2916 resultaten.
Hervonden schat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 Elke nacht wordt aan het boek
een nieuwe bladzij toegevoegd
hij bladert langs verfletste plaatjes
op de zwarte bladen dood en verdriet
op de witte bladen vreugde en onschuld
het groeiend boek wordt stilaan zwarter
het lichaam voelt de geest
en antwoordt met gebreken
de geest laat zich tergen
tot hij ontploft in desperate woede
en op een…
Het baden in zee
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.446 Wat vreugd! onbeladen
In zee zich te baden
Met zon en met Maan!…
Crisis van een zondagskind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.118 met vreugde en verdriet sta ik in het heden
heden
licht aan de tunnel lijkt er niet te zijn
God bestaat niet, wij zijn ons brein
vanuit onzekerheid vormt zich een nieuw equilibrium
hoop
liefde
ik hou van je en dat maakt me sterk
waar begin je of waar eindig je
denken aan de toekomst vraagt om stevig contact
geen blackberry, geen auto, geen…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg…
Weinig nieuws
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.062 vieren
brengt ook amper vreugde nog
verbinden vraagt het willen van
en alle kracht daartoe ontbreekt
onthand als ieder is geraakt
in tij waar niets heel zeker blijkt
gedijen er geen golven dan
het overleven zondermeer
het slag dat verder splijt aan wat
nog samenhang zou kunnen brengen
maakt het puin dat valt te ruimen
voor de rest van…
In de wolken...
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.186 Elke ontvangen dag is een heerlijk festijn
Vol vreugde en vriendschap dus geen tijd voor chagrijn.
Een droeve snoet treft mijn guitige ogen en ach
't Gezichtje ontspant in een verlegen glimlach.
Pruilen of piekeren hebben zelden wat geholpen
Genieten van het kleine brengt je in de wolken!…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.131 Geen helle droom, geen vreugd kan hun behoren,
Liefde is hun nooit een zacht-verwarmend kleed:
Zij pogen slechts het stil verdriet te smoren
Dat rustloos aan hun zieke leven vreet.…
VideoNagedachten
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
684 Ook stemmen uit het verleden, gelach
daar... een flits van liefde en vreugd
Oud van dag maar niet van geest
nog een die naar de camera zwaait
gekke bekken trekkend, lachend
geluidloos.. nu, zoveel zeggend en
toch ook weer niet, ze waren er even.…
SPEURENDE SPRAAK
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.231 Veldzang en arbeidstoon vatten elkaars hand;
hun woord mag de diepe boomwortels raken:
"De grootste vreugde, die we mogen smaken
is hoe ons wezen aan thuisgrond blijft verpand."
In de geribbelde bladerkruin zuchten
zachte stemmen vol lokkende dwaalgeest:
"Meezweven naar einders? Standplaats ontvluchten?"…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 terwijl de dwarsfluit dwarrelt
treurt de cello laag in largo
in haar hoofd ineens weer
de bijna vergeten klanken
die nostalgisch schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet…
Heel langzaam dooft de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 Gelukkig
dat er morgen weer nieuwe dag komt, met
eigen vreugden en hopelijk wat vrede.…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Naar de bron,
waarvan het water
is verwilderd
en aangelengd met
tranen van vreugde en verdriet.
Naar het nest,
door de kleine ronde opening
van het nestkastje.
Weer terug in het
schaarse licht van vroege dagen,
in de schaduw van de
schelle schijn.
In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.…
Die éne...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.847 "Ik zou die éne willen zien
Aan wie ik denk altijd,
Als ik hem zag vandaag, misschien
Was ik mijn vreugde kwijt;
Maar ook—wie weet—misschien mijn leed,
Want, dít is mij zo vreemd:
Ik weet niet wat hij geeft, ik weet
Niet wat hij van mij neemt.…
Een Dichter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Hij voelt de pijn, het verdriet,
terwijl hij in de ogen van een kind
vreugde ziet en luistert naar een
merel en zijn lied.
Ogen die spreken, spreken hem aan en
tedere handen die strelen en niet
grijpen vol wellust en hebzucht in
een decadent bestaan.…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten
Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, -
Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt
Wiens teêre streling alles zal verzachten.
Mijn peinzen zwijgt, - heb ik dan niets gewonnen
Bij 't rustloos zwerven langs des levens kusten
Dat niet verbrak, dat niet tot niets verging?…
HOORT GIJ DE EIK?
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.261 Waai stout, mijn eik, alover 't blode,
uw hoge vreugd en smart,
gij levende onder de dode,
gij, boom van mijn hart!
Het ruist te nacht door mijne ziele,
wanneer gij zingt en sart.
Val op mijn hoofd als ik kniele,
o boom van mijn hart!…
Jouw naam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 God weet van je vreugde en smart
Hij houdt van je en zegt “Kom maar
Jan, Ria, of Piet, Ik sta voor je klaar
Ik zal je bewaren in mijn Vaderhart”.
Wat toch geweldig, dat God jou kent
Dat Hij je nooit alleen laat gaan
Maar ook altijd naast je zal staan
Hier en nu, ja overal waar je ook bent.…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."
De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.
Rechtgeaarde Limburgers kennen geen vlucht
uit moeite of zorgen, wat ze wel mogen:
hun wereld maken tot wezenlijke klucht.…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij kneedt mijn vreugde tot een kramp
Jij wrijft de sneer aan mijn ziekbed
en staalt jouw wezen met mijn as
Jij dicteert de twijfel, de afgrond
en stoot mij om
Jij,
Anima mundi,
Anima toxica...…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik de geur
van zweet, tabak, goedkope aftershave
neem afscheid van verschraald verdriet
ge breekt het zonlicht in mijn deur
dat ik niet aan dit verganklijk leven kleve
maar altijd doe wat vreugde…
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.090 Het onberekenbare wordt een feit,
De kleur is klank, de stilte werd een lied,
En vreugde wordt de smart, die zich verreinde.…
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Lief, ik ben zo bang
Nu daar blijft schreien, trots mijn vreugd-verlang'
Die wrede erinring altijd door me heen...
Ze maakt zo moe: die dode, dode pijn,
Die àl maar klaagt hierbinnen, nacht en dag;
Die niet wil zwijgen voor uw liefste lach
Die niet wil wijken voor uw bij-me-zijn....…
AAN JACQUES PERK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
924 O, mocht ik sterven in mijn jonge jeugd,
Als heel mijn zoete zang, uit mijne ziele vloeiend,
Gezongen is van liefde – leed en - vreugd...!…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 In voor en tegenspoed met vreugde of pijn.
Op wegen in de zon, tevens onder hevige regen.
Mijn schoenen passen, horen bij mij, bij
mijn leven, mijn bestaan.
Overal waar ik kom of reeds ben geweest.
's Avonds trek je ze uit, de volgende dag
weer aan, maar geschoeid op een andere leest.…
- Iedereen wilt overleven -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 wereldstatistieken in beweging zetten
vechten voor een ambitieuze maatschappij
in één oogopslag
kunstzinnig vreugde schilderen,
vol verlangen helder denken,
op wereldschaal
vervreemde sfeer doorbreken
van wrange grafische, dode elementen.…
Kommer en kwel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ik lig er niet bepaald van in een deuk
want meer dan eens weet zij mijn vreugd te vloeren.
Al is de crisis helemaal niet leuk,
je kunt er dagen over ouwehoeren.
Ze staat nu bijna zes jaar in de meuk
terwijl geen lichtje om de hoek komt loeren.
De crisis ook al is zij minder leuk,
je gaat er eindeloos van ouwehoeren.…
Nu de avond valt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 De witte bloesems zeggen ons dat
ook na morgen er nog leven is, nog toekomst en
veel vreugde. Kunnen we dat ook zingen?…
Laat mij de hoop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
568 Is dat de vreugde van het Paasverhaal? Ik voel ze niet.
Maar Gij blijft toch mijn rots en toeverlaat, al zwijgt
Gij ook en laat me enkel duisternis en vechten met
uw engel, tot ik ook misschien mijn heup ontwricht?
Vergelijk met Gen. 32, 25-33…
Steun van de zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
829 Waar is die zon die jou zal verwarmen
waar is die zon die jou zal omarmen
waar is die zon die jou weer vreugde zal geven
waar is die zon die jou zin blijft houden in het leven
De zon geeft zoveel warmte
de zon geeft zoveel licht
de zon blijft eeuwig schijnen
de zon doet narigheid verdwijnen
Behoefte aan warmte
behoefte aan liefde
behoefte…
De vreemde dood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.298 - Neen 't is niet wreed dat na een zalig zwerven
Door vreugde en hoop en stilte en droefenis
Wij eindelijk een koele rust verwerven,
Maar nu: mijn ziel is bang en ongewis,
Ik kan uw warmte, uw zachtheid nog niet derven,
Uw liefde die zo zoet-vertroostend is.…