weer een, en weer een: 't hart en de zinnen blijve' even dorstig, als waar 't drinken schijn. We moeten leren, verlokking weerstaan, en wat zich ons opdringt, lere' af te weren: hoe luid het schreeuwt, wij nemen het niet aan.…

door eigen ogen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zou bijna willen dichten over deze dag die in het nat van dit seizoen dan toch de mooiste kleuren laat schijnen in een schimp waar mijn moed verslonken is tot in de weke grond waarin het graf transparant staat te waken op ontginning van bedrog die diep in dit leven is gelegen getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid als…
elze7 november 2016Lees meer >

Het weglachen van wie we zijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Een buitenkant die graag het anders getinte innerlijke leven met een schijn afplakt, dat het in werkelijkheid minder gelukkig is dan waarin het zichtbaar lijkt ingepakt. Wie lacht er niet vaak weg datgene wat ook bevrijden kan. Dat onder de oppervlakte voor het grijpen ligt tot de ontplooiing van de werkelijke vrouw of man.…

Windstilte?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
uitlegbaar dat alles ook onbegrijpelijk kan blijven hoe het komt dat ik jouw vertrek te verdragen kan zonder pijn het lijkt simpel in de baan van jouw afwezigheid, het stelt dat de link tussen zon en maan koppelt liefde aan onsterfelijkheid los van barrières maar dat woord blijft, waaraan we mede – en schatplichtig blijven als de schijn…
Pama9 december 2016Lees meer >

True Love

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Onvervangbaar zal het voortaan zijn en zullen verder leven...in valse schijn. Door tranen in mijn ogen wordt jij mist... onze kans ik meen het, oprecht, zo intens gemist......…
AtNic19 februari 2017Lees meer >

Men kàn geen vlammen als een gouden vloed

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.030
úw gloed vergaat Weldra, die grote, en zie, een schone schijn Is om u, maar die ook dooft aanstonds uit.…

Donkere wolken

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
De zon zal voor mij ook schijnen, een enkele straal valt op mij neer. Hoewel ze soms ook weer verdwijnen, Zijn zij mijn grootste drijfveer. De hele zon wil ik bewonderen, al is die wolk nog zo dik en overheerst zijn harde donderen alleen een orkaan zo sterk als ik!…
Katharina21 oktober 2017Lees meer >

De stille nacht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Zo wijd als mijn oog ziet Hangt aan de lucht nu geen bloeiende schijn Van een Stad. Oovral rust. De sterren zijn Rondom de maan roerloos. Zij tinklen niet. Dit is de vrede, die ik zocht. Nooit vond Ik vrede in u. En nu haat ik u, Stad, Teedre stad, wrede stad. Ik haat de schat Van al uw lust, die harten drijft en wondt.…

Herinneringen aan pijn

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 987
Het was zo’n eenzaam donkere nacht waarin sterren weigerden te schijnen Zo’n nacht, waarbij het noodlot lacht en waarin je ’t liefste zou verdwijnen Het was zo’n verlaten donkere nacht waarin mijn ogen urenlang schreiden Zo’n nacht waarop je ultieme kracht samen met jou de dood in wil glijden Het was zo’n naargeestig kille nacht waarin…
Ton Rijkers11 februari 2018Lees meer >

Nausikaa.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
Bij ’t balspel toondet gij vorstin te zijn, En groot te wezen als u dreigt gevaar, Gij werd de zwerver van de zee gewaar En zag zijn wezen, ondanks armoe-schijn.…

Dromer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 974
Noem mij een dromer die blijft dromen Over tijden vol liefde, rust en vree, Over tijden die niet schijnen te komen Over tijden vrij van last, ach en wee. Noem mij een dromer die blijft dromen Over een wereld vol met groot geluk Over beloofde tijden die eens zullen komen Voor ieder vrijheid, voor niemand druk.…

Op gelijke rede?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Getijdenstroom loopt niet parallel met schone schijn, de waarheid lijkt stil te staan, kost kracht om tegen stroom en mening in te roeien, als drenkeling op door God verlaten kusten, te vondeling gelegd.…
Pama19 maart 2019Lees meer >

Winterstille maan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
De maan gaat ongezien voorbij het sterrenlicht zacht, maar zo ver weg warmte geeft hij niet ik voel me weer een nacht weer een nacht een nacht ik voel me weer een nacht alleen, een zwarte maan een zwarte maan zwarte maan waar niemands licht op schijnt Ik adem ja en nee of morgenvroeg de zon zal schijnen in mijn tuin of er iemand…
Zywa1 juni 2019Lees meer >

Een nieuw begin tot aan het einde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Ik ken sinds kort een vrouw die, heel apart, weer een helder licht in de zwarte duisternis wist te doen schijnen die heerste in mijn hart, na de dood van mijn liefste en het gemis.…

als de avond valt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
ik dichtte de dag dicht dacht de dichter maar het licht werd lichter ik sloot derhalve de gordijnen en ik de ogen, de mijne zo zou er minder schijnen en de dag toch verdwijnen ook de mijne maar het beeld van verstrooing gooide roet in het eten ik keek in de tunnel van de virtuele beeldbuisglooing met in de hand de besturing (zou dat verslaving…

gemaskeerd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 372
nu langzaam de deuren weer naar de wereld ons opengaan dekmantelen wij ons aanzien met een schijn van veiligheid tot gezichten zonder mond met daarin ogen van paniek die bang de afstand blikken waaraan wij nu gehouden zijn nu langzaam de deuren weer naar de wereld ons opengaan is er als onzichtbaar korstje het eelt van gebleven angst…

Meningen en stemmingen?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 391
Sculptuur van onszelf, onderhuids gestoken naar realiteit of schijn verwijzend naar de zon met gebroken ogen, een ingetogen lied, het is er altijd en beter krijgen het niet.…
Pama10 mei 2020Lees meer >

Tafels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
waarheid 2 voor de querulant De tafel van 5 begon Met radiografisch Bestuurbare marionetten Een disbalans als zon en regen Maakt echt geenszins blij Balans is slechts voor 'ab- solute beginners' leugenaars, misleiders en zeker ook 'sinners' De tafel met 6 was kil Duivel doodde blikken Van querulanten, ruziemakers Die in Schone Schijn…

Souffleurs?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Marionetten van onszelf, sculpturen onderhuids gestoken illustraties aan de lijnen van realiteit of schijn, camouflage door de zon gebroken ogen, steeds in een herhaald en eindeloos refrein, een flegmatieke maan die voor de zieners schijnt voor de troostregels die ons raken, ook die raken op al dan niet op rijm, voor alles wat we denken wel…
Pama26 september 2020Lees meer >