2537 resultaten.
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 temidden van wollig groengebied
vlinders fladderen sierlijk
boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel…
zoem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 bestijgt de meeldraad
gaat tot op de stamper
alles voor de honingraat
weerstand kent ze amper
nectar moet naar de koningin
dat monstrueuze lijf dat
leven uitpoept alsof
haar leven ervan afhangt
werkers, soldaten en darren
vadsig beetgenomen
zouden eigenlijk moeten
reageren als door
een wesp gestoken
zelfingenomen roem
dans als een vlinder…
( in memoriam: Sascha)
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.158 zuiver hart
zoals jij haar kloppen laat – steeds – in alles
zo verloopt de wereld tot een eindeloze geste, mooier
in een waterplas
gevat in dat wat liefde heet
jouw weergaloze boodschap fluistert wit
in lichte vlinders en de zon vertaalt mijn hart
warm,
geborgen in de tijd dat blikken samenvielen
ach, ik ben je nimmer kwijt -want…
Boom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
883 van divers pluimage
ze kwamen en gingen
hingen hun buidels
vol hoop en zegen
onder zijn oksels
groeven zich in
onder zijn schors
terwijl hij een
zwanenzang componeerde
hij spande zijn netten
tot ver buiten de bebouwde kom
van heinde en ver kwamen ze
om de jaarringen in zijn bast te zien
hij streek zijn bladerdek glad
schudde de vlinders…
Mijn dans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
753 laat kloppen
zonder sein om ooit te stoppen
Mijn dans is de liefde die men geeft
als veilige warmtebron
Mijn dans is de haat die wordt gekweekt
met God als compagnon
Mijn dans is de dans van het eeuwig leven
ik… wil het aan je geven
Mijn dans is het draaien van de aarde
die nooit stopt
Mijn dans is een kruipende larve
die zich tot vlinder…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een
droom kan worden geboren
slechts door zachtjes aan te raken
en als een fluistering te horen
als een ruisend riet of als de vleugels
van een vlinder, net uit haar
cocon bevrijd en langzaam
groeiend in de tijd.…
Willoos water,
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
552 Uit de cocon en vaak
verpoppen vlinders zich
in verwijzing naar het doel
als intrede van de winterslaap.
Ik waak in een berg
van witte watten, waar
de zon door straalt en de
frisse wind mij binnenhaalt.
Als een klimmer, die zwemt naar
de top, in de zoete weelde
bovenkomt, ik ontwaak, verstomd
die de diepe nacht met mij deelde.…
veraste kreten
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
724 een stil aanschouwen
staart naar hier of elders
naar
gruwelijk, onverlost verdriet
en een wereld vol waan
waar een anjer
getuigt
van een laatste vlinder
waar zijn de kinderen?
waar zijn de kinderen?
waar zijn de kinderen?
Auschwitz-Birkenau, 21 februari 2012
(9)…
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Een vlinder zet zich naast de bij.
Sluit vriendschap voor het leven.
De zon doet de nectar vloeien.
Geen distel houd ze tegen.
Te zoeken naar het zoet der liefde.
De stilte van de morgen roept.
De stilte van het kristal dat liefde heet.
Laat zacht haar geuren los.
15-8-2008 62
Ries van Meerten…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden
van zich spreken
en ik, ik voel de
trillingen in mijn lijf
vlinderend…
Lange tijd
gedicht
2.0 met 3 stemmen
17.403 Lange tijd gaat het goed,
stromen de rivieren vriendelijk naar zee,
bloeien de bloemen,
dartelen de vlinders,
slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme,
geven mensen elkaar gelijk,
is het leven zacht en grootmoedig,
fluisteren meisjes in een oor:
'Laten we..enzovoort,
o laten we altijd...enzovoort...'
Heel lang gaat het…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Langzaam zie ik kleuren leven
naar een nieuwe jaargetij
een eenzame vlinder
fladdert nog in mijn tuin
snoept nog de laatste nectar
uit de laatste hemelsleutel.
Een roos staat nog in bloei
en hier en daar herinnert
een gele plant nog aan zomer
tijden gaan door en seizoenen
volgen in gestaag tempo op
in jaarlijks wederkeren.…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Weldra wordt hij afgeleid door een konings-
vlinder vlakbij hem.
En een lieveheersbeestje kruipt over zijn hand.
Onderwijl geniet hij bij het riet aan de waterkant.…
De Ademhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 elke herinnering is in de aard
van de zaak beschreven blad
in de nerven van mijn brein
heeft zich een idee postgevat
dat de groenheid van de weide
nooit hier is maar altijd ginder
dat de maagdelijke lente broos
is als de vleugels van een vlinder
dat de koelte van de avond
en de ijzige stilte van de nacht
een voorbode zijn van het
onvermijdelijke…
Verborgen tuinen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
684 Voorbije vlinders uitnodigen
en een lieveheersbeestje
dat haar leven uitstippelt
mischien mijn dromen laat leven.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Er ligt een onderhuidse wens
in morgen, een gedachte
die zich wortelt in mijn ziel.
Een ritme dat mijn hart beweegt.
Een onaanraakbare verte. Een zucht.…
LEEGHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
670 leegheid in mijn hoofd
een galmend en hol echoënd gebonk
niets is zinnig, alles is verdoofd
witstarend het papierlijk oppervlak
geen indicatie van iets wat iets belooft
geen woordregels die vanzelf ontstaan
Ooit werd elk gedicht gemakkelijk ontroofd
aan de hersenspinsels van mijn brein
met het grootste gemak hiervan los gekloofd
en als vlinders…
Tuinfantasie - 4e tafereel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
447 De muggen die hun rondendansje maken,
de hommels met hun bassende gebrom,
de egeltjes die ‘s avonds pas ontwaken,
een bont gekleurde vlinder op een blom.
En dan een vleugje blauwe akelei,
de kamperfoelie, god wat een odeur.
Een pittig snuifje van de wilde prei,
het is alom een feest van beeld en geur.…
Stroomafwaarts
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
582 verzwegen
onvertogen woorden
Vergeten
de momenten
waarop wij elkaar niet hoorden
Onvervulde verlangens
met diep
verstilde wensen
Stromen afwaarts
de rivier
naar nieuwe plaatsen en mensen
De mooie momenten
blijven ons bij,
de geur van een rijpe vrucht
Ze komen en gaan,
als een uur en een dag,
als een zomerse vlinder…
Bedankt lieve schrijvers
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.707 Bedankt
bloeiende bloesembomen
voor de fleurige beeltenis
aan het voorjaar gegeven
bij de rivier
die ik ook wil bedanken
voor de krachtige waterstroom
die meandert
naar de zee van verlangen
en vlinders
die niet rusten voor culinaire buiken
ik ben ze hartelijk dankbaar
voor hun lustig gefladder
de wijnboeren uit het Zuiden…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 zij ontroert mij diep
Zoals zij loopt,
speelt, haar lokken
veegt uit
haar ogen
waarmee zij
verwonderd ziet
Haar stem
praat in
geheimen
die zij alleen
begrijpt
en weet
Zij beleeft
wonderlijke
avonturen
in een wereld
van haar
hoe die ook heet
Ze spreekt
en zingt
in vogeltaal,
rent
met de vogels
als zij vliegen
Vlinders…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Alle vlinders verlieten mij,
alleen boosheid lieten ze achter.
Nu ben ik bang voor de toekomst.
Jij herpakt je leven.
Er is tussen ons geestelijke afstand.
Mijn gevoelens zet ik aan de kant.
Zou het werkelijk waar zijn,
dat na regen zonneschijn komt?…
openen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 soms
als een kruidje-roer-me-niet
bij aanraking en duisternis rollen
zelfs beide handen dicht
zo'n hand vergeet zo
vaak te schrijven
met het hart van het kind
zelden maar het gebeurt
één dag lang gaan alle
verborgen woorden open
de onstuitbare hand brengt
het schrijvend hart in bloei
juist op die dag slaat men
ontpopte vlinders…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is ze nog wel bij ons, de vlinder…
MET DANK AAN GERRIT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 ik heb stenen platgeslagen
bergen opgepompt
vulkanen aan - en uitgeblazen
doe het niet meer
raak hiervan zo afgestompt
ga nu vlinders behagen
zie kikkers krabben aan hun kont
ga al kietelend brandnetels plagen
bijt in de vinger die
zich om mij wond
als je dat dan hebt gedaan
valt niets meer uit de toon
als een gans een aria fluit
is…
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Werd deze ochtend wakker
de rijzende zon in mijn hart
een sterrenhemel in mijn hoofd
sentimentele vlinders in mijn buik
dacht
wat doe ik hier
in het landschap
ik ging die avond slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik…
Verdiept
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 door zachtroze wolken
fladdervlinders in de buik op jacht
gretig naar de sterren reikend als
verlangen wakkerde in nacht
stamelwoorden zoet van klank
alsof 'n engel hemels zong
wat hadden we de liefde lief en
och wat waren we nog jong
nu peinzen we de wolken weg
is één woord al voldoende voor
wat er onuitgesproken bleef en
zweven vlinders…
Elle dort...
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
557 het chanson van Francis Cabrel
vertelt ons het tragische relaas
van een ballerina die door een ongeluk
in een rolstoel terechtkwam
en met pijn terugdenkt aan de tijd
dat zij als een vlinder over het
grote toneel vloog...…
Emma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 gepest
als een kabouter,
zij groeit niet meer
haar maag verdraagt nog
slechts wat vloeibaar is -
een rijstwafel is al
haast teveel
geen rijsttafel, zij heeft gastroparese - een deviatie
die vrij zeldzaam is
Toch wist zij zich vocaal
hier uit te redden
zij zegt het zingen maakt
mijn leven mooier
Ze zingt Laat mij een
vlinder…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 In die stiltes kon ze zichzelf horen,
rust in haar veilige haven
zoals een vlinder
genietend van voedzame nectar.
lente laat nieuw leven !…