9632 resultaten.
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 Stil water ademt
mijn aandacht wordt weer lichter
ik kom langzaam aan
Hoe ik aanwezig word
in het moment, alsof de open lucht mij
voorzichtig uitnodigt om te vertragen, en elke adem
een dunne draad spant tussen mijn binnen en wat zachtjes beweegt.
In mij beweegt een stille
gevoeligheid die elke nuance opvangt -
het verschuiven van licht…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Wolken drijven weg
langs de stille hemelrand
wind zonder gewicht
Wolken glijden voorbij
als zachte gedachten, licht in hun
beweging, open in hun stilte. Ik voel hoe mijn
binnenwereld meeschuift, zonder iets te moeten vasthouden.
Soms hangen ze laag,
bijna tastbaar, een zachte herinnering
aan kwetsbaarheid.…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Wanneer het leven opnieuw
op gang komt, nemen geluiden en lichten
hun plaats weer in; de stilte laat mij los en fluistert dat
ik mag gaan, wetend dat deze plek mij telkens weer zal ontvangen.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht
Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.
Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 En in die helderheid ontstaat genot waar ik blijf, gedragen door stilte.…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Ochtenddauw op blad
stille adem in de rust
aarde spreekt tot mij
In het vroege licht
ontwaakt de aarde, elke grasspriet
draagt een stille boodschap. Mijn broze huid
luistert naar wat vormloos is, een trilling van zachtheid.
Langs het water beweegt
wind als een oude gids, niet sprekend
maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt…
Hart voor Aarde
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
444 Nog groene sprinkhaan
op open paardenbloem zacht
de wind houdt zich stil
Ochtend komt aan in
stilte die nog ademt, licht dat zich
uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te
wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 In diepe duisternis
een vonk van hoop die blijft branden
stil in de nacht
In diepe duisternis
gloeit een vonkje van hoop, niet
bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat
zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden.
Onder mijn broze huid
beweegt een trilling die zich langzaam
opent zonder zich te verklaren…
De zon zegt zo veel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
150 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…
Tiedesyndroom
netgedicht
3.5 met 101 stemmen
1.992 Ik zit in een kamer vol met mensen,
ken er geen één —
die tegenover doet denken aan Dahmer
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein?
Ik durf niet te praten,
mijn mond zit dichtgelijmd.
Ik weet dat ze me haten,
ook als ik ze slijm
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein —
ligt het aan mij?…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Als ik afdaal naar de mensen,
draag ik de stilte mee als een zachte trilling
in mijn borst. Ik weet dat ik terug zal keren naar de wijdte
van het landschap, om mezelf te ontmoeten in de adem van de wereld.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar stilte smaakt. Achter glas lossen velden op
in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering.
Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor.…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 Lege rivier wacht
een vlinder rust heel even
niemand komt voorbij
In het eerste blauw van
de ochtend voel ik hoe een zachte
scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij
nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon.…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Op de top, waar het wijde
landschap ademt en het zachte licht zich
neerlegt op mijn borst, blijft een diepe rust in mij achter,
een open, ongerepte plek waar stilte mij vindt en ik mijzelf opnieuw herken.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de zachte ruimte achter mijn
vrije gedachten, waar stilte als een dun vlies
om mijn broos hart ligt, blijft een woordloos weten tegen
mij aan leunen, alsof het wacht tot ik klaar ben het te ontvangen.…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 Tussen knop en bloem
herbergt een lichte strook tijd
die de ruimte draagt
In het zachte interval
tussen twee gedachten opent zich
een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft
rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden.
Tussen je stem en mijn
antwoord ligt een dunne strook tijd
die zich niet laat meten, een lichte…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Stil bospad in licht
schaduw verschuift in de wind
fluister van de dag
In de zachte ruimte waar
geluiden oplossen tot bijna niets, voel
ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent,
een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil.
Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Zomerse stilte
het smalle bospad verdwijnt
tussen het groen
Soms vraagt de dag niet
meer dan dat je even blijft waar het
licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar
maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan.…
Scherven van een storm
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
230 Zo groeit vertrouwen
tussen de scherven van gisteren
en de stilte van vandaag, totdat je beseft dat
heelheid soms ontstaat wanneer ook scherven mogen blijven.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
Het ongezegde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
163 jouw wil is unieke klankkast
die de serene ruimte draagt
een lichte overgave
waarin niets meer moet
in de schaduw van de tijd
die ons in samenzijn vertraagt
is het de stilte die ons teder groet.…
Wat bomen dragen
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
137 En in de diepe stilte
tussen wortels voel ik een kracht
die niet wil overtuigen. Een aanwezigheid die mij
langzaam herstelt door eenvoudig te blijven staan waar zij staat.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Geen bestemming vraagt
om meer dan hier te zijn; alleen het groene licht nodigt
uit om lichter verder te gaan, waar de stilte al die tijd op mij wacht.…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
155 En 's avonds het dunne
ritselen van een boek dat sluit, waarna
de stilte zich om mij heen legt als een gelijkmatige
gloed waarin ik voel: dit zijn de lieve kleine dingen die mij dragen.…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 Haar ijle kelk rust in
de wijde lucht alsof zij luistert naar
wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing
in het licht, een stilte die blijft zonder zich geheel te onthullen.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Diep in de stilte van mijn
gedachten leeft jouw echo, een spoor dat
geen tijd of afstand kan uitwissen. Hoe kalm ik mijn hart
ook probeer te bewaren; jouw naam blijft er fluisterend na-ademen.…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wind draagt je naam
tussen bladeren en stilte
ik luister nog steeds
Waarom hoor ik je voetsporen niet meer,
alsof ze te vroeg oplosten in de stilte,
terwijl ik nog altijd luister naar wat achterblijft
in de ruimte tussen herinnering en gemis.…