10153 resultaten.
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Ik wil niet sterven
nu de bladeren op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ik wil niet sterven nu de bladeren
op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.
In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 adem de vadem op zee
lengte na lengte ellenlang
het is er zo dun ziltig
maar vrij van elk mengen
van de mensenzee en het diepe
spoorloos op vingers van zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 De kwasten
staan nog
in de terpentijn
maar vallen langzaam
langzaam uiteen
of worden opgeruimd.
De pennen gaan
eenzelfde lot
dragen hem mee
dragen hem mee
de donkere tonen
tot het stil wordt
te ver voor oren
voor akoestiek
en artistieke
woorden.
Over de gele sterren
gaan de zwarte doeken
op fluistertoon
behoedzaam.…
Verkillende misverstanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
591 De witte duif blijft in het hok
zingt een laatste vredeslied
verstikt door donkere rook
als traag de dag overgaat
in donker bevroren nachten
Vooralsnog heerst de stilte
van de gekwetste ontvanger
die in een ijzige winterslaap
van met tijd gevulde spanning
hoopt op een betere uitleg
dan het bijna onvermijdelijke
Redeloos vallen ze uiteen…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Hier buiten vallen vlokken
ik bibber van de kou
en zit te koffie-mokken
waar is mijn glimlach nou?
Mijn vers heeft koude voeten
van 't vriezen in mijn hart
kan jij wat vreugde brengen
een grimlach voor mijn part?
Kun jij een lach verpakken
en sturen met de post
dan is dat somber pruilen
weer even opgelost…
voor eeuwig herfst
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
483 zal nog kouder zijn
ik voel me verward
ganzen vliegen naar de warmte toe
verdwijnen langzaam uit het zicht
had ik maar vleugels
dan vloog ik naar het nieuwe licht
als een zonnestraal kwam je in mijn leven
maar als een herfstblad vloog je weg
met gouden stiksels in die warme jas
hoor je niets meer van wat ik zeg
de druppels regen vallen…
Lily
gedicht
2.6 met 26 stemmen
13.686 Ook machteloosheid moest zich beperken
tot een elegant in onmacht vallen op karpetten
waarbij je vooral op de positie van de pink
hoorde te letten.
Niets gebeurde. Werken
kwam neer op zich op het voorhoofd betten
bij de gedachte eraan.…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
hartslag omhoog
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
946 alles en iedereen verzamelt zich
in een kring om je heen
ze laten ons niet vallen
bloedbroeders
nooit was jij opgegeven
of voor dood achtergelaten
het is echt
maten
bloed moet soms vloeien
botten breuken
geweld is zinloos
alleen niet zonder reden
wat is geoorloofd
wat is schandalig
wetten verdwijnen
het is rechtmatig
zonder stigma…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.518 vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel
de makkelijkste manier om wat te zeggen),-
hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht
van mij, van jou, wanneer het vallen…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend vallen…
elke nieuwe dag doet zeer
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
777 als door een stormwind gedragen
vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer val
het…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 'k Voel wat ik voel
voor de val zich inzet
'k Liep de tegels
d' een na de ander
Mij vleiend op het gras
onder de druiven
Verloor mijn gedicht
geleidelijk glans
Hoe effectief toch is
ware genegenheid
Als liefde plotseling
uit de lucht komt vallen?…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
KONINGSLIED, hou je veilig!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Dan vallen alle voors en tegens weg
dan voelen we ons even 1 in Willem
en steken echt massaal 3 vingers op
en die houwen we er in, voor Willem!
en voor ons zelf: "HOU JE VEILIG"!…
De beul ( de guillotine )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 De beul laat het mes van de guillotine
vallen om een nek te vellen.
De beul heeft een groot gat in zijn geweten...
gebrek aan enig besef van ethiek.
Hij kan zogenaamd 'niet beter weten',
de beul verraadt het woord van de waarheid:
levenstijd van een hart met ziel.
Geen fatsoenlijk geweten dat in de opvattingen
van de beul viel.…
Doorvragen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Maar hoe vaak zeg je zelf niet ”prima’
terwijl je je rottig voelt
maar je wilt er niemand mee lastig vallen
want dat probleem is alleen voor jou bedoeld.
Dus als je echt wilt weten hoe het met iemand gaat
stel dan nog een paar vragen er bij
mocht het blijken dat het echt prima met die iemand gaan
dan maakt die interesse iemand extra blij.…
Wederopstanding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Vallen, opstaan dan weer doorgaan
zo heb je het geleerd
een wijsheid waarop je een leven lang hebt geteerd
en dat heb je dus maar gedaan.
En het leven kabbelt voort
totdat je komt bij die poort
die je dan zal leiden naar een eeuwigheid
ook al was je juist daar niet op voorbereid.…
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Traag verstrengeld dansend
trotseren ze de najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 loop alle paden af
terwijl bladeren vallen
zie een heel lage zon
aankondiging van winter
denk aan je vader
die dood is gegaan
aan de mist zo dicht
het moet wel herfst zijn
luister en je hoort
de kikker in de vijver springen
Basho!…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Prijs de Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Prijs de Heer want Hij is goed
Zijn liefde duurt in eeuwigheid
Hij die ons van zonden bevrijdt
En ons voor vallen behoedt.
Prijs de Heer om Zijn macht
Hij die leeft en ons laat leven
En al het goede ons wil geven
Hij geeft steeds nieuwe kracht.…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Een kindervuist opent zich heel even
ware duisternis wordt getoond
laat zich vallen, laat zich vangen
in opnieuw gesloten hand.…
Vaderding
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.697 Spelend loopt zij
aan de hand van dat wat op een
vader of zo lijkt
Ze vergaat in ondergaande zonnestralen,
wetend dat zij vallen zal
Het zal haar keer op keer verbazen
dat het vaderding vergeet
haar mee te brengen in een
wereld vol vertrouwen
En ze leeft
van dag tot dag en denkt dat
alles ooit wel, op een dag
genezen zal van pijnen die…