2232 resultaten.
Verjaardagsvers
gedicht
2.8 met 102 stemmen
28.449 En toen je naast de weg lag in de wei,
wat had je allemaal niet gebroken,
je benen, je ribben, je ogen, mij.
Je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen,
zoals je daar lag, te zieltogen,
te zielogen.…
Ik ben maar een Hond
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
860 brokken
Ik ben blij met een stuk brood
En een paar ouwe sokken
Als je boos bent houd ik me stil
Want jou plezieren is alles wat ik wil
Als je schreeuwt of vloekt
En je toont je macht
Kruip ik maar weg
En huil heel zacht
Je kan er niets aan doen
Je bent maar een mens
Ik kan alles verdragen
Al is mijn lichaam verwond
En mijn hart gebroken…
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot
gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren
en anders blies wel de wind overal door kieren
hier en daar lag het service op de grond kapot
de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten
omgeven door kapot geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond…
Teleurgesteld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.069 wil niet meer
Ik kan niet meer
Ik ben zo moe
En zo teleurgesteld
Telkens weer opnieuw
Neem je iemand in vertrouwen
Als je denkt dat je het hoogtepunt hebt bereikt
Duwen ze je van de vertrouwensheuvel
Je ligt onderaan de heuvel
Alles doet je pijn
Je snapt niet hoe men je dit kan aandoen
Je gelooft het gewoon niet
Met een gebroken…
Drift
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.092 Eén kleine daad
en het maakt je kwaad
Eén simpel woord
en een tel later heb je hebt iemand vermoord
Actie-reactie
In een mum is ieders wereld kapot
net was je een held en nu ben je uitschot
Levens gebroken
voor altijd iets gewroken?
En wat is dan op zijn minst
jouw winst?
Voor altijd gestraft?
Er is niets wat dat verzacht!…
Kauwtje II
gedicht
3.3 met 3 stemmen
10.463 Hij is alleen, zwart, vreemd
zoals de Griek, met zijn gebroken been,
die ook de warme kamer met stapelbedden
uit zou willen, de lucht in, meisjes zien,
nu op het draagbare radiootje naast zijn bed
ondraaglijk verre muziek heeft aangezet
even meeslepend en kleinerend als het kauw! kauw!…
Generaties later
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.887 Verleden week echter,
zeven dagen nadat wij ons
hadden gezien, elkaar gesproken,
gaf jouw lichaam, teer en broos
het op – dit heeft ons hart gebroken.
Vier en negentig jaar;
mentaal een sterke vrouw die,
meestal helder was van geest,
nog van geen wijken wilde weten…
Maar lieve moeder: zo is het goed geweest!…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.
Dit dorp is van de wereld uitgesloten.
De fabriek is er gesloopt.
Er was voor ons geen toekomst meer.
Er was zelfs geen enk'le hoop,
maar weggaan dat deed zeer.
Het is een niemandsland,
een zwarte vlek, vervaagd.
De naam, 't heeft geen plaats.
De mensen zijn er weggejaagd.…
Hartenkreet der hartenkreten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
728 Als reden, dat krankzinnige oorlogen
alleen worden gebroken, alleen verstoken worden
door het zilver van mijn ziel, hart en geest.
De pure reinheid die het goud transformeerde
van mijn liefde, en ziel.
Het eenvoudig zilver waardeer ik het meest.
Deze diepe wens ligt verscholen ver in mijn geest.
Het is maar net hoe men de woorden leest.…
Pauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 wat is er eigenlijk mis met flessenpost aangezien
overzeese dromen smoren in een ongewilde noodstop
ik ben aan een dampige broodtrommel ontsproten
maar de kruimels achtervolgen alle geluiden in stilte
niettemin ben ik op weg, heb ik mijn land ontsloten
twaalf uur slaat de klok, de dag is doormidden gebroken
koffie uit automaten laat plastic…
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 Moe ben ik
een gebroken standbeeld...
Over mijn gezicht
langzame tranen
van eenzaamheid.…
dag opa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 zo hoog gevlogen
te hoog misschien
te veel gezien
wat je zag brandde je netvlies
was zwaarder dan je vleugels dragen konden
de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders
ook voor jou is het winter nu, vogeltje
van zomer naar zomer ad hoc naar de warmte
wind van boven nu, je kan niet meer
de blaadjes vallen al, je vleugels gebroken…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 lichtverval verdampt
de trede tot de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht
een glimp van herkenning
als onbegonnen werk.
er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 veert de vloer
lichter kan een dans niet worden
in elke hoek van het vertrek een ezelsoor
om niets te vergeten
nog altijd volle maan op het kussen
heldere sterren tussen de lakens
adellijke kometen aan de zoldering
sterven is in scherven vallen
en resten achterlaten van een verscheurd boek
de zinnen zijn gevierendeeld
alle woorden gebroken…
het beest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
589 verloren dromen
moeilijk daar nog doorheen te komen
de duivel heerst, laat onrust verschijnen
een cafeetje hier of een taverne daar
wat jenever en wat glazen bier
zorgen verdrinken met gekocht plezier
zich verschuilen voor verbaal gevaar
de vele leugens kleuren je verhalen
van lichtgrijs tot donkerzwart
gevaarlijk voor iemand met een gebroken…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef ik het verleden, door een storm van gebeurtenissen
Het verleden, met de kennis van de toekomst
Voert mij mee tot het oog van de storm
Een oorverdovende stilte daalt neer
Plotselinge traan gevuld met het verleden, verligt mijn last
Blauwe hemel, muren gebroken…
Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
698 Ik heb de kortstondigheid in mijn handen gehad
gebroken beloften in mijn handen gehad
verscheurdheid en craquelé in handen gehad
en het verder tussen mijn handen gewreven.
Ik heb de wreedheid in handen gehad
de vermoorde onschuld in handen gehad
zelfs het roer heb ik in mijn handen gehad
om de lust van Pasen te kunnen beleven.…
Oer wortels?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Zijn we niet tevens gebroken wit en fluwelen zwart
van alle steeds autonome gedachten om daaruit
iedere nuance te verwachten met een open hart?
Of blijven we die barbaren die op de onaantastbare
groeistuipen naar een ongewisse toekomst blijven varen?…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 De ochtend zet haar wereld in een roze gloed,
het gebroken ochtendlicht, dat aan
een parelketting denken doet.
De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven. Jaren, maanden
rijgen zich aaneen; zijn met de dag
van haar geschiedenis verweven.…
Snertkeizer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Mijn artistieke vingers
gebroken om zijn satanische despotisme te versieren.
Eenmaal per dag mag ik in ruil voor veertig zweepslagen
het zonlicht zien. Daarna word ik direct aan de haren
teruggesleept, nooit krijg ik water of brood, zodat
ik leer te leven van de zwaarvervuilde lucht.…
Kansloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 zie je dan niet
hoe de vork in de steel
bij al wat ik deel de
zon voor de achterkamer
een onverkoopbaar product
met nauwelijks communicatie
al gauw uit de gratie
als gebeeldhouwd
schilder ik
onder de kale takken
van de eigengerechtigde boom
een spijker links
een spijker rechts 't gebroken glas
ertussen in
vervlogen…
Strand
hartenkreet
5.0 met 21 stemmen
506 Wandelend over het strand
Mijn hart is gebroken en koud
Woede en ongeloof maakt mij benauwd
Jouw liefdevolle hand in mijn hand.
Slenterend over het strand
Onze passen vertragen
Wij zijn nog niet verslagen
Jouw warme hand in mijn hand.…
Wintergenot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 De neus diep in de jas gestoken,
de wil om naar buiten te gaan nog niet gebroken.
Eventjes lekker onder de vallende sneeuw gaan staan,
misschien zelf zin om een blokje om te gaan.
De deur gaat voorzichtig open,
direct komt de nattigheid in de kleren gekropen.…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
700 als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens
in de nacht huilt ze
een man en een vrouw wonen in het huis
een vlieg op de muur vlucht voor het geweld
op haar hoede strompelt een gebroken
kleine schim voorbij
als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 over de rand
van ’n klassieke vaas
en breekt
waarna alles zwijgt, alles stil
valt, de wereld zwijgt
en staat stil
stil
ik neem waar
hoe mijn hand beweegt
in één beweging
die bloedirritante vogels wegveegt
waarna zich ’n melodieuze menigte meldt
die blijft zingen tot iedere volgende morgen
en de verloren stilte
verdwijnt in ’n gebroken…
Zo, wanneer t aankomt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 gestaag wandelen en dan
gelach en geschok en tranen
en weten en schudden en
dans
de dansen dansen meesterlijk
innig en intiem mijn band en straalt
uit mijn ogen
zoals mijn handen de lucht strelen
stop
mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart
dat in tongen spreekt
harten verbinden en mijn hart
verbindt buik aan aarde
(vers gebroken…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Gebroken, ja.
Maar met ogen die eindelijk zien.
Mijn vleugels zijn zwart nu.
Verbrand aan het licht waarin ik geloofde.
Ze slepen achter me aan,
soms
— sleuren ze mij mee.
Ik heb de hemel niet verloren.
Ik heb hem doorzien.
En als ik huil,
huilt de lucht met mij mee.
Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.…
EEN MAANDAG VAN NIKS, NIKS AAN, NIKS GEDAAN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
347 Had er wel naar uitgekeken
een nieuwe week
maandag er lekker tegen aan
maar er was geen maan
er was geen zon
gelukkig geen regen of sneeuw
het was wel koud
van vries- tot waterkoud
snel met de hond weer naar binnen
de telefoon: van de fiets gevallen vriendin
snel met de auto ziekenhuis: foto maken
gelukkig schouder niet gebroken; mitella…
Coconut prince
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
293 een brainbox schoot te hulp
kwam op de proppen voor de draad
en bracht de schouw ten tonele
aan het verzamelde publiek
en de fanmailfans der
goegemeente
in diepgevoelde
doordrenkte vervoering
terwijl de boa constrictor buiksluipenderwijs dwars
door het beeld schoof
waar menig krankjorume
sologitarist zijn hals en
nek zou hebben gebroken…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Jij zong van zusters die genade brachten,
van Marianne, die bleef in het vaarwel,
van hallelujahs, koud en gebroken,
en van vogels op een draad
die in hun eigen val vrijheid vonden.
Jij hebt de pijn niet weggevlakt,
je hebt haar zachter leren zingen.…