4357 resultaten.
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
Mijn oude jasje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.714 Voor je ten offer valt aan de schaar
draag ik je voor de laatste keer,
het nieuwe jasje hangt al klaar,
maar jij zit me nu zo lekker weer.…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
Mijn lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Ik zie het wel
in het isolatieglas
mensen dragen zichzelf
op hun rug
hun hemden zitten strakker
dan hun huid
kalkoenkerels steken hun waaier
trotser dan heer pauw
.....met gebonden handen
.....paraderen ze in de lucht
.....van hun droogwindige darm-
.....bacteriën en ze laten daklozen leven
.....van de natte muntjes
.....uit…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Vergeten heksen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
432 ik zie
hoe zij met
een lach en
harig mohair
dromen breit
met een vage
kleurrijke mystiek
die in de lange
wol tal van
ontknopingen ziet
tijdens het spinnen
mompelde zij al
vele teksten uit
het repertoire van
vergeten heksen
haar schatten
zijn licht te dragen
roepen vele vragen
op uit het genre van
doorluchtig plezier
juist…
dankbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 ze zeggen wel eens
je weet pas wie je kent
als je jezelf niet bent
zij die je dragen
die zonder oordeel vragen
zo lang als nodig is
geen verwachtingen
alles mag er zijn
al voel je je soms klein
het maakt geen verschil
ze kennen jou, en weten
dat jij het ook zo niet wil
je mag in al je momenten
onvoorwaardelijk ontvangen
zonder…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten te vangen
die jou dragen…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
Hadjar Ul Aswad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Kaäba
Toen de zwarte steen werd teruggezet
Ontstond er een handgemeen in Mecca
Tactvol beslecht door Mohammed
Elk stamhoofd wilde het grote voorrecht
Om het te mogen plaatsen op het altaar
In de kubus, wat ontaardde in een gevecht
Dus sussend spreidde de wijze leraar
Zijn mantel voorbeeldig uit in het zand
Vroeg hen deze eensgezind te dragen…
vervolg automaniak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
453 geeft hem
liefdevol een
omhelzing heilige
kus
het slachtoffer
voor de
tvomroepbaas werkend
gaf een
heel begrijpend
angstige kreet
DAT voor
het veilig
uitdragen Gods
huis wat
een leed
de dader
gebruikt deze
zegswijze bij
de rechter
alszijnde om
zijn duivelse
gedrag te
bagatelliseren
als u
wel eerlijk
bent dominee
draag…
Zo vrij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Op een warm zomerstrand
En over een hert in het bos
Die loopt daar helemaal los
Ook over zwemmen onder een waterval
En de zon zo rood en rond als een bal
Mijn haren zo los in de wind
Jij kijkend naar mij en vindt
Dat ik jou adem in en uit blaas
Zo een en zo in een waas
Word ik wakker en vraag
Het wordt tijd dat je me naar bed draag…
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Liefde moet ons blijven dragen
doorheen een sombere tijd
van storm, sneeuw en regenvlagen
tot het licht van kerstmis ons bevrijdt.
Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
Jouw hand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 je vingers met
dwarse streepjes
die kootjes dragen
nagels die nooit
hebben nagelaten
vuil te willen zijn
de lijnen in je hand
als markering van
spieren en gewrichten
de duim heeft een
oppositionele rol in
dit gevoelig geheel
ringen rond de
pols hebben hun
eigen verhalen over
het vele werk de
vermoeidheden in
buigen en barsten…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief
van het schaarse licht
in de kortste dagen die
voldoende zonlicht
amper kunnen dragen…
EEN GOED GEDICHT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
541 kunt horen
wat jij maar wil
maar ook soms wat
je ongemerkt bekruipt
je hart binnensluipt en waarvan
haar woordenklanken
je nog lange tijd kunnen beroeren
en nooit is ze stil
een goed gedicht
zal je diepste snaren raken
een leidraad vormen in het leven
soms iets om na te streven
geeft een aanvullend licht
kan je bijlichten en dragen…
binnen de muren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 binnen de muren van de tijd
over de vlakte tintelend wijd
draag ik een woord in de
kom van mijn handen
ik leg het zacht te slapen onder
langzame wortels van een boom
zij buigt haar takken als een moeder
over een leven ver van mij vandaan
een zwaluw roept laatste
onverstaanbare dingen
overal de lucht als een eindeloos water
over…
Het zwart contrast
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik ben
in wit
gaan graven
omdat zwart
geen schaduw
kan dragen
ook hoogte en
diepte ontbreken
zonder schepping
in zijn vele
nuanceringen
van de natuur
de melodie
van schakering
die van de harp
vingers komt
de variaties in
kleur oneindig
wordt dus altijd
nog is er het contrast
van tegendeel
juist bij zwart wit
is de balans…
EEN GOED GEDICHT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
564 kunt horen
wat jij maar wil
maar ook soms wat
je ongemerkt bekruipt
je hart binnensluipt en waarvan
haar woordenklanken
je nog lange tijd kunnen beroeren
en nooit is ze stil
een goed gedicht
zal je diepste snaren raken
een leidraad vormen in het leven
soms iets om na te streven
geeft een aanvullend licht
kan je bijlichten en dragen…
RONDOM DE ETNA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 de ramen beslagen door hem
hoger te hebben gezet
omarmd door vaders
gemaakte droogrek
de klamme bedompte
lucht valt amper te
dragen en beneemt
ons de adem
het knettert achter
de mica raampjes
we gaan aan die lucht
nog net niet dood
en niemand heeft nog praatjes
ga dan maar gauw met een kruik
naar boven naar bed
de ijzige…
jij, mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.309 Als achter de wolken de zon verdwijnt
En de nacht de dag langzaam verdrijft
het duister het licht steeds dooft
Dan weet ik dat jij me zult vinden
Als doorheen mijn onvervulde dagen
Van zoeken en zachtjes vragen
Onrust in mijn hart begin te groeien
Dan weet ik dat jij me zult dragen
Als tegen het ochtendgloren
De dag steeds nieuw wordt…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Maar als jij mijn tranen draagt,
Draag ik jouwe door de dagen.…
Die spirit
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
305 je wiegde
op benen die
je jeugd nog niet
konden dragen
danste met de pas
verworven stappen
om ons
daarna met
intens warme
vrolijkheid
heerlijk toe
te lachen
want jij
hebt doorgezet
sneller dan gedacht
de wereld veroverd
met je meer dan
stralende lach
bij jou brandde
het vuur van
ontdekking en
ontplooiing nog
toen de as…
Soms mis ik mijn maten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
436 De tijd gaat door, maar niet voorbij,
ik draag hun woorden in mijn oren,
wat eens vertrouwd was, blijft geboren,
ze wonen nog altijd stil in mij.
En als de stilte wat harder slaat,
dan hoor ik weer hun zachte zinnen,
ze wonen ergens diep vanbinnen,
waar vriendschap ...nooit verloren gaat!…
Jouw sensuele ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ritmisch vormen zinnen strofen
in nergens zal je iemand zijn
die het ontkennen gaat vergeten
en emoties zullen het duister dragen
zonder antwoorden of nieuwe vragen
afhankelijk van de wrede pijn van trots
jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen
in kalme stilte van ons innig samenzijn
plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…
Liefdesleven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
320 Herinneringen bewaard in mijn hart,
Koester ik nog immer zeer,
Draag ik mee als een kostbare schat.…
herkauwende wolven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Wij zijn ons er niet bewust van
dat wij de kleren
van schapen dragen,
want niemand vraagt ooit
of wij dat wollige
af zouden kunnen werpen.…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren behagen.
Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren schragen.
‘T water uit deze kanalen en rivieren rijst niet het stuwt.
Op deze dag hebben hemelse sluizen niet opengestaan
de hoge wolken voerden geen hagel mist of regen aan.…
- Opgesloten leed -
netgedicht
4.5 met 64 stemmen
1.137 Verschrikkelijk geleden in hun mager hart,
onvergeeflijk wat zij moesten dragen,
pijnen kruipen om zich te verbergen,
wat hun puur wilsgebroken ogen zagen.
Opgesloten in een dodenkamp rotten,
weggeworpen bewoners wijken krotten.…