3008 resultaten.
De avond brengt koelte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Traag
na het snelle bewegen
streelden mijn handen de geur
glad over je uit en weerloos
ging ik naast jou liggen
op het bed in de stille kamer
midden in de stad
met de hoekige kantelen
De avond brengt koelte
terwijl ik naar je kijk
naar je kijk…
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Lelystad, stad van
bruggen en kanalen
van ooievaarsnesten in bedradingspalen
van koolzaad, balsumpopulieren
van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen…
Waakzaamheid geboden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 Rauwe stad met lange muur
alsof de tijd heeft stilgestaan
Op mijn hoede in Taroudant
Irritant als je geld wordt gerold
er met geiten wordt gesold
op de zondagse soek
Het vuil in straten en op pleinen
opgehoopt en rondgewaaid
Taroudant
laat zich ruiken in geuren
laat zich horen in stilzwijgen
laat zich zien in blikken van
de kreupelen,…
In de trein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 in de coupé zes mensen
zwijgend lezend slapend
ogen kijken rond
kijken weg
het treinraam
een wereld vliegt voorbij
boerderijen weilanden
een dorp een stad
piepende remmen
verbazing schrik
wat is er aan de hand
wat is er gebeurd
een lichaam op de rails
bewegingloos
ambulance politie
vreselijk vreselijk
ze praten vertellen
hun…
LIEFDESMEDICIJN
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.189 Ik was nog zo jong en ziek geweest
een liefdeswonde, die zomaar niet geneest
Had dokters van dorp tot stad bezocht
Toen bleek dat ik overal tevergeefs had gezocht.…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 Om de horizon te aanschouwen
moet je in de verte kunnen kijken
fluister je langs de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de…
Bereshiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Vrucht van de vlucht in Vevey als balling
Kwam ik je tussen de zerken weer tegen
In gedachten; hoe snel de tijd verging
Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen
Vond onderkomen in hem als eeuwig kind
Een liefde die sterker is dan doodgaan
Door een mentaliteit van vooraf aan
Die vierde waar het leven mee begint
Kris kras door de stad op een…
Lach
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
345 Laten we de dag beginnen
met een lach
hoe geniaal het doolhof,
de puzzel is verzonnen
om ‘t verhaal van ons,
ons allen is begonnen,
dat te begrijpen,
hoe ‘t is ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren…
Achter de duinen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
265 Toch huist er achter
het struikrovershelmgras
een vreselijk oorlog-en-
vredelievende mooie stad
achter Indische duinen
waarachter bezuiden
de grote rivieren
tompoucen in moppendozen
met pisangtaarten
zich vermommen als reuzen
in monumentale kathedralen
gelijk de nazaten
van djenghis khan
waar el kader atollah
benali zich king…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Uit de stenen stad nam hij gulzig
groene regen mee, om blauwe velden
te doordrenken met zijn loodzware,
zilveren gieter.
Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.…
Nooit wat ik bedoel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Jij en ik,
Bakens in
De wereldzee -
Alles verandert,
Uur na uur,
Maar niet het gevoel,
En wat ik ook
Tegen je gezegd heb,
Met te weinig woorden
Of misschien wel te veel,
't Is nooit wat ik bedoel…
De Wieden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet
we voeren zachtjes langs de waterkant
maar de bewoners zongen hard hun lied
hun lied verheven boven platteland
we hielden ons zo kranig, als graniet
als de natuurliefhebbers echt verwant
aan vogels, reeën, in een rampgebied
ik sprak meest stadse woorden als passant
de koude regen striemde…
Simon en Ik
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
786 Eén dagje stad op meers gesproken
lichamen, geur en de wonderen stil
naar de grootse metropolen van ver.
Bezoek ik alleen gelaten fantasie
dat in tempo mijn kamer wil vult
beleeft de roem een zoen, ‘Simon:
jij weet van niet, maar zij zag mij
vandaag en dagen en daagt de dag
mijn lieve man, mijn allernaaste!’.…
ZELFMOORD DES ZEEMANS
poëzie
4.1 met 32 stemmen
4.939 De zeeman
hij hoort de stem der Loreley*
hij ziet op zijn horloge
en springt het water in
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* De Loreley is een enigszins vooruitstekende rots in de Rijn, in het mooiste (Mittelrhein)gedeelte tussen Koblenz en Bingen, nabij de stad Sankt Goarshausen.…
oude waarden, nieuwe normen
netgedicht
2.7 met 50 stemmen
2.564 neemt u mij niet kwalijk
dat ik u even stoor
maar heeft u een momentje
zo niet, dan ook goed hoor
is het u opgevallen
dat hier midden op de straat
een man ligt dood te gaan
met uw voet op zijn gelaat
misschien viel hij u lastig
met zijn aanwezigheid
namens onze stad, excuses
voor uw verloren tijd
hier heeft u wat adressen
van hulporganisaties…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er rot hout,
groeien er koralen op de mast,
de oude glorie ligt aan diggelen
terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Dromeland Speleman
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.329 Dromeland droom je land
Schrijf namen in de lucht
Blaas bellen van papier
Veeg strepen op je wangen
Knutselaar knip jij maar
Maak rafels in het kleed
Lees tekens in het zand
Draai krullen in mijn haar
Speleman spelevaar
Bouw bomen in een stad
Haal legers uit de stal
Leg alles nog eens uit
Stuntelaar stapel door
Stel alle stenen op…
Weemoed
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
920 Kom vriendje laten we eens gaan varen
Of wat drinken in de stad……………
Ik wil je kunnen respecteren
Om je woorden je daden…snap je dat!…
Verliefd
gedicht
2.6 met 90 stemmen
26.071 Onbeholpen woorden als zo-even op zak en
zoveel zin om, los van de wetten
van goede smaak en intellect, te schrijven
dat van de stad waar je elkaar voor het eerst zag,
een plattegrond bestaat, waarop een kus,
die het nauwelijks was, geregistreerd werd.
-------------------------------------------
uit: 'Gigantische dagen' (2002)…
Ode aan Barney
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
2.146 Een ieder in die stad vergaapt zich graag
aan darten. Is er eigenlijk iets mooiers?
Hij maakte van een spel voor dronken schooiers
een topsport (met een stukje in de kraag).…
Afscheid II
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.564 Ik kan niet blijven
lieveling,
de dood ontbood mij
tot zijn kring;
vergeef mij
dat ik achterlaat
wat ik zozeer
heb liefgehad:
mijn huis, mijn stad,
mijn kleine straat
en u
mijn eigen hart,
ik hoor een lied
een grote stem.
- zijt gij dan niet
van mij?
. . . . . . van hem.…
Adressen
gedicht
4.1 met 35 stemmen
12.026 In het verhaal van mijn twee steden
is het vooral in deze stad
dat mij meteen weer is ontgleden
wat ik het meest heb liefgehad.
Mijn Amsterdamse perioden
meet ik als vanzelfsprekend af
aan onvergetelijke doden
om wie ik onvergeeflijk gaf.…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 Stad, langs uw blinkend water liep ik voort,
ik zag uw markten in het morgenlicht,
ik heb van u gedronken en gedicht
en 't stromen in uw aderen gehoord.
De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 vergeten duin in overvolle stad
door huizen afgesneden van de zee
de schilder Mesdag hield er atelier
de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad
een stille, praktisch ongeschonden schat
bedekt met groen en zand in goudlamé
of ... stedelijke offerplek in spe
de buit van politiek op dievenpad
is het wel goed je gaven te beschrijven
je bloemen…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 Stad,
leer mij het onverstaanbare, het openbare,
de sporen van kleine roeiers over de Taag.
-------------------
uit: NWT, 1997.…
oudejaarsavond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 gesperd
in diepe trance verzonken
deelt ze haar zoveelste intimiteit
met haar dobberende kompaan
buiten heerst de mist die
als witte ouderdomsdeken
zich ontfermt over de resten
van alweer een jaar voorbij
met vuurwerk om middernacht
de vrouw kabbelt verder
met haar trouwe speeltje
en in de wolken loopt haar man
verdwaald in eigen stad…
Stadsmus kiest het hazenpad
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.127 ik heb als mus beslist een drukke baan
ben elke dag op het centraal station
waar ik kleurloos ronddwaal als spion
je weet vast wel hoe die dingen gaan
niets maar dan ook niets zal mij ontgaan
soms wacht ik urenlang op het perron
op goed geluk pik ik een straaltje zon
al wordt dat eigenlijk niet toegestaan
ik woon en werk al jaren in de stad…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen halte en huis
een lichtjaar bedraagt
een fractie van de eeuwigheid
die haar van mij zal scheiden
en dat besef
(laureaat wedstrijd n.a.v. gedichtendag 2008, georganiseerd door kunstvereniging Symbiose en de Stad…
STANK VOOR DANK
hartenkreet
2.2 met 11 stemmen
1.826 Ze hebben je laten barsten
toen jij hen eens nodig had
nu zit je eenzaam op je flatje
alleen daar in die grote stad.
Stank voor dank heb je gekregen
van hen die eens jouw vrienden waren
zo ver verwijderd van hen
slijt je nu langzaam je laatste jaren.…